Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-03-24 20:13

Re: Ischias, is dit normaal?

Geplaatst: 05-03-24 20:13

Bij mij heeft de fysio met dry needling de piriformis ellende verholpen. De behandeling is niet bepaald een pretje, maar het heeft wel geholpen! Helaas steekt het nu weer iets de kop op, en zo zal het bij mij wel blijven. Maar de dry needling houdt mij wel gangs.

**Geplaatst**: 05-03-24 20:24

Geplaatst: 05-03-24 20:24

De rug kliniek in delden bied voor mijn man een stuk een oplossing maar 100% zal het niet worden {:)-:(

Al werkt hij wel weer toen we bij hun begonnen kon hij nog niet naar de brievenbus lopen

**Geplaatst**: 05-03-24 23:00

Geplaatst: 05-03-24 23:00

hoogendroog schreef:
Bij mij heeft de fysio met dry needling de piriformis ellende verholpen. De behandeling is niet bepaald een pretje, maar het heeft wel geholpen! Helaas steekt het nu weer iets de kop op, en zo zal het bij mij wel blijven. Maar de dry needling houdt mij wel gangs.

Dry Needling heeft hier helaas niks gedaan bij mijn fikse hernia 2 jaar geleden.

**Geplaatst**: 07-03-24 08:31

Geplaatst: 07-03-24 08:31

Da's ook logisch dat dry needling niets heeft gedaan bij een hernia. Dry needling ontkrampt de spieren. En bij piriformis zit er een grote spier continu in de kramp en dat geeft daardoor weer zenuwpijnen (omdat er een zenuwbaan die er tussen doorloopt bekneld komt te zitten). Is dus iets heel anders dan een hernia.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-03-24 11:48

Geplaatst door de TopicStarter : 25-03-24 11:48

Inmiddels vorige week de afspraak met de neuroloog gehad. Ze heeft allerlei tests gedaan. De reflexen in mijn linkerbeen werken niet en op sommige plekken is mijn been en voet compleet gevoelloos. Niet goed dus. Ik wacht nu op de verwijzing naar de neurochirurg. Normaliter zou een zenuwblokkade een optie zijn, maar in mijn geval niet zinvol omdat een gewricht dan rust krijgt om te herstellen maar dat kan bij mij niet (het kraakbeen is grotendeels weg, dat komt niet terug). Dit zal hoogstwaarschijnlijk een operatie worden om de zenuw vrij te leggen.

In de tussentijd wordt het er niet bepaald beter op helaas. Nog steeds zijn de pijnklachten heel wisselend per dag of zelfs per uur maar de slechte momenten worden steeds frequenter. Ik hoop dat ik snel terecht kan

**Geplaatst**: 25-03-24 19:30

Re: Ischias, is dit normaal?

Geplaatst: 25-03-24 19:30

Ga toch naar een osteopaat. Je loopt dan het risico dat de hele operatie niet door hoeft te gaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-05-25 22:49

Geplaatst door de TopicStarter : 26-05-25 22:49

Ik zal nog een update plaatsen. Inmiddels zijn we alweer een jaar en een paar maanden verder. Ik ben vorig jaar in juli bij de neurochirurg in het martini ziekenhuis in Groningen geweest (daar was in 2017 ook mijn hernia operatie gedaan). Helaas kreeg ik daar geen mooi bericht. Op de plek waar de operatie was gedaan (L5/S1) is artrose ontstaan en daar komen mijn hernia-achtige klachten vandaan.

Er is een operatie die hier iets aan kan helpen, namelijk een spondylodese, waarbij de wervels worden vastgezet met schroeven. Helaas werd mij deze operatie zeer afgeraden omdat ik scoliose heb en de kans 90% is dat de rest van mijn rug dan ook artrose ontwikkelt. Leer er maar mee leven was de boodschap...

Dat komt hard binnen kan ik zeggen. Als je iets mankeert, dan is je hele mindset dat je ervoor wilt gaan om te herstellen. En dan hoor je dat dat niet gaat gebeuren. Ik heb nog een second opinion aangevraagd bij de hernia-weg kliniek in Köln, maar daar was de conclusie hetzelfde.

Daarna kwamen maanden waarin het doel was, de pijn zo dragelijk mogelijk maken, want de uitstralingspijn in mijn linkerbeen was echt niet te doen.

