Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-08-14 17:03

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 29-08-14 17:03

Ik heb ook geen 'problematiek', maar ik merkte wel dat ik anders was dan mijn meeste leeftijdsgenootjes, en dat was wel degelijk veroorzaakt door het verschil in IQ en verschil in denkwijze in vergelijking met hen. Ik vond gewoon heel andere dingen interessant enzo. Daardoor kreeg ik sociale problemen omdat ik 'er niet bij hoorde', continue buiten de groep viel. Sinds het gymnasium, toen ik meer mensen op mijn niveau leerde kennen, ging dat langzaam weer voorbij en veranderde dat.
Tegenwoordig kies ik gewoon zelf de mensen uit waar ik bij aansluit, maar als jong kind ligt dat nog wat ingewikkelder.

**Geplaatst**: 29-08-14 17:07

Geplaatst: 29-08-14 17:07

Precies. Niet alles ligt zo zwart-wit. Misschien geldt voor veel mensen dat ze wel zonder sociale problemen hoogbegaafd 'geboren worden', maar omdat je toch niet helemaal (of helemaal niet) aansluit bij je leeftijdsgenoten en in mijn geval gold wat ik al eerder las: dat ik de leraren vaak te slim af was, moest verbeteren en moeilijkere boeken las dan zij - en dat is moeilijk. Sociale isolatie is in veel gevallen een mooie trigger voor sociale problemen. Waarom worden HB'ers perfectionisten? Want ook dat hoeft niet aangeboren te zijn. Maar we horen ons hele leven 'dat wij dat wel moeten kunnen, wij zijn toch zo slim?' dus durven we geen fouten meer te maken. Enzovoort.

**Geplaatst**: 29-08-14 17:16

Geplaatst: 29-08-14 17:16

Die laatste zin van jou klinkt inderdaad erg herkenbaar.

Net zoals dat ik van de leraren best extra (interessanter) werk mocht doen, vroeger. Maar dan moest ik wél eerst het standaard werk afmaken, want als ik hoogbegaafd was moest ik dat in topsnelheid kunnen.
Ze gingen er dan even aan voorbij dat het werk nooit afkwam omdat het zo saai was dat ik het uit verveling gewoon niet eens af kreeg. Ik werkte als een slak omdat ik totaal ongemotiveerd was.

Een mens wordt deels ook gecreëerd door zijn omgeving.

**Geplaatst**: 29-08-14 17:18

Geplaatst: 29-08-14 17:18

Aleeneh, jij ook hier

Ik herken heel erg wat je zegt! Ik heb in het middelbaar mijn taal aangepast omdat ik te proper en te moeilijk sprak. Ik durfde niet zeggen wat ik aan het denken was omdat ik bang was dat mensen me saai gingen vinden. Dus hield ik mijn mond en sprak enkel als ik iets 'normaals' kon bijdragen aan het gesprek.
Als ik dronken ben (jaja ik ben jong

) bespreek ik de wereldproblematiek. Dan durf ik dat, omdat ik anders bang ben dat mensen mij saai vinden. En een goede discussie partner vinden is moeilijk, daarom is bokt ook zo leuk, al die mensen om mee te praten

Even een test gedaan, zat ergens tussen de 120-130 IQ, dus kom aardig in de buurt. Misschien maar eens eentje serieus doen.

**Geplaatst**: 29-08-14 17:24

Geplaatst: 29-08-14 17:24

Dit klinkt heel bekend, alleen zie ik mezelf echt niet als HB. Wel op vwo begonnen, maar het niet eens gehaald. Dus dat IQ zal wel meevallen. Niet verkeerd bedoeld, maar ik krijg alleen van de term 'hoogbegaafd' al een naar gevoel. Ik heb een afkeer van alles wat ook maar een beetje klinkt als 'ik ben beter dan jij', dus daar zal het wel aan liggen.

Ik heb niet het hele topic gelezen, maar zijn er ook mensen die té veel met mensen meeleven? Ik kan me helemaal druk maken over de gevoelens van een willekeurig persoon. Kan zelfs iemand van TV zijn. Zo erg, dat ik er niet van kan slapen. Ik heb het verlangen om diegene te leren kennen en te vertellen dat hij/zij zich niks moet aantrekken van wat anderen zeggen.

