Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Doubtless schreef:Nee quera, je kunt mijn opmerking ook totaal negeren, op laten gaan in de lucht, en verder gaan waar je mee bezig was. Niemand verplicht jou om te antwoorden.
quera schreef:Doubtless schreef:Nee quera, je kunt mijn opmerking ook totaal negeren, op laten gaan in de lucht, en verder gaan waar je mee bezig was. Niemand verplicht jou om te antwoorden.
Maar ongewenst hoor ik toch jouw mening. Wat mij kan kwetsen.
En ik ben zo niet opgevoed om iemand te negeren. Tenzij voor het werk
Om hem terug te kaatsen. Jij kan ook gewoon je mond houden en verder gaan met waar je mee bezig was
Doubtless schreef:Keer op keer tegen iemand met een slechte knie zeggen dat 'ie moet gaan hardlopen is vreselijk irritant, dat begrijp ik. Maar als jij met 30 kg overgewicht aan je 3e stuk taart zit, neem je het iemand dan echt kwalijk als 'ie gewoon vraagt of je dat wel moet doen? (ik heb het dus niet over opmerkingen als; nou we kunnen wel zien waar je die pens vandaan hebt).

Elin_ schreef:Ik snap je punt maar waar ik me veel bozer om kan maken is..
Ik krijg vaker opmerkingen met bijv dag met veel wind dat ik van de fiets waai of dat ik geen "spek op de ribben heb" (53. Kilo 1,70 m slank gebouwd)
En dat mag wel gezegd worden, maar zeg je tegen dik iemand jij hebt ook veel spek of je rolt wel naar je werk. Dat kun je niet maken, dat is kwetsend
Daar kan ik me erg boos over maken, wanneer je dit uitlegt na zo'n opmerking krijg je te horen.
Ja dat id wel een beetje zo he..
Uhu :/
Doubtless schreef:Ik vind het vrij lastig, want ik persoonlijk stel het ook écht niet op prijs als mensen iets zeggen over mijn eetgewoonten. Naast de vragen die Sheran krijgt, verwachten sommige mensen ook nog eens dat ik op ga sommen wát ik eet op een dag, en als dat geen 8 boterhammen met pindakaas en hagelslag, een zak chips en boerenkool met worst voor een heel weeshuis is, komt er nog een bak commentaar overheen. Dit helpt absoluut niet en maakt me alleen onzeker en nog zelfbewuster en zorgt er juist voor dat ik mezelf heel erg ga bezig houden met voeding en uiterlijk. Eten heeft ergens iets intiems - wellicht doordat het direct en indirect invloed kan hebben op hoe je eruit ziet - en het is dus absoluut niet prettig als anderen commentaar hebben op wat ik wel en niet in mijn mond stop. Iets zeggen over iemands kledingkeuze of sport is mijns inziens niet helemaal hetzelfde als iets zeggen over iemands uiterlijke kenmerken, zeker niet als mensen er niet 24 uur per dag bovenop zitten en dus niet met 100% zekerheid kunnen zeggen wat een ander naast die drie stukken taart eet de rest van de dag/week.Maar dan kan de ontvanger dat toch aangeven? Je kan toch niet verwachten dat iedereen zich afzijdig houdt en nooit meer iets persoonlijks deelt omdat jij daar niet op zit te wachten?
Misschien niet het juiste voorbeeld, maar op stallen zie ik dit ook veel. Een ruiter is goedbedoeld maar verkeerd bezig met zijn/haar paard en een stalgenoot kan hulp bieden en geeft ongevraagd tips. Dan is het toch aan de ruiter om te bepalen wat hij/zij hiermee doet. Dan kan je toch gewoon bedanken voor de interesse en de wijze raad maar aangeven dat je het liever op je eigen manier doet? Je kunt dan toch ook blij zijn dat je mensen in je omgeving hebt die er iets om geven...
Keer op keer tegen iemand met een slechte knie zeggen dat 'ie moet gaan hardlopen is vreselijk irritant, dat begrijp ik. Maar als jij met 30 kg overgewicht aan je 3e stuk taart zit, neem je het iemand dan echt kwalijk als 'ie gewoon vraagt of je dat wel moet doen? (ik heb het dus niet over opmerkingen als; nou we kunnen wel zien waar je die pens vandaan hebt).
