Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Ook voor jezelf! En je doet het super 
Alles is verplaats, meer speelruimte gecreëerd (zelfs plaats voor een tv, want het kriebelt toch bij ons allebei
) en alle negatieve vibes weggepoetst. Wij zijn klaar om over een paar dagen een frisse start te nemen en positief 2016 in te gaan
De helft was al afbetaald en de rest is vervallen. Hierdoor heb ik nu de mogelijkheid om, zodra ik werk heb, in 2 maanden de overige schulden te betalen (zonder verder in de problemen te komen) en schuldenvrij te zijn
Lichamelijk en geestelijk had ik het wel verwacht (al merk ik lichamelijk nog niet veel verschil, alleen wat meer hoofdpijn en minder zenuwen), maar dat het zich zo laat uitstralen in alles wat ik doe, dat had ik niet verwacht.
Het nieuwtje is eraf en het werkt niet meer. Ook helpt het niet dat mijn ex zich weer in zijn leven probeert te wringen. Belt iedere keer op tijdstippen dat hij zeker is dat zoontje thuis en wakker is en nu hij weer vrijgezel is beseft hij zogezegd ineens dat hij dat ventje mist. Gisteren stond hij zelfs aan de schoolpoort en staat erop dat zoontje opnieuw papa tegen hem zegt. Hoe hard ik het zoontje ook gun om een vader te hebben, dit spelletje pakt niet meer. Dit duurt enkel tot hij een nieuwe scharrel heeft en dan wordt hij weer afgedankt. Ex heeft zoontje al genoeg gekwetst, verdriet en pijn aangedaan. Ex schrok er wel van hoe mondig ik geworden ben, dat ik hem de waarheid in zijn gezicht durfde te zeggen.
Hij heeft mij vandaag mee uit gevraagd. Ik mocht zelf kiezen, ofwel zaterdagavond onder ons 2en, ofwel zondag overdag met zoontje erbij (en dan wetende dat we beide te verlegen zijn om elkaar aan te spreken als ik op zijn bus stap
) poetser schreef:Ja verder doet hij het heel goed. Alleen op de momenten dat hij het moeilijk heeft is volledig onbereikbaar en dringt er niks tot hem door. Dan is hij doelbewust de grenzen aan het overschrijden, mij fysiek proberen pijn te doen door te slaan, te schoppen en te bijten en gewoon alles doen wat niet mag. Thuis is dit makkelijk op te lossen, gewoon negeren en binnen 5 minuten is het over. Op straat is dat natuurlijk een groter probleem. Gelukkig worden die momenten weer steeds minder, het scheelt ook dat school weer begonnen is en dat hij zijn zorgen weer kan wegspelen.
Alleen het slapen is een ramp. Al een aantal dagen dat hij zelf vraagt om vroeg naar bed te gaan en dan gewoon niet slapen. Vandaag is hij om half 7 al naar bed gegaan op zijn vraag (normaal rond 7u doordeweeks) en hij ligt op dit moment nog uitgebreid liedjes te zingen.
(onderschrift gaat dan ook over hem)