Bokt.nl

**Geplaatst**: 23-02-15 13:07

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 23-02-15 13:07

Respect voor je manier van discussieren, Doubtless

En ook voor verscheidene anderen, het is goed om te zien dat mensen proberen de beweegredenen van de anderen te achterhalen.

**Geplaatst**: 23-02-15 13:11

Geplaatst: 23-02-15 13:11

Doubtless schreef:
Qimm schreef:
Precies.. bij jou dit, bij jou dat. Andere mensen zijn mogelijk... .anders dan jij. Des te belangrijker om je niet ongevraagd te mengen in andermans gedragingen.

Ik merk in jouw reacties keer op keer een onvermogen om uit je eigen referentie te stappen

Daar heb je gelijk in, mijn empatisch vermogen is helaas zeer beperkt. Gelukkig geen statische eigenschap, vandaar dat ik op deze manier meer inzicht probeer te krijgen in dit onderwerp. Vind het dan ook fijn dat er verschillende mensen zijn, waaronder jij, die de moeite nemen om uitgebreid en geduldig een antwoord te formuleren.

Dat klinkt logisch Summerly. Is er iéts dat zou helpen om het eten van een ander positief te beïnvloeden? Of is dit onafhankelijk van de omgeving en ligt dit echt voor 100% bij de persoon zelf?

Dat lijkt me oprecht heel lastig(!)

Je mag er vanuit gaan dat mensen die te zwaar zijn zelf ook wel weten dat je dan beter bepaalde dingen wel en niet kunt doen. Was het heel eenvoudig geweest om al die dingen te doen en te laten dan was er niemand meer te zwaar door verkeerd eten.
(regelmatig) gewezen worden op dingen die je al lang weet door iemand die er ook nog eens niets mee te maken heeft is gewoon heel onaangenaam. Ook als een goede bedoeling achter zit.
Dat kun je een beetje vergelijken met iemand die boven zijn niveau probeert mee te komen op school en daar niet in slaagt. "Joh je moet gewoon eerder aan je huiswerk beginnen, je kunt beter volgens die-en-die methode studeren, dan redt je het wel"

**Geplaatst**: 23-02-15 13:14

Geplaatst: 23-02-15 13:14

Er zijn mensen die helemaal gelukkig zijn met hun eigen lijf, in welke vorm het lijf dan ook mag zijn.
Er zijn mensen die totaal niet gelukkig zijn met hun eigen lijf. Er wel wat aan willen doen, maar niet weten hoe.
Er zijn mensen die niet gelukkig zijn met hun lijf, maar wel keihard werken om hun droomlijf te bereiken.
En: Er zijn mensen die hun lijf accepteren zoals het is.

Ik denk dat iedereen uit dit rijtje wel kan bepalen waar hij/zij zelf toebehoord.

**Geplaatst**: 23-02-15 13:15

Geplaatst: 23-02-15 13:15

Om eerlijk te zijn maak ik me schuldig aan beide. Zowel het 'eet dan niet' als het 'begin dan eerder aan je huiswerk', omdat ik oprecht geloof dat het in het merendeel van de gevallen werkt. Ik heb ook moeite me in te leven in mensen die te zwaar zijn door teveel eten en de wereld daar de schuld van geven, want de verandering zit toch in jezelf. Als het gezien kan worden is het een verslaving en kan het flink lastig zijn om daaraf te komen, en het schijnt ook dat sommige mensen weer veel gevoeliger zijn voor verslavingen dan anderen. En juist de mensen die wat minder discipline hebben (want zo mag ik het toch wel noemen, als je bijvoorbeeld toch teveel wijn drinkt terwijl je weet dat dat niet moet?) vinden het ook weer lastiger om ermee op te houden...

**Geplaatst**: 23-02-15 13:19

Geplaatst: 23-02-15 13:19

quera schreef:
Elin_ schreef:
Ik snap je punt maar waar ik me veel bozer om kan maken is..

Ik krijg vaker opmerkingen met bijv dag met veel wind dat ik van de fiets waai of dat ik geen "spek op de ribben heb" (53. Kilo 1,70 m slank gebouwd)
En dat mag wel gezegd worden, maar zeg je tegen dik iemand jij hebt ook veel spek of je rolt wel naar je werk. Dat kun je niet maken, dat is kwetsend

Daar kan ik me erg boos over maken, wanneer je dit uitlegt na zo'n opmerking krijg je te horen.
Ja dat id wel een beetje zo he..

