zinj er meer mensen hier die 1 van hun ouders hebben verlore

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Evikes

Berichten: 926
Geregistreerd: 18-12-05
Woonplaats: Nieuwerkerken

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-05-06 11:32

Hoi,

ik ben niet echt mijn moeder verloren maar wel mijn tante. Aangezien ik haar soms meer zag dan mijn moeder was ze als een 2e moeder voor me. Ik kon ook altijd bij haar terecht en lag er nooit mee in de knoop (en met mijn ouders wel vaak). Daarom wou ik toch ook mijn verhaal doen omdat ze als een moeder voor me was.

Mijn nonkel en tante woonden naast ons.

Precies 2 jaar geleden was het vandaag een dinsdag. Ik kwam thuis van school en er stond een pak volk aan onze huizen. Mijn eerste gedacht was, ons huis is afgebrand. Toen ik de hoek om was en ons huis kon zien, zag ik dat alles er normaal uit zag. Ik vroeg aan mijn vader wat er scheelde. Hij deed heel raar en zei dat tante van de trap gevallen was. Ik wou naar daar gaan, naar hun huis, maar mijn vader verboodt het mij langs daar te gaan. Dat vond ik al verdacht. Toen mijn moeder een half uurtje later thuis kwam, vertelde ze mij dat tante een hersenbloeding gehad heeft. Ik dacht dat de wereld instorte. Ze waren haar op dit moment aan het opereren. Mijn 2 nichtjes zaten bij mij thuis, we waren samen ons huiswerk aan het maken. Na een goed uur kwam mijn nonkel en mijn vader binnen. Nonkel was met de ziekenwagen meegereden en mijn vader daarachter met zijn wagen. Ik heb nog nooit iemand zo erg zien wenen als toen mijn nonkel. Dat beeld zal ik nooit meer vergeten. Het was verschrikkelijk. Geen enkele lichtpuntje of een teken van hoop was op zijn gezicht af te lezen. Net een zombie maar dan vol tranen. Mijn vader hield zich sterk. Toen mijn nonkel beslooot naar zijn huis te gaan en juist weg was, stortte mijn vader in. Toen besefte ik pas hoe erg het was met tante. Ik heb die avond niets kunnen eten. Rond 9 uur kregen we telefoon dat de operatie gedaan was en alles goed verlopen. Mijn vader en nonkel gingen naar het ziekenhuis nog eens. Mijn tante werd in kunstmatige coma gehouden. Toen ze terug kwamen zei mijn vader dat het heel erg is, dat dit niet had mogen gebeuren. ZElfs als tante door de coma door kwam, zou ze leven zoals een plant. Ze zou niets meer kunnen doen, niet stappen, niet praten, gewoon niet bewegen of niet eten, maar alles heel goed beseffen. Toch hoopen we dat ze er zou doorkomen. In onze keuken brandden er wel 20 kaarsen, voor tante.
Na een week, werden we door het ziekenhuis gebeld dat we langs daar moesten komen. Tante was hersendood. Ik wist nog van niets. Toen mijn vader thuis kwam zei hij ons dat tante hersendood was. Ik dacht dat de wereld verging. Die nacht heb ik geen oog dicht gedaan. De volgende dag hebben ze de machines stil gelegd. Tante zou nooit meer terug komen. Ze is ook nooit wakker geworden uit haar kunstmatige coma. Dan kwam natuurlijk nog een van de moeilijkste delen: het aan mijn nichtjes (een van 10 en een van 13) zeggen. Die zijn ook helemaal ingestort.

In juli en augustus ben ik 2 maand depressief geweest. Ik heb er niet echt over gepraat met iemand en alles opgekropt. Ik denk dat dat ook wel de oorzaak was van die depressiviteit. Ik had gewoon in niets nog zin. Ik was mijn leven echt kotsbeu. Zelfmoord zweefde dag en nacht door mijn hoofd. Een vriendin van mij heeft dit alles juist op tijud opgemerkt en heeft me er echt doorgeholpen. Als zij er niet was geweest...dan weet ik niet wat er nu met me zou zijn. Ik heb er dan ook over kunnen praten, omdat zij me echt dwong om er over te praten.
Het is nu 2 jaar verder en we missen haar nog elke dag. Elke dag denk je daar nog aan. En vooral nu, nu het juist 2 jaar geleden is. Dan kan soms die hele week zich nog zo voor je ogen afspelen.

