Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
linnie050 schreef:jajakall_x3 hoe gaat het nu met jullie?
Misschien zijn er mensen die bij je langs kunnen gaan van bokt of ergens afspreken.
En misschien kunnen ze van te voren spullen voor je inzamelen of kleertjes om je op weg te helpen.
of heb je daar geen behoefte aan?
jajakall_x3 schreef:een relatie van een paar jaar met kindjes kan ook mislopen dus dat is geen reden, en de kindjes zullen niets te kort komen financiëel word het niet altijd makkelijk maar we gaan ons best doen. we moeten al geen huishuur betalen dus dat is al een goed begin en mijn vriend werkt fulltime en ik ga deeltijds werken.
. Maar daarna moet je toch echt op je eigen benen kunnen staan met je kinderen want ik denk niet dat je nicht blij gaat zijn als je jaren bij haar zou willen intrekken. Dus van daaruit moet je dan ook een idee hebben hoe het verder moet. En, weer vanuit werkveldervaring, kan ik je vertellen dat het opvangen van iemand in nood bij je thuis vaak véél minder rooskleurig wordt als het effectief gebeurd en heel wat wrevels kan geven.michelle___ schreef:jajakall_x3 schreef:ja dat weet ik maar als mijn vriend dat dan toch zou doen met mij kan ik bij mijn nicht terrecht
En hoe ga je dat dan doen kwa kosten?


_Mondy_ schreef:Ik snap het punt wel dat ts goed moet nadenken voor wat eventuele gevolgen kunnen zijn als het fout gaat, maar er zo op door blijven drammen heeft geen nut imo. Je kan bij geen enkele zwangerschap van tevoren weten wat er nog gaat gebeuren. Ja het zal zwaarder worden met een tweeling en ik denk ook dat ts nog niet helemaal door heeft dat het zwaar gaat worden. Maar om alleen het negatieve te zien en alleen te doemdenken gaat er sowieso niks goeds gebeuren. Ze wil de kindjes houden dus dan kunnen we ons beter richten op tips en tools hoe ze bepaalde dingen het best kan aanpakken ipv doemdenken.
In dit geval wel nog iets meer omdat er twee kindjes van TS afhankelijk zullen zijn straks. En hoe je het ook wendt of keert, TS bevindt zich in een nogal precaire situatie: het kan goed gaan, maar er hoeft maar één dingetje mis te gaan (relatie die stukloopt, ontslag, zelflanger werkloos zijn dan gepland, baas die ze toch weg wil uit die woning, premature baby's) en alles valt in elkaar. Ik zou daar zelf enigszins op voorbereid willen zijn, door me nu al te informeren. Het is toch gewoon een fijn gevoel als je weet waar je terecht kunt als er tóch iets anders loopt dan je hoopt?Dani schreef:En uiteraard kan er bij elk gezin iets misgaan; maar de kans dat een 3-maanden-oude relatie dit niet trekt is stukken groter dan een stabiele relatie van 10 jaar, de kans dat TS onverhoopt haar woonruimte kwijtraakt is groter dan bij een eigen huur- of koopwoning, de kans dat de baby's iets mankeren is groter dan bij een enig kind, en de kans dat zij en/of haar vriend werkloos blijft/raakt is groter dan bij een stel met beide een vast contract. Om daar allemaal niet of nauwelijks over na te denken terwijl er straks wél twee kleintjes op jou rekenen, vind ik niet slim.
Stop nou een keer met drammen en laten we met TS praten/advies geven/háár vragen beantwoorden i.p.v. steeds dat gezeik naar elkaar toe en gespeculeer over hoe lang haar relatie het staand houdt.