Sunrise_ schreef:Maar hierin neem je jouw referentiekader als leidraad, wat logisch is, want dat doet iedereen, maar het is wel goed om je daarvan bewust te zijn. Jij vindt een 3e stuk taart te veel, misschien vinden anderen 10 stukken pas teveel. Jij vindt het beter dat diegene wellicht wat beter op zou kunnen letten. Misschien voelt die persoon in kwestie zich voor het eerst in jaren weer prettig in zijn of haar vel, misschien zelfs beter dan toen hij/zij nog 15 kilo minder woog. Je hoeft je eigen referentiekader niet altijd als uitgangspunt te nemen, iedereen heeft zijn eigen kader van waaruit hij of zij kijkt. Op zo'n moment is het volgens mij meer jouw probleem dan van die ander; jij hebt er blijkbaar last van (en hebt ook al een beetje bepaald dat de ander er ook last van moet hebben..?), terwijl de ander er helemaal geen last van hoeft te hebben.
Ben nog wel benieuwd naar mijn vraag; zou je het diegene echt kwalijk nemen dat 'ie het vraagt? Of begrijp je dat 3 stukken taart naar zijn/haar maatstaf te veel is en diegene er een probleem mee heeft? Doubtless schreef:Ja je hebt gelijk. Zo heb ik het nog nooit bekeken. Voor de duidelijkheid: Bij ons worden er dus vrijwel altijd meerdere stukken gegeten, dus ik zou het nooit vragenBen nog wel benieuwd naar mijn vraag; zou je het diegene echt kwalijk nemen dat 'ie het vraagt? Of begrijp je dat 3 stukken taart naar zijn/haar maatstaf te veel is en diegene er een probleem mee heeft?
Doubtless schreef:Persoonlijk? Als iemand mij ergens op wijst ga ik mijn keuze nog wel even na ja. Dan kan ik vervolgens beslissen iets wel of niet te doen. Maar het zorgt er voor mij wel voor dat ik iets nogmaals overweeg.
Qimm schreef:Maar denk je nou niet dat mensen dat zelf al niet weten...?
De kans dat ze na jouw vertrek nog een extra stuk nemen omdat ze zich rot voelen na jouw opmerking is des te groter.
Doubtless schreef:Ja ik reageerde op onderstaande reactie:Qimm schreef:Maar denk je nou niet dat mensen dat zelf al niet weten...?
De kans dat ze na jouw vertrek nog een extra stuk nemen omdat ze zich rot voelen na jouw opmerking is des te groter.
Bij mij is het namelijk zo dat ik dondersgoed weet wat ik mag hebben en wat niet, maar toch soms zo'n zin heb in een bepaald product dat ik het wel wil consumeren. Als mijn omgeving daar dan een opmerking over maakt, laat ik het vaak toch staan.
Jij geeft aan dat een opmerking van de omgeving juist niet helpt in zo'n situatie (iets pakken wat je beter niet kunt pakken) en de kans dat het product wel geconsumeerd wordt alleen maar vergroot.
Dan zou de reactie op zo'n opmerking dus afhankelijk zijn van de achterliggende motivatie om te eten/dieeten..
Doubtless schreef:Jep, mentaal versus fysiek - althans, van dat laatste ga ik in jouw geval even uit. Als ik een emotie-eter ben en drie stukken kwarktaart eet omdat ik gisteren een stressvolle dag gehad heb op het werk en zo mijn ontlading zoek, werkt commentaar daarop alleen maar averechts. Het letten op andere mensen en dat duidelijk laten merken - er zit ook een veroordelende factor in - werkt onzekerheid in de hand en kan de mentale spanning alleen maar verergeren.Ja ik reageerde op onderstaande reactie:Qimm schreef:Maar denk je nou niet dat mensen dat zelf al niet weten...?
De kans dat ze na jouw vertrek nog een extra stuk nemen omdat ze zich rot voelen na jouw opmerking is des te groter.
Bij mij is het namelijk zo dat ik dondersgoed weet wat ik mag hebben en wat niet, maar toch soms zo'n zin heb in een bepaald product dat ik het wel wil consumeren. Als mijn omgeving daar dan een opmerking over maakt, laat ik het vaak toch staan.
Jij geeft aan dat een opmerking van de omgeving juist niet helpt in zo'n situatie (iets pakken wat je beter niet kunt pakken) en de kans dat het product wel geconsumeerd wordt alleen maar vergroot.
Dan zou de reactie op zo'n opmerking dus afhankelijk zijn van de achterliggende motivatie om te eten/dieeten..
Qimm schreef:Precies.. bij jou dit, bij jou dat. Andere mensen zijn mogelijk... .anders dan jij. Des te belangrijker om je niet ongevraagd te mengen in andermans gedragingen.
Ik merk in jouw reacties keer op keer een onvermogen om uit je eigen referentie te stappen
bruintje123 schreef:Dat veroordelen wil zeggen dat je nog veel zelf moet leren. Niet perse die ander.