Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-08-11 22:23

Geplaatst: 08-08-11 22:23

Oh die van mij mag je ook komen vertroetellen en Benji rijden ! Vrees wel dat je al helemaal niet in mijn omgeving woont...

**Geplaatst**: 08-08-11 22:33

Geplaatst: 08-08-11 22:33

ojee, hier ook paarden zat die om aandacht vragen

succes morgen.....ik ga aan je denken

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-08-11 22:35

Geplaatst door de TopicStarter : 08-08-11 22:35

AmyII schreef:
Hoe gaat het nu met je nachtrust TS? Ik hoop echtdat je je rust kan vinden tussendoor, dat heb je echt nodig, zeker nu alles zo snel gaat.

Hmm, niet heel geweldig eigenlijk, maar het is genoeg om op te blijven leven..

Citaat:
Hoe is je thuissituatie nu? Of blijft die zo lastig?

Die blijft lastig.. Ik wilde vandaag bijvoorbeeld naar B. maar dat mocht niet 'omdat ik nog niet genoeg gedaan had'. En niet genoeg is niet zo van 'even de vaatwasser uitruimen' ofzo, dat is bijvoorbeeld het hele huis doen en dan nog dingen moeten regelen, en als dat klaar is is dat niet genoeg om weg te mogen... Maar het is nog wel vol te houden, morgenmiddag ga ik lekker naar een vriendin

Dat soort dingen moet ik wel af en toe doen, anders is het echt niet uit te houden..

**Geplaatst**: 08-08-11 23:11

Geplaatst: 08-08-11 23:11

Ik vind je echt heel dapper meid!!! Heb geen wijze woorden voor je maar wilde weten dat ik je ontzettend sterk en dapper vind. Succes morgen en stop deze man!
Je kan mij altijd PBen als je gewoon even iemand nodig hebt!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-08-11 23:15

Geplaatst door de TopicStarter : 08-08-11 23:15

Dank je

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-08-11 23:35

Re: "Wegens omstandigheden..."

Geplaatst door de TopicStarter : 08-08-11 23:35

Heeft er nog iemand tips hoe je in slaap kunt komen terwijl je hele lijf in de paniek-stand staat.. Het lijkt er op dat ik weer een heerlijk nachtje tegemoet ga... *sarcasm*

**Geplaatst**: 08-08-11 23:39

Re: "Wegens omstandigheden..."

Geplaatst: 08-08-11 23:39

schaapjes tellen

ahhh nee dat is gemeen! Nee warme melk met honing en zachtjes een muziekje op helpt altijd goed bij mij! ook als ik om dingen lig te stressen... Heb natuurlijk niet op die manier als jij stress maar toch!

**Geplaatst**: 08-08-11 23:44

Re: "Wegens omstandigheden..."

Geplaatst: 08-08-11 23:44

Als Ik het zo lees, is het toch verstandig om hier over met je ouders te praten. Iig vertellen wat er speelt. Zo krijg je zelf misschien iets meer vrijheid en moet je minder in het huishouden doen, waant het is gewoon heel zwaar om dat er nog bij te hebben

**Geplaatst**: 08-08-11 23:59

Re: "Wegens omstandigheden..."

Geplaatst: 08-08-11 23:59

Bij me helpt het altijd om op mijn rug te gaan liggen en te gaan bedenken hoe mijn droomhuis er uit ziet, gewoon lekker over the top, het is altijd mooi weer, zwembad in de tuin enzo

En dan heel precies de indeling van je huis gaan bedenken.
Dat werkt bij mij altijd.

Sterkte morgen

**Geplaatst**: 09-08-11 00:04

Geplaatst: 09-08-11 00:04

je bent zeker erg sterk en veel sterkte morge ! je moet altijd blijven weten dat het niet jouw schuld is !

**Geplaatst**: 09-08-11 00:25

Re: "Wegens omstandigheden..."

Geplaatst: 09-08-11 00:25

Hee TS,

Ik heb een tijdje lang een therapie gevolg, met als doel: Ontspanning.
Wat ik daar onder andere heb geleerd weet ik niet meer bij naam:$.
Máár dit kan ik je wel uitleggen.

De eerste oefening, is een basis oefening.
Het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar probeer "rustig" op je rug te liggen, als je niet plat kunt liggen van de spanning, dan kan je je knieën in een driehoek leggen (je knieën dus een soort van een knik in).
Dan ga je rustig op je adem letten, hoe is je adem? Gecontroleerd, snel of juist zacht. Maak je veel geluid, of juist weinig. Adem je via je ribbenkas, probeer dan de nadruk te leggen op het door je buik ademen.
Doormiddel van in en uit ademen, en je daar op te concentreren is het de bedoeling dat je steeds meer bewust gaat worden van je ademhaling. Zodra het je lukt om echt via je buik te ademen, dus niet alleen je buik bol zetten maar echt in en uit "via" je buik.

