Bokt.nl

**Geplaatst**: 04-02-26 09:37

Re: Bijna 34 en baarmoederhalskanker

Geplaatst: 04-02-26 09:37

Tokedri alleen voor je zelf praten en niet voor mij ajb. Dat vind ik niet fijn. Als jij die mening heb prima, maar laat het niet de mening van iedereen zijn volgens jou.

SansaS ik vind je bericht heel erg helder en duidelijk. Zo is het ook volgens mij.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-02-26 09:44

Geplaatst door de TopicStarter : 04-02-26 09:44

Het gaat erom dat ik in het begin veel ondersteuning nodig had en die toen totaal niet kreeg, hij was het slachtoffer van mijn ongeval want alles kwam op zijn nek terecht met het huishouden.

Nu ik me beter voel, goed genoeg om terug te rijden, moet ik in eens wel voorzichtig zijn…

Als ik met zoiets thuis kom ‘zal het allemaal wel meevallen’ maar als ze het rechtstreeks tegen hem zeggen dat ik voorzichtig moet doen is dit wel in eens de waarheid…

Ondanks ik voorzichtig moet doen krijg ik bijna nog geen hulp in het huishouden…maar paardrijden… nee nee dat mag niet!

PS ik voel me soms ook zo ‘dat het nooit goed is’ en dat is ook waar ik mee struggle maar ik wou het van me afschrijven omdat dit gevoel er wel is en ik denk mede omdat het schoentje nog steeds ergens wringt… en dus nog steeds niet alles is uitgeklaard, al gaat het wel beter.

En ook Sansas verwoord het mooi!

**Geplaatst**: 04-02-26 09:46

Geplaatst: 04-02-26 09:46

En ook wat het rijden jou oplevert!

Ik stapte gisteren op paard moe, net 1,5 week terug geopereerd. Moet morgen weer chemo.

Verstandig? Nee!

Maar ik heb de rest van de dag een lach op mijn gezicht gehad en eventjes niet aan die stomme rotkanker gedacht.

Een ritje paard zal jou waarschijnlijk meer energie en levensvreugde opleveren dan het huishouden

**Geplaatst**: 04-02-26 09:52

Re: Bijna 34 en baarmoederhalskanker

Geplaatst: 04-02-26 09:52

TS, heb je voor jezelf helder wanneer hij het wel goed genoeg voor jou zou doen?

**Geplaatst**: 04-02-26 09:57

Geplaatst: 04-02-26 09:57

SansaS schreef:
En ook wat het rijden jou oplevert!

Ik stapte gisteren op paard moe, net 1,5 week terug geopereerd. Moet morgen weer chemo.

Verstandig? Nee!

Maar ik heb de rest van de dag een lach op mijn gezicht gehad en eventjes niet aan die stomme rotkanker gedacht.

Een ritje paard zal jou waarschijnlijk meer energie en levensvreugde opleveren dan het huishouden

Jouw situatie is niet te vergelijken met de situatie van Brit.
Rijden is haar afgeraden!

BritHittepit schreef:
Ivm mijn ribben mag ik enkel op een ‘braaf’ paard (maar best niet) eigenlijk raden ze het af zeker tot aan de botscan… we zullen zien hoelang ik dat volhou!

**Geplaatst**: 04-02-26 10:35

Geplaatst: 04-02-26 10:35

Rijden is mij ook afgeraden.

Maar ik word geen leuker mens van als ik helemaal niks meer mag. Dus ik snap haar volledig.

Je wereld is al zo klein...

Laatst bijgewerkt door SansaS op 04-02-26 10:37, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 04-02-26 10:36

Geplaatst: 04-02-26 10:36

SansaS schreef:
En ook wat het rijden jou oplevert!

Ik stapte gisteren op paard moe, net 1,5 week terug geopereerd. Moet morgen weer chemo.

Verstandig? Nee!

Maar ik heb de rest van de dag een lach op mijn gezicht gehad en eventjes niet aan die stomme rotkanker gedacht.

Een ritje paard zal jou waarschijnlijk meer energie en levensvreugde opleveren dan het huishouden

Ik vind het wel verstandig. Dit zijn de dingen die het het waard maken, dat hoop ik tenminste $*\o/*$ alle geluksmomenten pakken die je pakken kan hoor!

**Geplaatst**: 04-02-26 10:41

Geplaatst: 04-02-26 10:41

SansaS schreef:
Rijden is mij ook afgeraden.

