Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-09-12 11:58

Geplaatst: 29-09-12 11:58

Ik zal je de uitgebreide details van mijn bevallingsverhaal en de hele nasleep besparen want er staan al voorbeelden genoeg, wil alleen even inhaken op tante trien. Ik snap best dat je als je opziet tegen zwangerschap en bevallen je er niet voor kiest om aan kinderen te beginnen. Mijn bevalling plus nasleep zijn ook redenen voor mijn man en ik om het bij 1 te laten. Is niet de enige reden, maar het geeft mij wel heel veel rust. Ik ben blij en dankbaar dat ik in goede gezondheid van ons gezin kan genieten. Dat wil ik niet op het spel zetten voor een tweede kindje.

Zwanger zijn vond ik trouwens wel een hele bijzondere en mooie ervaring.

Geloof trouwens dat de juiste term voor een voldragen zwangerschap maar wel met een te klein kindje dysmatuur is.

**Geplaatst**: 29-09-12 12:00

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 29-09-12 12:00

SusanH in mijn dossier stond overduidelijk prematuur, neem aan dat de gyn het er niet in zou zetten als het niet zo zou zijn.
Hoe dan ook, maar niet uit is een andere discussie

**Geplaatst**: 29-09-12 12:06

Geplaatst: 29-09-12 12:06

Hallo Hallo!

Bevallen ik had er nooit echt bij stil gestaan. Ik wou kids dus dan moet je ook bevallen. Tenminste als je biologische kids wil.
Zwanger zijn vond ik heel mooi alleen de eerste 3 maand vond ik verschrikkelijk ik was heel misselijk, nu bij nummer 2 ben ik ook misselijk alleen stukken minder.
De rest van de zwangerschap ging heel makkelijk ik was echt enorm (nou ja me buik) ik had geen last van moeheid, geen last van me heupen helemaal niets. Liep de laatste dagen nog uren met de hond heerlijk

Huppelde ook de straat door om de bevalling op te wekken (werkt niet hoor haha).

Ik ben ingeleid en dan zijn de weeën vaak wat heftiger en sneller op elkaar volgend.
Maar ik kan me niet meer herinneren hoeveel pijn het deed ik vond het toen heel zwaar.
Maar dat kwam vooral omdat ik een weeën storm had maar met pijnstilling voelde ik alleen nog de weeën en niet meer de pijn tussendoor.
Met goed puffen (een zus die mee telt en een man die me hand vast had) kom je vind ik heel ver.
Weeën zijn best goed te doen!

Mijn eerste was een grote vent met een knip en een speciale handeling (meneer bleef hangen met zijn schouders)
was hij er zo. Knip voelde ik niet (ik was verdoofd van onder omdat ze al aanzag komen dat ze moest knippen) hechten vond ik iets minder. Maar eenmaal op zaal met me kleine vent heb ik nooit meer aan de bevalling gedacht als een verschrikkelijke ervaring.

Zou het zo weer doen! Sterker nog hoop dat nummer 2 op ongeveer de zelfde wijze geboren gaat worden

**Geplaatst**: 29-09-12 13:33

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 29-09-12 13:33

Bij de eerste een goede zwangerschap gehad, ik had alleen met 29 weken last van weeën en mocht niks meer doen. Maar toen die onderdrukt waren voelde ik me geweldig en kon alles weer! Met 40+4 is na een lange bevalling van 23 uur met een knip en 2 sterke dames die het kind er wel even mee uit werkte is dan toch mijn eerste zoon geboren. Herstel daarna zullen we het maar niet over hebben

Bij de tweede een super zwangerschap gehad! Mijn enige ''pijntjes'' waren op 39+6 weken, en de dag daarna is ze geboren :')

na een zeer vlotte bevalling van 8 uur. Herstel ging goed!
En de derde was een redelijke zwangerschap, bekkeninstabiliteit met 24 weken zwangerschap maakte het wat moeilijker... Maar met aangepast werk en minder werken was het goed vol te houden. Dag voor de bevalling was ik nog met de 2 kinderen naar de kermis geweest en op de dag van bevalling stond ik op het punt weer te gaan maar toen begonnen de weeën