Dan kan je als bij-oefening doen: Ik adem in, houd mijn zorgen vast, en adem uit, laat mijn zorgen vrij.

En dan verder heb ik geleerd(deze is wel pittig), om maar even een voorbeeldje te nemen een van je armen.
Leg je arm naast je neer, laat langzaamaan al je spanning naar je arm gaan. Probeer te voelen dat je arm staat zwaarder word, dat je arm in je matras zakt. Knijp dan je hand in een vuist. Geef er zoveel kracht aan als je kunt, en dan als je denk niet meer te kunnen, laat het los, laat het vrij.
Deze oefening kan je ook bijv. met je benen doen.

Ik hoop dat dit een beetje gaat helpen, iig lijkt het me een goed plan om je computer af te sluiten, en je meer op je ademhaling te gaan concentreren, hoe moeilijk dat ook is.

Voor vragen kan je altijd Pben.

Liefs en sterkte, Iris

**Geplaatst**: 09-08-11 00:33

Re: "Wegens omstandigheden..."

Geplaatst: 09-08-11 00:33

Arme meid!
Wat een rotvent!
Ik weet zo niet even iets nuttigs te zeggen, maar super dat je al met de politie hebt gepraat!
En als ik jou was zou eigenlijk wel met je ouders gaan praten. Die kunnen je heel goed helpen, maar ik begrijp dat dat ook wel moeilijk is.
Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 09-08-11 07:25

Geplaatst: 09-08-11 07:25

Succes vandaag! begrafenis is nooit leuk :(:)

en goed van je daarna snel weg en naar vriendin

Misschien kun je melatonine proberen? da's een natuurlijk middel wat helpt je lichaam op "slaapstand" te zetten.
Verder helpt het bij mij altijd goed om gedachten die ik nog heb op te schrijven dan is het rustiger in mijn hoofd en anders blijft het maar malen...

Wat zijn je ouders veel eisend zeg :(:)

idd de meesten zijn blij als je keer vaatwasser dot of zo

en jij bent erg braaf dat je dat goed vind, ik was geloof ik een stuk mondiger op mijn 20ste

als ik iets onredelijk vond dan wisten ze dat meteen

maarja daar heb jij nu niks aan :(:)

Ook thuis wel beetje opkomen voor jezelf hè!!

**Geplaatst**: 09-08-11 07:34

Geplaatst: 09-08-11 07:34

Melatonine heeft mij niet geholpen, ook niet met 'overdosis' (overspannen thuis en ook niet kunnen slapen). Enige dat hielp (nou ja...) was net zolang opblijven (en dan niet gaan computeren, maar bijv boek lezen

) tot ik zo moe was dat ik niet meer kon piekeren.

En idd de ademhalingsoefeningen doen, dat helpt ook. Of kijken of je ergens in de buurt met yoga mee kan doen, das ook ontspannend.

En voor de mensen die zeggen dat praten met ouders helpt, dat hoeft echt niet altijd zo te zijn helaas... Sommige ouders kunnen hier niets mee of doen er gewoon niets mee, of erger nog. En ik heb het idee dat haar ouders in deze categorie vallen, als ik zo de posts lees.

**Geplaatst**: 09-08-11 07:35

Geplaatst: 09-08-11 07:35

Meid, hoe hou je dit vol?
Probeer een van je ouders in vertrouwen te nemen, al is het maar met een briefje.
Ze moeten weten wat er in jouw omgaat, om jouw ook zo beter te kunnen helpen en steunen.
Dan begrijpen ze je beter als je naar iemand toe wilt (behalve viezerd)

Hoe moeilijk het ook is, je bedenkt in je hoofd allemaal scenario's, terwijl je zult zien: in werkelijkheid gaat het vele malen makkelijker.
(of te wel: je maakt je er te druk om, om het te vertellen, wat logisch is.)

Laat je jeugd niet vernielen door deze vent, maar laat zien dat je sterker bent, dan hij ooit dacht.
Jij kan dit stoppen, jij kan deze 'sleur' doorbreken. Laat je stem spreken, laat je horen, laat je woorden het werk doen.
Je bent hier klaar mee, vecht er tegen meid!
Hoeveel energie het kost, maar je krijgt véél meer terug dan je dacht.

