Ja ik ben te dik, so what?

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
lor1_1984

Berichten: 13283
Geregistreerd: 03-12-03
Woonplaats: Almelo

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 13:49

Yv_ schreef:
En waarom zoeken ze dan geen hulp voor hun emotionele problemen? Want "ik kan er niets aan doen" gaat er bij mij persoonlijk niet in. Waar een wil is is een weg, er is alleen behoorlijk wat voor nodig. En dat is moeilijk, of kan moeilijk zijn, dat snap ik. Absoluut. Maar de weg is er wel..
Troosteten kan immers ook met een banaan als ik het heel zwartwit zie.

Een gezond iets voldoet op zo'n moment niet. :n
het moeten lekkere dingen zijn als chips en snoep en bij voorkeur meerdere zakken/pakken. :o

De reden dat ik nog geen hulp bij mijn eetprobleem heb is dat ik net ben overgestapt naar nieuwe hulpverleners en we nog in de kennismakingsfase zitten, oftewel het evalueren waar ik hulp bij nodig heb, wat voor therapieën ik evt ga volgen, hoe we dat moeten gaan aanpakken.
Diagnosestellingen komen later pas.

Grapjasjes12

Berichten: 18644
Geregistreerd: 01-09-09

Re: Ja ik ben te dik, so what?

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 13:56

Yv_ zo makkelijk is het niet. Vaak is het overeten of het eten van slechte dingen een destructieve handeling. Het eten van paprika zou niet destructief zijn, dus voldoet het niet.

Het is dus niet zo simpel, maar het is ook niet onoverkomelijk. Ik heb zelf door dit soort gedrag op 105kg en kledingmaat 50 of 52 gezeten en het heeft lang geduurt, jaaaren, maar ik heb nu maatje 36 :)
Je moet je hele leven omgooien, veranderen hoe je over jezelf en je omgeving denkt. Dealen met je issues, etc.
En zelfs nu vraag ik soms aan m'n man of ik dik ben of dik lijk. Ik ben zo lang dik geweest dat ik het niet aan m'n verstand gepeuterd krijg dat er veel mensen zijn die een moord zouden doen voor mijn huidige figuur. Of dat als ik me nu opgeblazen voel, dat dat helemaal niet opvalt :)

Het meeste zit tussen de oren en het is gedeeltelijk ook gewoonte.

Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 115500
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Re: Ja ik ben te dik, so what?

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 14:16

phormicola: ik heb die bevestiging ook nog steeds nodig. Mijn familie begrijpt dat niet en denkt dat ik het gewoon leuk vind om te horen, maar in m'n hoofd voel ik me nog steeds niet slank en ben ik nog steeds onzeker over m'n gewicht. Het is heel moeilijk om dat naast je neer te kunnen leggen.

Yv_
Berichten: 19413
Geregistreerd: 14-12-03
Woonplaats: Westland

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 14:20

Dank jullie wel voor de antwoorden. Vind het trouwens érg fijn dat jullie er zo open en eerlijk over zijn: respect!!
Maar om over die paprika of banaan verder te gaan: ik snap dat dat inderdaad dan niet werkt en dat je dan toch naar het slechte voedsel grijpt voor een beter gevoel. Maar míjn mentaliteit zou me dat slechte voedsel niet laten eten, niet als ik met mn gewicht in mn maag zou zitten..

Maar phormicola (jeetje wat een mondvol :D ), zodra iemand zijn of haar hele leven aan moet gaan passen, is het imo dus al te ver gegaan. Wáárom wordt er niet eerder aan de bel getrokken?
Snap je wat ik bedoel?

Ik kan me jullie reactie overigens wel voorstellen om die bevestiging nodig te hebben :j.
Maar zal je daar áltijd last van houden, of zal dat uiteindelijk wel slijten?

Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 115500
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 14:27

Ik denk dat het ook door het suikergehalte etc komt. Dat werkt verslavend.

Die bevestiging is bij mij steeds minder aan het worden, maar oa van mijn vriend vind ik het wel fijn om te horen omdat ik het van hem ook geloof wanneer hij het zegt :+
Ik ben zo snel heel veel kilo's kwijt geraakt dat je mentaal dik blijft als het ware. Het duurt heel lang voor dat bijgetrokken is.

