Bokt.nl

antje_vip schreef:

Dani schreef:

En uiteraard kan er bij elk gezin iets misgaan; maar de kans dat een 3-maanden-oude relatie dit niet trekt is stukken groter dan een stabiele relatie van 10 jaar, de kans dat TS onverhoopt haar woonruimte kwijtraakt is groter dan bij een eigen huur- of koopwoning, de kans dat de baby's iets mankeren is groter dan bij een enig kind, en de kans dat zij en/of haar vriend werkloos blijft/raakt is groter dan bij een stel met beide een vast contract. Om daar allemaal niet of nauwelijks over na te denken terwijl er straks wél twee kleintjes op jou rekenen, vind ik niet slim.

Wat als... alles goed gaat? Stop nou een keer met drammen en laten we met TS praten/advies geven/háár vragen beantwoorden i.p.v. steeds dat gezeik naar elkaar toe en gespeculeer over hoe lang haar relatie het staand houdt.

sanso schreef:

antje_vip schreef:

Wat als... alles goed gaat? Stop nou een keer met drammen en laten we met TS praten/advies geven/háár vragen beantwoorden i.p.v. steeds dat gezeik naar elkaar toe en gespeculeer over hoe lang haar relatie het staand houdt.

dus dit.

wist alleen niet hoe ik het hier vriendelijk kon neerzetten zonder heel bokt weer over me heen te krijgen

RoyceMack schreef:

Ik denk dat de reacties aan de TS over het nadenken dat het fout kan gaan etc, erg reeel zijn en weldegelijk bijdragen aan het ' advies geven' aan de TS.
Ik denk dat deze reacties effectiever zijn en meer bijdragen aan de informatie verschaffing van de TS dan reacties waarin we haar allen feliciteren.
Je moet reeel blijven en nadenken over je toekomst. Niet zeggen ' dat zien we wel' of ' dat doet mijn vriend niet want hij is hartstikke lief' denk jij dat de vaders die hun kinderen in de steek laten, niet geliefd waren? Mijn vader vertelde mij en mijn moeder bij mn geboorte: ' ik zal er altijd voor jullie zijn' nou met 1,5 jaar was ie weg. nooit meer iets gehoord. Mijn moeder had in ieder geval een opleiding en kon een eigen huisje huren. welles waar met bijstand, maar ze had er verstand van. Mijn moeder werkte heel veel, maar was altijd thuis als ik uit school kwam. Ze werkte veel savonds en ik sliep vaak ergens anders(bij oppas) . dat deed ze allemaal om mij te onderhouden, laat staan dat het er 2 zijn!

In dit topic staan soms dingen die de TS helemaal niet wil horen, maar je kunt nu niet weglopen omdat je iets niet wilt horen. Dat kun je doen als ze bellen met je examenuitslag. dat je niet wilt horen dat je gezakt bent.. niet als je niet wilt horen dat je verdomde zwaar gaat krijgen met 2 kids.
zoals eerder genoemd, de kans dat t bij jou misgaat, door alle omstandighedenm is veel groter dan bij een stel dat al 10 jaar samen is, een eigen huis heeft en vaste banen hebben. Tuurlijk kan het super goed gaan en worden jullie super gelukkig,m in het huisje van je vriend zijn baas. Maar die kans is gewoon heel klein.
J ekunt je nu echt niet voorstellen dat jev riend ooit bij je weggaat, er zijn 2 kindjes op komst, jullie zijn allebei vol verwachting, tuurlijk dat is super spannend. Maar een relatie wordt pas een echte relatie na een jaar. dan ken je elkaar beter.. Tegen die tijd komen je kinderen bijna ter wereld en moeten jullie het gaan regelen voor hen.

Uit je reacties, TS, lees ik alleen maar irreele zinnen, 'het komt wel goed, het gaat super met mijn vriend en mij' ja nu nog wel. maar hoe is dat over een jaar.
Je moet jezelf echt bedenken hoej e het gaat regelen als je er alleen voor komt te staan, zonder geld, zonder huis, met 2 kinderen. je kunt naar je nicht.. en dan? Waar haal je geldvandaan? ga je werken? waar? wie let er op de kids? hoevaka ga je werken?

dat zijn dingen waar je heel goed over na meot denken,.

Leffroi schreef:

Waarom is de zo goed als de rest van bokt, behalve ts er zo van overtuigd dat alles mis loopt? Elke relatie gaat die 3-maanden periode door. Nee, het is ongetwijfeld geen ideale situatie, maar hé, wat is dat wel? Er zijn evengoed relaties die stuk lopen terwijl het groeiende kind nog niet eens geboren is, als de baby er net goed en wel is, het kind 3 jaar is enz.

