Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-11-12 21:16

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst: 21-11-12 21:16

Wat je ook kan helpen is eens gaan praten met een psycholoog,

dat klinkt misschien eng, maar die mensen zijn er om anderen te helpen

succes

**Geplaatst**: 21-11-12 21:28

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst: 21-11-12 21:28

lieve schat, geef jezelf eens een enorme schop onder de kont.

wat jij nu doet is hangen in je veilige eenzame omgeving en het gek vinden dat niemand je kan vinden.
wat niet gek is, want op je kamer kom je weinig mensen tegen.

ga naar buiten, desnoods hardlopen.
ga dingen doen,zoek een hobby, houd jezelf bezig.

het is leuk om vrienden te hebben, maar je moet ook een keertje zonder kunnen.
meld je aan bij vrijwilligers, zoek een uitlaathond, ga kinderlesjes geven, desnoods kijk je in de gemeentegids of er nog interessante dingen te doen zijn.

door elke keer te wentelen in je eenzaamheid met een doos kleenex krijg ik het idee dat je stiekem gewoon wilt dat anderen het probleem oplossen.
gaat niet gebeuren, de enige ben jij.

je bent niet knap vind je?
waarom niet?
moet je knap zijn om vrienden te hebben?

30ers zijn saai?
hoezo?
ken je dertigers?
heb je dertigers als vrienden?

je hebt een hoop vooroordelen, gooi die eens overboort en spring in het diepe.

succes!

http://www.google.nl/search?hl=nl&newwi ... pfJfFc3_Oo

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-11-12 21:41

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst door de TopicStarter : 21-11-12 21:41

Ik heb nooit gezegt dat ik iets tegen 30'ers heb, maar je kan niet ontkennen dat ze in dezelfde levensfase zitten als een jonge 20'er.
Dat zoek ik net een soort genoot.

**Geplaatst**: 21-11-12 21:53

Geplaatst: 21-11-12 21:53

Morrow_Less schreef:
Ja ik weet het, als iemand lacht weet ik 100% zeker dat het over mij gaat. Ik krijg het neit uit mijn hoofd om te zeggen 'nee het is om een mop dat ze lachen'.

Hoe boost je je zelfvertrouwen eigenlijk.

Dat moet je echt uit je hoofd zetten. Het is een soort beschermingsmechanisme want als jij er alvast van uit gaat dat mensen je niet aardig vinden... Dan kunnen ze je ook niet teleurstellen.... MAAR: Als jij mensen niet de kans geeft om jou teleur te stellen (wat vast niet gaat gebeuren) dan kom je ook nooit in contact met die mensen en dan word je óók niet gelukkiger. Dus wat heb je te verliezen? Die gedachtes moet je echt uit je hoofd zetten. Het is onzin - je weet helemaal niet over wie ze het hebben - en het belemmert je kennelijk heel erg. En dat is gewoon een kwestie van 'doen'. Mss makkelijker gezegd dan gedaan. Maar zodra je denkt dat ze het over je hebben/ ze je niet aardig vinden etc. moet je gewoon tegen je zelf zeggen 'ik weet niet waar ze om lachen, maar er kunnen 100 dingen zijn waar ze om lachen en het is niet waarschijnlijk dat ik er daar 1 van ben'. Anders maak je jezelf echt gek, en jij kunt echt niet weten wat andere mensen doen en denken etc.

En als je onzekerheid echt zo diep zit (en zo komt het wel over) lijkt het me wel de moeite waard om daar met de huisarts over te spreken. Die kan je als het goed is door verwijzen naar mensen met de juiste capaciteiten om jou te begeleiden met je zelfvertrouwen-issues!

Ik weet het, ik weet het. Makkelijk van mijn kant gesproken, maar ik spreek uit ervaring

**Geplaatst**: 21-11-12 23:48

Geplaatst: 21-11-12 23:48

Hoi, ik heb zo'n beetje hetzelfde doorgemaakt, maar ben ervan af geraakt!