Na toch een zenuwblokkade die niet werkte, verschillende soorten pijnmedicatie geprobeerd, opgebouwd en sommige weer afgebouwd, weer andere proberen, TENS-therapie enz. Ben ik nu enkele maanden "stabiel". Elke stap doet nog steeds pijn, langere tijd zitten, liggen, lopen en stilstaan is nog steeds onmogelijk en een nacht pijnloos doorslapen herinner ik me niet meer. Maar toch kan ik enigszins mn dag door komen en kleine beetjes doen. Om dit te kunnen slik ik nu dus blijvend een hele sloot aan medicijnen per dag. O.a. 3 x daags 1 diclofenac, 3 x daags 2 tramadol, voor het slapen iedere avond 2 amitryptiline, paracetamo en om mn maag een klein beetje heel te houden 40 mg omeprazol.

Waar ik vorig jaar naast lichamelijk ook psychisch een erg zwaar jaar heb gehad, omdat alles wat zo normaal is opeens niet meer vanzelfsprekend is, opeens (bijna) niet meer lukt, zoals traplopen, sokken aantrekken, je teennagels knippen, wandelen met de hond en voor mij heel naar, paardrijden. Ben ik sinds dit jaar weer vooruit aan het kijken. Kijken wat ik wel kan in plaats van wat niet. Dus ben ik fanatiek aan het mennen nu, ga ik naar de pedicure, wandel ik een kleiner rondje met de hond enz. Ook heb ik me weer gemeld op mijn werk en ben ik nu therapeutisch 2 x per week 3 uurtjes daar. Het stelt misschien weinig voor maar ik ben zo blij dat ik er weer ben, er weer een beetje bij hoor.

Vorige week heb ik eindelijk mijn eerste afspraak met de arbo arts gehad (werkgever is erg nalatig geweest) na heel veel aandringen van mij. Het is duidelijk dat ik niet meer 32 uur terug kan in mijn oude functie. Maar wat ik dan wel kan en hoeveel? Dat gaan we nu samen uitzoeken. Ik vind het heel spannend en ik ben ook bang dat ik niet meer volledig kan functioneren en wat dat financieel gaat betekenen? Maar ik ben ook blij dat er nu eindelijk "iets" gebeurt en ik hopelijk straks zelf ook een duodelijker beeld heb van hoe mijn toekomst eruit gaat zien.

Al met al.. wat begon als iets vervelends maar niet ernstigs is nu toch wel echt iets geworden dat mijn leven voor een groot deel dag in / dag uit bepaalt en bezighoudt.

**Geplaatst**: 27-05-25 03:09

Re: Ischias, is dit normaal?

Geplaatst: 27-05-25 03:09

Sterkte! Mijn tip is om niet in uren terug te gaan wbt contract, mocht je in de wia komen kijken ze naar je laatst gemaakte uren. Vaak gaan mensen eerst minder werken maar dat is uiteindelijk ongunstig, je kunt beter direct een keuringstraject ingaan zodat je evt deels wordt afgekeurd maar wel op het juiste aantal uren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-25 21:59

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-25 21:59

Dank je wel voor de tip. Hoewel ik daar eigenlijk helemaal niet aan wil denken is het wel realistisch. Ik ben nu 3 maanden therapeutisch bezig en inmiddels heb ik mn klachten anderhalf jaar. Ik red het nu om 6 uur per week te "werken" in plaats van 32. Mijn klachten verbeteren niet. De kans is groter dat het verslechtert dan verbetert. Dat besef is er nu steeds meer bij mij, dat ik nooit meer een stap pijnvrij zal lopen. Dat alle gewone dingen me lukken, maar werkelijk alles is met pijn en kost 10 x zoveel moeite dan voorheen. Hoe kun je daar nou aan wennen?

**Geplaatst**: 29-05-25 11:22

Geplaatst: 29-05-25 11:22

Oh wat een ellende Muronia, ik heb zelf gelukkig geen chronische rugklachten maar ben fysio en heb gezien wat het met een mens doet.. Je heb een nare diagnose en het klinkt inderdaad alsof echt beter worden er niet meer inzit.

Een optie is zoeken naar dingen die misschien een beetje verlichting kunnen geven, ik heb jarenlang een patiënt met chronische rugklachten gemasseerd, het was geen wondermiddel maar het bracht voor een paar dagen wat verlichting en dat was het waard voor haar. Deed dit overigens niet via de zorgverzekeraar die accepteren dat niet. Sommige hadden wat verlichting met het voorzichtig trainen in de Origene rug train machine of yoga. Je zult geen wondermiddel vinden maar misschien is het de moeite waard te kijken of je iets kunt vinden wat een beetje verlichting geeft. Zelfs met iemand praten die ervaring heeft met chronische pijnklachten kan wel eens helpen.

