Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-10-12 20:52

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 07-10-12 20:52

Maar dan denk ik weer : als we allemaal naar het hiernamaals gaan en we zien al o.ze geliefden weer terug. Is het daarboven dan niet bomvol met mensen?

**Geplaatst**: 07-10-12 21:12

Geplaatst: 07-10-12 21:12

En ik denk wel is als t het paradijs is waarom is kun je dan niet even bellen met de nabestaande. En hoe kan iets t paradijs zijn als daar wellicht je grote liefde nog niet is

**Geplaatst**: 07-10-12 21:43

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 07-10-12 21:43

Ik ben niet bang voor de dood, alleen voor de manier waarop. En ik zou het erg op prijs stellen als iemand mijn hand vast wil houden.

**Geplaatst**: 07-10-12 21:45

Geplaatst: 07-10-12 21:45

Ik kan me er niet zo heel druk om maken eigenlijk.. Als je gaat dan ga je toch

**Geplaatst**: 07-10-12 21:47

Geplaatst: 07-10-12 21:47

Ja ik denk er wel eens overna. 2 keer dicht bij de dood geweest. 1 keer op mn 2de en 1 keer op mn twinstigste.

Ik ben er wel heel rustig over. Als ik ga ga ik daar kan ik toch niets aan doen. Enige waar ik mijn druk om maak is mn paard

Ik ben er wel vanovertuigd dat er iets is. Wat precies kan ik niet zeggen is het een hiernaamaals een paradijs of een hemel. Dat weet ik niet maar weet wel dat ik goed terecht kom.

**Geplaatst**: 07-10-12 21:48

Geplaatst: 07-10-12 21:48

Over die van mezelf denk ik niet zo vaak na, over die van dierbaren des te meer..

**Geplaatst**: 07-10-12 21:53

Geplaatst: 07-10-12 21:53

Ah, dit is wel iets waar ik op een openbaar forum heel open over kan en wil zijn

Ik denk er regelmatig over na. En dat is begonnen in een hele moeilijke periode. Eentje waarin ik zelf moest beslissen of ik nog wilde leven. Je gaat dan afwegingen maken. Ik heb de keuze gemaakt om te blijven, en heb daar geen spijt van

Maar dan het belangrijkste: nu ik niet meer in die gemoedstoestand zit, helpt het mij te ontdekken wat ik graag zou willen doen in de tijd dat ik nog te leven heb! Als ik nog maar 1 jaar te leven had, wat zou ik dan gaan doen? Dat is dan ook meteen wat ik wil gaan doen als ik nog 60 jaar heb!

Bovendien zet het je aan tot zaken waar je normaalgesproken misschien te trots of bang voor zou zijn. Bijvoorbeeld het bijleggen van ruzies (indien mogelijk), excuses aanbieden, of juist het opkomen voor jezelf en conflicten aangaan, of de nadruk op andere dingen leggen, je niet druk maken om 'kleine' dingen.

Het helpt me te relativeren

Het helpt me mijzelf te sturen in een richting die er voor zorgt dat je geen spijt hoeft te hebben van dingen die je niet, of juist wel gedaan hebt of wilt doen aangezien je morgen bij wijze van spreken onder een auto kunt komen

Als ik morgen dood zou gaan, zou ik dan vandaag gedaan hebben wat ik graag wilde doen? DAT vind ik belangrijk, en prettig om te weten en om over na te denken. En niet alles is dan uitvoerbaar, maar het bepaalt wel een richting die je op wilt

eentje waar je wellicht niet bij stilstaat, of waar je niet het lef voor hebt, als je op safe speelt en geen risico's durft te nemen. Een richting die je misschien niet zou kiezen als je het leven als vanzelfsprekend ervaart.

**Geplaatst**: 07-10-12 21:54

Geplaatst: 07-10-12 21:54

De bijna-dood ervaring is een onwijs interessant neurologisch fenomeen. Heb er een heel interessant artikel over gelezen een tijdje terug waarin ook werd uitgelegd dat het licht dat je ziet ook een bepaalde hallucinatie is, net als het terugzien van dierbaren. Maar nu weet ik natuurlijk niet meer hoe dat allemaal in z'n werk ging $:\$

**Geplaatst**: 07-10-12 21:59

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 07-10-12 21:59

Voor m'n moeder d'r pacemaker moest 'r hart stilgelegd worden en 5 jaar later weer omdat de batterij verwisseld moest worden. Ze was dus 2 keer dood.
Ze heeft niets gezien.