**Geplaatst**: 09-08-11 07:48

Geplaatst: 09-08-11 07:48

@prairy dat heb ik pagina's geleden idd ook al proberen te zeggen, maar mensen hebben hier schijnbaar allemaal zeer fijne/ begripsvolle ouders en snappen dat geloof ik niet

Heb zelf gelukkig wel een hele lieve moeder :+:

maar bij mijn pa hoef ik ook echt niet met iets aan te komen

en bv bij een vriendin (en zo kan ik helaas nog een paar vrienden noemen) was het zo vaag thuis daar werd t er echt niet beter van als je probeerde te praten $:\$ daar ben ik op gegeven moment zelfs tussengesprongen en die heeft dus ook haar heil gezocht bij ons (mijn pa was toen gelukkig meestal al afwezig) en is vervolgens vroeg op zichzelf gaan wonen

Járen later is het contact wel weer stukken verbeterd gelukkig, maar op dat moment ging dat echt niet en was kiezen voor zichzelf en onafhankelijk worden van ouders een betere optie...

Laatst bijgewerkt door grid op 09-08-11 07:57, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-08-11 07:53

Geplaatst: 09-08-11 07:53

Ik heb gelukkig wel hele lieve ouders, maar in directe omgeving wordt het gewoon genegeerd als er iets serieus wordt verteld, of kan het niet verteld worden door andere redenen.

Er wordt gewoon weer niet gelezen, daar komt het denk ik ook een beetje op neer.

Sommige mensen is het leuk dat ze ouders zijn, sommige hebben het idee dat kinderen assepoester zijn en in het ergste geval hadden ze nooit aan kinderen moeten beginnen. Ik zeg niet dat de ouders van Koffiekan in de laatste categorie vallen, maar als ik het zo lees, dan toch wel in de categorie assepoester.

**Geplaatst**: 09-08-11 07:55

Geplaatst: 09-08-11 07:55

Prairy, ik heb het ook over praten met ouders, mijn excusses

Maar als je het hen niet verteld, weten ze het ook niet, denken ze er niet om, is jouw (geval van TS nu) gedrag nergens op te baseren, snappen ze niet waarom je zo heftig kan reageren etc.
Of te wel: dan word het kind 'moeilijk'bestempeld, terwijl ze niet weten wat er aan de hand is.
Door TS haar verhaal te doen naar haar ouders, geeft ze een stukje vertrouwen, maar kan ze ook haar hart luchten.

En je hebt gelijk: met sommige ouders valt niet te praten.
Maar waarom niet vertellen? Het is wel je 'basis' en wie weet, kunnen ze haar wél helpen.
Ik bedoel het echt niet verkeerd hoor, en Koffiekan moet het zelf ook weten (en doen) maar ik wil het wel zeggen.

Wie weet, kan de ouder er niks mee, maar vertelt het wel door aan familie, of iemand die haar wel kan helpen.

En wees eerlijk: Welke ouder, word niet geraakt door dit verhaal? Dit doet écht wat met je hoor.
(ik kan me niet voorstellen dat een ouder zou zeggen tegen zijn kind wat misbruikt/verkracht word: Dat is niet mijn probleem, dat doe je allemaal zelf.)

**Geplaatst**: 09-08-11 07:58

Re: "Wegens omstandigheden..."

Geplaatst: 09-08-11 07:58

EngeltjeS: over je laatste zinnen, helaas is dat wel zo. Of het wordt gewoon genegeerd (als ik maar hard genoeg niet naar mijn kind luister, is er geen probleem, toch?)

**Geplaatst**: 09-08-11 08:02

Geplaatst: 09-08-11 08:02

Klopt, ik denk ook dat de TS in dit geval weinig aan haar ouders heeft. Maar jeetje, meid wat zijn ze toch veeleisend! Zo kom je ook niet erg aan je rust toe he...

Dat van die ademhalibgsoefening werkt echt heel goed, ik ga eerdaags ook starten met deze therapie om tot rust te komen, op aanraden van mijn psycholoog. Ik adem te onregelmatig om voldoende rust in mijn lijf te krijgen, dus ik sta momenteel 24 uur per dag onder spanning.

Ik wil je heel veel sterkte wensen voor vandaag, maar ook voor de komende weken. Ik hoop echt voor je dat je dit alles kunt aflsuiten voor jezelf, maar ga ook naar slachtofferhulp om te voorkomen dat je in de toekomst barst als een bom.

**Geplaatst**: 09-08-11 08:05

Geplaatst: 09-08-11 08:05

Prairy schreef:
EngeltjeS: over je laatste zinnen, helaas is dat wel zo. Of het wordt gewoon genegeerd (als ik maar hard genoeg niet naar mijn kind luister, is er geen probleem, toch?)

Ik kan me dit écht niet voor stellen.