Ik woonde samen met mijn vriend, zijn vrienden kwamen regelmatig over de vloer dus was meestal niet letterlijk 'alleen', maar hij merkte wel dat ik eenzaam was. Mede daardoor (maar ook wel een hoop andere redenen) is aan de relatie een einde gekomen. Hup, ik terug naar een studentenkot op mijn eentje. Daar zat ik dan, alleen. -O-

Dus toen móest ik wel, had echt niemand meer.
Met vallen en opstaan me wat opener opgesteld naar mijn klasgenoten toe, en nu doen we regelmatig ook dingen buiten de lessen, en zijn het echt mijn vriendinnen geworden.

Ik studeer in Leuven, wil best eens meeten met jou en andere Vlaams-Brabantse bokkers hoor. Wat heb je te verliezen? Als het niet leuk is, ga je gewoon weer naar huis en dat was het dan. Maar als het gezellig is, hou je er misschien wel een goeie vriendin (of meerdere!) aan over.

Je kan het hoor! Waar je al mee kan beginnen, is met een open blik naar de wereld kijken. En dat bedoel ik letterlijk. Nu kijk ik de mensen veel meer aan dan vroeger. En 't gekke is, dan zien ze jou ook meer staan.

**Geplaatst**: 22-11-12 09:59

Geplaatst: 22-11-12 09:59

Zoals je hier mee omgaat zou ik je ook voorbij lopen zeg ik eerlijk.
Ik heb de laatste jaren flink wat meegemaakt en op dit soort mensen zou ik niet zitten te wachten.
Ga een hobby zoeken, lekker de deur uit.
Ga sporten, ga een dagritme inbouwen. Ga je je vanzelf lekkerder voelen, wat je dan ook uitstraalt.

Met inzet kan er een hoop hoor.

**Geplaatst**: 22-11-12 10:38

Geplaatst: 22-11-12 10:38

moonfish13 schreef:
Zoals je hier mee omgaat zou ik je ook voorbij lopen zeg ik eerlijk.
Ik heb de laatste jaren flink wat meegemaakt en op dit soort mensen zou ik niet zitten te wachten.
Ga een hobby zoeken, lekker de deur uit.
Ga sporten, ga een dagritme inbouwen. Ga je je vanzelf lekkerder voelen, wat je dan ook uitstraalt.

Met inzet kan er een hoop hoor.

Dat zegt meer iets over jou dan over TS :roll:

, lekker aardig zeg.

Helaas hebben deze problemen vaak niet alleen met inzet te maken. Lekker makkelijk om maar te zeggen dat ze inzet moet hebben en het gewoon moet dóen. Helaas gaat dat niet zo makkelijk en dat weet ik uit eigen ervaring! Weliswaar niet met vrienden, maar wel met dingen alleen doen.

TS, probeer bij jezelf te denken dat anderen het juist leuk vinden als je hun aanspreekt. Blijken zij het niet te vinden, zegt dat meer iets over hen dan over jou en dan moet je gewoon boven ze staan. Je moet gewoon een beetje brutaler zijn! Probeer spontaan te zijn. Wordt dat niet gewaardeerd, kunnen ze lekker oprotten

Voorbeeldje: ik ben dit jaar naar een ander niveau gegaan, weg bij al mijn vrienden. Kwam ik in een klas die al 5 jaar lang een klas was en erg hecht was. Iedereen zit dan bij elkaar in groepjes, kijken niet eens naar je en lijken totaal niet open te staan.

Ik ben dan niet zeker genoeg om er gewoon bij te gaan zitten, maar omdat er soms wel eens iemand naast mij kwam zitten (door ruimtegebrek) en ik wel eens naast iemand die alleen zat, zei een meisje eens: waarom kom je eigenlijk nooit bij ons zitten??
Moraal: soms lijkt het alleen maar alsof mensen je vriend niet willen zijn, maar staan ze daar toch wel open voor.