**Geplaatst**: 07-10-12 22:03

Geplaatst: 07-10-12 22:03

Ik denk heel wisselend over de dood. Aan de ene kant denk ik dat er inderdaad meer na de dood. Er zijn teveel aparte dingen gebeurt om dat stug te ontkennen. En het idee mensen en dieren waar ik van houd na mn dood weer terug te zien is ook wel erg prettig. Aan de andere kant schijt ik in mn broek; stel je voor dat er gewoon helemaal níets is, en die aparte gebeurtenissen stuk voor stuk toeval waren??? Nou ja, ik zal het hoe dan ook wel een keer gaan zien. De manier van hóe doodgaan, daar denk ik totaal niet aan.

quera schreef:
[ Video ]

Moet altijd hier aan denken..

$_/-\o_$

Ik heb dus inderdaad een lijstje op mn computer staan met mn muziek-voorkeur. Tot nu toe vind ik Final Countdown een hele goede afsluiter

**Geplaatst**: 07-10-12 22:04

Geplaatst: 07-10-12 22:04

Hartstilstand =/= dood

Hangt ervan af of je een neuroloog bent of cardioloog. Hihi.
Je kunt namelijk best nog even zonder hart (enkele minuten maximaal weliswaar, wil je er nog fatsoenlijk uit komen, maar toch). Net als zonder hersenen: kijk maar naar een comateus persoon. Het lichaam werkt nog, alleen is er geen bewustzijn.

**Geplaatst**: 07-10-12 22:08

Geplaatst: 07-10-12 22:08

gummie schreef:
Ah, dit is wel iets waar ik op een openbaar forum heel open over kan en wil zijn

Ik denk er regelmatig over na. En dat is begonnen in een hele moeilijke periode. Eentje waarin ik zelf moest beslissen of ik nog wilde leven. Je gaat dan afwegingen maken. Ik heb de keuze gemaakt om te blijven, en heb daar geen spijt van

Maar dan het belangrijkste: nu ik niet meer in die gemoedstoestand zit, helpt het mij te ontdekken wat ik graag zou willen doen in de tijd dat ik nog te leven heb! Als ik nog maar 1 jaar te leven had, wat zou ik dan gaan doen? Dat is dan ook meteen wat ik wil gaan doen als ik nog 60 jaar heb!

Bovendien zet het je aan tot zaken waar je normaalgesproken misschien te trots of bang voor zou zijn. Bijvoorbeeld het bijleggen van ruzies (indien mogelijk), excuses aanbieden, of juist het opkomen voor jezelf en conflicten aangaan, of de nadruk op andere dingen leggen, je niet druk maken om 'kleine' dingen.

Het helpt me te relativeren Het helpt me mijzelf te sturen in een richting die er voor zorgt dat je geen spijt hoeft te hebben van dingen die je niet, of juist wel gedaan hebt of wilt doen aangezien je morgen bij wijze van spreken onder een auto kunt komen

Als ik morgen dood zou gaan, zou ik dan vandaag gedaan hebben wat ik graag wilde doen? DAT vind ik belangrijk, en prettig om te weten en om over na te denken. En niet alles is dan uitvoerbaar, maar het bepaalt wel een richting die je op wilt eentje waar je wellicht niet bij stilstaat, of waar je niet het lef voor hebt, als je op safe speelt en geen risico's durft te nemen. Een richting die je misschien niet zou kiezen als je het leven als vanzelfsprekend ervaart.

Mooi gezegd, Gummie, dit is iets waar je wat vaker bij stil zou moeten staan.

**Geplaatst**: 07-10-12 22:09

Geplaatst: 07-10-12 22:09

Magrathea schreef:
De bijna-dood ervaring is een onwijs interessant neurologisch fenomeen. Heb er een heel interessant artikel over gelezen een tijdje terug waarin ook werd uitgelegd dat het licht dat je ziet ook een bepaalde hallucinatie is, net als het terugzien van dierbaren. Maar nu weet ik natuurlijk niet meer hoe dat allemaal in z'n werk ging $:\$

Schijnt dat ik behoorlijk ver heen was. Maar weet er niets vanaf. Heb mijn zullen maar zeggen bijna dood ervaring niet bewust mee gemaakt. Kreeg alleen na die tijd elke keer na mn kop geslingerd je moet rustig aan doen je was bijna dood.

**Geplaatst**: 07-10-12 22:09

Geplaatst: 07-10-12 22:09

betekend =/= 'niet gelijk aan'?