Met 41 weken werd mijn 2de zoon geboren, na een zeer vlotte bevalling van 5 uur in totaal. Herstel was geweldig! Ik stond na een uurtje al onder de douche en ik had graag naar huis willen lopen, maar dat mocht niet... In de tweede week na de bevalling wel een enorme terugval gehad van de bekkeninstabiliteit en nu nog is het wat soepeler dan zou moeten volgens mij.... Maar ik heb er geen last meer van

En ik zou ze zo allemaal weer over doen. Zwanger zijn vond ik niet vervelend, zelfs wel mooi en bevallen heb ik altijd gezien als een dagje afzien. Maar je krijgt er iets moois voor terug!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-09-12 13:45

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst door de TopicStarter : 29-09-12 13:45

Bedankt voor alle reacties!

Van sommige verhalen schrik ik wel even maar van andere verhalen denk ik wel, ach.
De zwangerschap zelf ben ik niet bang voor, het is meer dat ik benieuwd ben hoe ik dat mijn baan ga combineren zonder heel erg gemeen te worden tegen iedereen.

Het hechten vind ik ook niet erg, maar het uitscheuren of knippen lijkt me zo vreselijk.
Bevalling lijkt me alsnog behoorlijk eng, grote kans dat ik een "waarom ben ik hier aan begonnen ik wil dit meer" gevoel krijg midden in de bevalling.

**Geplaatst**: 29-09-12 13:50

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 29-09-12 13:50

Het uitscheuren of knippen voel je echt niets van hoor.
Ik ben tijdens de geboorte van mijn eerste geknipt en daarna nog gescheurd maar heb dat echt niet gevoeld, ik weet nog dat ik op een gegeven moment dacht; wat moet ze nou met die schaar? 10 sec later zei ze 'pak hem maar aan' en ik dacht dat ze het tegen zon verpleegster had over de schaar maar bleek dus dat ik mijn KIND moest aanpakken, hij was er al!

Nee echt, dat voel je niet. Het hechten voel je wel en dat is niet echt fijn maar gebeurt onder plaatselijke verdoving dus echt veel pijn doet dat ook niet. Enja, het hoort er gewoon even bij, daarna mag je heerlijk bijkomen, wordt je helemaal in de watten gelegd en het enige wat je zelf hoeft te doen is je kindje en je hubbie knuffelen

**Geplaatst**: 29-09-12 13:54

Geplaatst: 29-09-12 13:54

Citaat:
Het hechten vind ik ook niet erg, maar het uitscheuren of knippen lijkt me zo vreselijk.
Bevalling lijkt me alsnog behoorlijk eng, grote kans dat ik een "waarom ben ik hier aan begonnen ik wil dit meer" gevoel krijg midden in de bevalling.

Zoals eerder gezegd, die knip of scheur in the heat of the moment voel je nauwelijks.. Tenminste, ik heb er helemaal niets van gevoeld

Ik weet nog wel dat ze zeiden tijdens mijn eerste bevalling 'zometeen komt de knip' en dat ik bijna mijn benen samenkneep :')

En ik heb tijdens mijn eerste bevalling ook gezegd, 'ik kan dit niet hoor!' veel vrouwen krijgen idd een moment waarop ze het echt niet meer zien zitten, gek genoeg is dat moment meestal vlak voor de volledige ontsluiting en dus vlak voordat ze mogen persen. En als je eenmaal mag persen is dat zo'n opluchting, dan komt die oerkracht naar boven en kun je het wel.

**Geplaatst**: 29-09-12 13:55

Geplaatst: 29-09-12 13:55

anneliesdj schreef:
Het uitscheuren of knippen voel je echt niets van hoor.
Ik ben tijdens de geboorte van mijn eerste geknipt en daarna nog gescheurd maar heb dat echt niet gevoeld, ik weet nog dat ik op een gegeven moment dacht; wat moet ze nou met die schaar? 10 sec later zei ze 'pak hem maar aan' en ik dacht dat ze het tegen zon verpleegster had over de schaar maar bleek dus dat ik mijn KIND moest aanpakken, hij was er al!