Uhu :/

Ook dat mag niet gezegd worden. Het is beide kwetsend

Maar toch wordt dit heel veel gedaan en totaal niet als kwetsend ervaren
Vooral nu er meer acceptatie komt naar "dikkere " (vindt beetje een vervelend woord) mensen is het tegenwoordig zelfs zo dat je opmerkingen krijgt wanneer je slank bent

**Geplaatst**: 23-02-15 13:21

Geplaatst: 23-02-15 13:21

Thanks Sheran

Het is online nogal eens lastig om gevoelige onderwerpen met oprechte interesse te bespreken zonder dat lezers die zich aangesproken voelen daar een toontje bij horen. Probeer maar eens uit te leggen dat het echt oprechte interesse is & geen sarcastisch gesprek

Qimm: Dat is ook lastig

Iedere gek z'n gebrek toch

Door m'n eigen gedrag heel streng te reflecteren en onderwerpen bewust niet te oppervlakkig te behandelen, maar vooral door veel te vragen, hoop ik dat te verbeteren. En dat leidt er vaak tot dat mensen geïrriteerd raken

Jij gaf aan te zwaar te zijn door medicatie, toch (als ik me niet vergis)? Hoe ga je daar dan mee om als ik vragen mag? Is dat iets waar je echt niets aan kunt doen? Iiets waar je niet zo sterk de behoefte hebt om iets aan te doen? Iets waar niet tegenop te sporten valt? Of iets waar niet gezond tegenaan te eten valt? En welke reacties krijg je vanuit je omgeving?

Wel of geen antwoord geven laat ik aan jou, ben gewoon erg benieuwd! Mocht je er niet zo persoonlijk op in willen gaan is dat ook prima!

**Geplaatst**: 23-02-15 13:26

Geplaatst: 23-02-15 13:26

Doutbless: Ik denk niet dat die vraag (je vorige vraag) eenduidig te beantwoorden is. Mijn opa was bijvoorbeeld geen emotie-eter, hij was gewoon laks en hield van lekker en veel eten. Ik kan hem dan wel mijn visie opdringen, maar daar schiet je niets mee op. In zo'n geval moet je op den duur zelf de knop omzetten en denken: zijn leven, zijn beslissing. Dat is lastig, maar trekken aan een dood paard is nog veel lastiger.

Daarentegen ken ik ook iemand die een emotie-eter is en van wie ik weet dat ze issues daarmee heeft en met haar gewicht. Als ik haar plotseling veel en ongezond zie eten, zou ik niet meteen over het eten beginnen, maar eerst onder vier ogen vragen of alles goed gaat. Daarna kan ik eventueel, als het nodig is, nog uitleggen dat ik het vroeg omdat ik haar drie stukken taart zag eten en bang was dat ze weer niet lekker in haar vel zit. In zo'n geval leg je dus niet de nadruk op het eten, maar verleg je de aandacht naar de mogelijke kern van het probleem: ze zit niet lekker in haar vel. Zegt ze dat haar dieet haar vandaag even niet kan schelen en dat ze gewoon drie stukken taart wil, ook prima, maar dan heb ik in elk geval het signaal gegeven dat ik erken dat er wellicht wat anders speelt, dat ik daar eerst aandacht voor heb en dat zij de ruimte krijgt om haar verhaal te doen.

Dit zijn echter wel twee mensen die ik goed ken(de), bij mensen die ik minder goed ken zou ik niets zeggen omdat je dan eerder reacties krijgt als 'waar bemoei je je mee' of mensen ontkennen dat er wat is. Dat is logisch, want het zijn mijn zaken ook niet en ik vertel ook mijn problemen niet aan iedereen die ik tegenkom.

Sheran: Dat doet iedereen wel bij tijd en wijle vermoed ik.

