Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-01-13 14:52

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 17-01-13 14:52

Misschien een raar idee maar is het niet mogelijk dat je zus nu zo reageert omdat ze jaloers is?
Wellicht dat ze zelf al graag zwanger wil worden/zijn en dat niet lukt, dan kan je soms wat extremer reageren als je anders zou doen.

**Geplaatst**: 17-01-13 14:56

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 17-01-13 14:56

Jemig ts wat een poedersuikerreactie van je naaste familie.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-01-13 14:56

Geplaatst door de TopicStarter : 17-01-13 14:56

Betadine: Nogmaals, je hebt een erg negatief beeld van mij en de situatie. Het is geen kind van de eerste de beste. De jongen was voor mij niet de eerste de beste en andersom niet. Dit is misgelopen en ligt nu totaal niet meer, maar zo WAS het niet toen het verwekt is. (logisch anders zou het niet verwekt zijn).

Wat als het later niet meer kan moet zeker niet DE reden zijn, maar speelt wel ergens mee.
Ik denk wel dat je gelijk hebt in het niet onderschatten, het is hard en moeilijk een kind alleen opvoeden en zeker niet de ideale omstandigheden. Maar ook is het niet onmogelijk.

Of dit deel volledig bij de ouders komt te liggen? Nou als ik ervoor zal gaan dus duidelijk NIET. Ik zal vaker een oppas nodig hebben dan een stel, dat zeker. Maar dit hoeft niet volledig bij mijn ouders te komen liggen. Dit is denk ik wel waar zij bang voor zijn.

Lijkt wel of zij al een heel scenario hebben bedacht dat ik voor alles naar hun kom rennen ineens. Dit zal ik zeker vaker moeten doen met een kind. Maar ik heb nog helemaal niet vaak terug hoeven vallen op mijn ouders in de 10 jaar dat ik alleen woon.

Even nogmaals voor de duidelijkheid, het zijn niet mijn ouders die dit naar mij hebben uitgesproken ! maar mijn boze zus, die hun woorden in een ergere boze variant aan mij heeft meedegedeeld.

**Geplaatst**: 17-01-13 14:59

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 17-01-13 14:59

Hoe het ook is uitgesproken... als dat het beeld is dat ze hebben van jou zit er ergens iets scheef.

Misschien tijd voor een goed gesprek? Hoewel ik dat als ik jou was pas zou doen als je zelf er helemaal 100% uit bent wat je wilt en wat je gaat doen, om jezelf later recht in de spiegel aan te kunnen kijken en 100% zeker te weten dat wát je keuze ook is, je dat hebt gedaan omdat jíj daar achter stond en niet omdat dat door wie dan ook en op welke manier dan ook van je verwacht werd.

Nogmaals, als ik wat voor je kan doen (en dat geldt ook als je besluit om het niet te houden) dan doe ik het graag.

**Geplaatst**: 17-01-13 15:02

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 17-01-13 15:02

Ook op mij kun je rekenen

Veel sterkte met alles, dikke knuffel

**Geplaatst**: 17-01-13 15:11

Geplaatst: 17-01-13 15:11

ts: het is ontzettend zwaar. ik ben 21, heb een kindje van 7 maanden, vriend zit op de vrachtwagen in principe nooit thuis. financieel heb ik dus wel wat aan hem, maar verder is hij er nooit. dus in principe zou je mij als alleenstaande moeder kunnen zien.

Makkelijk is het niet, maar onmogelijk helemaal niet! ik neem mijn zoontje mee naar mijn paard, naar de winkel etc. het eerste jaar is misschien wel pittig, maar hoe ouder het kindje word hoe makkelijker! en als alleenstaande moeder heb je volgens mij ook recht op subsidies etc!

denk echt goed na over hoe je het wilt doen! ik had totaal geen kinderwens, en misschien ook wel een beetje een hekel aan ander mans kinderen. maar heb nog nooit een seconde getwijfeld. mijn vriend wou het niet, maar sinds ik zwanger was is het moeder gevoel zo sterk geworden dat ik tegen mijn vriend heb gezegd het is mij en het kind en anders pak ik mijn spullen en ga ik.

Luister naar je eigen gevoel en doe absoluut niet iets waar je niet achter staat!

**Geplaatst**: 17-01-13 15:19

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 17-01-13 15:19

Oh meid toch.

Ik kan alleen maar zeggen volg je hart en kies zoals jij zou willen en voor ogen hebt.
Je familie kan de boom in vliegen, dit is jou leven.