Maar ik raad iedereen aan zich nog altijd slecht voelt, of in een depressie belandt, om erover te praten. Praten helpt echt! En als je er niet kan over praten, schrijf het dan op, schrijf een brief naar een vertrouwenspersoon en geef het aan hem/haar. Alles opkroppen is niet gezond.

En mijn postvak staat altijd open voor iedereen !

Laanbanaan

Berichten: 366
Geregistreerd: 28-12-03

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-05-06 11:44

Ik heb mijn vader verloren toen ik 19 was (in 1996) aan een medische fout. Mijn moeder stierf 3 jaar later aan kanker en afgelopen maandag mijn schoonvader aan kanker. Ze waren 54 (vader), 51 (moeder), 62 (schoonvader).

CoriienRN

Berichten: 9772
Geregistreerd: 08-07-04
Woonplaats: Valkenburg zh

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-05-06 14:34

goh schrik er echt van al die verhalen houden e goe dop de been, wat julie ook me maken of mee gemaakt hebben, ik hoop dat het nu steeds beter gaat met mij en m vriend, ben zo bang dat als het uit zou gaan dat de wereled in elkaar stord!! mr we zijn nu weer ik zo wiezo redelijk op het goede pad.

ps pb box stta open

Milka

Berichten: 2381
Geregistreerd: 19-09-03
Woonplaats: Strijen

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-05-06 16:09

Ik ben mijn moeder 14 juli 2005 verloren aan kanker. Ze is bijna 6 jaar lang ziek geweest. Het waren slopende jaren en uiteindelijk is ze vrij rustig heen gegaan zonder te veel pijn.
Ik was toen 18 en ben nu net 19.
Heb er nog steeds heel veel moeite mee...maar heb gelukkig een super lieve vriend die me zo ontzettend goed steunt.

Kimonoo
Berichten: 3814
Geregistreerd: 18-04-06

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 20-05-06 18:36

ben er ook wellis mee gepest ,, sommige kindere wete gewoon niet hoe veel pijn ze iemand kunne doen dan krijg je van die dinge als ga naar je vader jonge.. en toenik net in de 1ste zat zei een meisje op msn allemaal van ga lekker kankerlije man is je vader ook zo goed in bla bla bla.. egt gewoon zielig als je zo iets doen.. sterkte allemaal(K)

CoriienRN

Berichten: 9772
Geregistreerd: 08-07-04
Woonplaats: Valkenburg zh

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-05-06 19:14

so nou ik heb het een x gehad.. bij ons in het jeudcentrum begon er iemand ruzie te maken met een vriendin, stond er nast te kijke, begon hij ons eens tegen mij kankerwijf!! ik heb toen even laten weten dat hij zijn groote bek moest houden, anders had ik een gls wite wijn op zijn hoofd kapot geslagen!! zo boos was ik ik heb volgens me zusje ( was er bij ) en vriendine 1 minuut lopen schreuwen tegen die jongen, werd toen weg getroken anders had hij dus dat gals op zijn hoofd gehad,

8er af wel blij dat ik het niet gedaan heb, jongen kijkt me nog steeds niet aan, heeft wel zijn efect gehad.
hij zij ook nog met die ruzie jah ik ben toch ook me schoon vader verloren aan kanker, dus ik zij zo NOU WAT LOOP JE DAN STOER TE DOEN KLEUTERTJE.

kan er echt niet tegen dan mensen schelden met kanker, mar met uit gaan ook iedereen scheld er mee, me vriend zij ook ls je er op moe gaan letten word je gek, oke snap ik wel, maar toch, reageer ik er niet meer echt fel op, ja die ene x wat ik net vertelde, mar toen was me moeder net 3 manden overleden, dus niet gek.

sterkte mense (K) ene, pben kan altijd he!!!!

Kimonoo
Berichten: 3814
Geregistreerd: 18-04-06

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 20-05-06 20:23

Indd daar heb ik ook zo'n hekel aan.. als iemand da doe flip ik egt maar meestal bedoele ze niet egt kanker maar het is gewoon een woord dat fijn scheld en je floept het er makkelijk uit maar dan nog ik het niet goed praten en zou het zelf ook nooit doen

miss_abo
Berichten: 153
Geregistreerd: 21-09-03
Woonplaats: Rouveen

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-05-06 16:00

Ik weet nooit zo goed wat ik moet doen als mensen met kanker schelden.. Zelf reageer ik er niet op, dan kan ik bezig blijven.
Als er iemand met kanker scheld in mijn buurt en diegene hoort dat ik mijn moeder eraan verloren ben, ja sorry sorry t was niet mijn bedoeling..
En de volgende dag doen ze het weer.. Daarom reageer ik er maar niet meer zo op.