En op zich is dat ook niet heel erg imo, maar wel op het moment dat iemand gaat wijzen, gniffelen of opmerkingen maakt over het uiterlijk van iemand. Ik ben ook echt niet Roomser dan de paus en ik ben ontzettend judgemental, maar ik zal nooit tegen mijn werkgroepgenoten zeggen dat hun werkhouding mij niet aanstaat of tegen een dispuutsgenoot dat hij eens moet stoppen met zoveel zuipen. Alleen op het moment dat ik er nadeel aan ondervind of me oprecht zorgen maak om iemand trek ik mijn mond open, maar dat is bij de meeste mensen in mijn werkgroep en mijn dispuut niet het geval. Ze zijn mensen in mijn omgeving die ik wel of niet mag, niet mijn vrienden. Voor mijn vrienden zorg ik wel goed.

**Geplaatst**: 23-02-15 13:28

Geplaatst: 23-02-15 13:28

Doubtless schreef:
Qimm: Dat is ook lastig Iedere gek z'n gebrek toch Door m'n eigen gedrag heel streng te reflecteren en onderwerpen bewust niet te oppervlakkig te behandelen, maar vooral door veel te vragen, hoop ik dat te verbeteren. En dat leidt er vaak tot dat mensen geïrriteerd raken

Jij gaf aan te zwaar te zijn door medicatie, toch (als ik me niet vergis)? Hoe ga je daar dan mee om als ik vragen mag? Is dat iets waar je echt niets aan kunt doen? Iiets waar je niet zo sterk de behoefte hebt om iets aan te doen? Iets waar niet tegenop te sporten valt? Of iets waar niet gezond tegenaan te eten valt? En welke reacties krijg je vanuit je omgeving?

Wel of geen antwoord geven laat ik aan jou, ben gewoon erg benieuwd! Mocht je er niet zo persoonlijk op in willen gaan is dat ook prima!

Je vergist je

Ik heb nergens een reden aangegeven. Ik heb namelijk niet echt een concreet idee. Ik ben nooit 'slank' geweest.
In mijn beleving leef ik behoorlijk gezond. Ik zumba 1 uur in de week, ik rij ongeveer 4x in de week paard, heb de paarden aan huis staan wat ook de nodige beweging oplevert. Ik heb werk waarbij ik niet de hele dag op m'n kont zit om het maar zo te zeggen. Ik wandel tussen de middag geregeld 20-30 minuten. Ik kook vrijwel nooit uit pakjes, maak veel dingen zelf, eet doorgaans niet meer dan 100gr. vlees per dag. Nooit koekjes bij de thee, geen chipjes bij de film en sinds enkele maanden heb ik frisdrank ook van de dagelijkse lijst geschrapt. Nog wel op verjaardagen/feestjes, maar niet meer standaard.

Helaas blijf ik te zwaar en ik weiger dingen te doen waar ik ongelukkiger van wordt dan van te zwaar zijn... dan hou ik het namelijk nooit vol en de kans dat ik dan terugval en nog meer ga wegen is mij te groot.
Ik ben ook niet perse ongelukkig met mezelf. Ik heb er geen 'last' van, het zit me niet in de weg, ik heb ook een prima conditie, ben nooit ziek. Ik zou er graag alleen in de spiegel wat leuker uit zien

**Geplaatst**: 23-02-15 13:33

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 23-02-15 13:33

Helder Summerly!

En als we dat dan gaan verbuigen naar maatschappelijke acceptatie, hoe ziet het er dan uit? Moet overgewicht maatschappelijk geaccepteerd worden en gaan we de standaard omhoog trekken? Of hoeft het niet in die zin geaccepteerd te worden, zolang men elkaar maar respecteert en er niet op veroordeelt?

Qimm: Oh sorry, dan verwissel ik je met iemand anders. Wat ik vaak hoor is dat mensen vaak denken dat ze genoeg bewegen en dat het daar niet aan kan liggen. Mijn ervaring is echter dat de intensiteit van die beweging bepalend is. Ik loop en fiets ook veel, maar val hier niets van af. Als ik mezelf 3x per week afbeul in de sportschool, of 3x per week 30km ga skaten merk ik het wel. De intensiteit is dan hoger, wat voor effect zorgt. Wellicht ligt het daar aan.

**Geplaatst**: 23-02-15 13:38

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 23-02-15 13:38

Best kans, ik denk dat als ik 3x per week hard ga lopen het wel wil, ware het niet dat ik me niets verschrikkelijkers voor kan stellen

Ik beweeg dan ook niet voor het afvallen maar voor mijn conditie.