Ik heb betzelfde meegemaakt, heb voor mezelf gekozen en een hele tijd later is het toch allemaal goed gekomen.....

Je mag me een pb sturen over het hoe en waarom, daar wijdt ik me verder niet openbaar overuit, maar wat ik je wel mee wil geven is dat deze negatieve energie de foetus niet ten goede komt..........misschien heb je mijn verhaal van Levey in 2011 gelezen, ik besef achteraf dat stress een hele grote invloed heeft gehad op de ontwikkeling dat hij daarom niet bij ons is.....

**Geplaatst**: 17-01-13 15:22

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 17-01-13 15:22

Niet leuk dat je ouders zo reageren, maar ergens ook wel begrijpelijk. Hun hadden het 'opa en oma' worden zich ook heel anders voorgesteld.

**Geplaatst**: 17-01-13 15:26

Geplaatst: 17-01-13 15:26

LindaV schreef:
Niet leuk dat je ouders zo reageren, maar ergens ook wel begrijpelijk. Hun hadden het 'opa en oma' worden zich ook heel anders voorgesteld.

Dus is het een vrijbrief om zo te reageren als je kinderen ander keuzes maken in het leven?
Dan hadden ze een robot moeten nemen.
Volgens mij zet je kinderen op de wereld om ze op te voeden,maar wel met het idee dat het zelfstandige mensen zijn met eigen wensen. Dat kinderen dan keuzes maken waar je als ouder misschien niet achterstaan kan,dan kun je een gesprek voeren om zo tot inzicht te komen naar andere ideeën,maar niet om de ander geestelijk te manipuleren zodat het kind uiteindelijk dus geen eigen keuze maakt..

Sorry,moest er even uit

**Geplaatst**: 17-01-13 15:30

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 17-01-13 15:30

Ach, arme meid! Wat naar dat je nu je ouders/zus op deze manier 'leert kennen'. Grote knuffel voor jou. Meer weet ik even niet...Ik zou je graag willen helpen, maar heb geen flauw idee hoe.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-01-13 15:37

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst door de TopicStarter : 17-01-13 15:37

Mijn ouders worden sowieso opa en oma, mijn (schoon)zus is namelijk ook zwanger. Al een stuk langer 5maanden.

**Geplaatst**: 17-01-13 15:39

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 17-01-13 15:39

Willen ze daar wél dingen voor doen als ik vragen mag?

**Geplaatst**: 17-01-13 15:39

Geplaatst: 17-01-13 15:39

Fijn dat je de echo gehad hebt ts, toch weer iets dat achter je ligt.

Is deze zus ook degene die zo tegen je uit viel?

**Geplaatst**: 17-01-13 15:41

Geplaatst: 17-01-13 15:41

@nr 1

Moet jij ook fulltime werken of doet je man dat?

**Geplaatst**: 17-01-13 15:43

Geplaatst: 17-01-13 15:43

Wat ik dan niet snap is...

waarom accepteren ze (tenminste van wat ik lees je vader) wel het kind van je schoonzus maar niet van jou...
Elk kind heeft recht om te leven.... waarom die van haar wel en jou kind niet?

**Geplaatst**: 17-01-13 15:43

Geplaatst: 17-01-13 15:43

Hij was dan niet de eerste de beste, het is niet de gast waarvan jij oorspronkelijk een kind wil. Dat vind ik spijtig. Hiermee neem je mischien een kans weg om later wel een 1ste kindje te hebben met iemand die je graag ziet. Je kunt kiezen om het nu te houden en er alleen voor te staan en heel veel zelfstandig te moeten uitzoeken en financieel minder makkelijk, want creche en oppas kosten ook geld of het risico nemen om het weg te halen en mischien veel langer te moeten wachten om je (nu toch wel duidelijke) kinderwens te vervullen. In beide gevallen kun je enorm veel spijt krijgen en dat kan niemand in jouw plaats voorspellen. Jouw moederinstinct is volgens mij al op niveau dat er nooit nog iemand een poot moet uitsteken naar dat kind en je bent bereid om hiervoor het contact te verbreken met je ouders. Althans dit is de ondertoon die ik in je laatste posts meende te verstaan. Hopelijk komt het niet zo ver en zullen je ouders wel bijdraaien. Je denkt dat ik een negatief beeld van je heb, dit is niet zo. Wel vind ik het onverstandig om nu voor een kind te gaan. Ik vrees dat het op dit moment in je leven meer een negatieve impact gaat hebben als een positieve. + een kind ter wereld zetten van een man die je niet graag ziet. Je zei letterlijk "het foute type" , dit zou voor mij doorslaggevend zijn om het niet te doen. Natuurlijk zal het wel lukken als je het echt wil, iedereen kan het dus waarom jij niet, maar je maakt het jezelf wel heel erg moeilijk op die manier.

