Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-07-12 19:35

Re: Voor wie hebben jullie nou echt respect?

Geplaatst: 08-07-12 19:35

@ Liesje1611: sterkte! respect voor jou!

**Geplaatst**: 08-07-12 21:24

Geplaatst: 08-07-12 21:24

Voor mijn zus. :+:

Alles wat ze doet doet ze goed, omdat ze zich altijd overal volledig voor inzet. Als zij iets wil, dan gebeurt het! Zo knap van haar, want het zit haar echt niet altijd mee.

Liesje: Heel veel sterkte! Knap dat je voor jezelf kiest! +:)+

**Geplaatst**: 09-07-12 01:30

Geplaatst: 09-07-12 01:30

Buiten voor mijn dochter heb ik ook een gigantisch respekt voor de deelnemers aan de Triathlon die vandaag weer bij ons werd gehouden.
En dan niet zozeer voor de Profi's die de hele dag tijd hebben om te trainen en er nog voor betaald krijgen ook, maar vooral voor de "gewone man/vrouw" die in hun vrije tijd (vaak ook naast een full-time job) getraind hebben om 3,8 km te zwemmen, vervolgens 180 km te fietsen en dan tot slot nog eens een komplete marathon te lopen :wow:

!

2 Jaar geleden was bijna iedereen op het parcours (zowel atleten als de toeschouwers) in tranen Toen Dick Hoyt de hele Triathlon volbracht had; samen met zijn gehandicapte zoon Ricky, die hij de 3,8 km in een bootje voorttrok, de 180 km op een speciale fiets voorop had en de marathon in een karretje voor zich uitschoof!

**Geplaatst**: 09-07-12 02:53

Re: Voor wie hebben jullie nou echt respect?

Geplaatst: 09-07-12 02:53

Wat een prachtige verhalen komen hier langs!

Ik heb erg veel respect voor Yamcha @ bokt (hoop dat ze dit leest

) voor de manier waarop zij denkt en handelt.

Voor mijn oma, die áltijd kinderen in huis heeft gehad, geen moment zonder, en al 60 jaar getrouwd was, en het nu allemaal alleen moet doen. Ze is er eigenlijk alleen maar leuker op geworden :')

Mijn ouders, ook, omdat ze al 17 jaar gescheiden zijn en tóch samen voor mij en mijn broer dingen regelen.

Voor de kinderen en mensen op de wereld die ik niet ken, die de vreselijkste dingen meemaken, en die toch elke dag de moed hebben om door te gaan heb ik ook vooral veel bewondering.

**Geplaatst**: 09-07-12 07:35

Geplaatst: 09-07-12 07:35

Slijmbal

**Geplaatst**: 09-07-12 10:48

Geplaatst: 09-07-12 10:48

Voor mijn moeder, omdat ze alles kan doorstaan. En mijn vader, die na een lange dag werken thuiskomt en een mopperende dochter voor zijn neus krijgt :))

**Geplaatst**: 09-07-12 11:11

Re: Voor wie hebben jullie nou echt respect?

Geplaatst: 09-07-12 11:11

Veel respect heb ik voor mijn vrouw, die nadat haar 49 jarige moeder vorig jaar is overleden super haar best doet om het beste ervan te maken!! Haar moeder was ziek en heeft er alles aan gedaan samen met d'r zus het beste ervan te maken.. Petje af!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-07-12 17:56

Geplaatst door de TopicStarter : 09-07-12 17:56

Ik vind het mooi dat iedereen er ook een verhaal bij verteld. En respect dat jullie dit zomaar aan iedereen dit vertellen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-07-12 12:50

Re: Voor wie hebben jullie nou echt respect?

