Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-01-13 10:05

Geplaatst: 18-01-13 10:05

blue_sky schreef:
Ik kreeg mijn kind met de man waar ik al 7 jaar mee samenwoonde en het was hartstikke gewenst en gepland. Toch stond ik er alleen voor. Vriend werkte 60 uur of meer in de week en paste echt niet op. Hij heeft geen luier verschoond. Mijn ouders woonden best ver weg (dus konden niet oppassen) en vonden dat ik met de verkeerde man samen was. Maar vanaf de geboorte was hun (eerste) kleindochter alles voor hen. Ik werkte 32 uur in de week en onze dochter ging naar de creche of de oppasmoeder. OK ook dat was niet ideaal maar het ging wel. Mijn dochter heeft er in elk geval niet onder geleden. En van dat inkomen had ik ook prima kunnen leven zonder partner. Later ben ik mijn eigen bedrijf begonnen. Dat bood me de flexibiliteit die ik nodig had om meer tijd met haar door te brengen. Kortom de praktische problemen zijn wel oplosbaar. Gelukkig leef je in Nederland.

leuke ouders om te zeggen dat je met de verkeerde man samen bent

zoals ik al eerder zei, de meeste met een partner, staan er toch alleen voor hoor.
Ik bedoel, ze zullen er dan misschien het weekend zijn, maar doordeweek hoef je op de meeste mannen niet te rekenen.
die van mij vertrekt om 5.30uur en komt een keer binnenwaaien om 18.00uur, meestal hebben de kids dan al gegeten en hun pyama aan. 18.30 gaat jongste naar bed en 19.30 gaat oudste naar bed. tja wat verwacht ik dan van hem?

ts kinderen opvoeden blijft moeilijk, je moet er veel voor laten en goed voor plannen, maar weet je, op het moment dat die kleine er is doe je het gewoon al automatisch, ik was ook een losbol, maar kan het me nu niet meer voorstellen, dat ik dat ooit leuk heb gevonden.

welke beslissing je ook maakt het moet voor JOU de juiste zijn en je moet er voor 100% achterstaan anders krijg je er spijt van, succes :(:)

**Geplaatst**: 18-01-13 10:15

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 18-01-13 10:15

Ik vind dat de mannen hier wel in een erg negatief daglicht worden gezet eigenlijk. Ik heb de taken prima verdeeld met mijn man. We werken beide 4dagen van 8 tot 18 pakweg, kind gaat 3dagen naar de bso en de taken er omheen doen we in de avonden en in de weekenden. Gaat prima! En dit patroon zie ik ook bij veel vrienden. Als 1 van de partners niet of minder werkt snap ik wel dat de meer werkende minder taken thuis doet maar dat is toch ook logisch?

**Geplaatst**: 18-01-13 10:23

Geplaatst: 18-01-13 10:23

TopicStarter schreef:
Anne_mieke88 schreef:
Wat ik dan niet snap is...

waarom accepteren ze (tenminste van wat ik lees je vader) wel het kind van je schoonzus maar niet van jou...
Elk kind heeft recht om te leven.... waarom die van haar wel en jou kind niet?

Mijn zus is getrouwd en gepland zwanger, ik snap wel dat dit iets anders voor ze ligt.
Ook denk ik dat ze bang zijn dat er te veel zorg in hun handen komt te liggen omdat ik het alleen moet doen en zij met 2en zijn

Nog steeds snap ik het niet...
Een kind is een kind...ongeacht herkomst...ongeacht huidskleur...
Een kleinkind...is een kleinkind...ongeacht alles....
Waarom heeft het kind van je zus meer recht om geliefd te zijn dan jou kind...
Kind groeit in je buik...is een deel van jou...

Gemaakt van allemaal stukjes...jou

edit: quote gefixt

**Geplaatst**: 18-01-13 10:25

Geplaatst: 18-01-13 10:25

En het blijft maar over hulp gaan, ik snap niet waarom.

Waar zou je hulp mee nodig hebben?
Als je oppas nodig hebt zijn er genoeg jonge meiden die graag een paar euro verdienen met oppassen op zaterdag. Verder kom je bij de verloskundige, op zwangerschapsgym, consultatiebureau enz en daar krijg je inhoudelijk zat info, daar ontmoet je ook andere jonge moeders en maak je snel genoeg vrienden/innen op wie je een keer kunt terugvallen als er eens iets ernstigs is.
Waar ben je dan eigenlijk die familie nog voor nodig?

