Trennie schreef:Het is wel waar: wanneer je wel een kindje verwacht, ook al wilde je dit eerst niet, dan veranderd er hormonaal zo veel dat je er ontzettend anders in komt te staan.
Voorop gesteld dat de vrouw in kwestie gezond in elkaar zit en er geen afwijkingen ontstaan zoals bijv postnatale depressie.
De natuur zit wat dat betreft geniaal in elkaar.
En of je nu wil of niet: de prioriteiten komen anders te liggen en je kind wordt de leukste en belangrijkste in je leven.
Niet voor niets noem ik kinderen krijgen een biologische fuik.
En dat is dus niet bij iedereen zo, zoals je hier in het topic al hebt kunnen lezen.

Een hoop psychologen hier op bokt.
Heerlijk, Mensen die aan alles wat zij niet begrijpen een etiketje willen hangen
. Wel gewoon met de ervaringen die je met kinderen hebt, of eigenlijk gewoon de gevoelens die je ervaart. Als jij gewoon niet warm of koud wordt van een lachend kind, als jij het als vervelend ervaart als er eentje vragen ligt te stellen of luid aan het spelen is oid..dan zal je meestal niet de behoefte hebben om je voort te planten. Dat moet daarom niet zijn dat je trauma's hebt gehad met kinderen, ze liggen je gewoon niet en de nadelen wegen voor je veel harder door dan de voordelen.