Geplaatst door de TopicStarter : 11-07-12 12:50

Nog meer mooie verhalen? Ik neem aan dat iedereen wel respect voor iets heeft

**Geplaatst**: 11-07-12 13:16

Geplaatst: 11-07-12 13:16

Voor mijn ouders die veel voor hun kiezen hebben gehad, ons kinderen geweldig hebben opgevoed en nu toch samen genieten van hun oude dag terwijl mijn moeder behoorlijk dementerend is. Ze is altijd een heel krachtige zelfstandige vrouw geweest, maar nu wil haar hoofd niet zo goed meer. Ze accepteert hulp van de kinderen heel makkelijk en ook mijn vader gaat fantastisch met haar en haar ziekte om. Het is akelig om m'n moeder te zien aftakelen, maar mooi om daardoor de goede kant van iedereen te zien te krijgen.

Ik heb respect voor mensen die ondanks tegenslagen niet bij de pakken neer gaan zitten. Die altijd het goede ergens van inzien, niet opgeven en positief blijven. En bij die mensen hoor ik ook zelf.

Laatst bijgewerkt door Marion71 op 11-07-12 13:30, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-07-12 13:21

Geplaatst: 11-07-12 13:21

Mijn oma..

De 2de wereldoorlog meegemaakt en overleefd.
2 mannen verloren en een kind

Jaren alleen de boerderij moeten runnen.. Als je het over een krachtige vrouw hebt is zij het wel..
Zij is echt een voorbeeld voor mij, hoe je met tegenslagen om kunt gaan en hoeveel kracht je daaruit kunt halen $_/-\o_$

Ze is nu 88 en woont nog altijd alleen op de boerderij en doet nog alles zelf... Wij hoeven alleen maar taxi te spelen 8-)

Laatst bijgewerkt door Pieter25 op 11-07-12 13:40, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-07-12 13:33

Re: Voor wie hebben jullie nou echt respect?

Geplaatst: 11-07-12 13:33

Mijn moeder.

Omdat ze haar ware liefde geheel plotseling is verloren. Eindelijk hadden ze het samen voor elkaar, een leuk huisje, getrouwd en 2 kindjes en dan ineens valt je man weg. Vervolgens is ze direct doorgegaan voor mij en mijn broertje en daar heb ik heel erg veel respect voor.

**Geplaatst**: 11-07-12 13:50

Geplaatst: 11-07-12 13:50

Voor mijn ouders en mijn vriend.

Ik heb natuurlijk altijd al respect voor hun gehad, maar sinds februari nog meer. Ik heb toen een ongeluk gehad met mn pony en na veel onderzoeken zijn ze erachter gekomen dat ik dystrofie heb. We zijn uitgelachen door dokters, mijn ouders zijn erg beledigd door dokters want er was niks aan de hand etc, maar mijn ouders hebben mijn geloofd en ze stonden en staan altijd voor me klaar. Als hun niet hadden doorgezet, waren we nooit tot een diagnose gekomen, nooit bij een revalidatie centrum gekomen etc. Hulp van buitenaf valt erg tegen, revalidatiecentrum laat het steeds maar af weten, maar mijn ouders doen alles ervoor om mij ooit weer te kunnen laten lopen. Hun hebben er nu al ontzettend veel voor moeten laten schieten, maar ze staan altijd achter mij en dat motiveert mij enorm.

Voor mijn vriend heb ik echt alleen maar respect. Een dag na het ongeluk van mij is de broer van mijn vriend onder een tram gekomen, hij mist nu een voet (daar krijgt hij een prothese voor) en zijn andere been was helemaal kapot, daar zit nu allemaal huid van andere lichaamsdelen en een bot uit zn andere been.. Hij heeft het er heel moeilijk mee, en heeft nu dus twee belangrijke mensen om zich heen die niet kunnen lopen. Toch ziet hij het ontzettend positief in, bedenkt hij allemaal leuke dingentjes om mij te motiveren die we toch kunnen doen (we kunnen niet in een drukke omgeving voor mijn voet, deze kan niet aangeraakt worden, niet op vakantie etc) maar hij blijft mij altijd steunen. Nooit klaagt hij erover, nee hij is alleen maar boos op dat dokters mij niet geloofden en dat het allemaal zo verschrikkelijk lang duurt. Maar hij staat altijd achter mij.

Omdat hun mij zo steunen, heb ik de kracht om door te gaan en tegenslagen te verwerken. Ik weet dat er een kans is dat ik nooit meer kan lopen, en dat ik er veel dingen voor moet laten schieten, maar wat er ook gebeurt, hun zijn er voor mij..

