Bokt.nl

**Geplaatst**: 27-07-16 08:36

Geplaatst: 27-07-16 08:36

Eens met bovenstaande en ik denk dat even flink knallen je kan helpen om bij die kern te komen

Dus niet na het ventileren denken "zo daar ben ik mooi vanaf en doorrrr" maar het als begin beschouwen van een verwerkingsproces

**Geplaatst**: 27-07-16 08:47

Re: Woede op een goede manier ventileren, maar hoe?

Geplaatst: 27-07-16 08:47

Heb je al eens EMDR geprobeerd?
http://www.emdr.nl/

Ik ben in mijn jeugd veel gepest en heb veel baat gehad bij een paar sessies EMDR. Het heeft me geholpen mijn emoties beter te kunnen plaatsen en duiden.

**Geplaatst**: 27-07-16 08:57

Re: Woede op een goede manier ventileren, maar hoe?

Geplaatst: 27-07-16 08:57

"Woede leidt tot extremen." Dat is ook gewoon de taak van woede, dus 'niets om je ongerust over te maken '.

Maar om woede echt kwijt te raken 'moet' je de extremen (knallen, sporten, schelden etc versus meditatie, vergeving etc.) kunnen laten voor wat ze zijn: nuttige extremen.

Een van de dingen die ik goed vind aan woede is dat er een notie in zit van 'wie denk jij wel niet die je bent, dat je dacht mij ZO te kunnen behandelen? !'
Die zelfwaardering is goud waard.
En weten hoe de rot streek in elkaar stak, en je voornemen om het zelf anders te doen -indien mogelijk, graag met veel mildheid! - is ook belangrijk.

**Geplaatst**: 27-07-16 09:15

Geplaatst: 27-07-16 09:15

Het is ook gewoon een heel zwaar proces.je boosheid komt vanuit pijn.het is ook niet een dingetje wat je zomaar kwijtraakt..de ene keer is het heftiger als de andere keer.vooral in bepaalde situatie's..ik had het wel eens moeilijk als ik zag dat bv. Mijn vriendinnen alles met hun ouders deden,steun en waardering kregen..er werd onvoorwaardelijk van hun gehouden.niet als jaloezie,maar voelde dan een grote leegte,een gevoel wat ik kan omschrijven als heimwee,maar ik ben al thuis..die warmte ik ken dat niet..ik heb dat ook nooit gehad..in mijn tiener tijd uitte zich dat vaak in destructief gedrag..ik weet natuurlijk niet jou hele verhaal,maar ik kan me wel heel goed in jou gevoel verplaatsen.. :(:)

loslaten van je boosheid is ook niet makkelijk,want dat is gewoon jou ding om ermee om te gaan..je "overlevings strategie"

@osmo heel erg mooi,hoe je het verwoord.ik ben het hier echt mee eens.

**Geplaatst**: 27-07-16 10:19

Geplaatst: 27-07-16 10:19

Ik werk o.a. met jongeren met diepgewortelde agressieproblemen. Wat wij inzetten is meditatieoefeningen, maar kan ook (onder begeleiding van een professionele instructeur) dat er een
kickboxles ingezet wordt. Het zijn dan geen reguliere kickboxlessen.

Tevens kan het helpen om met medicijnballen te gooien. Kies dan niet de lichtste, maar de zwaarste. Punt hierbij is alleen wel, dat ik denk dat je in zo'n boze bui, je begeleiding bij moet hebben die jou tot het naadje laat gaan en je op zo'n moment triggert om je boosheid te uiten op de bal.

Goed idee ook van EMDR, denk dat daar je eerste stap zit.. Je hebt ook NET, dat is wellicht ook een goede, maar dat is afstemmen met je huisarts/behandelaar.

**Geplaatst**: 27-07-16 11:41

Re: Woede op een goede manier ventileren, maar hoe?

Geplaatst: 27-07-16 11:41

On second thoughts: Jolien, je schreef over de woede van je vader - en dat je daar (terecht! ) boos over bent.
Dat maakt het ook extra ingewikkeld: je gezonde boosheid hierover is prima, maar uiteraard wil je niet boos zijn zoals hij boos was (=een terechte wens, hier en nu, als volwassene) - en drie tegen een dat jij vroeger totaal geen boosheid tegenover hem mocht uiten. (Wie niet uit een gelukkig gezin komt, kan boosheid niet altijd goed uiten. Niet zelden omdat daar ooit genadeloos straf op volgde.)