Nee echt, dat voel je niet. Het hechten voel je wel en dat is niet echt fijn maar gebeurt onder plaatselijke verdoving dus echt veel pijn doet dat ook niet. Enja, het hoort er gewoon even bij, daarna mag je heerlijk bijkomen, wordt je helemaal in de watten gelegd en het enige wat je zelf hoeft te doen is je kindje en je hubbie knuffelen

Hahaha ik vroeg dat dus bij de eerste, wat ze nou met die schaar moesten? Ja de haartjes van de baby knippen

Ik blij, kind had haar en ik snapte niet dat ze gingen knippen :')

Alleen bij de tweede riep ik dus tijdens de bevalling toen ik de schaar zag ''ah nee, niet weer een knip!'', meer als van he, daar heb ik weinig zin in :')

Maar de verloskundige meende dus dat ik niet ingeknipt wilde worden. Is dus een scheur geworden, maar dat herstel vond ik fijner!
En bij de derde kwamen ook scharen te voorschijn, ik dus gezegd dat ik een scheur fijner vond dan een knip, ''maar die schaar is er voor om dadelijk te navelstreng door te knippen, ik zet nooit een knip'' _O-

**Geplaatst**: 29-09-12 14:00

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 29-09-12 14:00

Maar knippen heeft ook wel een reden he, als je echt grote kans op scheuren hebt zijn ze het liever voor en knippen in de juiste richting, je moet er niet aan denken als je een enorme scheur hebt die de verkeerde kant op gaat.

**Geplaatst**: 29-09-12 14:48

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 29-09-12 14:48

Bij de 2de ben ik ook geknipt en nee ik voelde het niet maar hoorde het wel

.
Wel voelde ik gemene steekjes bij het hechten maar om nou te zeggen dat ik tegen het plafond aan zat nee,dat dan ook weer niet.

Natuurlijk doet het pijn en natuurlijk voel je pijn liever niet maar goed je kan moeilijk dat kind laten zitten tot dat het zelfstandig de deur weet te vinden.

Moet wel zeggen dat ik en keizersnede heb gehad en natuurlijk(2de) en voor mij beide nooit meer

**Geplaatst**: 29-09-12 14:49

Geplaatst: 29-09-12 14:49

SusanH schreef:
Ik zal je de uitgebreide details van mijn bevallingsverhaal en de hele nasleep besparen want er staan al voorbeelden genoeg, wil alleen even inhaken op tante trien. Ik snap best dat je als je opziet tegen zwangerschap en bevallen je er niet voor kiest om aan kinderen te beginnen. Mijn bevalling plus nasleep zijn ook redenen voor mijn man en ik om het bij 1 te laten. Is niet de enige reden, maar het geeft mij wel heel veel rust. Ik ben blij en dankbaar dat ik in goede gezondheid van ons gezin kan genieten. Dat wil ik niet op het spel zetten voor een tweede kindje.

Zwanger zijn vond ik trouwens wel een hele bijzondere en mooie ervaring.

Geloof trouwens dat de juiste term voor een voldragen zwangerschap maar wel met een te klein kindje dysmatuur is.

Dit is voor het eerst dat iemand mét kinderen mij begrijpt.

**Geplaatst**: 29-09-12 15:14

Geplaatst: 29-09-12 15:14

Goos_Horses schreef:
ze had het lichaampje van prematuur, net zoals je van kleding prematuur maat hebt.
Houd niet per defenitie in dat ze te vroeg geboren is.

Dan hadje een dysmatuur kindje

Dwz dat de grootte niet overeenstemde met de duur van de zwangerschap.
Prematuur en dysmatuur kunnen ook nog tegelijk voorkomen.

TS, ik heb drie keer niet mogen klagen over de bevalling, mijn verhalen zijn op Bokt terug te vinden.
Iig ben je het na 9 maanden zo spuugzat (laatste zwangerschapsloodjes zijn zwaar

) en zo benieuwd naar de baby dat je blij bent dat je uitgerekende datum in zicht komt. Om enkele dagen na je bevalling te liggen janken dat je nu niet meer zwanger bent, en dus niet meer permanent met zijn tweeen ....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-09-12 15:23

Geplaatst door de TopicStarter : 29-09-12 15:23

Urielle schreef:
Goos_Horses schreef:
ze had het lichaampje van prematuur, net zoals je van kleding prematuur maat hebt.
Houd niet per defenitie in dat ze te vroeg geboren is.