De enige vraag is of je het financieel kunt redden en dat weet jij alleen.
Zeker in het begin ben je veel kwijt aan babykleertjes en spullen, slaapkamermeubeltjes, box, maxicosi, wandelwagen, positiekleding enz. Eenmaal alles aangeschaft valt het mee en bij de aanschaf kun je enorm besparen als je tweedehands koopt of familie/vrienden hebt waarvan de kinderen al wat ouder worden.

**Geplaatst**: 18-01-13 10:46

Geplaatst: 18-01-13 10:46

Saskia9 schreef:
LindaV schreef:
Niet leuk dat je ouders zo reageren, maar ergens ook wel begrijpelijk. Hun hadden het 'opa en oma' worden zich ook heel anders voorgesteld.

Dus is het een vrijbrief om zo te reageren als je kinderen ander keuzes maken in het leven?
Dan hadden ze een robot moeten nemen.
Volgens mij zet je kinderen op de wereld om ze op te voeden,maar wel met het idee dat het zelfstandige mensen zijn met eigen wensen. Dat kinderen dan keuzes maken waar je als ouder misschien niet achterstaan kan,dan kun je een gesprek voeren om zo tot inzicht te komen naar andere ideeën,maar niet om de ander geestelijk te manipuleren zodat het kind uiteindelijk dus geen eigen keuze maakt..

Sorry,moest er even uit

Lezen is ook een kunst. Jou samenvatting van mijn stuk 'dus is het een vrijbrief..' komt niet helemaal overeen met de inhoud. Ik geef alleen aan dat het begrijpelijk is. Ik vind het erg vervelend voor TS dat ze zo reageren. Fijn dat je je ei kwijt bent.

**Geplaatst**: 18-01-13 10:52

Geplaatst: 18-01-13 10:52

Haar schoonzus bevalt eerder, dus het zal niet het eerste kleinkind worden. Dus het 'opa en oma worden' is dus niet eens relevant..

Trouwens, ik begreep dat ze het daar ook niet helemaal mee eens waren. Wat nou als ze niet eens kleinkinderen wilde? Daar heb je helaas niks over te zeggen als 'opa en oma' en ik denk dat je al 'blij' mag zijn dat je opa en oma wordt. Het is en blijft iets bijzonders, een zwangerschap en een kindje baren

Laatst bijgewerkt door Mear op 18-01-13 10:54, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-01-13 10:53

Geplaatst: 18-01-13 10:53

Volgens mij reageren een heleboel ouders zo of staan ze in ieder geval niet meteen te springen. Sommige ouders kunnen zich dan in een keer beseffen ze worden opa en oma -> dus oud.
Nu zeg ik niet dat het bij iedereen het geval is. Maar voor veel mensen is het wel even slikken als ze beseffen dat ze niet de jongste meer zijn.
Weet niet zo goed hoe ik het moet omschrijven, dus hoop dat jullie snappen wat ik bedoel. Het is in ieder geval geen aanval of vrijbrief. Maar misschien wel een verklaring?

De ideale situati is het niet waar ts zich in verkeerd. Dat niet wil zeggen dat het niet goed zou kunnen komen als ze het toch wel wil houden. Maar dat is ook even schrikken voor hun.

**Geplaatst**: 18-01-13 11:00

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 18-01-13 11:00

Iedereen heeft het hier nu over opvoeden, bevallen ed
Maar de keuze van TS is nog helemaal niet gemaakt.

Ik denk dat we haar nu het beste kunnen steunen in haar keuze die ze moet maken...
Mocht ze besluiten het kindje te houden, kunnen we altijd nog helpen met dit soort verhalen

**Geplaatst**: 18-01-13 11:02

Geplaatst: 18-01-13 11:02

Dat is nou precies de reden waarom wij onze ervaringen delen..

Laatst bijgewerkt door Lottie84 op 18-01-13 11:13, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-01-13 11:06

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 18-01-13 11:06

Het is geen aanval ofzo hoor

Maar zoals ik nu steeds lees gaat het steeds over het houden van het kindje
Maar er zijn 2 keuzes

TS dikke knuf :(:)

**Geplaatst**: 18-01-13 11:13

Geplaatst: 18-01-13 11:13

Er worden ook ervaringen betreffende abortus gedeeld, maar dat zijn er nu eenmaal minder..

