Bokt.nl

vuurneon schreef:

Maar is harder altijd verstandig? Ik stoor mij zelf wel aan collega's die roepen 'ik liep hier ook hoor met een zware bronchitis!' Joh, applaus... Lekker iedereen besmetten en op halve kracht werken omdat je te ziek bent en uiteindelijk door de baas naar huis moet worden gestuurd én alsnog thuis moet uitzieken.
Nu is het voor paarden niet erg dat je daar ziek naast staat uiteraard, maar ik zie zeker wel situaties waarvan het verstandiger is de cavalerie erbij te halen. Als ik zelf écht ziek ben, stuur ik liever iemand anders naar de paarden. T zal de paarden een zorg zijn wie hun eten bezorgd en ik ziek liever uit dan zodat ik weer sneller helemaal beter ben ipv lang half blijf doorsukkelen.

_Zoe schreef:

Ja ik denk van wel, m'n moeder is twee dagen terug zo hard op haar hoofd gevallen en heeft zo'n zware hersenschudding dat ze er twee blauwe ogen van heeft gekregen. Toch stond ze vandaag achter m'n rug om de wei te mesten wat volgens haar wel ging, terwijl ze stijf van de morfine staat.

RaafSmits schreef:

Denk inderdaad niet dat het te maken heeft met wel of niet een paardenmens zijn als je hard bent voor jezelf.
Denk dat dat meer in je opvoeding en genen te maken heeft.
Vaak zie je dat als ouders snel "miepen "de kinderen dat ook eerder doen.
En inderdaad wat is je passie en hoeveel heb jij er voor over om daar in te gaan??

bruintje123 schreef:

Kun he hilarisch vinden goof maar zo is het gewoon.
Van die paarden miepjes die meteen alles voelen en hun paard laten staan.
Of mensen die eerst hun paard verzorgen en dan pas weer in bed duiken.

Wat je natuurlijk ook hebt met fanatiek honden begeleiders als voorbeeld.
Een dier kan nu eenmaal niet voor zichzelf zorgen. En dan haal je de echte honden/paarden mensen er direct uit.
Of de mensen die maar een dier hebben.

MayDayParade schreef:

Tja, als jij betaald verlof hebt om ergens van te herstellen, vervolgens gaat rijden (notabeen een verzorgpaard wat gewoon overgenomen werd door de eigenaar) een terwijl dat niet nodig is en veel langzamer revalideert, vind ik ik dat best asociaal tegenover je werkgever.

Ik weet niet precies hoe het in jouw geval was dus daar ga ik niet over oordelen. Maar in haar geval was het echt: lekker puh ik werk het allemaal maar tegen en er werd volop opgeschept over hoe stoer ze wel niet was.

bruintje123 schreef:

ElineS
Ik weet wat de griep is. Wat ik dan gelukkig zelden heb. Maar trillend en kotstend de stal doen is toch te doen.

Janneke2 schreef:

Anne_GTI schreef:

Mooi voorbeeld is een hernia. Het herstel hiervan is erg gerelateerd aan de drijfveer om te herstellen. Een fanatieke sporter of ondernemer is met drie weken weer volop aan de slag terwijl passieve werknemers er gemiddeld 3 maanden over doen om te herstellen naar hetzelfde niveau.

BRRRR!!!!

Ik hoop maar dat jij niet werkt als personeelsmanager of nog erger: bij de arbodienst.

Tinkerloos schreef:

Ik mocht na mijn herniaoperatie 3 maanden NIKS doen.
Niet tillen,niet bukken niet stofzuigen,niks.
Heb ik ook niet gedaan terwijl ik het wel kon.
De arts zei dat als ik wel dingen ging doen dat er dan op de plek van de wond littekenweefsel zou komen en dat dat dan niet te verhelpen was,maar dat het dan wel dezelfde pijn als de hernia zou kunnen opleveren.
Ik heb dus braaf geluisterd.
Paard had rust op de wei.
Huishouden werd door mijn schoonmoeder en man gedaan.
Na 6 maanden mocht ik weer paardrijden, en dat heb ik toen ook gedaan.
Noem me maar een watje,ik noem het gewoon respect voor je lichaam.
Beter 6 maanden niet rijden dan de rest van mijn leven met een verotte rug leven.

Goof schreef:

Ik heb echt heel weinig begrip voor mensen die niet kunnen werken, maar wel naar stal kunnen. Is niet persoonlijk tegen jou, dus excuus als dat zo over komt

Ik geloof er niet in dat mensen geen vrienden, familie of stalgenoten hebben die even een dagje je paard kunnen doen. Ik vraag me dan ook serieus af wat er gebeurt als je je been breekt, een auto-ongeluk krijgt of om een andere reden even uit de running bent.