Overigens zit ik daar nog steeds niet bij en zit ik liever alleen, want het zijn nou niet bepaald de mensen waar ik mee om wil gaan.. Zacht gezegd

Het belangrijkste is dat je gewoon meer 'schijt moet hebben aan alles'. Klinkt raar, maar het is zo

Dan durf je meer, ben je spontaner.

(en nee ik bedoel niet asociaal worden, maar gedrag van mensen zoals jij en ik+meer schijt hebben aan alles = 'normaal' grag)

**Geplaatst**: 22-11-12 10:44

Geplaatst: 22-11-12 10:44

Neuh ik geloof dat je daar niet over kan oordelen zo.

Maar ik heb weinig met mensen die zwelgen in zelfmedelijden.
Probeer iets, doe wat.
En als het niet alleen lukt zoek hulp.

Durf te wedden dat je die eerste uitspraak niet zou doen als je mij zou kennen.

**Geplaatst**: 22-11-12 10:51

Geplaatst: 22-11-12 10:51

moonfish13 schreef:
Neuh ik geloof dat je daar niet over kan oordelen zo.
Maar ik heb weinig met mensen die zwelgen in zelfmedelijden.
Probeer iets, doe wat.
En als het niet alleen lukt zoek hulp.

Durf te wedden dat je die eerste uitspraak niet zou doen als je mij zou kennen.

Ik heb het mede over je post zelf, de manier waarop je het zegt, jouw arrogante 'instelling'. Staat me totaal niet aan

Daarbij is jouw tweede zin: IK heb de laatste jaren flink wat meegemaakt en op dit soort mensen zou IK niet zitten te wachten.

Nogmaals, je kan niet zomaar iets doen en niet zomaar hulp zoeken. Daar moet je overheen stappen en dat is voor sommigen heel moeilijk. Misschien moet je je eens verplaatsen in een ander (al weet ik uit ervaring dat een niet onzeker iemand een onzeker iemand sowieso niet kan begrijpen), in plaats van zo gevoelloos een beetje te gaan oordelen.

TS, praat je erover met je vriend?

**Geplaatst**: 22-11-12 11:14

Geplaatst: 22-11-12 11:14

Dat is dan internet.
Van alleen medelijden is nooit iemand echt beter geworden.
Verder de laatste zin van mijn vorige post.
Je vergist je flink, ik praat alleen niet mee met wat iedereen hier zegt.
Mensen vinden mij geen naar mens hoor, want als er iemand is die voor mensen klaar staat ben ik het.
Mensen die onzeker zijn ook prima, maar dan moet de instelling er wel zijn.

Ik ben ook niet vanzelf zekerder geworden hoor, daar is ook een hoop voor gebeurt.

**Geplaatst**: 22-11-12 11:19

Geplaatst: 22-11-12 11:19

ik vind het ook zo'n makkelijke uitspraak. Nogmaals, het gaat er niet om hoeveel mensen je ontmoet als je niet de skills hebt om ' vriendschappen ' aan te gaan.
Dus dan kan je alsnog wel bij 3 sportclubs gaan ofzo, als je niet de sociale skills hebt (die voor andere heel natuurlijk zijn) hebt om écht in contact met mensen te komen. Tja. Dan schiet het niet op. En dat heeft idd niets met inzet ofzo te maken, maar eerder met vaardigheden die je moet ontwikkelen. Dat gezeik altijd van ' ga iets doen met je leven, ga op zoek naar een vereniging blabla.' En als het dan weer niet lukt is het alleen maar een extra knauw voor je ego. Je moet sociale contacten niet vermijden natuurlijk, maar als je er telkens op zoek naar gaat en je kunt er uiteindelijk niet zo goed mee omgaan is dat errug slecht voor je zelfvertrouwen.

En ik denk dat onzekerheid een grote rol in speelt. Daardoor blijf je vaak erg afstandelijk omdat je niet gekwetst wil worden door mensen. Maar juist door die afstandelijkheid zul je mensen nooit leren kennen en blijf je erg alleen. Daar zal TS echt van af moeten komen.