Heel veel sterkte, het moet enorm lastig zijn hier dag in dag uit mee te leven.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-07-25 17:10

Geplaatst door de TopicStarter : 07-07-25 17:10

Aangezien de pijnmedicatie steeds minder goed lijkt te werken, begint het "gerommel" in de medicatie weer. Deze week begin ik met een nieuwe pijnstiller, tapentadol. Dat houdt wel in dat ik de tramadol moet laten staan en aangezien ik daar al anderhalf jaar 6 per dag van krijg, vind ik het best heel eng om ze weg te laten. Ik hou een korte lijn met de huisarts en als het echt ondraaglijk wordt, schakelen we heel vlot terug. Dat wordt dus ook weer even niet autorijden want tapentadol is een opiaat. Hopelijk niet te veel bijwerkingen.

Ook heb ik mn tweede afspraak met de arbo arts gehad en hebben we vragenlijsten mbt functioneren ingevuld. Heel confronterend als je het verslag leest en ziet hoe weinig je nog kan

. Dit verslag gaat nu naar een arbeidsdeskundige en daar gaat het traject dan verder naar ik-heb-geen-idee-waar.

Ik merk aan mezelf dat ik mijn positieve instelling wat verlies. In plaats daarvan ben ik erg gefrustreerd, boos op mijn lichaam en verdrietig. Hoe moet ik nou nog 20 jaar of langer door in zo'n rotlichaam, dag in dag uit alleen maar pijn.

Mn linkerknie geeft sinds een tijdje ook vervelende klachten en daar krijg ik 14 juli een mri scan voor. Zal ook wel artrose zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-10-25 18:13

Geplaatst door de TopicStarter : 18-10-25 18:13

Ik weet niet of er nog mensen dit lezen, maar mijn dagen zijn nog steeds erg wisselend. In principe is de ochtend nog het redelijkst maar in de loop van de dag wordt het steeds minder (en de pijn meer).

Het tens apparaat heeft niet geholpen, injecties in het gewricht hebben niet geholpen en ook de neuromusculair therapeut heeft geen verbetering gebracht. Ik blijf dus vast zitten aan 14 pijnstillers per dag om de dag een beetje door te kunnen komen en ik weet sinds afgelopen week dat ik helemaal niet meer terug kan komen in mijn oude functie. Ik heb nu een coach toegewezen gekregen die met mij gaat kijken wat ik nog wel kan en wat voor vacatures dus passend zijn.

Ik ben zo klaar met de hele onzekerheid nu al zo lang. Ik ben zelf begonnen met een opleiding tot nagelstyliste zodat ik er in ieder geval thuis iets bij kan doen, maar het is gewoon zo rot dat ik mijn werk niet eens meer kan doen. Dat was mijn plekje, mijn team en mijn bewoners en ik was er zo wijs mee. Geen idee hoe het nu verder gaat

. Mijn sport (het rijden) moest ik al opgeven en nu dit dus ook nog. Proberen om positief te blijven, maar dat is niet altijd makkelijk. Voelt oneerlijk, waarom heb ik zo'n stom lichaam.

**Geplaatst**: 18-10-25 18:25

Re: Ischias, is dit normaal?

Geplaatst: 18-10-25 18:25

Jeetje joh dat is ellendig. Heb je al je paarden nog en hoe doe je dat dan?

**Geplaatst**: 18-10-25 18:42

Re: Ischias, is dit normaal?

Geplaatst: 18-10-25 18:42

Misschien een gekke vraag, maar loop je al bij een pijnpoli? Die weten echt heel veel meer van pijnstillers dan een huisarts.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-10-25 18:47

Re: Ischias, is dit normaal?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-10-25 18:47

Ik heb nog 4 paarden hier staan. Dat zijn ook echt mijn lichtpuntjes. De verzorging doe ik samen met onze 3 verzorgsters en mijn dochter, dus ik sta daar niet alleen voor gelukkig.

Tink89 ja ik heb het tens apparaat van de pijnpoli gehad en mijn pijnstilling gaat in overleg met de pijnpoli. Ik heb op morfine na zo ongeveer alles wel gehad in de afgelopen bijna 2 jaar.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-12-25 00:15

Geplaatst door de TopicStarter : 18-12-25 00:15

Weer 2 maanden verder en wat is het achteruit gegaan. Ik kreeg last van een hele dikke rechterknie en ben daarmee naar de huisarts gegaan. De zwelling kont door overbelasting doordat ik heel scheef loop. Dat klopt, ik heb heel veel uitstralingspijn heb in mijn linker been en loop daardoor behoorlijk kreupel.