Het enige wat we voor TS kunnen doen is ons inzicht en onze ervaringen delen. Ik hoop dat ze daar stukjes uit kan pakken waar ze wat aan heeft.

**Geplaatst**: 18-01-13 11:16

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 18-01-13 11:16

Ik denk ook dat het vooral ligt en de manier waarop de omgeving van de TS haar probeert te beïnvloeden en er daarom veel verhalen loskomen van dat ze niet daarnaar moet luisteren omdat het wel kan. Moest haar familie gezegd hebben "en jij moet en zal dat kind houden want als je abortus pleegt ben je een kindermoordenares en dat gaat je de rest van je leven bespijten!", dan zouden er een pak meer verhalen komen van abortussen die heel goed verlopen zijn en een goede keuze waren.

**Geplaatst**: 18-01-13 11:28

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 18-01-13 11:28

Ik ken meerdere mensen die een abortus hebben laten doen en ze reageren er heel verschillend op
persoon 1 heeft er nu gigantsich spijt van, toen paste het niet in haar leven, nu past het wel en lukt het maar niet om zwanger te worden. Toen zij zwanger raakte is de vader ook weggelopen
persoon 2 heeeft er vrede mee. Die heeft er 5 jaar geleden voor gekozen. Net voor de kerst is ze bevallen van haar eerste kindje (hier wel bewust voor kekozen.

Er is maar eentje die de juiste beslissing kan maken en dat is de ts. TS hopen dat je de juiste beslissing gaat maken en dat je daar een goed gevoel aan overhoud. DOe wat je hart je aangeeft en laat je niet beinvloeden dor anderen.

**Geplaatst**: 18-01-13 11:38

Geplaatst: 18-01-13 11:38

wemkelover schreef:
Volgens mij reageren een heleboel ouders zo of staan ze in ieder geval niet meteen te springen. Sommige ouders kunnen zich dan in een keer beseffen ze worden opa en oma -> dus oud.
Nu zeg ik niet dat het bij iedereen het geval is. Maar voor veel mensen is het wel even slikken als ze beseffen dat ze niet de jongste meer zijn.
Weet niet zo goed hoe ik het moet omschrijven, dus hoop dat jullie snappen wat ik bedoel. Het is in ieder geval geen aanval of vrijbrief. Maar misschien wel een verklaring?

Heel eerlijk gezegd denk ik dat er ook nog een voor de hand liggender verklaring is. Er vanuitgaand dat de meeste ouders gewoon heel veel van hun kinderen houden, zien ze het liefst dat het goed gaat met hun kinderen. Dat ze makkelijk door het leven komen, met een fijne partner, etc.
Een situatie zoals waar de TS nu in zit, past niet in dat plaatje. Dit laat het ouderinstinct toch weer naar boven komen. En daarom reageren ouders soms emotioneel, en niet rationeel. In hun ogen is de zwangerschap een bedreiging voor het "geluk" van hun dochter, het leven van hun dochter neemt ineens een heel andere wending dan dat ze altijd gedacht hebben.
Daarom zie je ook vaak dat mensen na zo'n heftige uitbarsting vaak ook wel weer bijdraaien, omdat ze tijd hebben gehad om na te denken.
Ik praat het hiermee niet goed, maar als er echt zoiets achter zit, tsja...

**Geplaatst**: 18-01-13 12:24

Geplaatst: 18-01-13 12:24

Lottie84 schreef:
Ik ben nog ontzettend spontaan hoor! Kids zijn zo flexibel! Ze gaan overal mee naartoe. Altijd gezellig en goed voor hun ontwikkeling.

Maar ook niet iedereen is daarvan gediend...
Als ik bijvoorbeeld iets met mijn nichtje wil doen (2 kinderen, 5 en 9jr) als shoppen ofzo, dan moeten die kids mee... Ik zie dat niet zitten.
Verder heb ik er geen moeite mee om ze hier bij mij over de vloer te hebben of als ik daar kom. Ook paardrijden gaat niet altijd, wat als je spontaan een buitenrit wilt maken omdat het zo'n lekker weer is? Zo maar even wat voorbeelden genomen...

**Geplaatst**: 18-01-13 12:35

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 18-01-13 12:35

@Wendy Daar heb je helemaal gelijk in. Dat was het bij mij in ieder geval zeker.

**Geplaatst**: 18-01-13 22:49

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 18-01-13 22:49

Griebels, met kinderen van die leeftijd zijn er meer dan voldoende mogelijkheden om zonder kids te winkelen.