Vrienden van mij (die goed waren met mijn moeder) flippen wel behoorlijk als iemand tegen mijn iets zegt over kanker.. Gelukkig gebeurt dat niet vaak.

Wat erg dat mensen hier echt gepest zijn met kanker!! Echt te idioot voor woorden!

Laurier

Berichten: 313
Geregistreerd: 22-02-05

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-05-06 16:19

spekkiejnfu schreef:
ik ben mijn hele gezin verloren bij een auto-ongeluk..maarja..ik heb nog helemaal niks ervan gezien..ben nog nooit naar het graf geweest..geen begravenis foto's (lag zelf in coma..) dusja..


heej had jij een tijd terug ook niet een topic als herinnering aan jou gezin? met een foto-filmpje zeg maar.. dat was jij tog?
ik wilde nog even zeggen dat ik dat filmpje echt heel erg mooi vond, en dat het me ook echt geraakt had... krijg er echt een brok in mijn keel van...
nog heel veel sterkte met dit enorme verlies

de rest ook heel veel sterkte toegewenst!

MOHGirl

Berichten: 2173
Geregistreerd: 20-03-03

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-05-06 20:29

Jah ik ben er heel erg mee gepest als kind, dat ik bv. door de straat liep en kinderen riepen, jij hebt besmettenlijke kanker etc.
Kinderen zijn zo hard voor elkaar, maar dat heeft mij ook weer hard gemaakt.
Ik heb erge dingen gelezen in dit toppic, ik schrijf er eigenlijk nooit over, maar ik zal proberen eens wat te vertellen.

Mijn vader is ong. 5 jaar lang ziek geweest, hij had rugklachten waarbij bleek dat het uitzaaiingen in zijn rug waren, van prostaat kanker, je bent klein en je denkt dat je je niets realiseert van die tijd, maar ik kan je nog precies vertellen wat voor ziekenbed hij had, medicijnen etc.
Als ik naar mijn basisschool loop, weet ik niets meer, ja alleen dat ik gepest werd, de rest is te snel aan mij voorbij gegaan.

Ook op middelbare school word je helemaal gek, iedereen die scheld met kanker alsof het niets is, veel ruzie daarom gehad, ook school niet afgerond.

Hierbij in zo een beetje dezelfde tijd van mijn vader is mijn oom ook 1 long kwijt geraakt doormiddel van longkanker maar hij leeft gelukkig nog wel.
Mijn tante overleden aan een nog onbekende vorm van kanker een paar jaar geleden nu?
Mijn oma overleden aan borstkanker, een hele tijd geleden.
Mijn opa stierf aan een hartstilstand nadat mijn vader, zijn zoon, was overleden.
Mijn andere opa stierf aan maagkanker, een paar jaar geleden.
Mijn andere oma aan bloedkanker, pas geleden.

Doet allemaal erg veel pijn, vooral als je mede mens alleen maar scheld met kanker, of bv. de broer van mijn vriend verslaafd aan drugs schreewt dat hij een kogel door zijn kop wilt, ik zeg tegen hem "wat banketstaaf je nou, mijn vader overleed, die wou er alles aan doen om in leven te blijven en jij schreewt hier alsof het niets is dat je dood wilt?"
"Ach" zegt hij, "geef mij maar kanker...."
Zo iemand kun je echt wel wat aan doen, maar ik ben weggelopen ben (ja heel dom) in de bosjes naast zijn huis gaan zitten en even lekker zitten huilen.

Ik weet in ieder geval wel dat ik niet zo wil eindigen, ik ben er heel erg bang van geworden, ik heb hele gemene enge dingen gezien die mij heel bang hebben gemaakt om dood te gaan.

Zijn er meer mensen waarbij kanker erg in de famillie zit?

Spijt me voor de rest van de verhalen hier, doet me altijd extra veel pijn omdat ik zelf weet hoe het is om mensen famillie en heel dichtbij zijnde relaties te verliezen.