Grapjasjes12

Berichten: 18644
Geregistreerd: 01-09-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 14:30

Omdat het geleidelijk gaat :) En geleidelijk valt niet zo heel erg op, vooral niet als je jong bent (dan begint het al vaak). Als je dan ook nog ouders hebt die zeggen 'wat kun jij toch lekker eten meis' en je nog twee borden toeschuiven 's avonds en voor het slapen gaan de snackbar nog even bellen. Tja, dan let niemand op je gewicht. Om vervolgens perplex te staan als hun puber obees is _O-

Vaak is het ook zelfhaat, daardoor wordt er sowieso niet aan de bel getrokken. Het uiterlijk, gewicht en het eetpatroon bevestigen dan gewoon wat diegene al van zichzelf vindt :)

Nu ga ik na een halve kilo aankomen al extra aan de slag trouwens :+ Over m'n lijk dat ik ooit weer te zwaar word.

Grapjasjes12

Berichten: 18644
Geregistreerd: 01-09-09

Re: Ja ik ben te dik, so what?

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 14:31

Oh en over de bevestiging: ik ben heel langzaam afgevallen en ik ben nog steeds moddervet in m'n hoofd. Als ik hier zit te typen voel ik bijvoorbeeld een onderkin trillen. Die is er alleen niet meer :))
Nee, ik denk niet dat ik er ooit van af kom :n

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 14:44

Ik denk idd dat mensen het afvallen wel onderschatten. Je moet echt tegen je eigen instinct vechten als het ware... Vooral omdat je echt wel honger krijgt als je van flink teveel eten overstapt op ' normaal ' of minder dan normaal (bij 2000 kcal op een dag val je namelijk niet heel veel af, volgens mij. Maar dat is wel de standaard).
En als er dan psychische problemen onderliggen, en jarenlange verkeerde ingesleten gewoontes... Dan wordt het heel moeilijk. Vooral omdat het heel natuurlijk is om (onbewust) terug te grijpen, naar je eerdere ingesleten patronen...
De reden dat mensen het zo ver laten komen is denk ik vaak ook ontkenning ed. Of omdat mensen het voor zichzelf proberen goed te praten, juist omdat afvallen zo ontzettend veel moeite kost/niet lukt...

En tuurlijk zit je altijd minder lekker in je vel als je veels te zwaar bent, dan wanneer je gezond op gewicht bent. Maar dat betekent ten eerste niet dat mensen geen moeite doen, om een gezond gewicht te bereiken en ten tweede niet dat dat mensen het recht geeft om te oordelen...
Overigens ben ik nu op ' dieet ' ... En eet ik niet te weinig, maar ik merk toch wel dat ik veel meer energie had toen ik gewoon at waar ik zin had. Ondanks dat ik al 5 (hoognodige,die er in een paar weken tijd waren aangekomen >;) ) ben afgevallen.

Caatje87

Berichten: 1262
Geregistreerd: 10-07-08
Woonplaats: Nijkerk

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 14:53

Menino schreef:
Ik denk idd dat mensen het afvallen wel onderschatten. Je moet echt tegen je eigen instinct vechten als het ware... Vooral omdat je echt wel honger krijgt als je van flink teveel eten overstapt op ' normaal ' of minder dan normaal (bij 2000 kcal op een dag val je namelijk niet heel veel af, volgens mij. Maar dat is wel de standaard).
En als er dan psychische problemen onderliggen, en jarenlange verkeerde ingesleten gewoontes... Dan wordt het heel moeilijk. Vooral omdat het heel natuurlijk is om (onbewust) terug te grijpen, naar je eerdere ingesleten patronen...
De reden dat mensen het zo ver laten komen is denk ik vaak ook ontkenning ed. Of omdat mensen het voor zichzelf proberen goed te praten, juist omdat afvallen zo ontzettend veel moeite kost/niet lukt...

