Bokt.nl

mick75 schreef:

Ik ben voor abortus, en zie het ook niet als moord. Moord is het pas wanneer een "iets" levensvatbaar is zonder hulpmiddelen.

Mensen hebben het recht gekregen, een zwaar bevochten recht! om zelf over hun eigen lichaam te mogen beschikken, en als een vrouw geen zin heeft een kind te dragen, daar maandenlang ziek van te zijn, haar lichaam voor de rest van haar leven vernacheld te zien en daarna tot overmaat van ramp ook nog eens de rest van haar leven verantwoordelijk moet zijn voor dat product dan heeft ze het volste recht om het weg te laten halen, of ze nou door gewoon stommigheid, ongeluk of wat dan ook zwanger is geworden. Haar lijf en haar geest. Niet iedere vrouw is automatisch een goede moeder door het simpele feit dat ze zwanger is.

Niemand mag voor een ander beslissen hoe zij met haar lichaam hoort om te gaan, en wanneer een vrouw geen kinderen wil dan mag ze op geen enkele manier onder druk gezet worden toch een kind te houden als er ergens iets fout is gegaan, ook niet om het af te staan. Net zoals niemand onder druk gezet mag worden een kind weg te halen, ook als de omstandigheden niet ideaal zijn maar de moeder het graag wil houden. Moeders lijf, moeders leven! En de moeder is in de praktijk meestal diegene die de grootste zorg voor het kind draagt, dan mag ze op z'n minst volledig achter haar keuze staan.

Een foutje is snel gemaakt. Of het nou stommigheid is of botte pech, dat hoeft een vrouw niet de rest van haar leven letterlijk mee te dragen.

En de mening van de vrouw is wat mij betreft doorslaggevend, wat de vader er ook van mag vinden.
De vader hoeft het niet 9 maanden te dragen, de vader wordt niet ziek van de zwangerschap en zijn lichaam verandert ook niet blijvend na de geboorte van het kind. Wel kan de vader ten allen tijden de benen nemen als een kind toch lastiger blijkt dan gedacht, en dat gebeurt al veel te vaak. Vaak genoeg in elk geval om de vader geen laatste woord te geven.

Boompje1985 schreef:

baas in eigen buik! dat ten eerste maar wat doe je indd als de man er wel echt voor wil gaan dat lijkt me wel erg moeilijk....ik vind dan eigenlijk wel dat je je kind moet afstaan aan de vader, net als dat een vader jou niet kan verplichten het weg te laten halen en jij wil het wel houden, kun jij hem niet verplichten dat hij z'n kind afstaat, het blijft erg moeilijk vooral omdat er een heel leven aan vast gekoppeld zit. ik zou niet kunnen leven met het idee dat ik het weg moet laten halen al snap ik heel goed dat er vrouwen/meisjes zijn die het wel doen omdat het gewoon niet kan in hun situatie/leven. toch heb ik er moeite mee een vriendin van mij heeft er 3 x een abortus ondergaan en ik en m'n vriend wachten nog steeds op ons eerste kindje...dan vind ik het wel eens moeilijk en erg confronterend ook al ben ik elke keer met m'n vriendin mee gegaan naar de kliniek voor morele ondersteuning...heb haar wel gezegd bij de laatste keer dat condooms en de anticonceptie pil nog steeds bestaan!

even ter toevoeging de vriendin in kwestie is nu weer bezig met een opleiding dus misschien was ze anders hier nooit aan toe gekomen.

Vjestagirl schreef:

Ik vind abortus een erg goede zaak. Als je zwanger bent dan moet je blij zijn met het kind, moet je het gevoel hebben dat je het kind een goede plek en een goed leven kunt bieden, dat je klaar bent om een goede ouder te worden. Heb je dat gevoel niet, dan is abortus mijns inziens te beste optie, een kind opvoeden als je er niet 100% achter staat heeft naar mijn idee geen zin.

Nell_ schreef:

Ik vind de mening van de vrouw ook doorslaggevend. Maar tóch vind ik dat een man er ook wat over te zeggen heeft Lastige situatie als de vrouw het niet wil maar de man wel.
Andersom trouwens ook. Ik zou mijn kind nooit weg laten halen als manlief het niet wil Maar geloof ook niet dat een relatie dan nog erg lang stand houd.