**Geplaatst**: 07-10-12 22:22

Geplaatst: 07-10-12 22:22

Interessant onderwerp, moet de reacties nog even doorlezen maar zal wel alvast even reageren hoe ik erover denk.
Edit: topic inmiddels doorgelezen, en eigenlijk kan ik me wel goed vinden in de post van gummie.

Ik heb de 2e optie gekozen. Ik denk er op zich regelmatig over na, maar dat is vaak niet negatief. Ik ga elke dag met de trein en ik heb vaak dat als de trein aan komt rijden ik me af vraag hoe het zou zijn om ervoor te springen en weg te zijn. Hetzelfde heb ik wel eens als ik ergens op grote hoogte sta. Ik ben gewoon nieuwsgierig naar wat er zou gebeuren, wat er zou komen. Uiteraard doe ik het nooit, ik ben veel te blij om te leven en kan het me niet indenken om zoiets daadwerkelijk uit te voeren. Het is meer een soort nieuwsgierigheid, ik ben dan ook niet bang voor de dood. Misschien eerder de manier waarop (een zeer pijnlijke, langzame dood zit niemand op te wachten denk ik zo) maar de dood zelf niet. Ik kan sterven als ik 80 ben, maar het kan ook morgen zijn. Waar ik dan automatisch over na denk is: maar stel dat ik morgen dood ga, hoe zou ik me daarbij voelen? Wat wil ik nog écht doen? In feite is het voor mij dus helemaal niet zo verkeerd om er over na te denken, het helpt me mezelf weer eens op de dingen te wijzen die ik echt belangrijk vind (of het nou kleine of grote dingen zijn). Dingen die je nog wilt doen, of tegen mensen wilt zeggen. Dingen waar je spijt van zou hebben als je ze niet zou doen. Je bent op dit moment híer, wat hierna komt weten we niet dus waarom zou ik me daar zo druk over maken? Er zijn zoveel opties, misschien gaan we naar een prachtige hemel (wat klaag ik dan?) misschien een vreselijke hel (dan kan ik me hier maar beter flink uitleven!) of is er gewoon echt niks (niemand weet hoe dat voelt, dus dat zien we tegen die tijd wel) en zo zijn er natuurlijk nog tig opties te bedenken. Ik vind het belangrijker om me bezig te houden met wat ik in dit leven doe, en eruit te halen wat ik eruit wil halen.

phormicola schreef:
betekend =/= 'niet gelijk aan'?

Ja. Eigenlijk dit tekentje: ≠

**Geplaatst**: 08-10-12 17:52

Geplaatst: 08-10-12 17:52

Ik weet nog wel hoe een bijna dood ervaring in zijn werking gaat. Laats nog een heel stuk over gelezen. Het zit namelijk zo, dat wanneer je hersenen te weinig bloed krijgen, ze alarm slaan natuurlijk. Ik heb zelf een bijna dood ervaring mee gemaakt toen ik bijna verdronk in frankrijk. Door de sterke onderstroom ben ik 2 minuten onder water geweest totdat ik omhoog getrokken werd door mijn vader. Om een lang verhaal kort te maken, toen ik wakker werd, vertelde ik dat ik mijn leven aan mij voorbij zag gaan. Alle herinneringen, alles. Dit komt dus omdat je hersenen op dat moment dat je het bijna op geeft, zoeken naar iets wat je kan helpen om het te overleven. Daarom zie je 'je leven aan je voorbij flitsen'.

**Geplaatst**: 08-10-12 18:03

Geplaatst: 08-10-12 18:03

citaat:Het zit namelijk zo, dat wanneer je hersenen te weinig bloed krijgen, ze alarm slaan natuurlijk.

Dan raak je toch in coma als je hersens geen of weinig bloed krijgen.
Of is dat alleen zo als ze geen zuurstof krijgen?

Toen ik mezelf uit me lichaam zag treden en die licht tunnel zag,had ik géén zuurstof gebrek en mijn hersens kregen niet te weinig bloed.Er was n.l. niets aan de hand,geen enkele reden om de hersens van minder bloed te voorzien op dat moment.
Hoe is dat dan te verklaren?

Wel heftig zeg wat je hebt mee gemaakt.Lijkt me heel erg als je bijna verdrinkt.

**Geplaatst**: 08-10-12 18:17

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 08-10-12 18:17

Het is echt zeer zeldzaam dat ik over mijn eigen dood nadenk, omdat ik gewoonweg nog lang niet wil overlijden...