Ben sociaal niet zo sterk, maar ik weet wat ik moet zeggen om mensen tevreden te houden. Ik kan slecht omgaan met leeftijdgenoten, die zijn vaak zo flauw bezig. Niet eens kinderlijk, maar gewoon stom. Ik ben zelf nogal vaak een klein kind, hehe.

En hoe zit het met de drang om álle feitjes te willen weten? Een rij Franse woordjes leren is me te veel, maar een compleet geschiedenisboek niet. Nog beter als het fantasy is (Tolkien

). Heeft 'HB' (urgh) dus niet alleen te maken met IQ?

**Geplaatst**: 29-08-14 17:28

Geplaatst: 29-08-14 17:28

Tsja. Hoogbegaafd hoef je niet als 'opscheppen' te zien. Ik noem het vaak ook niet van mezelf omdat het toch inderdaad door veel mensen als 'opscheppen' wordt gezien, maar voor mij is het dat niet. Het is gewoon een naamkaartje voor een feitelijk verschijnsel.
Van veel hoogbegaafde mensen hoor je trouwens ook júist dat ze hun school niet halen. Dat betekent echt niet dat je niet hoogbegaafd bent.

Wellicht is dat meer hoogsensitief oid?

Hoogbegaafdheid is niet alleen IQ, maar ook een bovenmatig hoge creativiteit (niet in de zin van tekenen oid, maar meer qua probleemoplossing), en gaat inderdaad samen met eigenschappen zoals heel geïnteresseerd zijn in specifieke dingen en vaak ook hoge concentratie op kunnen brengen voor die specifieke dingen, terwijl andere dingen er meer bij in schieten.

http://www.lich.nl/content/hoogbegaafdheid.html
http://www.lich.nl/content/intelligenti ... vatie.html

**Geplaatst**: 29-08-14 17:35

Geplaatst: 29-08-14 17:35

Blue_Eyes schreef:
Precies. Niet alles ligt zo zwart-wit. Misschien geldt voor veel mensen dat ze wel zonder sociale problemen hoogbegaafd 'geboren worden', maar omdat je toch niet helemaal (of helemaal niet) aansluit bij je leeftijdsgenoten en in mijn geval gold wat ik al eerder las: dat ik de leraren vaak te slim af was, moest verbeteren en moeilijkere boeken las dan zij - en dat is moeilijk. Sociale isolatie is in veel gevallen een mooie trigger voor sociale problemen. Waarom worden HB'ers perfectionisten? Want ook dat hoeft niet aangeboren te zijn. Maar we horen ons hele leven 'dat wij dat wel moeten kunnen, wij zijn toch zo slim?' dus durven we geen fouten meer te maken. Enzovoort.

Hier kan ik mij zo bij aansluiten!
Vooral door dat ik geen aansluiting kan vinden bij mijn 'eigen' mensen, sluit je je zelf (ongemerkt misschien wel zelfs) af van sociale activiteiten.
Als mijn school vrienden een avondje bij elkaar gaan 'chillen', heb ik geen behoefte om er bij te zijn.
Niet omdat het niet gezellig is, want ik ben echt gek op mijn gekke vrienden, maar gewoon omdat ze de hele avond praten over dingen waarvan ik denk... pff wat saai of hmpf niet mijn ding..

En inderdaad, hoog sensitief... Vroeger kon ik overal om janken :')

Nog steeds maar I'll stay strong, ik vind sommige dingen heel erg en trek hèèl snel dingen persoonlijk aan terwijl het niet eens zo bedoel is bijvoorbeeld..

**Geplaatst**: 29-08-14 17:37

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 29-08-14 17:37

Ik lees dat de combinatie vaak gemaakt word, HSP en HB, en dat je dat terug vind onder nieuwetijdskinderen. Wel interessant.

**Geplaatst**: 29-08-14 17:59

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 29-08-14 17:59

Na het doorlezen van dit topic, herken ik me wel een beetje in jouw situatie.
Ik ben nooit getest en heb ook geen idee of ik hoogbegaafd ben (ik ben best slim, maar ik weet niet of ik zo slim ben

)

Ik heb ook heel vaak stress, gewoon als ik ergens random aan denk van 'dat moet nog gebeuren' of 'stel je voor dat ik dat zou doen', krijg ik stress (ik weet dus niet of dat er iets mee te maken heeft

)
Ik heb dan ook de 'vervelende' gewoonte om met mijn voet op en neer te wippen, hier word ik rustig van.