Ik heb ook respect voor mijn helaas overleden overbuurmeisje, zij heeft 3x kanker gehad en de eerste twee keer heeft ze het overwonnen, omdat ze er zo hard voor gevochten heeft en ontzettend positief was. De derde keer kon ze het helaas niet meer aan, maar dat meisje was zo sterk, dat vind ik zo knap..

**Geplaatst**: 11-07-12 16:16

Geplaatst: 11-07-12 16:16

Voor mijn moeder.

**Geplaatst**: 11-07-12 17:54

Re: Voor wie hebben jullie nou echt respect?

Geplaatst: 11-07-12 17:54

Ik heb respect voor dieren, hoe ze ons mensen altijd verdragen, troosten, helpen en dienen.

**Geplaatst**: 11-07-12 17:58

Geplaatst: 11-07-12 17:58

Mijn ouders, hoe zij het kunnen opbrengen om elke dag in de zomer vanaf 6u 's ochtends in de kassen te staan en dan tot een uur of 23u 's avonds doorbikkelen.. Ik zou het niet kunnen.

**Geplaatst**: 11-07-12 18:42

Re: Voor wie hebben jullie nou echt respect?

Geplaatst: 11-07-12 18:42

Voor mijn zus!
Ze is een paar weken terug haar 2de man verloren aan die rotziekte.
Haar eerste man overleed aan longkanker,haar 2de man aan een hersen tumor.
En vorige week is ze haar vader verloren aan een hartstilstand.

**Geplaatst**: 11-07-12 18:55

Geplaatst: 11-07-12 18:55

Ik heb respect voor eigenlijk heel veel mensen, mijn vrienden, familie, ouders.. Voor mensen die met ziektes moeten leven en weten dat ze er niet bovenop komen, maar die toch door blijven vechten. Voor een goede vriend van mij, wiens ouders bij een ongeluk zijn omgekomen, en hoe hij daar mee omgaat. Hij is iemand die niet grijpt naar sigaretten, drugs of alcohol en probeert het beste van zijn leven te maken en dat vind ik zo ontzettend knap.. Ook voor de rest van de mensen op school, wie ook een of beide ouders helaas moeten missen omdat ze overleden zijn. Überhaupt voor iedereen die een dierbare verloren heeft, want dat lijkt me zo ontzettend moeilijk. En tenslotte ook voor mijn beste vriendin. Het zit haar echt nooit mee, maar hoe ze er door heen worstelt en zoals ze zichzelf groot houd voor haar zusjes en de omgeving, daar heb ik ook heel veel respect voor, en dat ze er áltijd voor me is geweest, ook toen ik haar min of meer liet vallen voor vriendinnen, die mij op hun tijd allemaal de hel in hebben geholpen,, daar ben ik haar ook heel dankbaar voor

.

**Geplaatst**: 11-07-12 21:03

Geplaatst: 11-07-12 21:03

UMayDream schreef:
Ik heb respect voor dieren, hoe ze ons mensen altijd verdragen, troosten, helpen en dienen.

Sluit ik me bij aan. 'Wie de mens heeft leren kennen, is van de dieren gaan houden'

**Geplaatst**: 12-07-12 09:18

Re: Voor wie hebben jullie nou echt respect?

Geplaatst: 12-07-12 09:18

Voor mijn vriend. Zijn leven is één grote rotzooi, hij heeft ontzettend veel nare en moeilijke dingen mee gemaakt (en nog steeds wel) en nog steeds staat hij positiever in het leven dan wie dan ook.

