Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Het leven loopt niet altijd zoals mensen vinden dat het "hoort". Als ik uit een hartstilstand gehaald wordt is de kans reëel dat ik er niet bijzonder goed uit kom. Het was al beperkter om mee te beginnen. Ik ben ook niet in al te beste conditie. Denk dat er veel 80 jarigen gezonder zijn dan ik helaas.
Desalniettemin blijft mijn gevoel over jouw reactie hetzelfde. Iemand van 80 met nog even veel overlevingsdrang kan net zo goed een realistisch beeld hebben en tóch er voor kiezen dat dat het ze waard is. óf misschien ook niet, maar is het eerlijk om iemands levensdrang te bagatelliseren enkel omdat jij denkt dat hij of zij wel van gedachte zal veranderen als ie zit te kwijlen?
). Dat spuitje is geen moment meer in me op gekomen, ook niet toen de vooruitzichten waren dat het niet meer zou gaan lukken. Ik zou het er nog steeds heel moeilijk mee hebben. Maar ik ben niet meer zo sterk van mening dat het dan maar meteen mag ophouden... Na het ontvangen van wat beperkingen van het lot, karma, God, Allah of weet ik veel wie of wat dit georganiseerd heb en na maanden revalideren heb ik gezien hoe zeer mensen die overtuigd zeiden "dit wil ik nooit" na dat het ze overkwam er tóch voor 100% voor gingen. Er was daar niet één persoon die zei "ik heb altij al geweten dat ik door zou willen gaan ook als ik beperkt(er) werd. Stuk voor stuk (ja je praat met elkaar op zo'n momenten) zeiden ze dat ze voorheen altijd gezegd hadden nooit zo te willen leven... Maar nu kwam opgeven niet eens meer in hun op.
Ik bleek met veel meer beperkingen een kwaliteitsvoller leven te kunnen leiden dan ik dacht.
Ik weet niet of ik nog steeds zo blij zou zijn als ik niet meer kon lopen, maar inmiddels ben ik "willing to take the risk".
Jij jouw keuze, zij de hunne... Dat realistische beeld kan je ook zonder sarcasme en ironie scheppen. Zelfs ik kan dat (en mijn man zegt dat mijn moedertaal niet nederlands is maar sarcamse.
) dus dan kan iedereen het. Graffi86 schreef:Gillbo schreef:Klopt en ze komen er mee weg omdat zij een eed hebben afgelegd waarbij ze moeten beloven er alles aan te doen om iemand in leven te houden.
Dat klopt bijna. Ze hebben een eed afgelegd waarin staat dat ze niet zullen schaden. Daarmee wordt in eerste instantie bedoeld iemand beter maken, maar mocht dit vooruitzicht er niet (meer) zijn is het hun taak om verder lijden (dan wel schade) te voorkomen.Gillbo schreef:Dat snap ik niet, je moet nl áltijd zorgen dat de ademweg vrij is, dan check je ook of er niks om de nek zit, heb je dat niet geleerd bij de cursus?
Ademweg vrij doe je door een head-tilt dan wel chin-lift te doen (hoofd iets achterover, kin omhoog, neus hoogste punt) Daarmee maak je automatisch de ademweg vrij, behalve als er iets in de keel zit (wat je dan weer merkt bij mond-op-mond beademing)
Het zoeken naar iets dat (strak) om de nek zit hoort er niet bij. Of iemand moet een sjaal om hebben, anders laat je de nek voor wat het is. Kost te veel tijd. (vooral omdat masseren prioriteit nummer 1 is, beademen is bijzaak)
Gillbo schreef:Oh dat is apart, dan heb ik het altijd verkeerd aangeleerd gekregen. Wij controleren áltijd.
anjali schreef:Suusie22 schreef:Zoals ik nu ben, en ze zijn er optijd bij, dan mogen ze reanimeren. Ben ik 60+, laat me dan maar gaan.
Dacht je dan dat er boven de 60 niets leuks meer te beleven valt?
Dus voor mij hoeft het ook niet na mijn 60e.