Maar in het lager onderwijs had ik hetzelfde.
Ik leerde ontzettend graag bij en vond alles interessant, maar zodra leerkrachten dingen begonnen te herhalen omdat andere het niet snapten, verloor ik de interesse en begon ik me te vervelen.
Huiswerk was ook altijd 's morgens snel invullen tijdens het ontbijt (ik moest het echt maken van mijn ouders, anders deed ik het niet)
Bij ons was er ook altijd wel wat competitie wie 'eerste' zou zijn. Dit vond ik wel leuk want dat was ik altijd zonder al te veel moeite te moeten doen.

Toen ik in het middelbaar kwam, kende ik het woord leren niet

Eerste jaren gingen vlotjes, want daarbij moest je niet al te veel leren.
In de jaren daarna werkte het 'even kijken naar mijn leerstof voor de toets begint' niet meer.
Dus toen gingen de punten heel hard naar beneden (tot grote teleurstelling van mijn ouders)

Ik heb mijn diploma nu en ga naar de universiteit, maar ik ben echt bang dat ik door mijn luiheid niet ver zal geraken

Ik denk niet dat ik hoogbegaafd ben, maar ik kan me wel vinden in jouw situatie.

**Geplaatst**: 29-08-14 18:11

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 29-08-14 18:11

Die dingen herken ik ook van mezelf, maar die koppel ik naar mijn idee meer aan de ADD dan aan de HB...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-08-14 18:38

Geplaatst door de TopicStarter : 29-08-14 18:38

Ik heb alleen een vriendin op school verteld dat ik hoogbegaafd ben nadat ze hiernaar vroeg. De rest van mijn klas en zelfs de meeste leraren wisten hier niks van. Vind zelf de term hoogbegaafd heel raar klinken. In het engels vind ik dit nog erger 'highly gifted' brrh. Maar hoe moet ik het anders noemen, ik heb de naam niet uitgekozen omdat ik deze zo leuk vind.

Heb het topic ook niet geopend om van de daken te schreeuwen dat ik hoogbegaafd ben, maar gewoon om met mensen die herkennen wat ik nu ervaar hierover te kunnen praten. Dat voelt op de een of andere manier toch fijn, ook om te weten dat er meer mensen zijn die het kennen.

**Geplaatst**: 29-08-14 18:42

Geplaatst: 29-08-14 18:42

Aleeneh, als ik jouw posts lees zou ik ze zelf geschreven kunnen hebben.

Ik ben naast HB ook HSP, en nee, daar schep ik echt niet over op of ben er blij om, maar dat ben ik nou eenmaal. En het laat wél dingen op zijn plek vallen, waardoor je je niet meer 'raar' voelt, als puber zijnde bijvoorbeeld. HB zie ik dan ook echt niet als afwijking, maar je zult er toch mee om moeten leren gaan. Je bent nou eenmaal niet gemiddeld. Hoe graag jij zelf of anderen dat ook zouden willen.
Ik denk dat erachter komen dat je HB bent voor veel mensen wat puzzelstukjes op zijn plaats laat vallen. Daarom denk je anders dan je meeste klasgenootjes en daarom heb je vaak dus weinig aansluiting bij leeftijdsgenoten.
Edit: Finilox, dat bedoel ik. Je komt erachter dat je tóch niet de enige bent en je kunt met mensen die dingen van jou herkennen praten. Wat veel minder goed kan met klasgenoten, want die snappen je vaak niet.

**Geplaatst**: 29-08-14 18:49

Geplaatst: 29-08-14 18:49

Ik meld me ook.

Na een vermoeden van mijn ouders op mijn 8ste getest waar een duidelijke uitslag uit kwam.

Ik ga zodra ik tijd heb uitgebreid reageren, moet zo werken!