En tuurlijk zit je altijd minder lekker in je vel als je veels te zwaar bent, dan wanneer je gezond op gewicht bent. Maar dat betekent ten eerste niet dat mensen geen moeite doen, om een gezond gewicht te bereiken en ten tweede niet dat dat mensen het recht geeft om te oordelen...
Overigens ben ik nu op ' dieet ' ... En eet ik niet te weinig, maar ik merk toch wel dat ik veel meer energie had toen ik gewoon at waar ik zin had. Ondanks dat ik al 5 (hoognodige,die er in een paar weken tijd waren aangekomen >;) ) ben afgevallen.


Oh dat heb ik juist niet. Ik heb veel meer energie nu ik niet meer altijd wat eet als ik wil en gezonder eet. Sowieso had ik na 1 week al veel minder hongergevoel.

Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 115500
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Re: Ja ik ben te dik, so what?

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 14:57

Ik at ook echt tot ik helemaal vol zat en had geen rem voor wanneer het 'genoeg' was. Daar heb ik trouwens nog steeds moeite mee. Je moet jezelf echt leren dat het niet nodig is om jezelf vol te vreten.

Grapjasjes12

Berichten: 18644
Geregistreerd: 01-09-09

Re: Ja ik ben te dik, so what?

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 15:08

Ik heb ook nog steeds dagen dat ik mezelf helemaal volprop. In de dagen daarna ben ik dan echt een dweil, dus die dagen worden wel steeds minder :)

Ik hou elke dag bij wat ik eet, ik sta 's ochtends een kwartiertje eerder op zodat ik m'n eten van die dag kan inplannen. Als ik naar m'n lichaam ga luisteren ben ik binnen de kortste keren namelijk weer veelste dik.

Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 115500
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Re: Ja ik ben te dik, so what?

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 15:16

Ik sta 's ochtends vroeg op en sport dan meteen. Dat scheelt al qua motivatie. 's middags sport ik nog een keertje. Normaal gesproken loop ik ook nog 45 minuten, maar ivm longontsteking doe ik dat nu even niet. Daar wil ik zaterdag weer mee beginnen.

Ik merk wel dat ik juist heel erg naar mijn lichaam moet luisteren qua eten, maar soms heb ik ook echt wat meer nodig.

Zwerte
Lid Bezwaarcommissie

Berichten: 7015
Geregistreerd: 06-02-05
Woonplaats: Beerta

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 15:30

@yv_: waarom er niet eerder aan de bel wordt getrokken kan legio redenen hebben. Ik denk persoonlijk dat bij veel mensen de basis al fout gaat, de jeugd en opvoeding dus. Dat kan ook weer op vreselijk veel manieren mis gaan en is soms zo subtiel dat omgeving het ook niet merkt. Een eetprobleem sluipt er dan zo in!
Als iemand ineens veel meer gaat eten, dan valt dat wel op. Maar hoeveel mensen noemen zich gewoon een 'emotie-eter' en kijk eens naar hoe normaal men dat vind. Ik vind het bijna eng hoe dat als een eigenschap wordt geaccepteerd, terwijl het vrijwel altijd wijst op een probleem met emotieregulatie. Dus daar zit een stuk ontkenning en je kan iets niet veranderen als je het niet erkent.
Afgezien daarvan, valt het me ook op dat psychisch lijden vaak te laat wordt aangepakt. Mijzelf inclusief, ik zocht pas hulp toen ik volledig niet meer functioneerde. Veel blijven toch zelf lang proberen, je praat jezelf aan dat het vast straks beter gaat. Toch een stuk schaamte denk ik.
Om het persoonlijk te illustreren: mijn zus heeft ernstig anorexia gehad dus mijn ouders waren dolgelukkig als ik wel mijn patatjes wilde eten. Je wil je ouders blij zien en in die tijd ben ik dus steeds ongezonder gaan eten, als het ware mijn zus compenseren. Tot op heden zal je mij nooit zien dieten, die angst om door te slaan zit er nog steeds. Ik ben nu ook zoveel afgevallen door gewoon netjes op mijn eten te letten en alles met mate.
Dit is dus slechts 1 voorbeeld van een oorzaak waarom mensen het accepteren dat ze aankomen en voor je het weet ben je ongezond dik. Daarbij speelt prioriteiten stellen nog altijd een enorme rol. Hoe belangrijk is die paar kilo teveel nou als je je diep ongelukkig voelt? Om over zelfdestructief gedrag nog maar te zwijgen... En gewicht kan erg hard toenemen in slechte periodes. Ik was voor mijn laatste therapie al 15 kilo afgevallen, maar tijdens de therapie vlogen de kiloos er met minimaal 2 per maand weer aan. Jaartje therapie was ik weer 20 kilo zwaarder, met exact hetzelfde dieet! Die heb ik er nu gelukkig weer af, dankzij minder stress en vooral beter slapen. Tijdens die therapie ook bezig zijn met mijn gewicht was gewoon niet haalbaar en daarbij ook zeer irrelevant.