Maar ik word geen leuker mens van als ik helemaal niks meer mag. Dus ik snap haar volledig.

Je wereld is al zo klein...

Jij hebt geen gebroken ribben...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-02-26 10:41

Geplaatst door de TopicStarter : 04-02-26 10:41

Goof schreef:
TS, heb je voor jezelf helder wanneer hij het wel goed genoeg voor jou zou doen?

Zeker wel!

Hij doet zijn best maar als het om mijn ziekte gaat of nu over mijn ribben is hij er gewoon niet op de moment dat het nodig is! Zelfs de artsen die mij behandelen hebben hem misschien al 3 jaar niet meer gezien tijdens een behandeling, bespreking, consult… altijd mijn moeder…

Dan heb je je partner nodig!

Hij doet zijn best, heeft alles netjes voor elkaar in zijn zaak, hij doet het goed in het/ons leven, we gaan samen uit eten, samen wandelen…

maar als het om ziek zijn gaat, is hij er gewoon niet! En dat is wel wanneer ik hem nodig heb! Ook in het diepere relationele is hij er niet, dan blokt hij alles af…

En ja, daar heb ik het moeilijk mee, ik probeer er over te praten met hem, want mijn gevoel is er wel en dat gaat niet zomaar weg. Als hij het afblokt moet ik mijn ei hier kwijt!

Hij is zeker geen slechte persoon maar na heel de wervelwind van afgelopen weken/maanden heb ik het er steeds moeilijker en moeilijker mee!

En net zoals SansaS zegt, paardrijden doet mij even alles vergeten, alles terug op een rijtje zetten en geeft me rust, maakt me gelukkig,… dan kan je dag niet meer stuk

**Geplaatst**: 04-02-26 10:43

Geplaatst: 04-02-26 10:43

Sintara schreef:
SansaS schreef:
En ook wat het rijden jou oplevert!

Ik stapte gisteren op paard moe, net 1,5 week terug geopereerd. Moet morgen weer chemo.

Verstandig? Nee!

Maar ik heb de rest van de dag een lach op mijn gezicht gehad en eventjes niet aan die stomme rotkanker gedacht.

Een ritje paard zal jou waarschijnlijk meer energie en levensvreugde opleveren dan het huishouden

Ik vind het wel verstandig. Dit zijn de dingen die het het waard maken, dat hoop ik tenminste $*\o/*$ alle geluksmomenten pakken die je pakken kan hoor!

jij denkt het beter te weten dan een arts?

Ik vind dit gevaarlijk hoor.
Gebroken ribben kunnen heel gevaarlijk zijn.
Zoals ik het begrijp heeft de arts rijden afgeraden tot de scan.
En ik begrijp dat advies.

**Geplaatst**: 04-02-26 10:51

Geplaatst: 04-02-26 10:51

Britt ik begrijp je, en Petpa jou ook. Als de arts je het advies geeft te wachten
tot de scan, zou ik dat ook aannemen.

Ik vind wel, dat jouw partner, zeker omdat hij weet hoe belangrijk de paarden voor je zijn, je hierin zou kunnen ondersteunen in plaats van verbieden. Bedoel, hij kan toch een keer met je mee naar stal om jou je portie Vitamine P te laten opsnuiven, poetsen, knuffelen oid kan ook afleiding geven!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-02-26 10:59

Geplaatst door de TopicStarter : 04-02-26 10:59

Ik ga nog niet paardrijden tot de scan maar ik ga niet stoppen met paardrijden, als de scan gebeurt zijn we 3 maanden verder!

Het gaat erom dat als ik mijn partner nodig heb, hij er niet is! Nu na 2,5 maand beseft hij pas hoe ernstig het eigenlijk is… of het er nou 5 of 7 zijn… hij gelooft mij niet als ik iets zei het moet altijd bevestigd worden door iemand anders en tegen hem!

Ik vraag me af of dat ik het niet erger heb gemaakt door zo snel alles terug te doen in het huishouden wat ik voorheen deed, omdat het voor hem te veel was! Wat hij letterlijk heeft gezegd! Toen werd er geen rekening gehouden met mijn blessure.

Verder doet hij wel moeite voor ons en onze relatie door meer dingen samen te doen! Hij is zeker niet de slechtste maar soms kan hij niet met mijn ziekte om en dat maakt het moeilijk voor mij want dan is er onbegrip en nu is eens is er begrip dan weet ik niet wat oprecht is.