**Geplaatst**: 31-07-16 15:45

Geplaatst: 31-07-16 15:45

Janneke2 schreef:
On second thoughts: Jolien, je schreef over de woede van je vader - en dat je daar (terecht! ) boos over bent.
Dat maakt het ook extra ingewikkeld: je gezonde boosheid hierover is prima, maar uiteraard wil je niet boos zijn zoals hij boos was (=een terechte wens, hier en nu, als volwassene) - en drie tegen een dat jij vroeger totaal geen boosheid tegenover hem mocht uiten. (Wie niet uit een gelukkig gezin komt, kan boosheid niet altijd goed uiten. Niet zelden omdat daar ooit genadeloos straf op volgde.)

Dat klopt, ik heb ook een afkeer van boosheid, omdat ik er zoveel mee te maken heb gehad.

Ik merk dat er nog steeds ook een probleem zit bij assertief zijn, omdat ik gewoonweg bang ben dat ik wordt tegen gesproken zoals mijn vader dat altijd deed. Ik ben bang om mensen daardoor kwijt te raken.

Maar nu die boosheid, ik las hier iets over dat er altijd iets achter de boosheid zit, en ja, dat klopt...

Als mijn vader boos was, en schreeuwde, was ik bang van hem, hij maakte me zo klein, en ik werd daar ook nog eens heel verdrietig om. Waarom kon papa nooit eens lief zijn, waarom zag papa niet dat ik zo goed mn best deed, waarom luisterde papa nooit eens naar mij, waarom kon ik het alleen maar fout doen in zijn ogen?
Nu ik dit zo opschrijf, dit zo benoem, komt er een redelijk allesverwoestend verdriet over me heen. Ik voel het letterlijk vanuit mn hoofd mn lijf in sijpelen.
Ook komen er vragen op, waarom deed je dat nou? Waarom was je geen papa voor mij zoals een papa hoort te zijn? Waarom heb je me zoveel pijn gedaan?
En dan het verdriet voor de toekomst, ik heb geen vader meer, ik probeer hem steeds vaker bij voornaam te noemen als ik over hem praat. Hij zal geen opa voor mijn kinderen zijn, hij zal me niet wegbrengen naar het altaar als ik met de allerliefste man in mn leven trouw, het contact zal er nooit meer zijn.

Het maakt me ook zo verdrietig, waarom ik? Waarom moest mijn vader nou weer door zijn vader zo verpest zijn? Waarom heeft mijn moeder er nooit iets tegen gedaan? Waarom heeft er nooit iemand ingegrepen? Waarom kan ik geen ouders hebben zoals mijn vriend heeft? Vragen die niet te beantwoorden zijn, ik weet het, maar dit is de kern van het verdriet; waarom ik?

Soms denk ik wel eens, goh mijn depressie lijkt al beter te gaan, maar als ik dit typ, donder ik er weer keihard in...

**Geplaatst**: 01-08-16 07:34

Re: Woede op een goede manier ventileren, maar hoe?

Geplaatst: 01-08-16 07:34

Virtuele knuffel voor jou...!
En denkbaar zit je nu op een heel belangrijk punt 'dit is nu precies de pijn...!'

Nuttig, maar oh, wat doet het zeer.....!
:(:)

**Geplaatst**: 01-08-16 08:11

Re: Woede op een goede manier ventileren, maar hoe?

Geplaatst: 01-08-16 08:11

Ik was vroeger ook een vatje vol woede. Inmiddels veel minder. Ik ben gestopt met "waarom"-vragen. Accepteer en laat los is voor mij toch echt dé methode gebleken. Niet vergeten, maar het is verleden tijd, er is niks meer aan te doen dus ik steek er ook geen energie meer in.

**Geplaatst**: 01-08-16 11:08

Geplaatst: 01-08-16 11:08

Ayasha schreef:
Ik was vroeger ook een vatje vol woede. Inmiddels veel minder. Ik ben gestopt met "waarom"-vragen. Accepteer en laat los is voor mij toch echt dé methode gebleken. Niet vergeten, maar het is verleden tijd, er is niks meer aan te doen dus ik steek er ook geen energie meer in.

Ja die fase ga ik nu in, maar dat is nog niet zo makkelijk merk ik.

Ik ben na gisteren wel weer omgeslagen. Het ging de afgelopen 2 weken best goed, maar vandaag werd ik toch weer slecht wakker. Niet zo gek natuurlijk. Ik ga er straks nog even wat meer over opschrijven, want ik merk dat dat me veel helderheid geeft.

**Geplaatst**: 01-08-16 14:59

Re: Woede op een goede manier ventileren, maar hoe?

