Bokt.nl

**Geplaatst**: Gisteren, 17:43

Geplaatst: Gisteren, 17:43

mirim schreef:
Ik denk dat de mensen die nu rond de 80 zijn in een heel goede tijd hebben geleefd en daardoor ouder worden.
Dit zijn dus de mensen waar nu over gepraat wordt in dit topic.
Maar blijkbaar zijn hun kinderen , dus de nu ongeveer zestigers , minder gezond en lijken minder oud te worden.
Als ik de uitvaartbegeleidster mag geloven ( en eigen ervaring ) .
Er is veel meer kanker , veel meer hart en vaatziekten .
Misschien door meer welvaart , ongezondere voeding ( veel bewerkt ), minder goede luchtkwaliteit , veel meer stress … Geen idee.
Natuurlijk is de zorg beter als vele jaren geleden, maar daar hebben nu de 80- ets profijt van.
Ook de jongere , maar die hebben misschien niet het gezonde lijf / leven als de ouderen.
En niet voor alles is een pilletje helaas .

Heeft ze hier cijfers van?
Of is het haar gevoel doordat ze zelf nu in die leeftijd aan het geraken is?

Mijn persoonlijk ervaring is namelijk dat toen ik klein was ook de halve familie overleed aan kanker en hart.

Ik denk dat mijn opa in huidige tijd gedottert zou zijn, wat stents geplaatst en nog zou leven, zoals mijn moeder.

**Geplaatst**: Gisteren, 17:47

Re: Hoogbejaarden in je omgeving

Geplaatst: Gisteren, 17:47

Mijn hele familie is er letterlijk aan overleden :')

en de meeste niet ouder dan 45, dus ook al een hele tijd geleden

**Geplaatst**: Gisteren, 18:18

Geplaatst: Gisteren, 18:18

Mijn oma is 96 geworden, en ze vond het erg stom dat ze tussen “die oude mensen” zat in het verzorgingstehuis na een val. :')

Ze heeft tot haar 94e alleen gewoond en ook zelf boodschappen en dergelijke gedaan, alleen is ze toen gevallen en toen kon ze niet meer voor zichzelf zorgen.

Verder helaas allemaal relatief jong overleden familieleden. Mijn andere oma en opa’s zijn helaas niet ouder geworden dan 74. Mijn vader is afgelopen jaar op zijn 68e overleden.

Ik hoop heel hard dat mijn moeder minstens net zo oud wordt als haar eigen moeder, de oma die ik eerder noemde

**Geplaatst**: Gisteren, 19:24

Re: Hoogbejaarden in je omgeving

Geplaatst: Gisteren, 19:24

Duo Penotti , het is haar werkveld .
Dus zij is zeker op de hoogte van cijfers
En nee , ze is zelf nog jong

**Geplaatst**: Gisteren, 19:30

Geplaatst: Gisteren, 19:30

mirim schreef:
Duo Penotti , het is haar werkveld .
Dus zij is zeker op de hoogte van cijfers
En nee , ze is zelf nog jong

Haar cijfers (gevoel) kloppen niet.

Je kunt de levensverwachting gewoon googlen en nazien.
Deze stijgt, vandaar dat de AOW-leeftijd omhoog gaat, die is gekoppeld aan de levensverwachting.

Mijn schoonmoeder is 54 geworden en mijn moeder 56 (allebei overleden aan kanker. Mijn schoonvader is bijna 83 geworden en mijn vader bijna 85. Mijn oma's en opa's zijn allemaal ook in de 80 geworden.

**Geplaatst**: Gisteren, 20:21

Geplaatst: Gisteren, 20:21

FrNo schreef:
Ooit eens iets mis gehoord over een oma van iemand. (86)
Ze zei tegen de thuishulp dat ze straks even bij haar moeder op de koffie zou gaan.

Nog helder van geest had ze in de gaten dat de thuishulp dacht dat ze dement aan het worden was.
En dat tegen haar familie/ kinderen gezegd.
Ze ging echt op de koffie bij haar moeder van 102 die en staat verder woonde.

Mijn vader had toen hij opgroeide ook een man in het dorp wonen die het grappig vond om mensen verbaasd achter te laten. De exacte leeftijden heb ik niet scherp maar hij ging in de 80 nog bij moeders op de koffie :')

.

Ik hoop dat je je eigen topic niet hebt ontstipt, ik vind het een leuk idee.

Mijn vader is al ouder maar altijd jong van geest gebleven. Hij heeft veel broers en zussen en die zijn allemaal nog in leven dus ik ben benieuwd "waar dat eindigt". Nu zijn ze nog maximaal 85 dus wie weet halen meerdere de 90. Hun vader hebben de meesten al overleefd.

Aan mijn moeders kant minder geluk, mijn overgrootvader en moeder zijn wel heel oud geworden. Hebben voor hun tijd pas oud kinderen gekregen naar omstandigheden maar hun kinderen en kleinkinderen weer vroeg waardoor ze nog een paar keer hebben meegemaakt dat ze overgrootvader en moeder zijn geworden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : Gisteren, 22:09

Re: Hoogbejaarden in je omgeving

Geplaatst door de TopicStarter : Gisteren, 22:09

Mooi dat dit topic toch de kant op is gegaan die ik wilde.

Ik moest er serieus door een andere bokker op gewezen worden...