Maar het komt neer op hetzelfde lijntje als de meesten, tot en met groep 3/4 mezelf kapot verveeld, in groep 3 leerde ik lezen dus kwam er standaard achter mijn rechtop staande lesboek een leesboek, groep 5 en 6 in één jaar gedaan, daarna op naar groep 7 waardoor ik gepest werd door de oudere (jaloerse) klasgenootjes. Toen ik mijn entreecitotoets verklooide met een score van 231 (reden? De juf beloofde me dat ik computerspelletjes mocht spelen als ik klaar was met de toets) hebben mijn ouders besloten me naar een andere school te doen waar ik binnen het jaar heb leren concentreren, waardoor ik naar het gymnasium kon.
Dat met de hakjes over de sloot gehaald, want tsja, leren en automatiseren, dat is me nooit aangeleerd.

En nu, na twee jaar uni, beland op het HBO waar ik met twee vingers in m'n neus door de stof heen ga, inmiddels alweer in het tweede jaar.

Opleiding? Pedagogiek.
Doel? Werken met hoogbegaafde kinderen!

**Geplaatst**: 29-08-14 19:01

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 29-08-14 19:01

Ik had een zoon thuis die een IQ van boven de 140 heeft, maar hij miste één ding om daar echt gebruik van te maken, de nieuwsgierigheid en gedrevenheid. Hij vond het allemaal wel best, wel fluitend door allerlei opleidingen gevlogen maar nooit de drive gehad om zich ergens echt in te verdiepen.

**Geplaatst**: 29-08-14 19:44

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 29-08-14 19:44

Ik heb even een vraag.
Ik las net deze site http://www.lich.nl/content/hoogbegaafdheid.html die Aleeneh hier postte.
Ik herken me in echt heel veel dingen. Niet alles, maar toch wel veel. Nu vraag ik me af, ik doe maar havo. Heb even vwo gedaan, maar door luiheid weer terug gestroomd naar havo.
Zou ik ook hoogbegaafd kunnen zijn ? Ik heb er eigenlijk nog nooit over nagedacht omdat ik altijd op havo heb gezeten, en ik geef toe dat ik wel stereotype altijd 10en halen op gymnasium in mijn hoofd had (nu dus niet meer).

**Geplaatst**: 29-08-14 19:53

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 29-08-14 19:53

Je niveau heeft niks met hoogbegaafdheid te maken.
http://www.lich.nl/content/onderpresteren.html Zie ook dit.

**Geplaatst**: 29-08-14 19:59

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 29-08-14 19:59

Ja klopt die had ik gezien, maar ik heb ook ondanks dat cito atheneum aangaf nooit gedacht dat ik een niveau hoger moest hebben. Soms vind ik dan school wel moeilijk, en denk ik ook wel dat ik dingen niet ga snappen. Ik heb eigenlijk nooit het gevoel gehad dat ik daadwerkelijk vwo had kunnen halen, en dat havo onder mijn presteren is behalve op bepaalde vakken.

**Geplaatst**: 29-08-14 20:41

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 29-08-14 20:41

Je iqtest heeft er niks mee te maken.
Ik doe ook "maar" mbo omdat de groep8 lerares vond dat ik niet meer kon.

Je moet de motivatie ook hebben.
Of je kunt eeb leerprobleem hebben enzovoorts.

**Geplaatst**: 30-08-14 08:38

Geplaatst: 30-08-14 08:38

Santigo_ schreef:
Aleeneh, als ik jouw posts lees zou ik ze zelf geschreven kunnen hebben.

Ik ben naast HB ook HSP, en nee, daar schep ik echt niet over op of ben er blij om, maar dat ben ik nou eenmaal. En het laat wél dingen op zijn plek vallen, waardoor je je niet meer 'raar' voelt, als puber zijnde bijvoorbeeld. HB zie ik dan ook echt niet als afwijking, maar je zult er toch mee om moeten leren gaan. Je bent nou eenmaal niet gemiddeld. Hoe graag jij zelf of anderen dat ook zouden willen.
Ik denk dat erachter komen dat je HB bent voor veel mensen wat puzzelstukjes op zijn plaats laat vallen. Daarom denk je anders dan je meeste klasgenootjes en daarom heb je vaak dus weinig aansluiting bij leeftijdsgenoten.
Edit: Finilox, dat bedoel ik. Je komt erachter dat je tóch niet de enige bent en je kunt met mensen die dingen van jou herkennen praten. Wat veel minder goed kan met klasgenoten, want die snappen je vaak niet.