Geplaatst: 01-08-16 14:59

Momenteel zit ik in een heel erg goed traject en toevallig hebben we net ene stuk gehad over vermijding/onderdrukking.

Zie de emotie die je niet wilt als een boemerang, je gooit hem van je af, maar hij komt altijd terug. Leer jezelf om de boemerang in je hand te houden, of in je zak. Gebruik hem niet, maar gooi hem ook niet weg, want dat gaat toch weer averechts werken

**Geplaatst**: 01-08-16 15:16

Geplaatst: 01-08-16 15:16

Of leer hoe je met een boemerang omgaat. Het is een handig wapen. Als je hem op de juiste manier weet te gebruiken

**Geplaatst**: 01-08-16 15:31

Re: Woede op een goede manier ventileren, maar hoe?

Geplaatst: 01-08-16 15:31

Exact, maar op moment is de ts voornamelijk aan het gooien om er vanaf te komen...terwijl hij enkel vroeg of laat tegen d'r achterhoofd aan klapt.

**Geplaatst**: 01-08-16 15:32

Geplaatst: 01-08-16 15:32

Het is ook niet niks wat je hebt meegemaakt.
Dat verdriet zal een plek moeten krijgen.

Je kan je afvragen waarom ik.
Je kan ook zeggen, waarom ik niet.

Is heel moeilijk. Dat weet ik.
Ik praat nooit over papa of mama maar noem ze bij naam.
Op die manier neem ik afstand.

**Geplaatst**: 01-08-16 15:48

Geplaatst: 01-08-16 15:48

Ik herken heel veel in je uitleg. Altijd woede op de achtergrond aanwezig. Boos op alles en iedereen. Ook bij mij vanuit een gevoel van verdriet en frustratie. Kon nooit iets goed doen. Niet linksom en niet rechtsom. Werd niet gezien, gehoord of geloofd. Klappen, verwensingen en beschuldigingen waren aan de orde van de dag. Een diepe woede was altijd op de achtergrond. Ik voelde me niet gewenst en/of geliefd.

Bij de paarden dacht ik aan niks. Enkel waar ik op dat moment mee bezig was. Dat heeft me voor heel veel problemen behoed, dat weet ik zeker. Nu krijg ik therapie en medicatie. De woede is er nog maar ik snap de emotie die erachter zit beter. Het is wel erg in tweestrijd met mijn aard aangezien ik een lachebek ben en altijd voor iedereen klaar sta.

Naarmate ik ouder werd werd ook de woede iets minder (ben nu 50) maar of het ooit zal verdwijnen weet ik niet. Een voordeel is.. het verdwijnt ook weer zo snel als het komt. Een duidelijke sport of bezigheid om dit te laten verdwijnen heb ik nooit gevonden. Zodra ik bij de paarden klaar was kwam het weer terug. Rust en vrede in mezelf vinden helpt nog het meest. Acties en woorden van anderen kunnen jaren blijven hangen bij de ontvanger. Maar je weet diep in je hart wel dat je er toe doet. Dat je niet waardeloos bent. Hou van jezelf als een ander het niet kan. Ooit kun je het een plaatsje geven. 100% woede weg, dat geloof ik niet. Maar 75% weg is al een hele verbetering voor je gemoedsrust. Je komt er wel!

**Geplaatst**: 01-08-16 16:03

Geplaatst: 01-08-16 16:03

TS: zoals je het nu hebt opgeschreven komt er veel emotie naar boven, je raakt de kern van je woede in feite.

Schrijf je zelf al in een dagboek? Ik heb jarenlang elke avond in een dagboek geschreven, tijdens mijn depressie in de pubertijd is ook veel woede naar boven gekomen. Het hielp mij destijds erg goed om alles wat ik dacht op te schrijven, en al schrijvende kwam er meer en meer...ik pelde zeg maar een ui laag na laag.
Soms kraste ik gewoon heel hard met mijn pen over het papier, met zwarte inkt.
En dan vloeien de tranen van verdriet over het papier, en als het dagboek dan dicht ging kwam de vermoeidheid maar ook de ontspanning.

Want de woede was weer een beetje minder, en het verdriet mocht er zijn. En hoe meer het verdriet er mag zijn, hoe meer je uiteindelijk los kan laten. Alles werd op den duur veel minder heftig en intens.

**Geplaatst**: 01-08-16 16:09

Re: Woede op een goede manier ventileren, maar hoe?