**Geplaatst**: 23-02-15 13:40

Geplaatst: 23-02-15 13:40

Doubtless schreef:
En als we dat dan gaan verbuigen naar maatschappelijke acceptatie, hoe ziet het er dan uit? Moet overgewicht maatschappelijk geaccepteerd worden en gaan we de standaard omhoog trekken? Of hoeft het niet in die zin geaccepteerd te worden, zolang men elkaar maar respecteert en er niet op veroordeelt?

licht overgewicht wordt sowieso wel al geaccepteerd, heb ik het idee. Het extreme niet. (zelfde ook aan de andere kant van de slanke mensen). Maar: Maatschappelijk geaccepteerd, maar hoe zit het met de gezondheid?

Als ik het op mijzelf zou betrekken: Nee, ik zal mijn lijf niet accepteren met overgewicht.

**Geplaatst**: 23-02-15 13:41

Geplaatst: 23-02-15 13:41

Qimm schreef:
Best kans, ik denk dat als ik 3x per week hard ga lopen het wel wil, ware het niet dat ik me niets verschrikkelijkers voor kan stellen Ik beweeg dan ook niet voor het afvallen maar voor mijn conditie.

Jij blij datje van alleen hardlopen niet zo geweldig afvalt (in de vorm van strakker worden). Kun je beter krachttraining gaan doen. Maar dat is weer een andere discussie.

**Geplaatst**: 23-02-15 13:44

Geplaatst: 23-02-15 13:44

Ik denk dat je dat moet accepteren.
Zo werd er van het weekend in het ziekenhuis waar ik werk weer een agressief persoon binnen gebracht. Te veel gedronken/ pillen gevreten.
Kwam daardoor wel op de ic.
En ook dat komt steeds vaker voor.
Iets wat ik niet kan begrijpen zoveel gebruiken. Maar het is nu eenmaal zo dat er mensen zijn die het doen.
Vaak jongeren waar de ouders nog bij binnenkomst op de seh hoog en laag beweren dat doet mijn kind niet.
Tot de bloed uitslag binnen is.
Persoonlijk vind ik dat veel erger dan de persoon die te veel weegt.

**Geplaatst**: 23-02-15 13:46

Geplaatst: 23-02-15 13:46

Winged schreef:
licht overgewicht wordt sowieso wel al geaccepteerd, heb ik het idee. Het extreme niet. (zelfde ook aan de andere kant van de slanke mensen). Maar: Maatschappelijk geaccepteerd, maar hoe zit het met de gezondheid?

Als ik het op mijzelf zou betrekken: Nee, ik zal mijn lijf niet accepteren met overgewicht.

Dat eerste ligt een beetje aan de kringen waar je je in begeeft en je leeftijd denk ik. Op mijn opleiding lopen een boel hartstikke fitte meiden rond en is naar de sportschool gaan iets heel vanzelfsprekends heb ik het idee. In de vriendengroep van mijn ouders is dit niet zo en wordt licht overgewicht meer (helemaal) geaccepteerd. Ik voel me, met een prima gewicht maar niet op en top fit, toch een soort van verplicht om te sporten en aan m'n lijf te werken. Er zijn ook echt wel situaties waarin ik me niet op m'n gemak voel omdat ik niet op en top fit ben.

Je vraag snap ik niet helemaal, kan je die toelichten?

**Geplaatst**: 23-02-15 13:47

Geplaatst: 23-02-15 13:47

Winged schreef:
Qimm schreef:
Best kans, ik denk dat als ik 3x per week hard ga lopen het wel wil, ware het niet dat ik me niets verschrikkelijkers voor kan stellen Ik beweeg dan ook niet voor het afvallen maar voor mijn conditie.

Jij blij datje van alleen hardlopen niet zo geweldig afvalt (in de vorm van strakker worden). Kun je beter krachttraining gaan doen. Maar dat is weer een andere discussie.

Ik beroep me op mijn laatste zin, ik sport voor mijn conditie. Na dit weekend iemand geholpen te hebben met verhuizen naar 3 hoog zonder lift heb ik gemerkt dat mijn conditie prima is. En dat vind ik belangrijker dan afvallen.