Kijk, een eetprobleem/pesterijen op school: Sommige ouders kunnen hier echt niks mee.
Maar deze vent, vernield een prachtige meid, hij zit verd*mme aan haar op plekken wat gewoon écht veels te ver gaat.
(zit me nu al op te vreten)
Dit kunnen ouders niet negeren, wat ouders hooguit kunnen doen is, als Koffiekan haar verhaal doet: huilen, of zeggen: ooh....
Ze kunnen wel anders reageren dan gedacht, maar dit pakt ieder gezond mens, behalve de mensen die zo smerig zijn, die het anderen aan doen.

Wat ik wil zeggen:
Wie wilt niet zien dat zijn kind word betast, aangerand, zelfs ERGER door een bekende uit de omgeving?
Ouders zijn soms moeilijk te begrijpen, ouders kunnen je ook helemaal niet kennen, maar je blijft wel je kind van je ouders.
Hoe je contact ook is met je ouders.
Niemand, maar dan ook echt niemand, wilt toch dat zijn kind seksueel word misbruikt?
(zie die vieze mannen in kinderdagverblijven bijvoorbeeld, of die zwemleraar, etc. ik kan nergens anders momenteel op komen)

**Geplaatst**: 09-08-11 08:07

Geplaatst: 09-08-11 08:07

Assepoester vind ik idd wel een duidelijke omschrijving

al vielen de ouders van mijn vriendin dus wel in de categorie "niet aan kinderen moeten beginnen" de moeder riep bv ook geregeld Ik wou dat ik jou nooit gekregen had

@engeltje je zult echt verbaasd staan hoe sommige ouders reageren en dat is idd moeilijk voor te stellen, maar ik heb dingen gezien en gehoord en dan zak je echt door de grond

en dan was ik nieteens hun kind, maar het raakte mij ook ontzettend diep

en dat ze dat gewoon durfden terwijl ik erbij was zei voor mij ook al genoeg

Ik wil niet in detail treden, maar zelfs bij hele erge dingen waarbij het kind duidelijk slachtoffer was was het volgens hun gewoon het kinds eigen schuld

en nu wil ik idd ook niet zeggen dat ouders van TS ook echt zo zijn, maar ik snap dat als ze geen goed contact heeft dat zij dan niet de 1ste mensen zijn waartegen je het verteld en de ouders wellicht ook niet degenen zijn die haar Nu kunnen helpen...

maar ik zal er verder weer over ophouden hier heeft TS niks aan

**Geplaatst**: 09-08-11 08:25

Re: "Wegens omstandigheden..."

Geplaatst: 09-08-11 08:25

Engeltjes dat jij je dat niet voor kunt stellen is voor jou heel fijn. Als je ts wilt helpen is het handig om uit je eigen belevingswereld te stappen. Stug volhouden dat alle ouders hier van onder de indruk zijn is vooral pijnlijk.

**Geplaatst**: 09-08-11 08:30

Geplaatst: 09-08-11 08:30

Ik had inderdaad ook meteen de Assepoester-associatie. Ik kan me ontzettend goed voorstellen dat je ouders inlichten over dit hele gebeuren geen optie is. In ieder geval niet op dit moment. Is er geen mogelijkheid voor je om ergens anders te gaan wonen zodat je tijd aan je eigen leven en herstel kan gaan besteden als je paard straks verkocht is? Laat je ouders hun eigen rotzooi maar opknappen. Dat hoef jij niet voor ze te doen.

Je hebt al zoveel aan je hoofd, kies ook in die situatie eens voor jezelf! Letterlijk afstand nemen van alles, zowel van de situatie op stal als die thuis, zou goed voor je zijn. Moeilijk, want je zorgen maken om iemand anders is makkelijker dan je eigen problemen onder ogen komen, maar wel goed.

Simpele middeltjes om je misschien te helpen slapen zijn goede nachtrust thee van Zonnatura of bijvoorbeeld Bach Rescue druppels/spray. Van de eerste wordt je kalm, van de Rescue stop je met malen en stressen. Het helpt veel mensen hun zenuwen onder controle houden bij bijvoorbeeld examens of afrijden, maar het helpt ook goed als je niet kan slapen. Je wordt er rustiger van in je hoofd en dat is misschien net wat je nodig hebt. En wie weet helpt het ook wel om wat meer voor jezelf op te komen!

Mocht je bij mij in de buurt wonen dan wil ik je ook graag helpen met je paard. En een paard om gezellig mee om te tutten en buitenritjes te maken als je er even tussenuit moet heb ik ook voor je!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-11 08:33

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-11 08:33

Ach, iedereen bedoeld het goed

Maar ik denk niet dat ik bij mijn ouders aan hoef te komen, en het effect dat ik minder hoef te doen zal het zeker niet hebben..

Nomineer dit bericht ×