lor1_1984

Berichten: 13283
Geregistreerd: 03-12-03
Woonplaats: Almelo

Re: Ja ik ben te dik, so what?

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 17:53

Tot mijn 16e woog ik zo'n 75kg, tot mijn 18e zo'n 67 à 68kg en daarna ben ik heel hard gegroeid naar de 123,6kg.
De reden?
Mijn hele leven stond op z'n kop doordat m'n vader terminaal lag (en overleed) en m'n moeder me na heftige ruzies de deur uit gezet had, waardoor ik noodgedwongen aan het familie-hoppen was en me telkens weer aan anderen moest gaan aanpassen, daarnaast mijn opleiding nog moest doen, dingen uit mijn verleden die me nog achtervolgden en ga zo maar door, waardoor ik me serieus ging volproppen om maar te vergeten.

Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 115500
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-13 18:14

Ik had straatvrees (door verschillende redenen, werd oa gestalkt en bedreigd) waardoor ik ging troosteten en ook geen beweging kreeg (want ik durfde immers niet de straat op). Toen zat ik ook binnen no time op 155 kilo. Het zal vast nog wel iets meer zijn geweest, maar bij 155 kilo ging ik pas op de weegschaal staan (was ik al een paar weken aan het dieten).

Door middel van oa traumatherapie ben ik mezelf weer geworden en ook aan mezelf gaan werken. Dat heeft echt bergen geholpen.
De eerste maanden ging het er bijna met 10 kilo per maand vanaf (zal ook een hoop vocht zijn geweest). Binnen een jaar was ik 75 kilo kwijt en toen begon het vele gejojo, omdat het gewoon te snel ging en mijn lichaam begon te protesteren. Nu heb ik de balans tussen gezond en genoeg eten en sporten weer redelijk gevonden :)

yrsa_karlijn

Berichten: 758
Geregistreerd: 10-08-09
Woonplaats: waar mijn huis staat

Re: Ja ik ben te dik, so what?

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-02-13 11:19

Ik herken jullie verhalen zo goed. Ik ben nu 38, maar kamp al met mijn gewicht sinds ik 16 ben. Ben bij elkaar wel 100 kilo afgevallen als het niet meer is, maar ik kan niet op gewicht blijven. Ben ik simpelweg te zwak voor en nu ben ik weer waar ik niet wil zijn, veel te zwaar. Ik moet echt weer gaan afvallen en op mijn voeding letten en sporten, maar ik heb er totaal geen fut meer voor. 1,5 jaar geleden woog ik 72, was ik 30 kilo afgevallen en voelde ik me weer beter in mijn vel, maar wat jullie zeggen in je hoofd klopt het niet. Ik werd voor school gefilmd in een les (doe een leraren opleiding) en toen knapte er wat bij mij. Ik vond mezelf zo lelijk, dik en afstotelijk bewegen dat ik vanaf toen weer de fout in ben gegaan. Ik vermijd het al jaren om op de foto te gaan, omdat ik constant probeer mezelf er beter uit te laten zien in mijn hoofd. Nu zou ik graag willen dat ik eruit zag zoals toen op de video, maar helaas ben ik alweer bijna op mijn oude gewicht. Ik weet dondersgoed dat ik een probleem heb, een eetprobleem. Dat ik mezelf aan het vernietigen ben op de manier waarop ik leef. Geen plezier hebben, je schamen voor wie je bent, geen sociale contacten en constant op zoek naar eindelijk is een positief lichtpuntje. Helaas werkt dat niet zo en krijg je terug wat je uitstraalt, helaas!

