Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-12-25 22:27

Geplaatst door de TopicStarter : 25-12-25 22:27

Deze moest ik even met jullie delen. Moeders vult ieder jaar kerstballen met fotos voor iedereen met het jaar erop geschreven

Afbeelding

**Geplaatst**: 25-12-25 22:35

Re: Achillespeesruptuur - wondellende na infectie

Geplaatst: 25-12-25 22:35

Het is in ieder geval geen foto van de wondverzorging.

**Geplaatst**: 25-12-25 22:40

Re: Achillespeesruptuur - wondellende na infectie

Geplaatst: 25-12-25 22:40

Voor het geval je het al weer vergeten was O:)

**Geplaatst**: 26-12-25 07:30

Geplaatst: 26-12-25 07:30

Lalidan schreef:

Voor het geval je het al weer vergeten was

Ohhh jij bent erg.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-12-25 08:00

Geplaatst door de TopicStarter : 26-12-25 08:00

Marcella schreef:
Het is in ieder geval geen foto van de wondverzorging.

Mijn eerste reactie was ook: "Ahhh je had op zn minst eentje van de wond kunnen kiezen" :')

**Geplaatst**: 26-12-25 08:26

Geplaatst: 26-12-25 08:26

DideH schreef:
Deze moest ik even met jullie delen. Moeders vult ieder jaar kerstballen met fotos voor iedereen met het jaar erop geschreven

[ Afbeelding ]

Ze heeft wel humor, maar een foto van de wond was nog mooier geweest :')

Hoe gaat het?

**Geplaatst**: 26-12-25 10:45

Re: Achillespeesruptuur - wondellende na infectie

Geplaatst: 26-12-25 10:45

In mijn familie zouden ze de wond hebben gedaan.
Mijn familie is heel erg van de xwarte humor.

Maar leuk idee dat dit elk jaar gebeurd.

Heb je ook een soort plakboek waar je de foto in bewaard?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-12-25 12:24

Geplaatst door de TopicStarter : 26-12-25 12:24

Ezellover25 schreef:
In mijn familie zouden ze de wond hebben gedaan.
Mijn familie is heel erg van de xwarte humor.

Maar leuk idee dat dit elk jaar gebeurd.

Heb je ook een soort plakboek waar je de foto in bewaard?

We krijgen ieder jaar een nieuwe kerstbal, dus die (normaliter) hangen in mijn boom :))

Normaal gesproken zijn het fotos van mijn katten enzo :')

**Geplaatst**: 02-01-26 04:07

Geplaatst: 02-01-26 04:07

Hoe gaat het nu met jou? Positief het nieuwe jaar ingeSTAPT? $*\o/*$

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-26 07:59

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-26 07:59

Als ik waar ik heen ga niet ver hoef te lopen en krukken dus thuis kan laten mag ik autorijden $*\o/*$ Deze kerstvakantie daar dus weer hard mee geoefend.
Heb ik eindelijk weer wat van mijn vrijheid terug! Bij fysio ook wel mooie "stappen" aan het maken. Hij is tot nu toe erg tevreden met de voortgang.

Ik ben dus gister ook weer terugverhuisd naar mijn eigen huis na 4 maanden bij mijn ouders te hebben gebivakkeerd. Toen ik alles in aan het pakken was gister kwam ineens pas het echte besef wat deze blessure betekent, namelijk: heel veel tijd alleen zijn en geen "programma" hebben. Ik kon altijd prima alleen wonen doordat ik door werk en 5x per week sporten altijd alle kanten op vloog. Dan waren die 2 avonden "op de bank" eigenlijk heerlijk om even bij te komen. Ik realiseerde me gister dus ineens dat mijn hele normale sociale leven dus naar de knoppen is en was dus ineens heel erg bang voor de eenzaamheid, zonder die aanspraak van mijn ouders overdag of tijdens het avondeten of s'avonds.
Heb dus eigenlijk gister voor het eerst mijn echte mentale breekpunt gehad en echt de tranen uit mijn kop gejankt voor ik ging en toen ik afscheid nam van mijn ouders (lees: ik huil nooit in het bijzijn van anderen).
Was toch wel heel erg gezellig daar de afgelopen maanden..