**Geplaatst**: 12-07-12 09:56

Geplaatst: 12-07-12 09:56

ik heb respect voor heel veel mensen uit mijn nabije omgeving, maar eigenlijk niet voor mensen (ook kinderen) die ik niet ken die ziek zijn, want zoals iemand eerder al terecht op merkte moet je iemand kennen om respect voor diegene te hebben... ik heb wel bewondering voor deze kinderen.

ik heb vooral respect voor mijn opa, een sterke man die iedereen steunde, hij kon alles bereiken en heeft nooit boos hoeven worden, zoals hij in de wereld stond en omging met mensen en dieren... ik heb genoten van zijn verhalen

hij is echt mijn grote voorbeeld!! en hoewel hij al 6 jaar geleden overleden is, mis ik hem nog elke dag, en heb ik spijt dat ik hem de laatste dag van zijn leven zo teleurgesteld heb en hem geen gedag gezegt heb...

ik heb respect voor mijn moeder, een sterke onafhankelijke vrouw die door een fout van de huisarts zwaar asmatisch is geworden en nu heel veel dingen in haar leven moet laten die ze vroeger wel deed (mee gaan naar de paarden met mij, een hond in huis, wat drinken in de kroeg etc etc etc) we zijn dan ook blij dat we tegenwoordig wel weer uit eten kunnen door het rookverbod

bovendien heb ik respect voor haar, omdat ze, ondanks dat wij (mijn broertje en ik) vreselijk kunnen zijn in de omgang, zich toch telkens weer bijna dood vecht voor ons...

ik heb respect voor mijn aller liefste papa

door hem ben ik waar ik nu sta! hij steunt mijn moeder met haar astma door en door, ondanks dat er vaak met onbegrip naar wordt gekeken/over wordt gepraat. ook mijn vader staat altijd voor ons klaar, is een goed en inteligente man. heeft zijn eigen bedrijf zonder hulp uit de grond gestampt en dat loopt (zelfs in deze tijd) nog ontzettend goed.
ook respecteer ik hem om wie en hoe hij is, hij is een van de meest bijzondere personen uit mijn omgeving en ik adoreer hem, absoluut

ik heb respect voor mijn vriend, die in de korte tijd dat we wat hebben al zo veel met me meegemaakt heeft (een ongeluk met het paard waardoor ik een maand onder de medicijnen heb gezeten die me de meest vreselijke buien bezorgde (stemmingswisselingen, depresiviteit etc etc etc) crissis op school, oorlog met de ouders) maar vooral heb ik respect voor hem vanwege de manier waarop hij met zijn ouders omgaat en waarop hij klaar staat voor zijn familie. en zo lief als dat hij voor mij is

ik heb vooral respect voor mijn tante en 2 nichtjes, die eerst hun zoontje/broertje van 6 verloren en vervolgens een paar jaar erna hun vader op 45 jarige leeftijd moesten verliezen. zoals zij zich er door heen hebben geslagen en nu weer gelukkig zijn. diep respect hiervoor!!

ik heb respect voor mijn oma (de vrouw van mijn overleden opa), die in haar jeugd in de 2de wereldoorlog tot 2 keer toe al haar bezittingen verloor en zelfs haar vader moest verliezen, vervolgens met haar moeder naar nederland verhuisde en daar werd mishandelt door de nieuwe man van haar moeder (die daar later heel veel spijt van heeft gehad en gelukkig niet te laat was om het bij te leggen) ze heeft een rot jeugd gehad en wist toch een hele hartelijke vrouw te worden die door iedereen gerespecteerd werd. ik heb ook respect voor de manier waarop ze, toen ze darmkanker had en stervende was, haar leven toch nog bijna 7,5 maanden wist te rekken omdat ze haar nieuwe kleinkind wilde zien (mijn broertje) helaas kwam de dood toch 1,5 maand te vroeg

ik heb respect voor mijn andere opa, dat hij het uit kan houden met mijn oma, en dat ook al zo lang

ik heb respect voor de opa en oma van mijn vriend, die onlangs nog hun 65 jarige huwelijk vierde, ze zijn 96 en 94 en wonen nog steeds op zich zelf zonder hulp...
geweldige mensen zijn het

ik heb respect voor een vriendin van me, hoe ze compleet haar eigen stijl heeft, zich niks aantrekt van de wereld, haar eigen ding doet, niemand beoordeeld (of benadeelt het is maar hoe je het bekijkt) maar altijd eerst met iemand kennis maakt en iemand de kans geeft. hoe zij zich inzet voor haar vrienden/klasgenoten en hoe geintreseerd ze in je is... en vooral hoe boos ze kan zijn vanwege onrecht wat haar of andere wordt aangedaan... Ginouque, als je dit leest, ik ben blij dat ik je ken

echt waar kind, je bent geweldig

ik heb respect voor 2 leraren van mijn school, die gister alle heft in eigen hand hebben genomen en mijn pvb hebben geregeld, waardoor ik vrijdag (als ik de pvbs haal) als nog slaag, in tegenstelling tot wat mijn coach wilde.