**Geplaatst**: 17-01-13 15:44

Geplaatst: 17-01-13 15:44

schrikdraad, ik werk ook 25 uur. heb daarbij wel wat hulp mijn moeder past 1 keer in de week op. en verder 1.5 dag naar de opvang.

Wat ik wil zeggen is dat je leven niet ophoud na de komst van een kindje, je kan nog genoeg, je moet er alleen zelf wat flexibel in zijn. zo neem ik mijn kind gewoon overal mee naar toe. zolang je niet moeilijk denkt en creatief bent lukt het wel!

Laatst bijgewerkt door nr_1 op 17-01-13 15:47, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 17-01-13 15:45

Geplaatst: 17-01-13 15:45

Nou, betadine...Als mijn ouders zo zouden reageren zou ik sowieso het contact op een laag vuurtje zetten. Zij zijn nu degene die het 'op scherp' zetten, TS niet.

**Geplaatst**: 17-01-13 15:49

Geplaatst: 17-01-13 15:49

@ nr 1
Ik denk niet dat topic starter met 25 uur zichzelf en een kind kan onderhouden dus een slecht vergelijk.

**Geplaatst**: 17-01-13 15:51

Geplaatst: 17-01-13 15:51

Weet je....ik denk dat je gewoon gelijk hebt in je neiging naar de abortus :(:)

Het vruchtje is niet gepland, was niet gewenst....maar zoals je erover praat klink je wel alsof het allemaal wel op zijn pootjes terecht gaat komen als je dit doorzet en besluit er 100% voor te gaan. Hoe moeilijk het in eerste instantie ook lijkt, zulke dingen komen op 1 of andere manier toch altijd goed zover ik zie

Als je er echt voor wilt gaan, dan zal het je vast lukken en is de kans vast heel groot dat zeker je familie wel weer bij zal draaien. Want dan gaat het niet meer om een ongewenste zwangerschap, maar om een nieuw kindje in de familie en dat ligt toch nèt even anders

Maargoed, hier mag je natuurlijk niet vanuit gaan, je moet rekening houden met het scenario zoals het nu voor je ligt: dat je er helemaal alleen voor moet gaan. Ik weet zeker dat je dit kunt

Maar..... WIL je dit ook?

Ik denk dat het voor jou nog zwaarder weegt dat dit niet de manier is waarop je hier aan wilt beginnen.

Een vader die het kindje niet wenst, je eigen familie die het kindje niet wenst, jij die twijfelt, je zult alles alleen moeten gaan doen, je was er eigenlijk nog niet aan toe, en je inkomsten zijn natuurlijk ook een probleem... daarbij heb je nu ook gezien dat het nog niet zoveel voorstelt, en heb je nog de "makkelijke optie" van die pil begrijp ik...?

Al met al zijn er heel veel redenen waarom dit nu niet het moment is om dit kindje op de wereld te gaan zetten, vooral omdat je toch echt graag wilt dat je (toekomstige) kindje heel erg welkom gaat zijn :(:)

De enige reden om het eventueel wel te laten komen, is omdat je er anders spijt van gaat krijgen misschien of dat het later niet meer lukt....ik denk dat je voornamelijk daar naar moet kijken, hoe zwaar dit voor je weegt want dat lijkt me doorslaggevend eigenlijk voor de keuze om het (eventueel) te houden :(:)

**Geplaatst**: 17-01-13 15:52

Geplaatst: 17-01-13 15:52

schrikdraad: ik doelde meer op het feit dat ze niks meer kan doen, omdat dit regelmatig wordt gezegd en dat je aan huis bent gebonden. en dat het niet onmogelijk is om een kind alleen op te voeden (zonder vader).

en ik hoef niet te werken als ik dat zou willen van mijn vriend zijn loon komen wij ook rond. maar ik wil graag

**Geplaatst**: 17-01-13 15:55

Geplaatst: 17-01-13 15:55

Betadine,je beeld is best zwart-wit.
Ik was 25,werd ook ongepland zwanger maar samen gingen wij ervoor.
Later heeft hij mij in de steek gelaten en dus mijn kans ontnomen om als gezinnetje te genieten van het eerst kind. Moest ik toen maar mijn kind afstaan omdat er toen ook opeens alleen voor stond?
Nee,mijn kind is mijn wonder,en ondanks dat het verdriet groot is,hou ik met heel mijn hart van hem,en moet ik roeien met de riemen die we hebben.