Heel veel van mijn vrienden hebben óf ook een drukke baan (dus niet door de weeks afspreken) of ken ik via het sporten, dus dat zit er niet zomaar in om die vaker door de weeks te zien. Hoop dat ik het autorijden snel kan opbouwen dat ik weer naar werk kan (maar dan moet ik wel zonder issues dik een uur of langer kunnen autorijden). Denk dat dat ook al zou schelen.

Sorry voor het hele levensverhaal. Conclusie: fysiek gaat het gelukkig de goede kant op en jaagt de fysio me goed het spierpijn in, mentaal dus even de eerste echte echte dip. Tranen rollen terwijl ik dit typ ook weer lekker over mijn wangen

**Geplaatst**: 02-01-26 08:59

Re: Achillespeesruptuur - wondellende na infectie

Geplaatst: 02-01-26 08:59

Ach meisje toch, het is ook echt veel geweest hé de voorbije maanden. Laat dit gevoel ook toe, het mag er zijn, geef het een plekje, laat het effe binnen komen en berg het dan op in een doosje en sluit dat doosje af als iets wat jij overwonnen hebt want jij zal dit overwinnen en jij komt hier sterker uit!

**Geplaatst**: 02-01-26 09:12

Re: Achillespeesruptuur - wondellende na infectie

Geplaatst: 02-01-26 09:12

Ik snap het ook wel hoor.

Even huilen lucht vaak ook wel op.

En wij zijn er sowieso voor je.

**Geplaatst**: 02-01-26 09:36

Re: Achillespeesruptuur - wondellende na infectie

Geplaatst: 02-01-26 09:36

Och meis, lekker laten lopen die tranen als ze komen! Heb je een mogelijkheid om wat thuis te werken? Dat helpt misschien al een beetje om de tijd in je up door te komen. Of wellicht met je werkgever overleggen of er voor 1 of 2 keer per week vervoer te regelen is, zodat je toch op kantoor kunt komen. Maar ik hoop vooral dat je met de fysio gauw op het punt komt dat je weer goed auto kunt rijden.

Als je je echt verveelt kom je ons maar pesten met flauwe grapjes, memes of andere zin of onzin!

**Geplaatst**: 02-01-26 10:49

Re: Achillespeesruptuur - wondellende na infectie

Geplaatst: 02-01-26 10:49

Dit is wat heel veel mensen ook ervaren na een lange ziekenhuisopname. Het is heerlijk weer zover te zijn, het is heerlijk weer in je eigen plekje te zijn, maar je valt ineens ook in een gat en je moet je ineens ook écht alleen met alles redden....

Schroom niet om mensen te bellen en uit te nodigen en wat mij betreft ook niet om hier in het topic om hulp te vragen!

**Geplaatst**: 02-01-26 13:15

Geplaatst: 02-01-26 13:15

Oh TS ik herken dit heel erg. 3 maanden geleden een nieuwe heup gekregen en nu volop aan het revalideren. 6 weken niet mogen belasten, nu met krukken weer kleine stukjes maar autorijden mag nog niet.
Van een heel druk leven met 4 dagen onregelmatig werken, dagelijks boswandelingen met mijn hond, 3x per week paardrijden en naar vrienden naar thuis zitten. Nu woon ik gelukkig nog samen met mijn vriend, maar hij werkt ook onregelmatig. En de avonden die hij moet werken vallen mij zwaar. Terwijl vroeger was het idd lekker een avond alleen te hebben

Dikke knuffel

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-26 13:24

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-26 13:24

Dank voor al jullie lieve berichtjes! Doet me goed

Denk dat ik gewoon nog te veel bezig ben geweest met "blik op oneindig" en maar doorgaan en dus nog niet echt bezig ben geweest met verwerken wat er allemaal is gebeurd en nog gaat komen en dat die tik nu dus ineens komt. Heb gelukkig nog wel op afstand kunnen werken de afgelopen tijd. Was al weer een heel eind onderweg naar fulltime. Dat scheelt op de werkdagen wel om de tijd te vullen.

In drukke perioden verlang je altijd naar gewoon lekker de tijd hebben voor serie kijken, lezen, tekenen, gamen of weet ik wat. Maar als je dan ineens niets anders dan tijd hebt is het allemaal stom. :roll:

Maar dan lees ik af en toe die schrijnende verhalen hier op bokt op dit deel van het forum en dan denk ik over mezelf: komop, stel je niet zo aan, jij wordt tenminste weer beter.