Geplaatst: 01-08-16 16:09

Voor mij heeft NEI therapie wonderen gedaan.
Leerde daardoor de opgeslagen boosheid af te vloeien.
Daarna eigenlijk nooit meer problemen mee gehad. Ik ben nu het omgekeerde daarvan, er is eigenlijk niet echtmeer wat me van slag krijgt.

**Geplaatst**: 01-08-16 16:17

Geplaatst: 01-08-16 16:17

De woede toestaan, de pijn eronder ontdekken, de pijn toelaten en bepraten/delen met mensen die je vertrouwt en hierin erkent worden. Het verdriet ervan voelen en er over huilen totdat je erover uitgepraat en uitgehuild bent en je merkt dat je het een plek gegeven hebt.
Staat hier heel kort op een rijtje maar is een proces van jaren. Dingen uit je jeugd hebben een hele diepe impact op je ziel. Sterkte ermee, er is uiteindelijk mee te leven. Er komt een moment dat het niet meer uitmaakt omdat je er los van bent. Daarmee bedoel ik dat het je niet meer raakt omdat je er in je dagelijkse leven geen last meer van hebt omdat je het kan handelen. Het blijft wel altijd een pijnlijke/lege plek is mijn ervaring maar het gaat niet meer met jezelf aan de haal.
Je bent goed bezig in ieder geval! Nogmaals sterkte met dit heftige proces! Probeer dicht bij jezelf te blijven, ook hierin.

**Geplaatst**: 04-08-16 10:31

Geplaatst: 04-08-16 10:31

Poenarie schreef:
Ik werk o.a. met jongeren met diepgewortelde agressieproblemen. Wat wij inzetten is meditatieoefeningen, maar kan ook (onder begeleiding van een professionele instructeur) dat er een
kickboxles ingezet wordt. Het zijn dan geen reguliere kickboxlessen.

Tevens kan het helpen om met medicijnballen te gooien. Kies dan niet de lichtste, maar de zwaarste. Punt hierbij is alleen wel, dat ik denk dat je in zo'n boze bui, je begeleiding bij moet hebben die jou tot het naadje laat gaan en je op zo'n moment triggert om je boosheid te uiten op de bal.

Goed idee ook van EMDR, denk dat daar je eerste stap zit.. Je hebt ook NET, dat is wellicht ook een goede, maar dat is afstemmen met je huisarts/behandelaar.

Ik heb nog even gekeken naar NET therapie, maar dat is misschien ook wel voor mij geschikt. Vooral ook omdat ik mijn jeugd alleen maar zie als iets negatiefs. Daarnaast heb ik ook altijd veel last van solk(somatische onverklaarbare lichamelijke klachten), waardoor je ook in aanmerking komt voor deze therapie.

**Geplaatst**: 04-08-16 13:46

Geplaatst: 04-08-16 13:46

Coloured schreef:
De woede toestaan, de pijn eronder ontdekken, de pijn toelaten en bepraten/delen met mensen die je vertrouwt en hierin erkent worden. Het verdriet ervan voelen en er over huilen totdat je erover uitgepraat en uitgehuild bent en je merkt dat je het een plek gegeven hebt.
Staat hier heel kort op een rijtje maar is een proces van jaren. Dingen uit je jeugd hebben een hele diepe impact op je ziel. Sterkte ermee, er is uiteindelijk mee te leven. Er komt een moment dat het niet meer uitmaakt omdat je er los van bent. Daarmee bedoel ik dat het je niet meer raakt omdat je er in je dagelijkse leven geen last meer van hebt omdat je het kan handelen. Het blijft wel altijd een pijnlijke/lege plek is mijn ervaring maar het gaat niet meer met jezelf aan de haal.
Je bent goed bezig in ieder geval! Nogmaals sterkte met dit heftige proces! Probeer dicht bij jezelf te blijven, ook hierin.

Mooi gezegd

, en denk ook dat het helemaal zo is.
TS sterkte :(:)

**Geplaatst**: 04-08-16 23:34

Re: Woede op een goede manier ventileren, maar hoe?

Geplaatst: 04-08-16 23:34

Ik heb zelf enorm veel gehad aan een boekje. Niet eens een hulpboek of zelfhulpboek. Maar ik kon mezelf er bijzonder goed mee helpen.
Tiny beautiful things: advice on life and love from dear Sugar. Van Cheryl Strayed.

Niet om jezelf even mee te troosten, of voor de kleine dingetjes. Ik heb er echt heel veel in gevonden waarmee ik mijn grote beslissingen en issues helder kon zien voor wat ze waren en wat ik er mee kon en wilde. Heel bijzonder.

Nomineer dit bericht ×