Urielle

Berichten: 50120
Geregistreerd: 28-07-05
Woonplaats: Rilland

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-02-13 11:21

Yv_ schreef:
En waarom zoeken ze dan geen hulp voor hun emotionele problemen? Want "ik kan er niets aan doen" gaat er bij mij persoonlijk niet in. Waar een wil is is een weg, er is alleen behoorlijk wat voor nodig. En dat is moeilijk, of kan moeilijk zijn, dat snap ik. Absoluut. Maar de weg is er wel..
Troosteten kan immers ook met een banaan als ik het heel zwartwit zie.

Voor mij: Omdat ik het geld niet heb om naar een psych of dietist te gaan. Plus ik vind het qua tijd ook lastig, hoewel het nog doenbaar moet zijn als ze er niet te hard over vallen dat de baby er bij is en ik een vaste afspraaktijd zou kunnen krijgen om 10 uur 's ochtends die ook echt niet uit mag lopen :+

Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 115500
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-02-13 11:24

yrsa_karlijn schreef:
Ik herken jullie verhalen zo goed. Ik ben nu 38, maar kamp al met mijn gewicht sinds ik 16 ben. Ben bij elkaar wel 100 kilo afgevallen als het niet meer is, maar ik kan niet op gewicht blijven. Ben ik simpelweg te zwak voor en nu ben ik weer waar ik niet wil zijn, veel te zwaar. Ik moet echt weer gaan afvallen en op mijn voeding letten en sporten, maar ik heb er totaal geen fut meer voor. 1,5 jaar geleden woog ik 72, was ik 30 kilo afgevallen en voelde ik me weer beter in mijn vel, maar wat jullie zeggen in je hoofd klopt het niet. Ik werd voor school gefilmd in een les (doe een leraren opleiding) en toen knapte er wat bij mij. Ik vond mezelf zo lelijk, dik en afstotelijk bewegen dat ik vanaf toen weer de fout in ben gegaan. Ik vermijd het al jaren om op de foto te gaan, omdat ik constant probeer mezelf er beter uit te laten zien in mijn hoofd. Nu zou ik graag willen dat ik eruit zag zoals toen op de video, maar helaas ben ik alweer bijna op mijn oude gewicht. Ik weet dondersgoed dat ik een probleem heb, een eetprobleem. Dat ik mezelf aan het vernietigen ben op de manier waarop ik leef. Geen plezier hebben, je schamen voor wie je bent, geen sociale contacten en constant op zoek naar eindelijk is een positief lichtpuntje. Helaas werkt dat niet zo en krijg je terug wat je uitstraalt, helaas!



Klinkt allemaal heel bekend. Je hebt een vervormd zelfbeeld en ziet jezelf dan niet meer zoals anderen dat doen. Ik heb ook een hekel aan foto's (ben sowieso al niet fotogeniek) en vind het afschuwelijk om foto's van mezelf terug te zien. Ik denk ook niet dat ik ooit tevreden zal zijn met m'n uiterlijk. Dat knopje heb ik nog niet gevonden in ieder geval. Waar ik wel heel erg op let is dat ik niet 'doorsla' qua dieten etc, want dat blijft een gevaar. Door het vele afvallen en continu gefocust zijn op gewicht en uiterlijk kan het een hele vervelende obsessie worden. De gulden middenweg is een heel dun lijntje waar je zo vanaf kunt kukelen en ik denk dat ik nooit meer helemaal onbezorgd durf te eten zonder te denken 'dit is weer een kilo die eraan komt'.

Caatje87

Berichten: 1262
Geregistreerd: 10-07-08
Woonplaats: Nijkerk

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-02-13 12:16

Urielle schreef:
Yv_ schreef:
En waarom zoeken ze dan geen hulp voor hun emotionele problemen? Want "ik kan er niets aan doen" gaat er bij mij persoonlijk niet in. Waar een wil is is een weg, er is alleen behoorlijk wat voor nodig. En dat is moeilijk, of kan moeilijk zijn, dat snap ik. Absoluut. Maar de weg is er wel..
Troosteten kan immers ook met een banaan als ik het heel zwartwit zie.