Gelukkig komen er vanavond wat vriendinnen spelletjes doen en heb ik morgen en overmorgen ook 2 uitjes gepland staan. Beetje afleiding!

**Geplaatst**: 02-01-26 14:00

Geplaatst: 02-01-26 14:00

DideH schreef:
Dank voor al jullie lieve berichtjes! Doet me goed

Denk dat ik gewoon nog te veel bezig ben geweest met "blik op oneindig" en maar doorgaan en dus nog niet echt bezig ben geweest met verwerken wat er allemaal is gebeurd en nog gaat komen en dat die tik nu dus ineens komt. Heb gelukkig nog wel op afstand kunnen werken de afgelopen tijd. Was al weer een heel eind onderweg naar fulltime. Dat scheelt op de werkdagen wel om de tijd te vullen.

In drukke perioden verlang je altijd naar gewoon lekker de tijd hebben voor serie kijken, lezen, tekenen, gamen of weet ik wat. Maar als je dan ineens niets anders dan tijd hebt is het allemaal stom.

Maar dan lees ik af en toe die schrijnende verhalen hier op bokt op dit deel van het forum en dan denk ik over mezelf: komop, stel je niet zo aan, jij wordt tenminste weer beter.

Gelukkig komen er vanavond wat vriendinnen spelletjes doen en heb ik morgen en overmorgen ook 2 uitjes gepland staan. Beetje afleiding!

Die verhalen zijn ook heftig, maar dat neemt niet weg dat wat jij hebt moeten doorlopen afgelopen maanden óók heel heftig is en dat ook heel eenzaam kan voelen. Daaraan toegeven en tranen laten is geen aanstellen, dat is heel normaal. Zeker op het moment dat je na een lange tijd helemaal alleen bent en je wereld heel klein is omdat je beperkt bent in je mobiliteit. Het één sluit het ander niet uit.
Ik heb 2 jaar geleden ook heel hard gehuild toen ik weer alleen thuis was en nog harder gehuild toen ik hoorde dat er een kans was dat ik na 12 weken herstellen, misschien nog 6 weken geduld had moeten hebben voor ik uberhaubt mocht gaan nadenken aan revalideren. Een herstel- en revalidatietraject is op een manier ook heel eenzaam, want hoeveel steun je van anderen ook hebt, er is ook een groot deel dat je alleen moet doen en dat is confronterend.
Maar ik snap je ook heel goed hoor, ik heb er ook even over gedaan om eraan toe te geven dat een rotgevoel er ook mag zijn, want ik had toch slechts mijn been gebroken en waar doe ik nu nog zo moeilijk over, want de breuk is (3,5 jaar na het ongeluk) toch geheeld en ik kan alles toch gewoon weer. Dat het inmiddels al ruim 4 jaar duurt, ik al 4 keer geopereerd ben en ik nog steeds bijna dagelijks pijn heb vergeet ik voor het gemak altijd even, want zo erg is het nou ook weer niet.

Fijn dat er vanavond vriendinnen langskomen en je dit weekend leuke dingen gaat ondernemen. Dat is altijd heel fijn!

**Geplaatst**: 02-01-26 14:23

Re: Achillespeesruptuur - wondellende na infectie

Geplaatst: 02-01-26 14:23

Vergelijken heeft eigenlijk weinig zin. Geen twee situaties zijn gelijk en geen twee mensen zijn gelijk. Ik ben chronisch ziek en afgekeurd sinds 2009, heb mijn draai daar echt wel mee gevonden. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt tegen jou te zeggen dat je je niet zo aan moet stellen, want jij kán tenminste nog werken.

Nee, het is de laatste tijd hele veel geweest en die verrekte infectie heeft er voor gezorgd dat je hoop steeds weer de kop in werd gedrukt. Het was heerlijk dat je bij je ouders terecht kon en dat je daar aanspraak en afleiding had. Het is echter heel begrijpelijk dat weer thuis of je eigen stekje alles je overvalt. Je bent alleen, geen aanspraak en ineens boem, kom je jezelf als het ware tegen. Komt het besef dat je nog helemaal de tijd niet hebt genomen om dingen te verwerken.