Ik loop zelf nog met gemengde gevoelens over deze combinatie. Enerzijds is het mooi, maar anderzijds ook moeilijk. Vooral omdat je heel veel interesses hebt, veel wil doen etc, je hoofd nooit stil staat, maar door HSP het vaak niet allemaal kan bolwerken. Heb jij dit ook?

**Geplaatst**: 30-08-14 09:58

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 30-08-14 09:58

Ja hoor Robin-S, herken ik me helemaal in. Ik wil ook nog veel te veel. Te veel vind ik interessant, kan ook door blijven gaan over iets terwijl een ander er al lang klaar mee zou zijn. Dat is ook wel typisch HB.
En nu gewoon toch nog gaan voor de uni durf ik niet. Deels door HSP. Blijf alles maar doodredeneren. Als ik nu dit dan kan ik dan dat en als ik nu weer zus zou doen dan... dat is weer HB. Ik denk wel dat het geen uitzonderlijke combi is, en van HSP heb ik zelf het meest last op sociaal vlak.

**Geplaatst**: 30-08-14 10:26

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 30-08-14 10:26

Ik herken het ook heel erg. Ik heb er wel voor gekozen naar de uni te gaan. Dit is enorm verrijkend, maar het HSP vlak speelt idd soms op. Al moet ik zeggen dat het ook vervelend is als je merkt dat je het beter kunt uitleggen dan je prof of problemen ziet ontstaan en daar een oplossing voor biedt maar niet gehoord wordt omdat je 'maar' een student bent.
De twee in evenwicht houden lijkt me niet zo simpel, maar als je jezelf ergens echt nuttig in kunt maken, lijkt me dat het meest rustgevend.

**Geplaatst**: 30-08-14 10:42

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 30-08-14 10:42

Ik ken veel mensen die bovengemiddeld intelligent zijn door mijn opleidingsniveau. Deze mensen hebben zeker niet speciaal aanpassingsproblemen. Als je daar mee te kampen hebt zou ik het eersder zoeken in een ander probleem.
Dingen die ik hier voorbij ziekomen als, eerst aansluiting vinden op de uni, sociale problemen, zelfs lui zijn, angststoornissen etc etc die komen in elke bevolkingsgroep voor.
Is het echter iemand met een normaal IQ, dan wordt zo iemand als dom en lui bestempeld. Kun je wel goed leren dan mag je dat ineens onder het kopje hoogbegaafd scharen. Daar heb ik doorgaans een beetje moeite mee.

Zo was er laatst een professor op tv die gewoon een hork van een vent was en dan ook steeds met het excuus kwam dat hij daar niets aan kon doen want hij was hoogbegaafd _-:(

Ik denk dat men daar erg mee moet oppassen en gewoon sociale problemen vooral niet moet gaan koppelen aan het hoogbegaafd zijn. daarmee zet je jezelf in een verdomhoekje.

**Geplaatst**: 30-08-14 10:47

Geplaatst: 30-08-14 10:47

Sizzle, ik zie dat soort dingen omgekeerd (of ik nu HB ben of niet, HSP alle sinds wel) voor mij is dat de start van verbetering ipv een hokje om in vast te zitten en alles op te smijten. Ik zie het zo: oké ik weet dat ik HSP ben (eventueel HB) en ga via deze weg proberen aan mezelf te werken en zo een beter persoon te worden omdat ik weet waar het vandaan komt en ik juist daarom niet kan zeggen: ik weet niet waarom ik dit of dat doe. Ik weet het wel, en dat is juist de motivatie om er mee aan de slag te gaan.

**Geplaatst**: 30-08-14 10:49

Geplaatst: 30-08-14 10:49

Op zich was er bij mij zeker wel een samenhang, maar dat kwam meer door klasgenoten die een gesprek opvingen tussen mijn juf en mijn ouders toen de testuitslag besproken werd.

So far mijn rustige tijd op school, ik werd er intens mee gepest en dat maakt dat ik niet snel meer vertel dat ik hoogbegaafd ben, maar ook dat ik erg introvert ben geworden door het pesten..

**Geplaatst**: 30-08-14 10:51

Geplaatst: 30-08-14 10:51

Precies Aria, ik gebruik het ook niet als excuus. Vind dat je dat ook niet moet doen. Wel als herkenning voor jezelf en inderdaad als motivatie voor je eigen ontwikkeling.

Nomineer dit bericht ×