Ik moest er maar een elastische brace om doen om steun te geven en dan kwam dat wel goed. Maar ze wou ook naar mijn linkerknie kijken omdat ze me zag lopen en dat zag er niet oke uit. Dus die ook nagekeken en die was ook niet oké. Volgens de huisarts was dat veel ernstiger. De knie is totaal instabiel en de banden veel te los. En mijn heup links blijkt juist veel te stijf.

14 januari mag ik een nri scan van de knie laten maken en een foto van de heup. Hopelijk komt daar iets uit waar ze wat aan kunnen doen.

Ook heb ik een verwijzing voor de revalidatie-arts gekregen. De huisarts leek dit een goed idee omdat er dan een heel team mee gaat kijken en ik hopelijk weer iets mobieler gemaakt kan worden. Ook krijg ik daar een stukje geestelijke ondersteuning, wat ik goed kan gebruiken, want ik ben er aardig radeloos van inmiddels. Doordat de aanvraag met spoed is gedaan mag ik 28 januari op intake.

Na het huisarts bezoek heb ik braaf de brace om gedaan maar nog geen paar uur later had ik een hele dikke enkel/voet. Dus de brace maar weer af en de huisarts weer gebeld. Die wist ook niet wat ik moest doen eraan, dus ik loop nu al een
Week met een dikke enkel maar sinds vanochtend is ook mijn andere enkel heel dik. Vrijdag mag ik weer naar de huisarts, pfff

Knie:
Afbeelding

Enkels

Eindeloos verhaal is dit aan het worden zo.

**Geplaatst**: 18-12-25 01:45

Re: Ischias, is dit normaal?

Geplaatst: 18-12-25 01:45

Zodeju.
Dat het niet soepel liep had ik wel in de gaten.

En dan niet soepel qua rug en daarom dus het mennen en niet meer rijden.

Maar dan nu ook dikke benen.
Het is echt niet fijn zeg.

Zou het eventueel kunnen komen door minder lopen?

**Geplaatst**: 18-12-25 09:25

Geplaatst: 18-12-25 09:25

Jeetje joh, wat een ellende allemaal. Ik kan me voorstellen dat je er behoorlijk doorheen zit. Die dikke benen, kan het een reactie zijn op de medicatie die je gebruikt? Mooi dat de huisarts er veel vaart achter zet. Hopelijk kan een revalidatie traject je wat helpen, ik heb dat ook eens gedaan en vond het wel heel goed geregeld allemaal.
Sterkte met alles!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-12-25 14:42

Re: Ischias, is dit normaal?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-12-25 14:42

Ik doe mijn best om toch in beweging te blijven en haal elke dag mijn stappendoel van 6000 met "gemak" dus echt minder bewegen... denk ik niet.

Bijwerking van medicijnen heb ik ook in mijn gedachten en dat hoop ik morgen met de huisarts uit te kunnen zoeken.

Ik hoop ook dat de revalidatie arts iets kan betekenen. Ik weet het zelf echt niet meer wat ik verder nog kan doen.

Mennen ben ik inderdaad mee begonnen omdat ik niet meer kon rijden, maar inmiddels heb ik daar wel echt plezier in gevonden al is alles om het mennen heen lichamelijk ook best heel zwaar.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-01-26 11:27

Geplaatst door de TopicStarter : 17-01-26 11:27

Ik heb afgelopen week de mri scan van mn knie gehad en foto's van mijn linkerheup laten maken. Gisteren kreeg ik de uitslag daarvan.

In mijn knie is alles gelukkig intact. Er was een scheurtje in een meniscus te zien en veel vocht in het gewricht maar verder lijkt het oke, dus dat laten we maar voor wat het is. De foto's van mijn heup waren minder positief. 2 jaar geleden waren er ook foto's van gemaakt en toen was er lichte artrose te zien. Nu helaas ernstige slijtage/artrose, dus dat is in 2 jaar tijd heel erg verslechterd. Ik moet naar de orthopeed hiervoor en waarschijnlijk een nieuwe heup.

De huisarts heeft nu ook een botdichtheids-scan aangevraagd omdat er toch wel veel artrose in mijn, eigenlijk te jonge, lichaam zit. Daar krijg ik een oproep voor.

