Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Marocje schreef:Ik snap niet zo goed waarom er een beidehand antwoord of iig de ander een naar gevoel gegeven moet worden? Hier volstaat het antwoord ‘nee dank je wel, maar lief aangeboden’ altijd. Een ander biedt toch niet iets aan om je te pesten?
_merel_ schreef:Ik ben blij dat veel van jullie ook kindjes hebben die geen snoepjes lusten!
Ik zie ook geweldige opmerkingen over reacties die ik zou kunnen geven. Maar het is jammer dat het nodig is om erover na te denken. Idd, een gewone “nee danku” zou moeten volstaan! Als het hem zou gaan interesseren zou hij van mij prima (af en toe) een snoepje mogen aannemen in de winkel. Maar ik eet zelf veel te graag suikers en ik zou het zo fijn vinden als hij daar geen mustgevoel bij zou krijgen!
Wat mij betreft mag het ook verboden worden, al dat uitdelen van snoep. Ik ben ook trots op mijn zoontje als ik zie dat andere kindjes dr hand al ophouden bij de kassa of zelfs gaan lopen jengelen als ze niets krijgen, hij is gewoon al tevreden als er naar hem gezwaaid wordt!
[naam] gaat naar de peuterspeelzaal, en daar krijgt hij ook regelmatig snoepjes als traktatie.... mijn man is daar wel blij mee! Die krijgt weer wat mee naar zn werk, maar ook dat hoeft van mij niet.... ik ga dan ook zelf bellenblaas oid doen als traktatie voor zn verjaardag!
Maar dat is ook weer iets van de laatste tijd, maar goed.
Maar misschien kom ik bij te kleine winkels en is het hier meer een 'ons kent ons' verhaal ook in de stad waardoor ze hier verdomd goed weten wie er wel en niet wat toegestopt mag krijgen
Als het altijd van me zou mogen zou hij ook binnen no time gaan bedelen trouwens (tot mn grote ergernis), ik leer hem heus dat dat niet mag, maar hij kan het echt niet laten. Eigenwijs monster
dromertje2 schreef:_merel_ schreef:Ik ben blij dat veel van jullie ook kindjes hebben die geen snoepjes lusten!
Ik zie ook geweldige opmerkingen over reacties die ik zou kunnen geven. Maar het is jammer dat het nodig is om erover na te denken. Idd, een gewone “nee danku” zou moeten volstaan! Als het hem zou gaan interesseren zou hij van mij prima (af en toe) een snoepje mogen aannemen in de winkel. Maar ik eet zelf veel te graag suikers en ik zou het zo fijn vinden als hij daar geen mustgevoel bij zou krijgen!
Wat mij betreft mag het ook verboden worden, al dat uitdelen van snoep. Ik ben ook trots op mijn zoontje als ik zie dat andere kindjes dr hand al ophouden bij de kassa of zelfs gaan lopen jengelen als ze niets krijgen, hij is gewoon al tevreden als er naar hem gezwaaid wordt!
Finn gaat naar de peuterspeelzaal, en daar krijgt hij ook regelmatig snoepjes als traktatie.... mijn man is daar wel blij mee! Die krijgt weer wat mee naar zn werk, maar ook dat hoeft van mij niet.... ik ga dan ook zelf bellenblaas oid doen als traktatie voor zn verjaardag!
Maar ligt dat niet aan de opvoeding in plaats van of een kind al dan niet snoep lust? Anders zou jou kind jengelen om iets wat hij wel lust? Snap de combi kind lust snoep en bedelen niet zo.
de mijne eet het liefst de hele dag chocola... vindt het soms best een kluif om de hele dag door nee te zeggen met een driftbui tot gevolg



Maar niet omdat ik het hem geleerd heb. Hij heeft net zelf geleerd dat ze bij jumbo pepsels uitdelen. Nu moet ik hem nog leren dat je er niet om mag vragen en dat je dankjewel moet zeggen als je ze krijgt