Ik heb dus geen idee of ik begraven of gecremeerd wil, heb geen idee welke muziek etc. etc.. Echt totaal nul.

Daarnaast lijkt het overlijden op zich mij best beangstigend, als je het echt bewust meemaakt... In je slaap niet meer wakker worden lijkt mij ideaal.

**Geplaatst**: 08-10-12 18:21

Geplaatst: 08-10-12 18:21

Ik denk er regelmatig aan. Ik heb er eigenlijk geen gevoel bij, je kunt er toch niets aan doen en je kunt nooit weten wanneer het gebeurt. Ik ben er helemaal niet bang voor, maar wel voor het verdriet van mijn nabestaanden.
Ik hoop wel dat er nog iets is na de dood, maar ik weet het niet. Er gebeuren in ieders leven wel onverklaarbare dingen of 'toevalligheden' waarvan ik denk dat er meer is tussen hemel en aarde, maar als ik dan weer naar de neurologische kant kijk en hoe onze hersens ons voor de gek kunnen houden is dat altijd wel weer een beetje een domper en denk ik, er zal wel niks zijn.
Ik laat me verrassen (hopelijk over een hele lange tijd)

**Geplaatst**: 08-10-12 18:39

Geplaatst: 08-10-12 18:39

maj0 schreef:
Magrathea schreef:
De bijna-dood ervaring is een onwijs interessant neurologisch fenomeen. Heb er een heel interessant artikel over gelezen een tijdje terug waarin ook werd uitgelegd dat het licht dat je ziet ook een bepaalde hallucinatie is, net als het terugzien van dierbaren. Maar nu weet ik natuurlijk niet meer hoe dat allemaal in z'n werk ging $:\$

Schijnt dat ik behoorlijk ver heen was. Maar weet er niets vanaf. Heb mijn zullen maar zeggen bijna dood ervaring niet bewust mee gemaakt. Kreeg alleen na die tijd elke keer na mn kop geslingerd je moet rustig aan doen je was bijna dood.

Hier een bijna-dood ervaring maar geen licht aan 't eind van de tunnel. Wel een gevoel van rust, tevredenheid, geluk.. Alle positieve gevoelens die je kan voorstellen in zijn puurste vorm... Zonder een "maar"...

**Geplaatst**: 08-10-12 19:01

Geplaatst: 08-10-12 19:01

Fiffill schreef:
Interessant onderwerp, moet de reacties nog even doorlezen maar zal wel alvast even reageren hoe ik erover denk.
Edit: topic inmiddels doorgelezen, en eigenlijk kan ik me wel goed vinden in de post van gummie.

Ik heb de 2e optie gekozen. Ik denk er op zich regelmatig over na, maar dat is vaak niet negatief. Ik ga elke dag met de trein en ik heb vaak dat als de trein aan komt rijden ik me af vraag hoe het zou zijn om ervoor te springen en weg te zijn. Hetzelfde heb ik wel eens als ik ergens op grote hoogte sta. Ik ben gewoon nieuwsgierig naar wat er zou gebeuren, wat er zou komen. Uiteraard doe ik het nooit, ik ben veel te blij om te leven en kan het me niet indenken om zoiets daadwerkelijk uit te voeren. Het is meer een soort nieuwsgierigheid, ik ben dan ook niet bang voor de dood. Misschien eerder de manier waarop (een zeer pijnlijke, langzame dood zit niemand op te wachten denk ik zo) maar de dood zelf niet. Ik kan sterven als ik 80 ben, maar het kan ook morgen zijn. Waar ik dan automatisch over na denk is: maar stel dat ik morgen dood ga, hoe zou ik me daarbij voelen? Wat wil ik nog écht doen? In feite is het voor mij dus helemaal niet zo verkeerd om er over na te denken, het helpt me mezelf weer eens op de dingen te wijzen die ik echt belangrijk vind (of het nou kleine of grote dingen zijn). Dingen die je nog wilt doen, of tegen mensen wilt zeggen. Dingen waar je spijt van zou hebben als je ze niet zou doen. Je bent op dit moment híer, wat hierna komt weten we niet dus waarom zou ik me daar zo druk over maken? Er zijn zoveel opties, misschien gaan we naar een prachtige hemel (wat klaag ik dan?) misschien een vreselijke hel (dan kan ik me hier maar beter flink uitleven!) of is er gewoon echt niks (niemand weet hoe dat voelt, dus dat zien we tegen die tijd wel) en zo zijn er natuurlijk nog tig opties te bedenken. Ik vind het belangrijker om me bezig te houden met wat ik in dit leven doe, en eruit te halen wat ik eruit wil halen.

phormicola schreef:
betekend =/= 'niet gelijk aan'?