Als ik zou merken dat iemand erg allenig is dan zou ik diegene niet juist nog extra gaan mijden. Dat zou ik erg sneu vinden eerlijk gezegd.

**Geplaatst**: 22-11-12 11:24

Geplaatst: 22-11-12 11:24

Menino schreef:
ik vind het ook zo'n makkelijke uitspraak. Nogmaals, het gaat er niet om hoeveel mensen je ontmoet als je niet de skills hebt om ' vriendschappen ' aan te gaan.
Dus dan kan je alsnog wel bij 3 sportclubs gaan ofzo, als je niet de sociale skills hebt (die voor andere heel natuurlijk zijn) hebt om écht in contact met mensen te komen. Tja. Dan schiet het niet op. En dat heeft idd niets met inzet ofzo te maken, maar eerder met vaardigheden die je moet ontwikkelen. Dat gezeik altijd van ' ga iets doen met je leven, ga op zoek naar een vereniging blabla.' En als het dan weer niet lukt is het alleen maar een extra knauw voor je ego. Je moet sociale contacten niet vermijden natuurlijk, maar als je er telkens op zoek naar gaat en je kunt er uiteindelijk niet zo goed mee omgaan is dat errug slecht voor je zelfvertrouwen.

En ik denk dat onzekerheid een grote rol in speelt. Daardoor blijf je vaak erg afstandelijk omdat je niet gekwetst wil worden door mensen. Maar juist door die afstandelijkheid zul je mensen nooit leren kennen en blijf je erg alleen. Daar zal TS echt van af moeten komen.

Als ik zou merken dat iemand erg allenig is dan zou ik diegene niet juist nog extra gaan mijden. Dat zou ik erg sneu vinden eerlijk gezegd.

Amen, precies wat ik bedoel

Ben het ook eens met je laatste zin. Als ik iemand zie die alleen en wat onzeker is, probeer ik juist contact te zoeken. Kan vaak harstikke fijn zijn voor zo iemand.

**Geplaatst**: 22-11-12 11:38

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst: 22-11-12 11:38

Hoi! Ik ben ook van België, nl. van Balen (Antwerpen) en ben (binnenkort

) 22. Ik heb het ook altijd moeilijk om met nieuwe mensen leren om te gaan. Op dat gebied ben ik niet zo erg sociaal. Al kom ik bij iedereen over als een zéér sociaal persoon. Zelf op mijn werk geloven ze niet dat ik echt wel verlegen kan zijn. (als ik de mensen eenmaal goed ken heb ik gewoon een grote mond

)

Gewoon proberen!! Je mag me altijd pb'en!

**Geplaatst**: 22-11-12 11:40

Geplaatst: 22-11-12 11:40

Laat ik het zo zeggen, ik heb het in mijn jongere jaren niet makkelijk gehad.
Gevalletje spiegelneuronen niet aanwezig zijn op jonge leeftijd, en wat daarna langzaam oploopt. (precies andersom dus als normaal.)
Dat maakte dat ik me vreselijk onhandig voelde in de maatschappij, omdat ik van veel dingen niet wist hoé.
Elk ding wat ik sociaal leerde kostte heel veel moeite.
De meest simpele dingen voor andere mensen.
Maar het is net hoe je er mee omgaat.
Dat wat Menino dus omschrijft is mij heus niet onbekend.

**Geplaatst**: 22-11-12 11:46

Geplaatst: 22-11-12 11:46

Ach... ik zie genoeg mensen zelf, maar kan gewoon niet meekomen in groepen. Zet mezelf voor schut, wordt raar aangekeken.
Ik heb me er maar bij neergelegd. Ik spreek regelmatig mensen in de sportschool, collegezaal, via Bokt, maar echte vrienden? Ik weet het niet

durf eigenlijk die titel niet zo goed te geven. Maar goed, heb nu een vriend, enkele goede kennissen, mijn gerbils, een verzorgpaardje, een aantal buren waarmee ik op de gang soms een praatje maak, en Bokt. Daar kan ik eigenlijk best wel goed mee leven

Op deze manier kan er niet zoveel fout gaan namelijk.