**Geplaatst**: 23-02-15 13:50

Geplaatst: 23-02-15 13:50

Doubtless schreef:
Winged schreef:
licht overgewicht wordt sowieso wel al geaccepteerd, heb ik het idee. Het extreme niet. (zelfde ook aan de andere kant van de slanke mensen). Maar: Maatschappelijk geaccepteerd, maar hoe zit het met de gezondheid?

Als ik het op mijzelf zou betrekken: Nee, ik zal mijn lijf niet accepteren met overgewicht.

Dat eerste ligt een beetje aan de kringen waar je je in begeeft en je leeftijd denk ik. Op mijn opleiding lopen een boel hartstikke fitte meiden rond en is naar de sportschool gaan iets heel vanzelfsprekends heb ik het idee. In de vriendengroep van mijn ouders is dit niet zo en wordt licht overgewicht meer (helemaal) geaccepteerd. Ik voel me, met een prima gewicht maar niet op en top fit, toch een soort van verplicht om te sporten en aan m'n lijf te werken. Er zijn ook echt wel situaties waarin ik me niet op m'n gemak voel omdat ik niet op en top fit ben.

Je vraag snap ik niet helemaal, kan je die toelichten?

Met een hoger BMI kun je gezondheidsklachten krijgen. Zodoende 'wel geaccepteerd, maar hoe zit het met de gezondheid'.

Overigens ben ik al járen student-af, maar ik sport wel fanatiek. Voor mijzelf. Sterker nog, mijn omgeving vind het maar niks dat ik spierballen en een sixpack(in wording) heb. En toch ga ik door met sporten. Waarom? Het is mijn lijf en mijn leven

**Geplaatst**: 23-02-15 13:52

Geplaatst: 23-02-15 13:52

Dus je bedoelt in hoeverre een verhoogde kans op gezondheidsklachten geaccepteerd moet worden?

Ik denk dat je dat in je tweede alinea al beschrijft: 'mijn lijf en mijn leven'. Dat kan de staat niet voor jou bepalen.

Jij blijft sporten. Een ander blijft drinken, roken, drugs gebruiken (wat in overmatige hoeveelheden niet geaccepteerd wordt). En weer een ander blijft eten. Mijn inziens hoeven de verhoogde kans op gezondheidsklachten ook met betrekking tot eten niet geaccepteerd te worden. Ik wil niet streven naar een Amerikaanse standaard waar de meerderheid van de bevolking te zwaar is, maar ik denk ook niet dat je dat in het zorgstelsel terug kunt laten komen door mensen die er ongezonde gewoonten op nahouden extra te laten betalen.

Laatst bijgewerkt door Doubtless op 23-02-15 14:16, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 23-02-15 14:06

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 23-02-15 14:06

Shadow0 schreef:
Maar bovendien is het heel simpel op te lossen, door eerst na te gaan of iemand op advies zit te wachten. Deels kan dat nonverbaal zijn (mensen die zoekend om zich heen kijken staan eerder open dan mensen die geconcentreerd zelf bezig zijn bv), deels door het gewoon rechtstreeks te vragen ('sta je open voor advies?', 'vind je het goed als ik je een tip geef?', 'heb je hulp nodig?')
Heel open, heel rustig. En dan kan de ander ook heel vriendelijk dat afwijzen ('nee dank je, het lukt wel, ik overleg het wel met mijn instructeur' ofzo.)

Ik vind dit een mooie middenweg.

**Geplaatst**: 23-02-15 14:26

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 23-02-15 14:26

Doubtless accepteer jij wel als andere wat zeggen over jou roken?
Jij hebt ergens geschreven dat je vind dat rokers respectloos en belachelijk gemaakt worden door een campagne.

Ook jij maakt daarmee de zorg duur door jou keuze.

Ik kreeg dat van iemand per pb door en het verbaasde me dus dat jij rookt maar over dikke mensen je mening klaar hebt. Maar andersom dus daar ook niets over wilt weten.

Jij zegt dat je van dit topic Wilt leren en die indruk heb ik ook.
Maar kun jij mij dan wel het inzicht geven waarom jij wel mag roken maar de ander niet teveel mag eten?