Dus wat heb je geleerd? Je stelt je NIET aan, je verdriet mag er zijn, je mag balen, je mag boos zijn én je mag daar over praten, misschien moet je er ook wel over praten. Er zijn geen kant-en-klare oplossingen, maar ventileren mag! Praten (of desnoods schrijven) kan heel goed helpen om dingen rustig van alle kanten te bekijken. Dit topic is al een mooi dagboekje, als het ware.

Fijn dat je vanavond bezoek krijgt en dat je voor het weekend ook al plannen hebt. Dat je thuis kunt werken, is ook wel prettig om bezig te blijven. Maar vergeet dus niet ook af en toe gewoon even stil te staan bij jezelf, heb je ook nodig. :knuffel:

**Geplaatst**: 22-01-26 09:17

Geplaatst: 22-01-26 09:17

Je bent nu zo'n 6 weken bezig met revalideren als ik het goed heb, hoe gaat het nu met je Dide?

**Geplaatst**: 22-01-26 09:37

Re: Achillespeesruptuur - wondellende na infectie

Geplaatst: 22-01-26 09:37

Wil je mij niet zo laten schrikken leintje? >;)

Ik zie dit topic en ik denk meteen 'oh nee hè

'

**Geplaatst**: 22-01-26 09:45

Geplaatst: 22-01-26 09:45

Lalidan schreef:
Wil je mij niet zo laten schrikken leintje? Ik zie dit topic en ik denk meteen 'oh nee hè '

Ik zal nog eens geïnteresseerd zijn in mijn medemens >;)

**Geplaatst**: 22-01-26 10:06

Re: Achillespeesruptuur - wondellende na infectie

Geplaatst: 22-01-26 10:06

Dat mag, maar graag met een voorzichtige vooraankondiging

. Mijn stresslevels zaten al wat hoger dan normaal, toen ik uit bed kwam

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-01-26 14:16

Geplaatst door de TopicStarter : 22-01-26 14:16

Haha schrik zit erin! Lief dat je het vraagt!

Wat betreft de revalidatie gaat dat eigenlijk wel de goede kant op. Mag bij fysio steeds ietsje meer. Ga daar 2x per week een uur heen en thuis ook nog e.e.a. aan oefeningen. Vorige week dacht ik met boodschappen: "ach, ik kan toch wel van jumbo naar groenteboer lopen" (5 minuten heen en 5 minuten terug). Dat was helaas nog wel te ver. Had op terugweg wel echt pijn en ging steeds kreupeler lopen :')

Daar helaas rest van het weekend last van gehad. Toen was dat maandag wel wat beter, maar toen moest ik met de auto op de snelweg een noodstop maken. Die voelde ik wel even flink. Maar hee, de pees hield het!

Verder lichamelijk wel even een dipje. Ongelukje gehad met mijn huistijger bij de dierenarts. Gezien mijn weerstand direct HA gebeld en met AB kuurtje begonnen. Dacht eens goed gehandeld te hebben, dag erna dikke ontstoken hand. Dus niet de juiste AB of niet zwaar genoeg... Weer aan de clindamycine, dus weer vrij beperkt gegeten afgelopen 1,5-2 weken.

Dat resulteert bij bijv. fysio in behoorlijk weinig power/energie en veel vermoeidheid weer. Dat is wel even flink balen weer. Daardoor kan ik nu niet verder opbouwen.

'S avonds houd ik het niet tot veel langer dan 8u/half 9 vol. In overleg met HA maar even wezen bloedprikken. Qua vitamines etc viel het me alles mee gezien wat ik gegeten heb de afgelopen tijd, maar er waren wel wat wat andere, meer permanentere waardes niet helemaal top (o.a. schildklier). Die zijn voor nu even geflagd. Over paar maandjes weer opnieuw prikken om te monitoren.
Witte bloedlichaampjes zit ook echt op de ondergrens nu, mijn gevoel van weinig weerstand klopt dus wel

**Geplaatst**: 22-01-26 15:30

Geplaatst: 22-01-26 15:30

Het zit je niet mee.

Helaas kan ik je niet een doosje anti stoffen en extra witte bloedcellen sturen.

**Geplaatst**: 22-01-26 16:18

Geplaatst: 22-01-26 16:18

Bij mij zijn de witte bloedcellen te hoog.

Als je mij wat rood stuur dan stuur ik jou wit.

Nomineer dit bericht ×