en ja, ik heb zelfs respect voor mezelf

hoe ik vrijdag waarschijnlijk, na 6 jaar paardenhouderij, en na 5 jaar tegen gewerkt te zijn, hopelijk toch mijn papiertje in mijn zak kan steken. dat ik gewoon door ben gegaan en het hopelijk allemaal excelent afsluit. en hoe ik na elke blessure toch weer op die knetter gekke poown

stap en weer met hem verder rijd (tot de volgende blessure)

**Geplaatst**: 13-07-12 16:07

Re: Voor wie hebben jullie nou echt respect?

Geplaatst: 13-07-12 16:07

ooh en niet te vergeten mezelf. Zonder respect voor jezelf kun je dat nooit voor een ander hebben.

**Geplaatst**: 13-07-12 16:16

Re: Voor wie hebben jullie nou echt respect?

Geplaatst: 13-07-12 16:16

ik heb heel erg veel respect voor mijn moeder, zeker na dit jaar.
hoe ze heeft verwerkt dat haar dochter nooit ouder dan 5 zou kunnen worden en voor me is blijven knokken en toen ik tijdens de operatie niet meer van de hart/long machine kon afgehaald worden ze gewoon kalm is gebleven, hoe ze me zo goed mogelijk heeft laten opgroeien en me pas toen ik 13 werd heeft verteld dat ik nooit zo oud had kunnen worden volgens de artsen.
nadat ik een ongeluk had gehad is ze meteen naar mij toegekomen en heeft ze me naar de huisarts gereden en later naar het ziekenhuis waar we 4 uur hebben gezeten.
nadat de pijn niet afnam na 4 weken ( gebroken borstbeen ) heeft me me naar een ziekenhuis in het buitenland gereden en hebben we daar een hele middag onderzoeken laten doen naar mijn hart.
hoe ze daarna heeft geknokt om me bij een kno arts te krijgen aangezien ik bijna niets meer kon horen en al jaren niet kon ademhalen door mijn neus en ook bijna niet via mijn mond.
en hoe ze me door de operatie heen heeft geholpen van 2 weken geleden.
hoe ze gewoon altijd rustig blijft met een diabeet en een hartpatiënt om haar heen en ze zelf ook bijna haar gehoor heeft verloren door al haar zorgen.

en voor mezelf ook eigelijk haha

**Geplaatst**: 13-07-12 16:27

Re: Voor wie hebben jullie nou echt respect?

Geplaatst: 13-07-12 16:27

wel heftige verhalen hier! maar ook mooie verhalen

Ik heb respect voor mijn vader,
Hij laat mijn mama niet in de steek, ook al is dit al de 4e keer in 23 jaar huwelijk dat een depressie het leven van mijn moeder beheerst. Ik heb respect voor mijn vader omdat hij 15 uur per dag werk, daarnaast een heel huishouden runt en zielsveel van ons houd. Ik heb respect voor mijn vader omdat hij er altijd voor me is. En ik heb respect voor mezelf dat ik de afgelopen 2,5 jaar een moeder voor mn zusje heb kunnen zijn terwijl mijn moeder niet thuis kon wonen. Dat ik ondanks alle problemen met mijn gezondheid en stomme ongelukken toch nog over ben naar vwo 5.

**Geplaatst**: 13-07-12 16:29

Geplaatst: 13-07-12 16:29

Voor mijn vader!
Als hij er niet was, was er ook geen paard bij ons in de wei! $_/-\o_$

Nomineer dit bericht ×