Dan hadje een dysmatuur kindje Dwz dat de grootte niet overeenstemde met de duur van de zwangerschap.
Prematuur en dysmatuur kunnen ook nog tegelijk voorkomen.

TS, ik heb drie keer niet mogen klagen over de bevalling, mijn verhalen zijn op Bokt terug te vinden.
Iig ben je het na 9 maanden zo spuugzat (laatste zwangerschapsloodjes zijn zwaar ) en zo benieuwd naar de baby dat je blij bent dat je uitgerekende datum in zicht komt. Om enkele dagen na je bevalling te liggen janken dat je nu niet meer zwanger bent, en dus niet meer permanent met zijn tweeen ....

Haha ik dacht bij het openen van dit topic nog aan jou.
Ik dacht ooh als ik maar niet zulke fratsen uit ga halen als Urielle.

Om even terug te komen op de bokker die vroeg of ik wel moeder gevoelens had nou ik weet het niet.
Ik voel me er in elk geval wel klaar voor als ik morgen mijn kindje in mijn handen zou krijgen maar twijfels heb ik natuurlijk wel.
Ga ik het allemaal wel goed doen, wat als ik mijn baby na een week helemaal beu ben - je kunt een baby niet op ebay zetten, wat als ik het met z'n tweeen mis met mijn vriend?

Maar aan de andere kant zou ik graag een kindje willen, ik ben 25 en vind dat een prima leeft.
Mijn vriend en ik zijn gelukkig en het is welkom, we hebben het financieel heel goed in orde, over 7 maanden is ons koophuis helemaal klaar en kunnen we er wonen, uitgaan doen we niet en het lijkt me gewoon heerlijk om lekker te moederen ook al zal dat niet altijd leuk zijn.

Maar of ik echte moeder gevoelens of baar drang heb? Dat weet ik niet, ik weet niet hoe het voelt om echt moeder te zijn.

**Geplaatst**: 29-09-12 15:23

Geplaatst: 29-09-12 15:23

Hier ook een mama die heel hard riep ik WIL GEEN KINDEREN!!!! Maar heb er wel 2.
Zwangerschap een was er een uit een boekje...............werd dikker en dikker zonder ergens last van te hebben gehad. Alleen toen ik met 35 weken een veeeel te hoge bloeddruk kreeg en in het Z.H belande. Met 36 weken flinke weeen volgens mijn Gynocoloog, weeen welke, hoe, wat, waar????? Ik voelde ze niet 4cm ontsluiting toen ik veel vruchtwater verloor.

Spoedkeizersnede en na 20 min zag ik mijn dochter. Had ik nu een baby??? 56 cm lang en 4200 gr ze leek wel een kind van 2 maand oud....... toen ze in de couveuse lag naast haar buurmeisje schrok ik best wel kindje was zo klein maar net zo oud.

De kinderarts kwam en vroeg de V.p waar is prematuurtje van den Bossche? Toen ik haar aanwees geloofde hij me niet ze lag met tenen en hoofd bijna tegen de voor en achterwand aan.

Maar na een kind wilde ik er graag nog een............... na 6 jaar ons best doen was ik zwanger na 9 weken miskraam en een curretage was ik 4 weken daarna weer zwanger. In de eerste 3 maanden elke maand een bloeding en paniek weer mis??....maar nee na 38 weken weer een keizersnede en toen een zoon van 4220 gr en 56 cm.

We zijn er voor gemaakt, en ons lichaam past zich zo makkelijk aan aan een zwangerschap, de natuur doet mooi zijn werk, je bent alles kwijt als je je kind in je armen houdt en hoeveel mannen en vrouwen er rond je bed staan en aan je lijf zitten het maakt niet uit voor zo'n wonder ga je tot het uiterste door.Ik riep altijd dat ik niet voor een vreemde met de benen wijd ging liggen...........maar alles voor je baby!!

