Als jij straks het huis uit gaat moet de boel toch ook door kunnen draaien.
Dat zou jou een eind ontlasten.
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Kanzi schreef:Koffiekan, zou het niet een idee zijn om te kijken of jullie voor thuishulp in aanmerking komen?
Als jij straks het huis uit gaat moet de boel toch ook door kunnen draaien.
Dat zou jou een eind ontlasten.
Koffiekan schreef:Kanzi schreef:Koffiekan, zou het niet een idee zijn om te kijken of jullie voor thuishulp in aanmerking komen?
Als jij straks het huis uit gaat moet de boel toch ook door kunnen draaien.
Dat zou jou een eind ontlasten.
Komen we, en krijgen we een héél klein beetje. Als je een inwonend kind hebt krijg je minder uren hulp, omdat je kind mee kan helpen. Maar 'mee kan helpen' wordt hier gelezen als 'alles overnemen'.. Mijn moeder kan ook minder, dat is zeker waar, maar mijn vader doet niks in huis, en die wordt wel gezien als lid van het gezin die taken in het huishouden kan doen, dus krijg je daar weer minder uur voor..
) Ik was ook een inwonend kind, maar mijn moeder heeft toch jarenlang betaald om "in het geval dat.." hulp te kunnen krijgen in het huishouden. Dan kunnen zij echt niet gaan bepalen dat het inwonende kind mee moet helpen in het huishouden, daar hebben zij nml helemaal niets mee te maken. Je hebt gewoon recht op die hulp.. als heb je 10 inwonende kinderen die mee zouden kunnen helpen. 

Traiectum schreef:Koffiekan, zou het geen idee zijn om je écht los te maken van je ouders en omgeving? En dan bedoel ik: verhuizen naar een andere stad, liefst ver weg? Helemaal het roer omgooien en gaan werken en/of studeren, op jezelf wonen (bijv in een studentenkamer, hoef je geen student voor te zijn). Van je ouders hoef je geen steun te verwachten, die indruk krijg ik tenminste, dus laat ze maar zien wat ze al die tijd niet gewaardeerd hebben.
Ik kan echt boos worden als ik lees hoe je ouders je gebruiken. Waarom zou je alles voor anderen doen als die anderen je niet willen steunen, geen begrip voor je opbrengen? Natuurlijk is weglopen voor je problemen geen oplossing, maar letterlijk afstand nemen kan wél gigantisch helpen. Als ik een kamer over had mocht je zo bij me intrekken!
. Afgelopen schooljaar zat ik 2 dagen in de week op kamers, met het gevolg dat ik in de overige dagen nóg meer moest doen thuis.. Dus nu ben ik aan het zoeken naar een vaste plek (moeilijk, de stad waar mijn opleiding zit is overvol..) 
Dus lekker een nachtje wél fatsoenlijk geslapen, en vanochtend samen nog lekker paard gereden (op die van haar dus..) Nu wel een chaggo moeder, omdat ik er dus niet was, maar dat was waarschijnlijk ook wel zo geweest als ik naar huis was gekomen. Geen spijt dat ik gebleven ben, het was echt gezellig, gewoon even alles vergeten. Ook wel wat gepraat ook nog, maar niet te zwaar, gewoon vooral leuke dingen