Zo, morgen ga ik naar de paarden en hopelijk wordt ik daar vrolijker door, dat weet ik eigenlijk zowiezo, beetje poetsen, knuffelen en dan kijken hoe hij het doet bij mijn vriendin!

**Geplaatst**: 04-02-26 13:13

Geplaatst: 04-02-26 13:13

Petpa schreef:
jij denkt het beter te weten dan een arts?

Ik vind dit gevaarlijk hoor.
Gebroken ribben kunnen heel gevaarlijk zijn.
Zoals ik het begrijp heeft de arts rijden afgeraden tot de scan.
En ik begrijp dat advies.

Nou zeg, ik zeg niet dat ik het beter weet. Daarbij, de arts gaat vooral om zijn expertise, het lichamelijke. Ze hebben niet perse altijd verstand van paardrijden of het effect van het uitoefenen van je passie. Een arts heeft mij ook afgeraden om nog paard te rijden, omdat ik niet sterker ben dan het paard en wellicht niet hard genoeg kon trekken om te sturen.

Daarbij- ik had het daar tegen sansaS, die even een rondje op haar paard gestapt heeft. Britt had al aangegeven om even niet op te stappen of alleen op een super brave toch

**Geplaatst**: 04-02-26 14:04

Geplaatst: 04-02-26 14:04

@Brit.
Ik snap jullie beiden.
Dat kan ook.

Jullie zijn beiden aan het eind van je Latijn

Hij probeert uit alle macht goed te doen en dat komt er niet altijd even lekker uit of laten we zeggen het komt er altijd lomp uit.

Jij voelt je steeds dieper de put in gezogen en hebt het gevoel niet begrepen en gehoord te worden.

Niemand kan die begrijpen als ze dit niet zelf ervaren. Dat maakt het zo ontzettend lastig. Juist voor de mensen dichtbij je.

Niemand van ons is erbij dus kan precies weten hoe het zit.

Maar ik geef wederom de tip om "tijdelijk" even afstand van elkaar te nemen zodat jullie beiden op adem kunnen komen en tot rust. En dan weer uitgerust verder kunnen.
Ipv de gemoederen nog hoger op te laten lopen.

Ik hoop dat jullie er volledig uitkomen.

@Tokidori, praat niet namens anderen. Je hebt ook helemaal geen idee in wat voor situatie Brit zit. Helaas SansaS en ik wel en mijn partner is zelfs uit beeld dus ik snap volledig waar het over gaat. En ik vind dat er naar Brit toe geen begrip is van haar partner en @Goof je hebt gelijk we lezen hier èèn kant. De kant van Brit die al een aantal jaar nu door deze hel gaat. En de partner lijkt niet goed te weten hoe hiermee om te gaan, wat begrijpelijk is, dat maakt hem geen slecht mens. Wel vind ik dat hij iets meer zijn best kan doen om Brit te steunen.

Maar @Brit weer, ik lees wel dat je partner het ontzettend moeilijk heeft. Misschien kan hij het gewoon niet aan om jou zo te zien en weet hij zich geen raad en lukt het hem gewoon niet om de juiste dingen te doen.

En mensen laten we niet vergeten dat Brit ongeneselijk ziek is. Haar wereld is al een hele tijd heel klein en nu is die val gekomen
Is het slim dat ze weer op stapt, waarschijnlijk niet. Maar als dat haar gelukkig maakt laat haar dat doen zonder daarover te oordelen.

**Geplaatst**: 04-02-26 14:23

Geplaatst: 04-02-26 14:23

Het is echt best een uitdaging om samen een 'leefbaar' leven te leiden waarbij je aan de ene kant rekening houdt met de ziekte, maar ook zoveel mogelijk van het leven geniet. Zeker als je nog zo jong bent zoals jullie, is dat echt wel een ding. Jullie leven heeft een totaal andere wending gekregen waarbij je allemaal zorgen hebt over dingen waar je eigenlijk nog helemaal geen rekening mee gehouden had. De meeste mensen komen daar pas later achter en hebben dan al heel jaren samen gehad waardoor ze ook wat beter op elkaar ingespeeld zijn. En ook al het nodige aan positieve bagage hebben. Het maakt nogal wat uit als je nog zoveel dromen hebt en alles valt in duigen. Ook dat je soms wikken en wegen of je bepaalde risico's wilt en durft te nemen. Niet alleen voor je eigen gezondheid, maar ook voor jullie samen. Logisch dat daar best weleens wat wrijving over is. Of dat de ene partij andere afweging maakt dan de andere. Dat is soms best ingewikkeld en verdrietig. Het blijft een rotziekte waarbij je soms keuzes moet maken die je helemaal niet zou moeten maken als je gezond was :knuffel:

**Geplaatst**: 04-02-26 21:24

Re: Bijna 34 en baarmoederhalskanker

Geplaatst: 04-02-26 21:24

@Tokedri, sorry ik deel je mening niet, ik vind het heel verdrietig voor Britt dat haar partner haar zo weinig steun

@Britt, ik geloof echt dat hij de beste bedoelingen heeft, maar dat de uitvoering gewoon klote is en dat is gewoon heel verdrietig.

