Amalarab schreef:ga naar de gynaecoloog en laat vastleggen dat je allerlei pijnstilling mag hebben als dat nodig is.
wie weet is het niet nodig maar dat geeft mss rust??
Moderators: Essie73, NadjaNadja, ynskek, Polly, Telpeva, Muiz

en geen moment spijt van gehad, heerlijk in je eigen omgeving
Bevallen zie ik nog niet eens zo tegenop.Yucca schreef:Herkenbaar verhaal! Ik ben ondertussen 27 en dan ga je toch over kinderen nadenken....ik zie mezelf NU niet met kinderen, maar later niet zonder.
Ik zie helemaal niet uit naar zwanger zijn, zon dikke buik, misselijk, moe, ik kan me ook niet indenken dat het 'zo bijzonder' is om een kindje in je buik te hebben. Klinkt misschien gek, maar ik romantiseer dat helemaal nietBevallen zie ik nog niet eens zo tegenop.
Maar daarna: je leven staat op zijn kop! Hoe gaat dat met paardrijden, werken, huishouden (ik ben een chaoot, niet huishuidelijk, ect) stel dat je een niet-gezond kindje krijgt, je relatie ect ect....
Hoelang 'wacht' je op een moment dat je er 'klaar' voor bent?
Goof schreef:Ik heb 1 grote angst in mijn leven en dat is bevallen (oh en de tandarts....)
Nou heb ik geen kinderwens, maar mocht ik die ooit nog wel krijgen zou ik liever voor adoptie gaan. Om deze reden, maaar ook omdat de wereld al vol zat is en ik liever een papa-en-mama-loos kindje wel een goed leven gun.
Knoffer schreef:Marley schreef:het uitscheuren / inknippen.... brrrrrrrrr!! Die plek is toch een beetje heilig.... wil daar geen veldslag van maken
Dat! Ik heb geen kinderwens, dus voor mij maakt het weinig uit, maar mijn angst zou zijn dat m'n doos daarna gewoon geruïneerd is
Knoffer schreef:Marley schreef:het uitscheuren / inknippen.... brrrrrrrrr!! Die plek is toch een beetje heilig.... wil daar geen veldslag van maken
Dat! Ik heb geen kinderwens, dus voor mij maakt het weinig uit, maar mijn angst zou zijn dat m'n doos daarna gewoon geruïneerd is
Dus absoluut geen slachtveld haha. marlies85 schreef:Knoffer schreef:Dat! Ik heb geen kinderwens, dus voor mij maakt het weinig uit, maar mijn angst zou zijn dat m'n doos daarna gewoon geruïneerd is
Ik heb bij de eerste een subtotaalruptuur opgelopen en bij de tweede hebben ze er de schaar in gezet.....je ziet wel littekens, maar hé...wie kijkt er nou de hele dag naar haar koekendoos? Mijn pussy is nog net zo playboy als voorheen
Heb met moeite het stukje over totaal ruptuur af gelezen, daar gaan echt m'n haren van overeind staan...dat lijkt me afschuwelijk. Vooral de angst voor blijvende schade.
dat lijkt me dus heel erg, ben je dan mooi een tijdje zoet mee dus. Aanslag op je seksleven ook, lijkt mij.

Knoffer schreef:Ik heb liever dat daar niets verandert, perfect hoe het is
)Cassidy schreef:Voor iedereen die bang is om kinderen te krijgen: ik geef jullie helemaal gelijk. Ik denk dat er maar weinig mensen stil staan bij het feit dat het krijgen van een kind voor complicaties kan zorgen die mogelijk dodelijk zijn. Voor het kind en voor jezelf. Een gevulde kinderwieg na een zwangerschap is een mooie kroon op "je werk". Maar een zwangerschap is geen garantie op een gevulde wieg, geen garantie op een gezond kind, en al helemaal geen garantie dat je het na kunt vertellen....
Mijn broer en schoonzus zijn hun eerste kindje verloren na een zwangerschap van 35 weken.