**Geplaatst**: 23-02-15 14:36

Geplaatst: 23-02-15 14:36

Ik vind het vreselijk dat ik rook, kan niet anders zeggen. Schaam me ervoor en vind het steeds lastiger om dit in het openbaar te doen. Ik vind het vervelend om met een rooklucht om me heen me te begeven onder mensen die niet roken. En ik vind het onwijs zonde van mijn geld. Ik snap het heel goed dat mensen mijn mogelijke klachten niet willen betalen, omdat ik er zelf bewust voor kies om iedere keer een sigaret op te steken. Ik heb dan ook meerdere pogingen gewaagd om te stoppen, maar heb het op lange termijn en in mijn huidige milieu niet voor elkaar gekregen. Maar ik hoop wel vanuit de grond van mijn hart dat dit een verslaving is die ik uiteindelijk onder controle krijg

.

Anderzijds, en dat is nu makkelijk praten dat besef ik me, weet ik niet wat ik zou doen als ik kanker krijg. In de vorm van behandeling bedoel ik. Een behoorlijk onpopulair standpunt, maar ik vind natuurlijke selectie geen gek idee. En ik vind het streven om allemaal zo oud mogelijk te worden ook niet goed. De wereld is overbevolkt en dat is een probleem. Mede veroorzaakt door een oudere gemiddelde leeftijd. Ik weet dan ook echt niet of ik aan chemo etc zou willen beginnen. Ik begrijp dat het alternatief doodgaan is. Betekent overigens niet dat ik geen begrip heb voor het feit dat andere mensen alles op alles zetten om beter te worden. Ik vind het lastig om dit goed onder woorden te brengen trouwens. Wil dan ook heel duidelijk vermelden dat ik hier niemand mee wil kwetsen en dat ik dit enkel op mezelf betrek.

Ik vind de campagne "Roken is zóóó" die het Kankerfonds voert/voerde inderdaad respectloos. Als iemand tegen mij zegt "Weet je dat je daar longkanker van krijgt?" word ik daar echter niet verdrietig van en ik begrijp dat iemand me daar op aanspreekt. Net als dat ik respecteer dat mensen niet willen dat ik in hun buurt of in de buurt van hun kinderen rook.

Wat interessant dat iemand jou hierover pb't joh

.

**Geplaatst**: 23-02-15 14:45

Geplaatst: 23-02-15 14:45

Dat vond ik ook bijzonder en vooral jammer dat die persoon het niet hier plaatste.

Maar jij weet dus ook wat het is om iets ongezonds te doen waar je niet zomaar vanaf bent.
Terwijl roken voor mij als niet roker zoiets is van. Dat koop je gewoon niet meer en klaar. Wat niet kan bij eten.
Maar ik weet door rokers om me heen dat die conclusie totaal niet klopt dus zal het ook nooit zo beoordelen.
Wel ben ik dan enorm verbaasd met jou uitspraken eerder hier dat je dan rookt.
Mijn, onterechte, verwachting is dan dat je alles gezond doet.
Juist van rokers zou ik begrip verwachten over de ongezonde levensstijl van een ander.

Natuurlijke selectie.
Maar geldt dat dan ook niet voor de dikkerd.
Net als de roker misschien op jongere leeftijd medische problemen maar ook een kortere levensverwachting dus op het einde van de rit niet duurder uit.

**Geplaatst**: 23-02-15 14:58

Geplaatst: 23-02-15 14:58

Nee hoor Bruintje, zoals iemand eerder heel mooi zei in dit topic: Ik ben niet Roomser dan de Paus

Het is ook niet mijn bedoeling om die indruk te wekken, jammer dat dit wel gebeurd is. Naast roken drink ik ook graag een wijntje, ben ik gek op bugles met roomkaas en haal ik ook wel eens friet omdat ik geen zin heb om te koken. Kan me zo even niet direct andere ongezonde eigenschappen herinneren, maar daar wijst de PB'er je misschien later nog wel op

Ter compensatie van mijn ongezonde uitspattingen sport ik dus regelmatig. En over het algemeen kook ik behoorlijk gezond.