**Geplaatst**: 29-09-12 15:28

Geplaatst: 29-09-12 15:28

Om even terug te komen op de bokker die vroeg of ik wel moeder gevoelens had nou ik weet het niet.
Ik voel me er in elk geval wel klaar voor als ik morgen mijn kindje in mijn handen zou krijgen maar twijfels heb ik natuurlijk wel.
Ga ik het allemaal wel goed doen, wat als ik mijn baby na een week helemaal beu ben - je kunt een baby niet op ebay zetten, wat als ik het met z'n tweeen mis met mijn vriend? [quote]

Deze twijfels heb ik ook gehad, ik denk wel meerdere, maar als je kind er eenmaal is ga je er helemaal voor. Hoewel ik ze soms wel eens achter het behang wil plakken hoor ook na 13 jaar zo oud is de oudste........ maar als ze dan hun armen rond je nek slaan en zeggen mama jij ben de liefste van de hele wereld smelt je toch

**Geplaatst**: 29-09-12 15:31

Geplaatst: 29-09-12 15:31

Raponsje schreef:
Ga ik het allemaal wel goed doen, wat als ik mijn baby na een week helemaal beu ben - je kunt een baby niet op ebay zetten, wat als ik het met z'n tweeen mis met mijn vriend?

Ik denk eigenlijk dat dat heel normaal zou zijn

Ik stond gisteren nog met een klierige zesjarige en een ondeugende peuter bij de Epplejeck en de maxi cosy met -goddank- slapende baby erin op mijn uitpuilende winkelkarretje bij de Epplejeck en zuchtte geirriteerd tegen de caissiere 'Ik weet niet of je er zelf hebt, maar geloof me, je WILT ze ook niet.' En nu mijn vriend in het ziekenhuis ligt en ik er alleen voorsta word ik ook niet happy als Viggo de hele nacht huilt van krampjes en ondertussen wil mijn ene dochter bij me in bed en de andere dochter zeurt om het uur om drinken, eruit mogen, boekje lezen... midden in de nacht! :roll:

Dan denk ik heel verlangend aan de tijd dat ik geen kinderen had hoor!
Maar daartegenover staan de mooie momenten, en die overwegen echt. Op dit moment snuffelt Vigje in mijn nek omdat hij wil drinken, dat is echt

**Geplaatst**: 29-09-12 15:34

Geplaatst: 29-09-12 15:34

Raponsje schreef:
Haha ik dacht bij het openen van dit topic nog aan jou.
Ik dacht ooh als ik maar niet zulke fratsen uit ga halen als Urielle.

Om even terug te komen op de bokker die vroeg of ik wel moeder gevoelens had nou ik weet het niet.
Ik voel me er in elk geval wel klaar voor als ik morgen mijn kindje in mijn handen zou krijgen maar twijfels heb ik natuurlijk wel.
Ga ik het allemaal wel goed doen, wat als ik mijn baby na een week helemaal beu ben - je kunt een baby niet op ebay zetten, wat als ik het met z'n tweeen mis met mijn vriend?

Maar aan de andere kant zou ik graag een kindje willen, ik ben 25 en vind dat een prima leeft.
Mijn vriend en ik zijn gelukkig en het is welkom, we hebben het financieel heel goed in orde, over 7 maanden is ons koophuis helemaal klaar en kunnen we er wonen, uitgaan doen we niet en het lijkt me gewoon heerlijk om lekker te moederen ook al zal dat niet altijd leuk zijn.

Maar of ik echte moeder gevoelens of baar drang heb? Dat weet ik niet, ik weet niet hoe het voelt om echt moeder te zijn.

Nou volgens mij ben je er wel aan toe hoor, twijfels houd je altijd en baardrang heeft niemand

Alle ouders twijfelen of ze wel goed voor het kindje kunnen zorgen en als je kindje een paar weken oud is en het huilt je elke nacht 5x wakker ben je er echt wel een keer zat van hoor. Maar dat wil niet zeggen dat je niet van je kindje houd.
Als je het gevoel hebt dat je eraan toe bent en zin hebt om te moederen zit dat echt wel goed.
Staat je vriend er ook achter? Dat is natuurlijk wel een belangrijk punt.
Je krijgt een kindje samen en zoals je het nu met z'n 2en hebt krijg je nooit meer terug, dat moet hij natuurlijk ook zien zitten.