Groetjes Lisette

Anoniem

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-05-06 20:35

Naast mijn vader zijn ook zijn moeder en zus erg jong aan kanker gestorven (mijn oma en tante dus)

Mijn vader was 38
zijn moeder 52 en zus 26 (of zoiets)
Beide heb ik niet gekend.

Dus hier zit het ook in de familie.
Ben er eerst ook heel erg bang van geweest dat ik het ook zou krijgen.
Gelukkig heb ik dat nu wat minder, al krijg je die gedachte nooit helemaal weg.

Schelden met dat woord kan ik ook niet hebben.
Of mensen die roepen als ze op hun donder krijgen bij puberaal gedarg, ik zou willen dat hij/zij dood was.

Ze moesten eens weten wat ze zeiden..

MOHGirl

Berichten: 2173
Geregistreerd: 20-03-03

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-05-06 20:38

Jah idd, ik heb zelf ook hele gekke dingen gedaan waar ik spijt van heb nu, vooral als ik naar mijn armen kijk, ik ben echt compleet gestoord geworden na die tijd, gelukkig is dat nu allemaal goed gekomen, het gaat nu allemaal goed hier aan deze kant
Knuffel van Lis

Marja1988
Berichten: 2803
Geregistreerd: 20-01-05

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-05-06 14:09

runningkawa schreef:
Of mensen die roepen als ze op hun donder krijgen bij puberaal gedrag, ik zou willen dat hij/zij dood was.

Ze moesten eens weten wat ze zeiden..


Idd, als ze het meemaakten zouden ze wel anders piepen.

(ben op mijn 14e mijn moeder verloren aan de gevolgen van kanker)

garfieldjuh

Berichten: 1361
Geregistreerd: 14-11-03
Woonplaats: Groesbeek

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-05-06 14:31

ik ben m'n moeder ook verloren toen ik bijna 5 jaar was aan kanker,
ik ben nu 16 en kan er nu wel 'goed' mee omgaan tegen vrienden/vriendinnen. iig goed over praten.
tegen onbekende totaal weer niet..

x_manon_x

Berichten: 2529
Geregistreerd: 27-04-06
Woonplaats: Den Haag

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-05-06 15:47

Cyntje schreef:
Ik heb ze niet verloren maar mijn ouders zijn gescheiden en sinds 4 jaar heb ik om een of andere duistere rede geen contact meer met mijn vader: Ik heb geen dochter meer en jij geen vader, zei hij! *slik*
Ik heb hem dan wel niet verloren maar ik vind het wel erg, hij is der nog wel maar tis net of ie dood is...


Precies hetzelfde bij mij !

douschka

Berichten: 158
Geregistreerd: 30-12-05
Woonplaats: Noord-brabant

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-05-06 16:11

Ik ook... Mijn vader in Januari 2002 na 1,5 ziek geweest te zijn (kanker)
Mis hem wel, en ik praat er thuis nooit over
Ben nu 17 jaar en lijk met heel dingen sprekend op mn vader ben niet een van de knapste maar ben er nu dus wel trots op


Hij is 49 geworden en zijn streven was om mijn moeders verjaardag nog mee te maken 2 dagen later overleed hij

_girl_
Berichten: 121
Geregistreerd: 16-04-06

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-05-06 16:18

ik heb eigleijk wel een vader maar heb zelf persoonlijk gezegd dat ik hem niet meer als vader wil ( kan natuurlijk niet, maar wel figuurlijk )
miijn vader heeft mij en mijn moeder heel veel aangedaan, al mijn broertjes ( 3) en zus wonen bij hem. ik en mijn moeder wonen samen in een huisje. geen contact met mijn vader ik vind het niet er g en heb er geen spijt van.
nu ik al deze verhalen lees mag ik blij zijn dat ik mijn vader nog heb. maar ondertussen ben ik er niet trots op
heel veel sterkte aan alle mensen die hun vader/moeder verloren hebben (F)

Kimonoo
Berichten: 3814
Geregistreerd: 18-04-06

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 22-05-06 18:55

word niet egt meer gereageert topic is een beetje dood slotje?

lor1_1984

Berichten: 13283
Geregistreerd: 03-12-03
Woonplaats: Almelo

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-05-06 23:24

Ik ben mijn vader kwijtgeraakt aan kanker op 5 april 2003...
Bij ons zit het ook in de familie, ik heb het zelf ook gehad...
En als ik een kind krijg en mijn partner is 100% kankervrij, is de kans 60% dat mijn kind het ook krijgt.