Daarnaast,als je echt wil,komt alles uiteindelijk goed. Ik vindt het best krom om te zeggen,haal dit kind maar weg,ik wacht op een nieuwe partner en dat kind laat ik wel komen. Voor mensen met een (uiteindelijke)kinderwens is elk kind een wonder.

Je kan nooit in de toekomst kijken,hoeveel mensen gaan er tegenwoordig uit elkaar? Bij veel mensen is er geen sprake meer van een toekomst droom,en als er zich zulke dingen afspelen,moet je het doen met je eigen wil,kleine kansen aangrijpen en het beste ervan maken!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-01-13 15:56

Geplaatst door de TopicStarter : 17-01-13 15:56

Lente schreef:
Willen ze daar wél dingen voor doen als ik vragen mag?

Ook hier zijn de meningen over verdeeld. Ja dat willen ze zeker maar mijn vader wil zich ook daar niet op vast pinnen.

Betadine: Met deze post ben ik het zeker met je eens dit keer

. Het zal enorm hard worden. Het contact met mijn ouders ligt hierdoor totaal niet in gevaar, zij hebben het goed recht aan te geven niet op te willen passen.

het contact met mijn zus en de manier waarop het verwoord is (wat ik hier niet eens zal noemen op internet) zit ik idd niet op te wachten.

Steun is iets waar ik ontzettend blij mee ben nu, maar wat ik van niemand 'eis'. Ook van mijn ouders en zus niet.

Anne_mieke88 schreef:
Wat ik dan niet snap is...

waarom accepteren ze (tenminste van wat ik lees je vader) wel het kind van je schoonzus maar niet van jou...
Elk kind heeft recht om te leven.... waarom die van haar wel en jou kind niet?

Mijn zus is getrouwd en gepland zwanger, ik snap wel dat dit iets anders voor ze ligt.
Ook denk ik dat ze bang zijn dat er te veel zorg in hun handen komt te liggen omdat ik het alleen moet doen en zij met 2en zijn

**Geplaatst**: 17-01-13 15:59

Geplaatst: 17-01-13 15:59

nr_1, een alleen staande moeder die 40 uur moet werken is niet te vergelijken met jouw situatie zoals jij hem verteld
Ik ben alleen, werk 40 uur, heb 2 paarden, en heb daarbij al te weinig tijd voor mijn hond
laat staan voor een kind

TS, ik denk dat jij je wel in ziet dat het eigenlijk niet gaat, maar je het toch eigenlijk wel graag zou willen.
Uiteindelijk zal het (welke dan ook) een hele moeilijke beslissing voor je zijn, en als jij er 100% achter staat alleen dan zal het je geen pijn doen.

**Geplaatst**: 17-01-13 16:01

Geplaatst: 17-01-13 16:01

ano28 schreef:
Of dit deel volledig bij de ouders komt te liggen? Nou als ik ervoor zal gaan dus duidelijk NIET. Ik zal vaker een oppas nodig hebben dan een stel, dat zeker. Maar dit hoeft niet volledig bij mijn ouders te komen liggen. Dit is denk ik wel waar zij bang voor zijn.

Of niet.
Wij als stel gaan zelden alleen de deur uit, dus als we weg gaan is het samen.
Oppas is handig maar niet eens nodig, je kunt het kind ook gewoon meenemen.
Dat deden wij ook vaak, oud&nieuw vierden we met een grote vriendengroep bij een paar vrijgezellen in huis, kindje in het campingbedje op een kamertje, babyfoon erbij en wij konden ook lekker een drankje nemen want wij bleven dan ook gewoon slapen.
En onze vrienden waren allemaal nog lang niet aan kinders toe maar stonden daar wel open tegenover, een beetje flexibiliteit van beide kanten en je komt een heel eind.
Wij hebben overigens ook nooit gevraagd of het zachtjes kon ofzo, we hebben nu een kind wat altijd en overal kan slapen

Nomineer dit bericht ×