Wat het voor mij met eten is: Juist omdat dat iets is wat je niet hoeft te laten, maar moet veranderen, lijkt het mij gemakkelijker dan een verslaving aan nicotine, alcohol of drugs. Gezond eten kan ook onwijs lekker en bevredigend zijn. Maar reacties uit dit topic geven wel meer inzicht. Ik hoop dan ook dat het als het ware hier toegestaan is om nog te moeten leren. Vind de discussie erg interessant en neem bepaalde informatie ook echt wel mee!

Mijn verslaving heeft ook niet direct invloed op mijn uiterlijk, waardoor men mij er niet direct op beoordeelt. Als ik van roken dik zou worden, geloof ik niet dat ik zou roken. Stom is dat he? Ik gok dat veel mensen dit erg oppervlakkig zullen vinden (want hoe erg is dik zijn nou in vergelijking met een verhoogde kans op kanker?), maar als we toch zo eerlijk bezig zijn... Het dieet dat ik volg is om acné in de hand te houden, ook oa vanwege uiterlijke kenmerken dus. Voor mij is het, als ik het zelf zo lees, dus makkelijker om gewoonten aan te passen als dit invloed heeft op mijn voorkomen, daar hecht ik best wat waarde aan en dat is ook iets waar ik bij anderen teveel op af ga. Daarom sprak jouw uitspraak mij ook aan;

bruintje123 schreef:
Dat veroordelen wil zeggen dat je nog veel zelf moet leren. Niet perse die ander.

**Geplaatst**: 23-02-15 15:11

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 23-02-15 15:11

Ik heb misschien juist zelf de verkeerde interpretatie gemaakt en niet jij de verkeerde indruk gewekt.

Ik denk dat iedereen uiterlijk belangrijk vind.
Toen ik ineens aan kwam na een leven slank te zijn geweest vond ik dat verschrikkelijk.
Echter na diverse pogingen lukt het niet mijn oorspronkelijke gewicht terug te krijgen.
Ik zit niet in een gevaren zone dus heb me er maar bij neer gelegd dat mijn nieuwe ik er voortaan niet meer slank uitziet.

Ik merk zelf naarmate dat ik ouder ben steeds minder oordeel op uiterlijk.
Door eigen ervaring dat allemaal niet zo simpel is als wat je voorheen dacht.
Anderzijds denk ik dat voor mij met het ouder worden andere dingen belangrijker worden.
Misschien beter begrip heb leren kennen.

Ik denk als de wonderpil uitgevonden wordt dat niemand meer dik is. Niemand meer rookt of drinkt. Dat iedereen die pil zou willen. Want de meeste willen toch in het standaard plaatje vallen. Ook al hebben ze geaccepteerd dat het nu zo niet is. Daarom zal bij iedereen opmerkingen niet fijn zijn. En moeten wij leren die niet ongevraagd te geven.

**Geplaatst**: 23-02-15 15:21

Geplaatst: 23-02-15 15:21

Sommige reacties gaan mijn nekharen van overeind staan. Ja ik ben dik, doe er wat aan. Als je dan zoiets weer leest word ik nog onzekerder, en walg ik van mezelf. Weet niet dat die 'dunne' mensen geen idee hebben hoe ze andere kwetsen en discrimineren. Heb ook geen zin om er een reactie in te zetten. Want daar word niet naar geluisterd, weet wel dat ik weer lekker in een dip zit... Sommige van jullie zouden het even wat subtieler kunnen antwoorden! Try and walk in my shoes!

Top 'dunne mensen' van bokt!

De andere die wel normaal antwoord geven top deze sneer is niet voor jullie

**Geplaatst**: 23-02-15 15:41

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 23-02-15 15:41

Fijn dat je je reactie aangepast heb Mira, ik wist niet hoe ik op je vorige bericht kon reageren. Ik denk dat de meeste mensen die lomp reageren (hier en in real life) inderdaad niet weten hoe kwetsend het kan zijn. Ik had zelf nooit bedacht dat iemand dat 3e stuk taart juist wel zou eten wanneer iedereen weg is, als iemand zou zeggen 'zou je dat wel doen?'. Of dat dat uberhaupt als een rotopmerking gezien wordt. En met mij meerdere denk ik. Ik geloof niet dat het iemands bedoeling is om jou in een dip te zetten. Jammer dat het dit effect wel heeft.

Bruintje: Zo te lezen komt wijsheid dan toch echt met de jaren

Nomineer dit bericht ×