Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
pien_2010 schreef:Laten we gewoon Britt steunen zonder een oordeel te hebben over haar man. Hier in het openbaar.
Ik voel me daar ongemakkelijk bij merk ik.
SansaS schreef:pien_2010 schreef:Laten we gewoon Britt steunen zonder een oordeel te hebben over haar man. Hier in het openbaar.
Ik voel me daar ongemakkelijk bij merk ik.
Net als over haar prognose. Echt pijnlijk en eng is dat. Ik wil mijn prognose niet eens weten want het is maar statistiek. En britt zit in een studie die hoopvol is en haar al zoveel meer gegeven heeft
Zonnetje81 schreef:Hutcherson schreef:Zonnetje, je hebt gelijk in wat je zegt hoor. Maar ik denk echt dat wij ons niet kunnen inbeelden hoe de situatie echt voelt voor Britt (of haar man). In een gezonde situatie ga je in deze relatie inderdaad uit elkaar. Zo laat je je niet behandelen. Maar als je ziek bent en niet beter wordt, kan ik me indenken dat je daar iets anders over denkt en iets voorzichtiger bent en je blessings telt.
Dat geloof ik ook! En eigenlijk vind ik het vanuit hem kwalijker. Zeg dan eerlijk dat je dit niet aan kan…niet meer wil of whatever. Zorg dat je het netjes oplost.
En ja dan vul ik het in maar er moet een reden zijn voor zijn gedrag wat al een hele tijd zo is.
maar ik ben een vechter, een doorbijter in alles van het leven.BritHittepit schreef:Weet je ondanks alles hou ik van hem, er zijn al heel veel dingen gebeurd waarbij een andere vrouw zou zeggen doeiiiimaar ik ben een vechter, een doorbijter in alles van het leven.
Hij heeft idd al aangegeven dat ik een last ben en dat hij niet weet of hij verder wil, al zegt hij nu van wel, dat die dingen gezegd zijn in een opwelling van kwaad te zijn… maar helaas werkt mijn kopje niet zo en blijft dat hangen.
Is onze relatie perfect, nee. Ik verwacht veel meer maar is dat niet alleen in sprookjes? Ik ben voor mezelf nog aan het uitmaken of ik dit nu wil of wil ik toch meer…
Mijn prognose? Dat weet niemand, nu is die goed maar kan ook in eens omslaan… maar de bijwerkingen van de medicatie zijn niet te onderschatten!
en was steeds later thuis van werk omdat hij gewoon niet met mijn situatie kon dealen. Natuurlijk vond en vind ik daar wat van want ik had er wel mee te dealen en had daarin geen keuze. BeFunny schreef:Dat heeft mijn ex bijvoorbeeld gedaan en die is op een gegeven moment een leven ernaast gaan lijdenen was steeds later thuis van werk omdat hij gewoon niet met mijn situatie kon dealen.
Petpa schreef:BeFunny schreef:Dat heeft mijn ex bijvoorbeeld gedaan en die is op een gegeven moment een leven ernaast gaan lijdenen was steeds later thuis van werk omdat hij gewoon niet met mijn situatie kon dealen.
Maar het is nooit met 100% zekerheid te zeggen of zijn gedrag causaal verband met jouw ziekte heeft gehad.
Wellicht was dit ook gebeurd indien het noodlot jou niet getroffen had.
en over zijn depressie want hij vond zichzelf vooral heel zielig met een "ernstig zieke vriendin" en depressie
BeFunny schreef:Arbeidsongeschikt en kanker hebben is wel wat anders..
BritHittepit schreef:Hij heeft een zwaar ongeval gehad en is deels op ziektewet maar deels mag hij werken in zijn eigen zaak.
Met zijn ongeval heb ik hem vaak gesteund, nog voor de relatie, ook tijdens onze relatie, er zijn nog veel meer dingen gebeurd voor ik ziek werd en daar stond ik als een rots achter hem! Toen ik al ziek was zijn er nog dingen gebeurd die niet door de beugel kon maar nog stond ik daar als letterlijk doodziek voor hem. Dat ben ik blijven doen en ik dacht dat hij ook zo voor mij er zou zijn, in het begin was dat ook het geval… (1ste behandelingsfase) maar nu eerder niet als wel…
Wat er gebeurd is wil ik niet zeggen omwille van zijn privacy. Maar ik kan er wel bijzeggen dat hij zich volledig heeft herpakt! En daar ben ik zeer trots op want hij heeft ook een lange weg afgelegd met idd heel moeilijke situaties (zoals die van mij, zijn vader,…) maar hij heeft ZIJN leven goed op de rails… t is alleen niet zo makkelijk met mijn situatie erbij…. En ONS leven op de rails te krijgen
Zonnetje81 schreef:BeFunny schreef:Arbeidsongeschikt en kanker hebben is wel wat anders..
Rare opmerking. Het is geen wedstrijdje wie het meest heeft te lijden. Iemand die heel zijn leven niet meer kan werken, meedraaien in de maatschappij kan zijn volledige autonomie en identiteit verliezen.
Als dan je partner ziek is en je kan dat niet managen er bovenop in combinatie met je gesloten karakter.
Dus als iemand zn rug breekt moet je niet zeuren want een ander heeft het erger.
BeFunny schreef:Dat staat er ook niet toch.
Het is alleen wel wat anders, jij zegt dat hij het zou moeten begrijpen omdat hij arbeidsongeschikt is.
Maar begrijpen van het hebben van kanker is voor mensen die geen K hebben echt lastig. Ook als ze zelf iets hebben.
Zonnetje81 schreef:BeFunny schreef:Arbeidsongeschikt en kanker hebben is wel wat anders..
Rare opmerking. Het is geen wedstrijdje wie het meest heeft te lijden. Iemand die heel zijn leven niet meer kan werken, meedraaien in de maatschappij kan zijn volledige autonomie en identiteit verliezen.
Als dan je partner ziek is en je kan dat niet managen er bovenop in combinatie met je gesloten karakter.
Dus als iemand zn rug breekt moet je niet zeuren want een ander heeft het erger.
SansaS schreef:Wauw echt wauw.
Zo zie je maar hoeveel mensen nog niet begrijpen wat is om ongeneeslijk ziek te zijn en te weten de kans er is je niet oud wordt en heel.veel pijn en ongemak hebt.
Nee je rug breken is niet vergelijkbaar met kanker. En het is geen wedstrijdje nee wie het zieligste is.
Britt mag in de topic haar ei kwijt en ik denk dat we niet over haar hoeven te oordelen. Het is allemaal al zwaar zat.