**Geplaatst**: 29-09-12 16:02

Geplaatst: 29-09-12 16:02

Raponsje schreef:
Om even terug te komen op de bokker die vroeg of ik wel moeder gevoelens had nou ik weet het niet.
Ik voel me er in elk geval wel klaar voor als ik morgen mijn kindje in mijn handen zou krijgen maar twijfels heb ik natuurlijk wel.
Ga ik het allemaal wel goed doen, wat als ik mijn baby na een week helemaal beu ben - je kunt een baby niet op ebay zetten, wat als ik het met z'n tweeen mis met mijn vriend?

Maar aan de andere kant zou ik graag een kindje willen, ik ben 25 en vind dat een prima leeft.
Mijn vriend en ik zijn gelukkig en het is welkom, we hebben het financieel heel goed in orde, over 7 maanden is ons koophuis helemaal klaar en kunnen we er wonen, uitgaan doen we niet en het lijkt me gewoon heerlijk om lekker te moederen ook al zal dat niet altijd leuk zijn.

Maar of ik echte moeder gevoelens of baar drang heb? Dat weet ik niet, ik weet niet hoe het voelt om echt moeder te zijn.

Ik kreeg ook niet eerder moedergevoelens als toen ik mn zoontje zag hoor, en dat was dan ook gelijk onvoorwaardelijke liefde op het eerste gezicht

Maar heb vaak getwijfeld tijdens de zwangerschap of ik me wel moeder zou voelen maar die twijfel was direct na de geboorte weg.

**Geplaatst**: 29-09-12 16:19

Geplaatst: 29-09-12 16:19

Figaro schreef:
Zoals eerder gezegd, die knip of scheur in the heat of the moment voel je nauwelijks.. Tenminste, ik heb er helemaal niets van gevoeld Ik weet nog wel dat ze zeiden tijdens mijn eerste bevalling 'zometeen komt de knip' en dat ik bijna mijn benen samenkneep

En ik heb tijdens mijn eerste bevalling ook gezegd, 'ik kan dit niet hoor!' veel vrouwen krijgen idd een moment waarop ze het echt niet meer zien zitten, gek genoeg is dat moment meestal vlak voor de volledige ontsluiting en dus vlak voordat ze mogen persen. En als je eenmaal mag persen is dat zo'n opluchting, dan komt die oerkracht naar boven en kun je het wel.

Dat had ik ook, en inderdaad zeg je dat als je er al bijna bent, en zodra je hoort dat je mag persen, nou daar ging ik hoor

Heerlijk was dat gevoel zou het zo weer doen, en bang voor knip hahah was ik ook, ik schreeuwde nog nee niet knippen, maar toen had ze t al gedaan en voelde niks

**Geplaatst**: 29-09-12 16:24

Geplaatst: 29-09-12 16:24

Raponsje schreef:
Bedankt voor alle reacties!

Van sommige verhalen schrik ik wel even maar van andere verhalen denk ik wel, ach.
De zwangerschap zelf ben ik niet bang voor, het is meer dat ik benieuwd ben hoe ik dat mijn baan ga combineren zonder heel erg gemeen te worden tegen iedereen.

Het hechten vind ik ook niet erg, maar het uitscheuren of knippen lijkt me zo vreselijk.
Bevalling lijkt me alsnog behoorlijk eng, grote kans dat ik een "waarom ben ik hier aan begonnen ik wil dit meer" gevoel krijg midden in de bevalling.

Ik denk dat iedere vrouw wel een "waarom ben ik hier aan begonnen ik wil dit niet meer" moment heeft! Echter ben je echt alles vergeten als je die kleine telg eenmaal in je handen hebt. en ik kan je verzekeren dat er echt geen mooier moment bestaat als dat moment!