Mijn advies; zit er niet teveel over in, dan komt het vanzelf goed. Al dan niet doordat je plotseling toch in een vriendenkring terecht komt of doordat je het gewoon accepteert

**Geplaatst**: 22-11-12 11:54

Geplaatst: 22-11-12 11:54

Een vriendschap krijgen, hebben en onderhouden is niet heel erg gemakkelijk, zeker als je sociaal gezien wat moeite hebt. Ik heb echter wel geleerd dat je toch echt maar ergens moet beginnen met mensen, waarvan je denkt dat je daar wel bevriend mee zou willen en kunnen zijn, benaderen. Het begint met een babbeltje, dan spreek je eens wat af en dan nog eens, en nog eens etc..Een vriendschap maken is investeren, jezelf open stellen, interesse tonen in de ander en dan maar hopen dat de ander zit te wachten op jou..Thuis zitten wachten tot iemand jou op komt zoeken is niet heel erg effectief..Succes!

**Geplaatst**: 22-11-12 12:04

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst: 22-11-12 12:04

yep jij moet leren socialiseren.....uit je schulp leren kruipen en leren dingen ondernemen in je eentje!

kijk ik heb een goede vriend die vind het heerlijk alleen....nee hij zweert erbij je kan doen en laten wat je wil, kan op tv kijken wat je wil enz...
jij hoeft met niemand verder rekening te houden.....dus het is niet alleen vervelend als je alleen bent nee je moet er juist je voordeel uit halen!
Ga lekker fietsen geniet van de natuur, ga interessante doku's kijken verbreed je kennis op paarden gebied (een ruiter leven is te kort om alles te leren over paarden) dus er is genoeg om je zelf bezig te houden en dan verdwijnt de eenzaamheid vanzelf!!! En onderweg kom je vanzelf mensen tegen met de zelfde interesses waar je een praatje mee maakt enz....

En zoek een rijmaatje in de buurt iemand met wie je samen op buiten rit kan gaan...kost wat tijd en moeite maar dat moet je er maar voor overhebben hoor.

**Geplaatst**: 22-11-12 12:04

Geplaatst: 22-11-12 12:04

TS ik heb je een pb gestuurd. Een meeting vind ik wel een goed idee.
Ik had vroeger nooit problemen met vrienden maken, maar ik heb enkele jaren geleden nogal wat vrienden gehad die messen in mijn rug hebben gestoken. Sindsdien mijd ik alles wat maar kan kwetsen en dat deed ik ook met mijn vriend (die gelukkig wel gebleven is). Mijn vriend is echt super sociaal, iedereen vind hem aardig en zo was hij op het idee te komen samen te gaan fitnessen. Dat doen we nu al sinds eind augustus en dat heeft me echt goed gedaan

Op momenten dat ik niet goed in mijn vel zat had ik mijn vriend om op terug te vallen, het is echt een socialiteitsles geweest voor mij

Nu zijn we al verschillende keren met andere weg gegaan, wat we voordien nooit deden, we gaan samen oudejaar vieren met vrienden, enz.

Mischien kan je zelf ook zoiets doen met je vriend? Voor mij was het een extra steun dat hij erbij was

**Geplaatst**: 22-11-12 12:09

Geplaatst: 22-11-12 12:09

hey, niet zo droevig! Hierdoor ga je je alleen maar zieliger voelen.
Dwing jezelf eens om opstap te gaan, en als het moet ga je ook eens alleen!
Ik kon vroeger helemaal niet zonder mijn beste vriendin op stap, omdat ik ook niemand had.
Heb ik mezelf gedwongen om helemaal alleen op stap te gaan en nieuwe mensen ontmoeten.
Ga een hobby zoeken, zoek op internet leuke knutseltjes of knap je kamer eens op.
Hou je bezig met iets, met paarden, of andere interesses wat je hebt.

