Doubtless schreef:Een sfeer van steun en openheid? In ons gezin werd zo omgegaan met eten vanuit welvaart, niet vanuit depressies en ellende. Ik had gewild dat iemand de ballen had gehad om mijn ouders aan te spreken op de situatie
1. hoe weet je dat niemand je ouders heeft aangesproken? Misschien zijn er mensen geweest die dat wel hebben gedaan en hebben je ouders simpelweg niet geluisterd en vervolgens het contact met diegene verbroken.
2. je kunt iemand ergens alleen op aanspreken als er ook vertrouwen is. In verreweg de meeste gevallen worden botte opmerkingen gemaakt door mensen die er helemaal niks mee te maken hebben - zij zaaien alleen maar onvriendelijkheid. De kans dat zo'n willekeurige opmerking van een willekeurige omstander je ouders anders had doen handelen is echt heeeel klein.

? Je hoeft het niet te doen zonder iemand in z'n waarde te laten. Mijn ervaring is echter dat het dan ook niet 'kan'.