CoriienRN

Berichten: 9772
Geregistreerd: 08-07-04
Woonplaats: Valkenburg zh

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-05-06 05:12

wat een verhalen zeg, schrik echt van somige die gepest zijn, moet vanmidag gaan praten met een hulpverlenster, hoopelijk kan ik veel kwijt.

mensen sterkte!!!!

Laanbanaan

Berichten: 366
Geregistreerd: 28-12-03

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-05-06 12:30

Kimmie_Paard schreef:
word niet egt meer gereageert topic is een beetje dood slotje?


Waarom een slotje als er 2 uur niets gezegd is? Ik vind je woordgebruik hier ook niet echt passen, misschien een misplaats grapje?

NatasjavE

Berichten: 30870
Geregistreerd: 21-04-04
Woonplaats: De Bilt

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-05-06 12:44

Ik heb, toen ik 4 jaar oud was, mijn beide ouders verloren aan een auto ongeluk.
Ik ben opgevoed door mijn grootouders en ik denk dat ik mede daardoor er goed mee om kan gaan.
Mijn Oma heeft me onwijs veel verteld over mijn moeder zodat ik nu het gevoel heb dat ik haar toch een beetje ken.
En ze is nu een Oma voor mijn eigen kindje.

Jamy

Berichten: 10494
Geregistreerd: 03-01-02

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-05-06 14:00

spekkiejnfu schreef:
ik ben mijn hele gezin verloren bij een auto-ongeluk..maarja..ik heb nog helemaal niks ervan gezien..ben nog nooit naar het graf geweest..geen begravenis foto's (lag zelf in coma..) dusja..


Jeetje wat heftig zeg, hoe is dat gebeurt als ik vragen mag?

Ik ben mijn moeder verloren toen ik 12 was. Ze is overleden dmv van euthenasie. Ze had een hersentumor en ze zou alleen maar verder aftakelen. Mijn moeder had voor het eerst kanker toen ik 10 was, ze was daar aan geopereerd en het zou weg zijn, helaas was het na 2 jaar terug, en deze keer was het dus 'goed' mis Ik weet nog goed dat ik niet kon begrijpen dat de dokters haar niet beter konden maken, imo konden dokters namelijk alles. Helaas was dit niet zo. Maar ik weet wel dat het ook heel zwaar was om mijn moeder zo achteruit te zien gaan. Ze kon moeilijker lopen, had een rolator nodig, werd kaal, kreeg een bol hoofd door de medicijnen, etc, etc
Ik ben bij het moment van overlijden geweest, en heb mn moeder ook dood gezien en heb hier nooit spijt van gehad. En krijg ik dat wel.. liever spijt van iets dat ik gedaan heb dan iets dat ik niet gedaan heb.
Ik mis haar super erg, elke dag..

Daarnaast ben ik ook mijn vader kwijt. Deze is nog wel in leven maar wil absoluut geen contact met mij. Voor mij voelt dit dus alsof beide ouders er niet zijn en daar heb ik het vaak moeilijk mee.

Kimonoo
Berichten: 3814
Geregistreerd: 18-04-06

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 23-05-06 16:40

Waarom een slotje als er 2 uur niets gezegd is? Ik vind je woordgebruik hier ook niet echt passen, misschien een misplaats grapje?

Sorry hoor.. heb dit topic zelf geopent en bedoelde dood egt niet zo hoor.. :S tss

Hollybolly

Berichten: 2946
Geregistreerd: 16-10-05
Woonplaats: Herwijnen!! Gelderland

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-05-06 09:46

ik wist niet dat er zoveel mensen ook 1 of beide ouders waren verloren. ikzelf heb mijn moeder (38) verloren toen ik 12 was. mijn moeder was haar hele leven al ziek, en zelfs de beste doctoren van ons land wisten niet wat ze had. ze kreeg er steeds meer bij uiteindelijk ook leukemie (botkanker), de kanker was weg, maar mn moeder knapte niet meer op. ik zat niet in de 1e toen ik van sgool werd opgehaald omdat het niet goed ging met mn moeder. toen ik thuis kwam deed mn tante open en zei met tranen in dr ogen dat mn moeder al was overleden. haar lichaam heeft dr hele leven al gevochten en was gewoon op. gelukkig heeft ze er zelf weinig van gemerkt.