Helaas is er nog weer iets nieuws op mn stapel problemen gekomen. Ik heb sinds een week of 2 heel veel lage rugpijn met uitstraling naar mijn rechterbeen. Dat was dus mijn goede been, maar nu niet meer. De pijn en de uitstraling doen mij vermoeden dat er gewoon nog een nieuwe hernia bij is gekomen nu. De huisarts heeft hoop dat het een SI-gewricht-blessure is en wil daar eerst op behandelen. Ik heb er nu oxycodon bij gekregen omdat het gewoon niet meer te harden is qua pijn alles bij elkaar. Dus ik mag nu 21 tabletten op een dag eten -O-

.

Maandagavond heb ik een afspraak voor een behandeling van mijn rug/SI. Als dat niet gaat helpen, wat ik vermoed, dan wil ik een nieuwe mri scan van mijn rug om zeker te weten wat daar nu speelt en ook of de artrose daar verder verslechterd is in de afgelopen 2 jaar.

Ik weet niet of ik moet lachen of huilen om dit alles. Het valt me steeds zwaarder om er positief in te blijven staan merk ik wel.

**Geplaatst**: 17-01-26 12:08

Geplaatst: 17-01-26 12:08

Muronia, wil je heel veel sterkte toewensen want het is zwaar

Ik heb ook in zo’n soortgelijke periode gezeten waar ik van het een in het andere viel qua gezondheid en dat heeft best doorzettingsvermogen nodig om doorheen te komen :(:)

**Geplaatst**: 17-01-26 23:32

Re: Ischias, is dit normaal?

Geplaatst: 17-01-26 23:32

Ben je wel eens behandeld door een osteopaat?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-26 00:33

Re: Ischias, is dit normaal?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-26 00:33

Ik heb nu zoveel verschillende problemen die zich opstapelen en de meeste zullen indirect met elkaar te maken hebben of door elkaar versterkt worden dat het eigenlijk een grote chaos is. Je weet niet meer waar te beginnen. Daarom zegt de huisarts nu ook dat we 1 voor 1 naar de dingen moeten gaan kijken en zij wil graag dat de revalidatie arts gaat bepalen:
- waar is iets aan te doen
- welk probleem kunnen we dan het beste eerst aanpakken zodat kettingreacties die daardoor zijn ontstaan ook verbeteren

Wat ik weet is:
- het begon bij de rug-artrose op L5/S1 twee jaar geleden en de daarbijkomende uitstralingspijn in mn linkerbeen t/m de voet. Door die voortdurende hrftige pijn ben ik "kreupel" gaan lopen en mijn lichaam verkeerd gaan belasten. Pijn in dat been is 24/7 aanwezig. Bijkomend is enorme stijfheid. Geen sokken aan kunnen trekken, veters strikken, schoenen aantrekken algemeen. Ik loop alleen nog op sketchers. Voet niet ver genoeg op kunnen tillen en overal achter blijven haken/vaak struikelen. Niet lang stil kunnen staan, rechtop zitten, niet op rug en op linkerzij kunnen liggen. En heel beperkt in het lopen. Korte stukjes lukken, maar geen langere afstanden en in laag tempo (kreupel).

Daar is nu bij gekomen:
-ernstige artrose rechterknie, kraakbeen aan 1 zijde weg. Hierdoor veel zwelling, kan niet hurken, bukken, pijn bij traplopen
-regelmatig gezwollen enkels (vocht) beide kanten. Geen idee hoe dat komt.
- scheurtje meniscus knie links en daardoor zwelling van de knie. Bij draaien/buigen voortdurend geknak in het gewricht.
- ernstige artrose linkerheup weet ik nu sinds gisteren. Daar kunnen ook pijnklachten van komen in mn linkerbeen maar ik weet nu niet welke pijn vanuit mijn rug komt en welke dus blijkbaar uit mijn heup.
- sinds 2 weken nieuwe rug-pijnklachten in de lage rug. Bonkend/kloppende pijn in de rug zelf met stevige uitsralings/zenuwpijn in mn rechterbeen. Die pijn loopt vanuit mn rug door mn heup naar dijbeen en knie. Niet lager dan de knie.

Wat ik al had voor dit alles, maar wat ook pijn meebrengt:
-fibromyalgie (sinds de geboorte van mijn dochter. Zit in de familie, mijn moeder en oma hadden het ook)
-pds
-halux valgus, scheefstand grote teen aan beide voeten. Niet bevorderlijk voor juiste manier van lopen.
- geboren met heupdysplasie aan beide heupen. Mijn heupstand is daardoor niet 100% goed, wat de artrose kan verklaren.
- scoliose in de rug. Niet zo ernstig dat ik daar als jonge meid aan behandeld moest worden.