Ja. Eigenlijk dit tekentje: ≠

Nja dat van die grote hoogtes hebben veel mensen hoor

dat je gewoon effe zin krijgt om te weten hor het zou zijn om naar beneden te springen. Schijnt een evolutionaire verklaring/theorie voor te zijn, vertelde mijn tourguide.. Toen ik aan de rand van de kings Canyon stond

ben alleen de exacte theorie vergeten

**Geplaatst**: 08-10-12 19:09

Geplaatst: 08-10-12 19:09

Interessant onderwerp. Ik denk regelmatig aan mijn eigen dood (en nog meer aan die van dierbaren).
Bang om dood te gaan ben ik niet, ook niet voor de manier waarop, maar het wanneer vind ik daarentegen wél heel beangstigend.
Ruim 2,5 jaar geleden heb ik oog in oog gestaan met de loop van een geladen geweer en sindsdien is er het besef dat elke seconde wel eens je laatste seconden zouden kúnnen zijn. In al je naïviteit ga je er vanuit dat je sterft rustig sterft in je slaap als je minimaal de 80 jaar hebt gehaald, maar wie weet krijg ik over 10 minuten een hartstilstand, hersenbloeding of word ik morgen overreden door een auto. Ik hoop natuurlijk het eerste, maar ik hou ver in mijn achterhoofd ook zeker rekening met het laatste.

Als ik het zo terug lees, klinkt het heel negatief. Echter heeft het bij mij wel een positieve uitwerking. Júist omdat ik weet dat ik ontzettend fragiel, eindig en vergaanbaar ben, en juist omdat ik sindsdien weet dat ik 0,0 regie over mijn eigen leven heb wat de dood betreft (zelfmoord als uitzondering natuurlijk), kan ik meer dan ooit genieten van elk moment

**Geplaatst**: 08-10-12 19:10

Geplaatst: 08-10-12 19:10

Denk er liever niet aan

Nog veel te veel te doen en te beleven, nog teveel om van te genieten.

**Geplaatst**: 08-10-12 19:34

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 08-10-12 19:34

@ gohya : De meeste mensen overlijden omdat de hersenen geen zuurstof meer krijgen. Dan sterven je hersenen af. Dat je hersenen geen bloed krijgen komt eigenlijk nooit voor, je bloed blijft namelijk gewoon door stromen zolang je hart klopt. Maar je hart zorgt er niet voor dat je zuurstof binnen krijgt. Dat doen je longen. Maar was je zelf bewust van het ademen? Als je bewusteloos raakt, gebeurd dat omdat de toe voer van zuurstof stopt naar je hersenen, of afgesloten word. Maar het kan best dat iets in de bloedvaten niet goed ging, terwijl je gewoon ademt en zuurstofrijke lucht je longen in gaat. Ik heb niet echt een verklaring voor hoe het komt dat je jezelf uit je lichaam zag treden. Wat ik wel weet is dat je hersenen soms een bescherming op trekken, en dan uit zich zelf de zuurstof toe voer afkappen. Misschien ging er iets mis of nouja ik heb werkelijk geen idee! Het blijft een raadsel.
En eigenlijk was het een best fijne ervaring, tot dat ik weer adem haalde en weer bij was zeg maar, dan kom je echt met een klap terug. Ik herinner me dat ik het helemaal niet eng vond, en gewoon heel ontspannen en heel apart, ik raakte pas in paniek toen ik besefte wat er gebeurd was

**Geplaatst**: 08-10-12 19:50

Geplaatst: 08-10-12 19:50

Ben ook heel dicht bij de dood geweest, het was een fijne ervaring, een gevoel van hele diepe rust en vrede, en het gevoel dat er over me gewaakt en voor me gezorgd werd. Ik had het gevoel dat ik alles los kon laten. Ik ben wel heel blij dat ik er nog ben, en daardoor wel bewust met mijn dood bezig. Zo hebben we voor alle gezinsleden een goede verzekering afgesloten en weten we van elkaar of we wel/niet donor zijn, of we begraven of gecremeerd willen worden enz.

Wat Ymke zegt herken ik ook heel erg, juist doordat ik er bijna niet meer was ben ik zo blij dat ik nog leef en kan ik veel meer in het nu leven en van de kleine dingen genieten.

Hoe vaak denk je aan je eigen dood?

Nomineer dit bericht ×