Voor mij: Omdat ik het geld niet heb om naar een psych of dietist te gaan. Plus ik vind het qua tijd ook lastig, hoewel het nog doenbaar moet zijn als ze er niet te hard over vallen dat de baby er bij is en ik een vaste afspraaktijd zou kunnen krijgen om 10 uur 's ochtends die ook echt niet uit mag lopen :+


Maar als het goed is, dekt je verzekering de eerste zoveel sessies.

PINK

Berichten: 4388
Geregistreerd: 17-09-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-02-13 12:46

Is tijdje geleden dat dit topic is geopend, maar wil toch even posten. Tegenwoordig oordeelt iedereen zo snel over het uiterlijk van de ander. Je bent te dik, je bent te dun, je ziet er 'lelijk' uit enz. De mens van tegenwoordig doet bijna niet anders meer. Is niet gezond meer, je bent goed en uniek zoals je bent. Zolang jezelf maar gelukkig bent met jezelf, dat is (toch) belangrijkste!?

Van de week op mijn (Prenatal) hielp ik een klant, ze deed wat moeilijk maar uiteindelijk zijn we er uit gekomen. Ten alle tijden moet en blijf ik rustig, we stonden bij de kassa en toen keek ze me aan zei ze; Ben je soms (ook) zwanger? Waardoor ik compleet dichtklapte, blijkbaar raakte me het wel. Ik keek meteen naar beneden en zei uh nee. Oh sorry zei ze, maar kwam niet echt gemeend voor mij over. Misschien bedoelde ze het juist goed, maar voor mij was het alsof ze ermee bedoelde dat ik dik was/ben.

Ik snap niet waar de mensen van tegenwoordig het lef vandaan halen om zulke dingen te zeggen, zonder erbij na te denken hoe het kan voelen voor iemand om zo'n opmerking te krijgen.

Urielle

Berichten: 50120
Geregistreerd: 28-07-05
Woonplaats: Rilland

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-02-13 13:12

Renske1987 schreef:
Maar als het goed is, dekt je verzekering de eerste zoveel sessies.

Ik woon in Belgie, ben volwassen en betaal verzekerd zo'n 30 Euro per sessie zelf, maximaal 12 per jaar, dus eens per maand. Wil/moet je vaker dan betaal je zelf (doorgaans zeker zo'n 50 Euro per sessie).

Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 115500
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Re: Ja ik ben te dik, so what?

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-02-13 13:18

50 euro per sessie bij de dieetiste? Wat een vreemd bedrag? Dat kan toch nooit kloppen?
Hier ben ik 27 euro kwijt voor een half uur consult inclusief metingen etc (en dat is echt lang genoeg).

Roosch

Berichten: 39238
Geregistreerd: 04-07-03
Woonplaats: Anywhere

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-02-13 13:22

Ben je dan ook in België verzekerd, Urielle?

In Nederland is het voor de psycholoog (eerstelijns) eerste 5 zittingen uit de basisverzekering, met een eigen bijdrage van 20 euro per zitting en het eigen risico waar men rekening dient te houden. Eventueel nog een budget uit de aanvullende verzekering.
Voor dieetadvisering is het geloof ik de eerste 3 uur per kalenderjaar uit de basisverzekering en eventueel budget uit de aanvullende verzekering.

Bij 'mijn' dieet betaal ik trouwens alleen de producten, de consulente zit daarbij inbegrepen.

Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 115500
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Re: Ja ik ben te dik, so what?

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-02-13 13:23

Wat voor dieet volg jij, Roosch? Ik heb met echte dieten niet zulke goede ervaringen ivm stoffen of voedselgroepen die je toch vaak mist.

Roosch

Berichten: 39238
Geregistreerd: 04-07-03
Woonplaats: Anywhere

Re: Ja ik ben te dik, so what?

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-02-13 13:24

Ik doe Cambridge, in principe zitten daar alle voedingsstoffen in die je nodig hebt. (ben ook nog nooit zo gezond geweest als nu :') )