**Geplaatst**: 29-09-12 17:14

Geplaatst: 29-09-12 17:14

Raponsje....wat doe je jezelf aan,haha.
je kunt je er maandenlang druk over maken of over nadenken hoe en wat en willen plannen en" wat als..."etc.....maar je weet toch niet hoe het gaat lopen. En je kunt er ook niets aan doen,dus doe net als ik:gewoon niet over nadenken, hoef je je ook niet druk te maken .
Ik was snel zwanger, kreeg n miskraam en was vlot erna weer zwanger. makkelijke zwangerschap gehad, met 37 weken zagen ze veel weeenactiviteit op de ctg en bleek ik al 3 cm te hebben....met 38 +1 kwam er ineens een beebje. Zeg ineens, omdat mn vliezen braken en ik mn weeen pas na aankomst in t zh ( met 5 cm) voelde...was geen pretje,nee....ruggeprik gekregen ( geniaal) en vlak erna kwam de kleine. In nog geen 3uur tijd......
En ik was zo nieuwsgierig....mmm,wat gebeurt er nu...en nu?

weet je wat het goede is? Je moet wel,je hebt geen keus!
En ik was helemaal niet iemand die kirrend boven n baby van n ander gaat hangen ( en nu nog niet) , maar ben helemaal gek op ons kleintje, dat komt goed.

**Geplaatst**: 29-09-12 17:33

Geplaatst: 29-09-12 17:33

Wat fijn dit topic!

Vanmorgen zat ik met een flinke buikgriep op het toilet en de pijn was zo hevig dat ik over bevallen na ging denken :Y)

Echt wat een bewondering heb ik voor alle moeders op deze wereld! Weeën zullen vast meer pijn doen dan een krampaanval, laat staan dat deze twintig uur aanhouden..

Ik ben vooral bang dat ik de pijn niet kan handelen. Toch lastig als je wel graag kinderen wilt

Ik vind als leek ook heel moeilijk om een inschatting te maken van de pijn. Is het meer als krampen of als menstruatie pijn. Of als beide..

**Geplaatst**: 29-09-12 17:35

Geplaatst: 29-09-12 17:35

Getup schreef:
En ik was helemaal niet iemand die kirrend boven n baby van n ander gaat hangen ( en nu nog niet) , maar ben helemaal gek op ons kleintje, dat komt goed.

Ik ook niet en mijn zus ook niet trouwens.
Ik heb ook de pest aan kinderfeestjes en ik vind het stiekem helemaal niet zo leuk als er andere kindjes komen spelen

Eigen kinderen zijn echt anders.

**Geplaatst**: 29-09-12 17:37

Geplaatst: 29-09-12 17:37

miss_nadine schreef:
Is het meer als krampen of als menstruatie pijn. Of als beide..

Voor mij voelt het als wanneer je een flinke verstopping hebt, maar daaronder zitten je darmen al te borrelen, ken je dat gevoel?
En gelukkig: als de pijn op zijn ergst gaat worden, komt er een pijnstillend hormoon vrij waarvan je hartstikke high wordt. Ik zweer het: daar kan volgens mij echt geen synthetische drug tegenop, niet dat ik die ooit geprobeerd heb hoor :')

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-09-12 17:39

Geplaatst door de TopicStarter : 29-09-12 17:39

miss_nadine schreef:
Wat fijn dit topic!

Vanmorgen zat ik met een flinke buikgriep op het toilet en de pijn was zo hevig dat ik over bevallen na ging denken
Echt wat een bewondering heb ik voor alle moeders op deze wereld! Weeën zullen vast meer pijn doen dan een krampaanval, laat staan dat deze twintig uur aanhouden..

Ik ben vooral bang dat ik de pijn niet kan handelen. Toch lastig als je wel graag kinderen wilt
Ik vind als leek ook heel moeilijk om een inschatting te maken van de pijn. Is het meer als krampen of als menstruatie pijn. Of als beide..

Eigenlijk is het raar dat wij niet-moeders eigenlijk geen idee hebben wat een zwangerschap en bevalling echt inhoud.
Ik zou het eigenlijk best fijn gevonden hebben als ik dat in het laatste jaar van mijn middelbare school had gekregen en dan niet de theoretische kant want ik snap wel hoe dat werkt.. :')

maar gewoon echt als meisjes / vrouwen onder elkaar daar open over kunnen praten.
Zeker hier in de uk waar de tiener zwangerschap hoog ligt lijkt me zoiets echt wel fijn.

Nomineer dit bericht ×