Dat is met elkaar een hele flinke waslijst aan dingen die het leven niet makkelijker maken

Ik heb de afgelopen jaren gelopen bij: reumatoloog, orthopeed, neuroloog, neurochirurg, pijnpoli, huisarts uiteraard regelmatig. Qua behandelingen heb ik een paar jaar geleden een kijkoperatie gehad aan mn rechterknie waarbij ze het gewricht zo goed mogelijk glad gekrabt hebben. In 2017 dus de hernia-operatie. En behandelingen bij manueel therapeut, fysiotherapeut en neuromusculair therapeut. En komende maandag ga ik naar iemand die massages, reiki, cupping, triggerpoint behandelingen doet. Ze kent mijn verhaal en ik heb wel vertrouwen in haar. Voorgenoemde therapeuten hebben dingen eerder verergerd dan verbeterd en dat heeft geen goeds gedaan voor mijn vertrouwen op dat gebied.

**Geplaatst**: 18-01-26 01:02

Re: Ischias, is dit normaal?

Geplaatst: 18-01-26 01:02

Hoe is je motoriek? Ben je onhandig of juist niet? Heb je als kind veel aften gehad? Heb je vaak het idee dat je 'altijd wat' hebt? Hoe reageer je op stevige pijnmedicatie? Ben je wel eens verdoofd bv bij de tandarts? Moet er dan bijgespoten worden of niet? Hoe gaat het hormonaal? Heb je pijn in je gewrichten? Is dit al vanaf jongsaf aan in mindere mate klachten? Ben je bekend met hoofdpijn/migraine? Soms wazig zicht ineens of een brom/piep in je oor? Droge ogen?

Soms wel eens duizelig of heftige hartslag bij niet passende activiteit?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-26 01:56

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-26 01:56

Hutcherson schreef:
Hoe is je motoriek? Ben je onhandig of juist niet? Heb je als kind veel aften gehad? Heb je vaak het idee dat je 'altijd wat' hebt? Hoe reageer je op stevige pijnmedicatie? Ben je wel eens verdoofd bv bij de tandarts? Moet er dan bijgespoten worden of niet? Hoe gaat het hormonaal? Heb je pijn in je gewrichten? Is dit al vanaf jongsaf aan in mindere mate klachten? Ben je bekend met hoofdpijn/migraine? Soms wazig zicht ineens of een brom/piep in je oor? Droge ogen?

Soms wel eens duizelig of heftige hartslag bij niet passende activiteit?

Ik ga proberen om alles te beantwoorden.

Mijn motoriek was altijd normaal. Ik was nooit superlenig maar wel sportief en priegelwerkjes vond ik altijd erg leuk. Nu is mijn grove motoriek niet meer goed. Ik voel me vaak een grote klungel omdat ik me vaak verstap, tegen dingen aanloop, met mijn voeten achter dingen blijf haken. Alsof ik afstanden niet meer goed kan inschatten. Laat vaak dingen uit mijn handen vallen. Ik kan met mijn handen gelukkig nog wel priegeldingetjes doen.

Ik heb bij mijn weten nog mooit aften gehad.

Het gevoel dat ik "altijd wat heb" heb ik vaak.. omdat ik ook altijd wat heb -O-

Op de meeste pijnmedicatie reageer ik normaal. Van pregabaline had ik wel veel bijwerkingen en de verdubbeling van de oxycodon gisteren viel ook helemaal verkeerd. Hartkloppingen, hyperventileren, misselijk en half van de wereld. Dat neem ik dus niet weer. Dan nog liever pijn.

Ik word standaard verdoofd bij de tandarts. Bij-verdoven is nooit nodig.

Hormonaal gaat het rustig. Ik gebruik de prikpil al wat jaren.

Pijn in mijn gewrichten heb ik al jaren, is echt begonnen na de geboorte van mijn dochter, nu 17 jaar geleden.

Hoofdpijn heb ik af en toe. Meestal spanningshoofdpijn.

Soms wazig zicht heb ik. Ik los dat op door een paar keer hard te knipperen. Dan gaat het over.

Een piep of bromtoon hoor ik niet gelukkig. Droge ogen heb ik ook geen

Nomineer dit bericht ×