**Geplaatst**: 04-02-26 22:19

Re: Bijna 34 en baarmoederhalskanker

Geplaatst: 04-02-26 22:19

Ik neem ook afstand van de uitspraak van Tokedri. Kan immers zelf prima uitspreken wat ik denk en kan me niet vinden in jouw uitspraak.

De acties en uitspraken van de man van Britt zijn alles behalve liefdevol en steunend en soms zelfs totaal respectloos en onacceptabel. Zulke dingen zeg je gewoon niet tegen je vrouw. Punt.

**Geplaatst**: 04-02-26 22:32

Geplaatst: 04-02-26 22:32

Misschien niet het leukste onderwerp maar ik vraag me dan af, hoe was jullie relatie geweest zonder ziekte? Was dan alles wel koek en ei of speelden er ook al zaken vooraf?

Ik denk dat vergeten wordt dat hij hier ook niet om gevraagd heeft, zijn leven wordt ook beïnvloedt en beperkt en hij moet leven met het idee dat mogelijk zijn partner hem ontvalt en niet wetende wanneer. Zijn leven staat ook een soort van in de pauze stand voor onbepaalde tijd. Geen idee of hij een kinderwens had etc.

Niet iedereen en vooral mannen zijn niet in staat om een huishouden draaiende te houden. En zo is er van alles te zeggen vanuit zijn positie. Niet goedpraten maar jij bent niet de enige die het moeilijk heeft. Zo van ik ben ziek en de ander heeft dan maar te slikken en te geven en zich te schikken.

Niet iedereen is geschikt voor die rol ook al vindt de maatschappij maar dat als het je overkomt je er maar naar te handelen hebt.

Ik betwijfel na wat je schrijft dat je relatie oke is. Misschien zit daar ook een schuldgevoel en gevoel van vast zitten.

Heel eerlijk ik herinner me al vanaf het begin van het topic dat je onvrede hebt over zijn gedrag. Dit is niet iets van de laatste tijd. Wellicht dat jullie eens een keer om de tafel moeten en eerlijk zijn of dit je wel gelukkig maakt.

Dat hij zo doet is niet oké maar jezelf zo laten behandelen en op bokt je gal spuien is ook niet oké.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-02-26 22:45

Re: Bijna 34 en baarmoederhalskanker

Geplaatst door de TopicStarter : 04-02-26 22:45

Klopt maar rond de tafel zitten lukt niet, heb ik al meerdere malen geprobeerd daarom ook de psychologische begeleiding

**Geplaatst**: 04-02-26 23:06

Geplaatst: 04-02-26 23:06

Ik denk dat Britt en haar man behoorlijk veel energie steken om de boel weer leefbaar te maken voor beiden. Bij mij is blijven hangen dat Britt ook eens aangaf (correct me if im wrong) in de strekking van: het lijkt alsof hij niet de man wil zijn die zijn zieke vrouw verliet, dat zien buitenstaanders dan zo. En Britt gaf zelf ook aan dat ze liever niet zonder hem verder gaat omdat ze dan verplicht is om terug te gaan naar haar ouders permanent. Ze wil het heel graag met hem oplossen. Ook heb ik haar wel eens iets zien schrijven in de trend van 'niemand wil een relatie met een zieke vrouw/vriendin', wat duidt dat ze er geen vertrouwen in heeft dat er ooit een andere fijne relatie komt hierna. Daarom wil ze zo graag dat het lukt met haar man. En telkens kwam er weer ander raar gedrag vanuit hem bij.

Uiteraard doet dit ook veel met hem, dat staat buiten discussie. En dat hem dat soms kortsluiting geeft is totaal begrijpelijk. Dat hij een moeilijke prater is, zit in de aard van het beestje en is overkomelijk. Maar de respectloze houding, het niet bieden van zorg (of toegang tot zorg) op momenten dat dat nodig is en totaal onverschillig en bagataliserend reageren op de forse klachten, behoeften en angsten... Onbegrijpelijk.