Hou eens een meidenavond met jezelf, optutten, maskertjes, alleen zodat jij eens ziet dat je iets waard bent.
Of ga eens naar de kapper voor een flink, nieuw kapsel, zodat je je een keer anders voelt en meer gaat durven.
Of vraag je vriend eens om advies, of misschien kan je eens meegaan naar zijn vriendengroep?

Als je met me wilt praten, kun je altijd PB'en, ik heb namelijk hetzelfde probleem gehad.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-11-12 13:01

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst door de TopicStarter : 22-11-12 13:01

Ik heb nota's gevraagd aan die jongen, niet dat ik ze persee nodig heb maar om toch een klein beetje aan de praat te blijven.
Was dat een goede zet ?

**Geplaatst**: 22-11-12 13:41

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst: 22-11-12 13:41

Ja! Zeker goed! Zo heb je weer een 'onderwerp' om over te spreken! goed gedaan!

**Geplaatst**: 22-11-12 14:48

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst: 22-11-12 14:48

Goed gedaan Morrow_Less, het is alvast een stap in de goede richting!

Mocht je dat willen, ik woon ook in Belgie (W-VL) en ben 24, je mag me ook altijd pb'en.

Ik ben 2 jaar geleden verhuisd naar waar ik nu woon, 60km van mijn oude woonplaats. Ik moest dus ook helemaal herbeginnen.. Ik woon wel samen met mijn vriend, dus heb sowieso hem wel. Heb dagelijks een praatje met de mensen op stal, ook al zijn dat 30'ers en 40'ers, het gaat om het sociaal contact. Echte, goede vrienden heb ik hier nog niet gemaakt. Ik ben enkele weken geleden een zaak gestart hier, en leer daardoor nu veel nieuwe mensen kennen. Dat zijn geen vrienden, maar het breidt het netwerk wel uit..
Ik zou ook liever een echte vriendengroep hebben hier in de buurt, waarmee ik een keer kan uitgaan ofzo, maar makkelijk is het niet.. Kop op, je bent niet de enige die geen megagrote vriendengroep heeft, maar het komt wel goed! 1 contact worden er 2, een kennis kan een vriend worden, enzovoort.. Succes!

**Geplaatst**: 22-11-12 15:34

Geplaatst: 22-11-12 15:34

Heel stom misschien he, maar ik ben net een uur in de voortuin bezig geweest (blaadjes opruimen enz ).
En in dat uur heb ik met 4 mensen gesproken.
Oke, daar hou je niet direct vrienden aan over, maar het "leert" je wel om opener naar andere mensen te worden.
Dus, ga naar buiten (de tuin doen bijvoorbeeld), andere mensen stappen vaak eventjes van hun fiets om te beppen, of de buren zien jou bezig zijn en komen even naar buiten voor een praatje.
Kom op, je kunt het hoor !

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-11-12 15:38

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst door de TopicStarter : 22-11-12 15:38

Onze tuin is afgeschermd dus daar zal niemand komen praten helaas

Ik dacht eraan om eens te wandelen en wat foto's te gaan maken

Ik had nog een vraag, na wat opzoekwerk op internet over zelfvertrouwen zag ik dat mensen zich beter voelen als ze zichzelf verzorgen.
Maar wat houd dat dan in?

**Geplaatst**: 22-11-12 15:41

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst: 22-11-12 15:41

Zorgen dat je kledij aan hebt waar je je goed in voelt. Evt. een beetje make-up op..

Vroeger was ik daar niet mee bezig. Maar nu ik werk merk ik wel dat ik me beter in mijn vel voel als ik helemaal 'opgemaakt' ben. Mooie kledij aan, beetje make up en ik ben klaar voor een nieuwe dag!

Nomineer dit bericht ×