**Geplaatst**: 18-01-13 23:25

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 18-01-13 23:25

TS, ben benieuwd wat er nu in je omgaat?

**Geplaatst**: 18-01-13 23:33

Geplaatst: 18-01-13 23:33

Als je mijn dochter zou zijn dan zou ik jouw keuze respecteren en je helpen waar ik kan.

Mijn jongste is nu 15 en ik zou echt niet blij zijn als ze zwanger zou blijken te zijn, dat zou zo zonde zijn van haar jeugd maar jij bent 28. Dat is een hele normale leeftijd om moeder te worden.
Dat je zwanger wordt in een relatie is absoluut geen garantie voor de toekomst. Heb ook ooit iemand ontmoet die tijdens de zwangerschap een nieuwe relatie kreeg en die gingen samen met het kindje verder.
Het is en blijft jouw keuze, welke je ook maakt. Jouw familie hoort jou ook te steunen in welke keuze je ook maakt. Misschien komt dat nog? Is je zus niet een beetje aan het stoken tussen jullie? Hoop dat dit niet het geval is.

**Geplaatst**: 19-01-13 01:19

Geplaatst: 19-01-13 01:19

Wow, wat een verhaal

Heel veel sterkte in het maken van je keuze. Ik ben ook onverwacht zwanger geworden, maar ik zat en zit in een heel andere positie dan jou. Ik was al 8 jaar bij mijn vriend en precies óp de datum af 9 jaar bij hem.

Het enige wat ik je kan zeggen is dat het je hele leven overhoop gooit op een manier die je nooit zou denken. Spontaan word plannen, plannen en nog eens plannen en als je alleen bent is het nog lastiger!

En dan ook nog zo'n familie.. Zijn ze gelovig?
Ik vind het heel erg voor je dat je familie zo doet, als mijn dochter als ze ouder is ooit zo'n beslissing moet maken, dan steun ik haar altijd en ik weet zeker mijn vriend ook, wat ze ook doet dan.

Relatie, ook ik ken iemand die had al een dochter en nu gelukkig getrouwd met haar nieuwe man en daar inmiddels ook zwanger van. Het is maar net hoe je er zelf in staat.

Ben benieuwd wat je doet en luister vooral goed naar jezelf. Het is niet niks, moet je praktisch zien of moet je naar je gevoel luisteren?

**Geplaatst**: 19-01-13 07:05

Geplaatst: 19-01-13 07:05

Lottie84 schreef:
Griebels, met kinderen van die leeftijd zijn er meer dan voldoende mogelijkheden om zonder kids te winkelen.

niet altijd...

**Geplaatst**: 19-01-13 07:08

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 19-01-13 07:08

Ben ik ook niet helemaal met Lottie eens. Sommige kinderen breng je niet heel makkelijk bij een vriendje of vriendinnetje onder.

**Geplaatst**: 19-01-13 09:33

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 19-01-13 09:33

Daar moet je sowieso ook nog rekening mee houden, het is niet gezegd dat het een gezond, voorbeeldig kind wordt dat zich overal lief en rustig houdt.... kind kan ook heel lastig, druk, huilerig worden....of zelfs met een handicap waardoor het helemaal veel extra zorg nodig heeft.... daar zit je dan in je eentje

De kans is natuurlijk niet zo heel groot, maar het zal je maar gebeuren.

**Geplaatst**: 19-01-13 12:02

Geplaatst: 19-01-13 12:02

schrikdraad schreef:
@ nr 1
Ik denk niet dat topic starter met 25 uur zichzelf en een kind kan onderhouden dus een slecht vergelijk.

Waarom niet? Ik ben alleen met kleine, werk 28 uur EN heb een paard en pony en red het PRIMA. En nee, geen hoge opleiding of baan.

**Geplaatst**: 19-01-13 16:40

Geplaatst: 19-01-13 16:40

Tieme schreef:
schrikdraad schreef:
@ nr 1
Ik denk niet dat topic starter met 25 uur zichzelf en een kind kan onderhouden dus een slecht vergelijk.

Waarom niet? Ik ben alleen met kleine, werk 28 uur EN heb een paard en pony en red het PRIMA. En nee, geen hoge opleiding of baan.

en het is maar net waar jij je eisen aan stel, wil je altijd het duurste van duurste of neem je genoegen met minder.

Nomineer dit bericht ×