En begin aub niet over dat een man geen huishouden kan draaien. Alsof ze dood gaan zonder vrouw die dat voor hen doet.. Kommop toch.

**Geplaatst**: 04-02-26 23:28

Re: Bijna 34 en baarmoederhalskanker

Geplaatst: 04-02-26 23:28

Precies wat je zegt maar bij elkaar blijven is voor niemand helpend op deze manier. Maar als je kiest voor de veiligheid of de maatschappelijke druk en het beestje niet bij de naam wil noemen blijf je in deze situatie zitten. Dan kom je op een punt van take it or leave it. Of je accepteert zijn grillen of je onderneemt iets als hij niet eraan wil werken of veranderen. De spaarzame tijd die je hebt ga je niet verspillen aan zo’n treurige situatie waar je zo wordt behandeld. Erger kan bijna niet. Ja hard en even kort door de bocht maar uiteindelijk is dit wel wat de situatie nu lijkt op de verhalen op bokt.

Ik zeg niet dat ze geen huishouden kunnen draaien maar vaak niet zo goed, of de wil niet zoals de meeste vrouwen doen. Dus dat hij het allemaal veeeel vindt dat herken ik wel in mijn omgeving. Niet iedereen is even belastbaar.

Britt heb je het recent nog gevraagd of hij nog wel verder wil los van “om dat het zo hoort”?
Wat is momenteel de prognose? Misschien worstelt hij daar enorm mee. Hij kan nu ook geen toekomst opbouwen. Ik heb even niet helder of er kans is op volledig herstel. Dit is voor een partner ook enorm lastig.

Ik heb het van dichtbij meegemaakt, degene kan niet verder en niks opbouwen en weet tegelijkertijd dat het eindig is en dan heeft de partner nog een heel leven voor zich. Iets wat niet besproken wordt maar er wel degelijk is en heeeel erg lastig.

**Geplaatst**: 04-02-26 23:33

Re: Bijna 34 en baarmoederhalskanker

Geplaatst: 04-02-26 23:33

Zonnetje, je hebt gelijk in wat je zegt hoor. Maar ik denk echt dat wij ons niet kunnen inbeelden hoe de situatie echt voelt voor Britt (of haar man). In een gezonde situatie ga je in deze relatie inderdaad uit elkaar. Zo laat je je niet behandelen. Maar als je ziek bent en niet beter wordt, kan ik me indenken dat je daar iets anders over denkt en iets voorzichtiger bent en je blessings telt.

**Geplaatst**: 04-02-26 23:37

Geplaatst: 04-02-26 23:37

Hutcherson schreef:
Zonnetje, je hebt gelijk in wat je zegt hoor. Maar ik denk echt dat wij ons niet kunnen inbeelden hoe de situatie echt voelt voor Britt (of haar man). In een gezonde situatie ga je in deze relatie inderdaad uit elkaar. Zo laat je je niet behandelen. Maar als je ziek bent en niet beter wordt, kan ik me indenken dat je daar iets anders over denkt en iets voorzichtiger bent en je blessings telt.

Dat geloof ik ook! En eigenlijk vind ik het vanuit hem kwalijker. Zeg dan eerlijk dat je dit niet aan kan…niet meer wil of whatever. Zorg dat je het netjes oplost.

En ja dan vul ik het in maar er moet een reden zijn voor zijn gedrag wat al een hele tijd zo is.

**Geplaatst**: 04-02-26 23:40

Geplaatst: 04-02-26 23:40

Maar dat zegt hij toch ook?
Als je de berichten van Britt leest, heeft hij dat al meermaals aangegeven en uitgesproken toch?

**Geplaatst**: 04-02-26 23:48

Geplaatst: 04-02-26 23:48

Little_Gift schreef:
Maar dat zegt hij toch ook?
Als je de berichten van Britt leest, heeft hij dat al meermaals aangegeven en uitgesproken toch?

Nou ik heb waarschijnlijk niet alles paraat wat er gezegd is hier maar hij heeft wat ik onthouden heb nooit de stekker eruit getrokken. Nooit van ik wil er echt mee stoppen.

Hij heeft wel nare dingen gezegd (dat hij haar beu was) en dan ik hou van je en ze gaan weer “stoïcijns” door. Britt zegt vandaag dat de relatie goed is.

Nomineer dit bericht ×