Ts, ik wens jullie heel veel goeds toe en zolang je alles positief in blijft zien, zal alles goed komen. Er zullen ongetwijfeld zware periodes komen, maar ga deze aan met goed verstand. Succes!

Joltsje schreef:

Ik denk dat dit topic heel goed is. Jet laar beide kanten zien. Nee je moet er niet te makkelijk over denken en nee het zal niet makkelijk worden. Ik ben blij dat ik niet in de schoenen van ts sta.


@Roycemack jij hebt het ook niet makkelijk gehad. Had je liever niet op de wereld geweest? Was het beter geweest dat ze abortus had gepleegd. Lijkt me niet.

Ts moet er niet te makkelijk over dwnken, maar het is niet onmogelijk

Wendy schreef:

TS wil gaan werken. Heel goed, maar volgens mij heeft ze nu nog geen baan toch? Iets wat je in deze tijd beter niet kunt onderschatten.

EstherMe schreef:

Plus erkennen moet je ook het gezag nog schriftelijk aanvragen bij de rechter. Erkennen alleen geeft uiteindelijk niet veel rechten en plichten als vader zijnde..

Minx2000 schreef:

Het klinkt misschien raar, maar kijk eens naar deze aflevering van 4 handen op 1 buik. Alles over tienermoeders die nu allemaal hun kindjes hebben, hoe staan ze ervoor, hoe is het gegaan, etc. etc.
Zo maakt Nicolet ook een mooie berekening voor alle kosten voor één (!) kindje in zijn/haar eerste levensjaar.
http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1337196

Misschien dat je er wat aan hebt

antje_vip schreef:

sanso schreef:

Wat als... alles goed gaat? Stop nou een keer met drammen en laten we met TS praten/advies geven/háár vragen beantwoorden i.p.v. steeds dat gezeik naar elkaar toe en gespeculeer over hoe lang haar relatie het staand houdt.

dus dit.

wist alleen niet hoe ik het hier vriendelijk kon neerzetten zonder heel bokt weer over me heen te krijgen

vuurneon schreef:

Ts, vanaf 6 maand zwangerschap kan je vriendje de ongeboren kinderen erkennen (maar ook na de geboorte uiteraard). Mocht het om wat voor reden mislopen tussen jullie, dan kun je daarmee oog aantonen dat hij de vader is met de daarbij behorende plichten/rechten. Vooral omdat jij geen cent inkomen hebt.

vuurneon schreef:

EstherMe schreef:

Plus erkennen moet je ook het gezag nog schriftelijk aanvragen bij de rechter. Erkennen alleen geeft uiteindelijk niet veel rechten en plichten als vader zijnde..

Klopt inderdaad, ook voor België?

Sowieso is erkennen voor de bevalling wel handig, anders ben je zelf als moeder verplicht aangifte van de geboorte te doen en is het ongeboren kind al erkent door vader voor die tijd dan mag vader ook alleen aangifte doen van de geboorte.

RoyceMack schreef:

Joltsje schreef:

Ik denk dat dit topic heel goed is. Jet laar beide kanten zien. Nee je moet er niet te makkelijk over denken en nee het zal niet makkelijk worden. Ik ben blij dat ik niet in de schoenen van ts sta.


@Roycemack jij hebt het ook niet makkelijk gehad. Had je liever niet op de wereld geweest? Was het beter geweest dat ze abortus had gepleegd. Lijkt me niet.

Ts moet er niet te makkelijk over dwnken, maar het is niet onmogelijk

Jij neemt dingen aan die niet eens bestaan. Jij zegt dat ik het niet makkelijk heb gehad? Hoe kom je daarbij?
Omdat mijn vader wegging? Daar heb ik niks van gemerkt hoor, ik was 1,5. Mijn moeder nam heel makkelijk de rol van vader ook nog op zich, ze werkte als ik sliep of op shcool was en verder was ze er altijd.
Ik was zeer zeer gewenst als baby in mn moeders buik en ik kan wel stellen dat een tot nu toe een fantastisch leven heb gehad. Mijn jeugd was geweldig. Ik had altijd alles, werd ontzettend verwend, heb altijd alles kunnen doen wat ik wilde(paardrijden, zwemmen, turnen, dansen, judowen, dagjes weg, kinderfeestjes etc.) Mn ouders wilde destijds heel graag n kindje samen, dus waarom zouden ze dan abortus laten plegen? Beetje rare gedachte of niet?
Alleen was mijn moeder 27 jaar en had ze n opleiding en kon ze n huisje huren. De TS is 18, zonder opleiding, kan niet aan een huis komen(mocht ze alleen komen te staan), we zitten in een crisis, banen niet voor het oprapen..

Verschilt een beetje van elkaar vind je niet?