Bedankt voor jullie leuke verhalen. Die opa die straattaal spreekt vind ik wel heel grappig, dat zie ik de mijne niet doen... En voor de minder leuke, want dat is nu eenmaal inherent aan het onderwerp. Mijn andere opa heb ik nooit gekend, die werd maar 65. Longkanker inderdaad. Die twee oma's van me die de 95 haalden waren op het laatst ook dement en volkomen hulpbehoevend. Maar dan nog: er zijn mensen die die hele lijdensweg twintig jaar eerder krijgen. Dus ondanks het droevige eind ben ik nog steeds dankbaar dat ik ze zo lang gehad heb.

Mooi ook van David Attenborough. Die zit natuurlijk niet in onze omgeving, maar het is wel tekenend dat mensen die bekend zijn van iets anders dan hun hoge leeftijd nu ook steeds vaker 100 worden. We worden ouder, gemiddeld. Maar 100 blijft een magische grens die weinig mensen halen.

Of ik zelf zo oud zou willen worden? Gek genoeg heb ik daar nooit zo over nagedacht. Helemaal los van de vraag of ik in de wereld van 2084 wil leven, en of ik dan nog gezond zou zijn: het is gewoon veel te ver weg. Eerst maar eens kijken hoe mijn ouders hun oude dag doorkomen.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:26

Re: Hoogbejaarden in je omgeving

Geplaatst: Gisteren, 22:26

Ik heb gelukkig mijn oma en opa nog.
Mijn andere opa is 3 jaar geleden jammer genoeg overleden.Mijn overgrootmoeder is 94 geworden en helaas 2 jaar geleden overleden.

Ik heb wel al veel verlies meegemaakt in mijn jongere jaren.
Een deel goede vrienden wat nooit de 30 hebben gehaald en kan ze niet op 1 hand tellen.

**Geplaatst**: Vandaag, 00:13

Geplaatst: Vandaag, 00:13

musiqolog schreef:
Mooi dat dit topic toch de kant op is gegaan die ik wilde. Ik moest er serieus door een andere bokker op gewezen worden...

Bedankt voor jullie leuke verhalen. Die opa die straattaal spreekt vind ik wel heel grappig, dat zie ik de mijne niet doen... En voor de minder leuke, want dat is nu eenmaal inherent aan het onderwerp. Mijn andere opa heb ik nooit gekend, die werd maar 65. Longkanker inderdaad. Die twee oma's van me die de 95 haalden waren op het laatst ook dement en volkomen hulpbehoevend. Maar dan nog: er zijn mensen die die hele lijdensweg twintig jaar eerder krijgen. Dus ondanks het droevige eind ben ik nog steeds dankbaar dat ik ze zo lang gehad heb.

Mooi ook van David Attenborough. Die zit natuurlijk niet in onze omgeving, maar het is wel tekenend dat mensen die bekend zijn van iets anders dan hun hoge leeftijd nu ook steeds vaker 100 worden. We worden ouder, gemiddeld. Maar 100 blijft een magische grens die weinig mensen halen.

Of ik zelf zo oud zou willen worden? Gek genoeg heb ik daar nooit zo over nagedacht. Helemaal los van de vraag of ik in de wereld van 2084 wil leven, en of ik dan nog gezond zou zijn: het is gewoon veel te ver weg. Eerst maar eens kijken hoe mijn ouders hun oude dag doorkomen.

Mijn vader was tot op het laatst een zeer kleurijk figuur...Hij was een oorlogskind,waarvan familie de oorlog niet heeft overleefd zonder vader daarom ook in een kinder tehuis beland ,daarna kregen ze de watersnoodramp waar mee hij geholpen heeft...Maar hij was altijd goed gezind vol goede moed en altijd vrolijk...Helaas door een medische fout gestorven,maar zelfs dat heeft hij goed gemutst gedaan en er gelukkig zelf niks van mee gekregen, voor ons wel een klap omdat het zo onverwacht was...Hij zat ook nog vol plannen,wilde de fjorden van noorwegen nog gaan zien....Ik lijk op mijn vader zeggen ze altijd,dus ik hoop ook zo oud te worden...

**Geplaatst**: Vandaag, 00:21

Geplaatst: Vandaag, 00:21

Mars schreef:
Zelf heb ik niet tot doel om zo oud mogelijk te worden, zelfstandig en menswaardig leven vind ik belangrijker dan bepaalde leeftijd halen.

Toch is dat wel een relatief begrip. Veel mensen zeggen geef mij maar een spuitje als ik niet meer zelf dingen kan.
Ik kom toevallig net van een dagje familiebezoek vandaan, naar een zwaar gehandicapt familielid. Die kan letterlijk bijna niks zelf, behalve volledig helder nadenken, praten, linkerhand net genoeg bewegen om de rolstoel te bedienen en een beker (met valgevaar) te omklemmen en hoofd er naartoe te buigen om door het rietje te drinken.
Maar die geniet enorm van de paar dingen die ze wel kan: het weekbudget opmaken, eten, sociaal doen. Heeft handenvol vrienden en enorm veel kennissen. Een enorm menswaardig leven dus. En dat terwijl de meeste mensen precies die situatie zouden omschrijven als: ja, dat spuitje dus aub en wel nu.

Nomineer dit bericht ×