Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
wendyenbram schreef:Als we op vakantie gaan met de kids vinden we dat helemaal geweldig. Ook wij komen dan tot rust. Ook dagjes weg is helemaal gezellig. Goede gesprekken voeren we sowieso wel, Maar WIJ zelf vinden het belangrijk om er ook eens even tussen uit te zijn, zonder kids. en wat is nou 1 keer een weekend per jaar? Anderen regelen om de haverklap een oppas om uit eten te gaan (wij nemen de kids gewoon mee) anderen doen dat voor elke verjaardag die men heeft af te lopen. Wij gaan om de beurt of nemen de kids mee.
Nee ik denk dat onze kinderen minder vaak bij een oppas komen, dan een gemiddeld ander kind.
Relaxed schreef:Ik denk dat het voor alle partijen heel goed is om eens een paar dagen zonder je kids op pad te gaan.. Je bent immers niet alleen papa en mama van, maar ook nog partners en geliefden van elkaar. Ik denk dat wanneer je af en toe eens echt 100% aandacht aan elkaar kan besteden (en dat lukt imo echt niet als er kinderen boven liggen of ze in een speeltuin aan het spelen zijn) je gelukkigere partners en dus gelukkigere ouders wordt.
Daarbij is het voor de kinderen ook best goed om eens (zoals mijn oma het altijd heel mooi zei) de benen bij iemand anders onder de tafel te steken.
Kinderen hebben gewoon de neiging om alle aandacht op te eisen en onbewust besteden ouders denk ik meer aandacht aan de kids dan aan elkaar.
Daarbij snap ik niet waarom ouders die zonder kids een weekendje weggaan, zich hiervoor moeten verantwoorden, net als de gezinnen die wél altijd als gezin weggaan.
. Echt ik vond het heerlijk die weekendjes uit logeren, heb daar echt geen trauma's aan overgehouden. Vaak vroegen we zelf of niet nog een dagje langer konden blijven. Oh en voordat je iets verkeerd denkt, we waren thuis ook echt wel heel blij met onze ouders en gelukkig hoor
. Brainless schreef:Relaxed schreef:Ik denk dat het voor alle partijen heel goed is om eens een paar dagen zonder je kids op pad te gaan.. Je bent immers niet alleen papa en mama van, maar ook nog partners en geliefden van elkaar. Ik denk dat wanneer je af en toe eens echt 100% aandacht aan elkaar kan besteden (en dat lukt imo echt niet als er kinderen boven liggen of ze in een speeltuin aan het spelen zijn) je gelukkigere partners en dus gelukkigere ouders wordt.
Daarbij is het voor de kinderen ook best goed om eens (zoals mijn oma het altijd heel mooi zei) de benen bij iemand anders onder de tafel te steken.
Kinderen hebben gewoon de neiging om alle aandacht op te eisen en onbewust besteden ouders denk ik meer aandacht aan de kids dan aan elkaar.
Daarbij snap ik niet waarom ouders die zonder kids een weekendje weggaan, zich hiervoor moeten verantwoorden, net als de gezinnen die wél altijd als gezin weggaan.
De meeste die hier reageren vinden het prima dat andere dat doen (of ze het zelf ook doen of niet).
Maar het is niet standaard goed voor alle partijen.
En niet iedereen wordt er gelukkiger van.
Daarnaast steken mijn kids regelmatig hun benen onder de tafel bij een ander, (alsof ze bij oma/opa niet verwend worden en alle aandacht krijgen...) omdat ze regelmatig wel een nachtje slapen of een dagje met een vriendinnetje de hort op gaan.
Maar hier zijn ze eigenlijk nooit alle 3 tegelijk weg.

Over een paar weken gaan we voor het eerst 2 nachten weg samen, kleine man gaat dan naar opa en oma en vind het daar geweldig! Maar hij mist ons dan wel, dus langer weg, wil ik voor hem, maar ook voor onszelf absoluut niet. Relaxed schreef:Daarbij zeg ik nergens dat ze bij opa en oma niet verwend worden, natuurlijk worden ze dit, daarom is het toch voor de kids ook feest? Vonden wij vroeger tenminste wel..
) Brainless schreef:Laura82 schreef:Maar ben je dan wél een slechte ouder als je dat wel soms nodig hebt?
Dat zeg ik ook niet.
Ik heb er geen problemen mee dat andere dat doen, maar om te zeggen dat je dan een betere ouder/partner bent als je het wel doet is iets wat niet klopt.
) geen lolletje is om veel thuis te zijn. Hij beleefd er veel plezier aan en de familie ook. Een week zullen we niet zo snel doen maar ik sluit niet uit dat dat in de toekomst niet zal gebeuren. Zeker nu hij zomers 6 weken vrij is en wij niet. Santos_05 schreef:Ja, wij gaan ook 1 keer per week een weekend samen weg en dan zijn de kinderen bij opa en oma. Maar ze logeren ook vaak tussendoor bij opa en oma, gewoon omdat ze erom vragen (dan hou ik er nog minimaal 1 over). Dus zijn je kinderen je dan teveel? Nee, het is ook fijn om tijd voor elkaar te hebben.
Er zijn ook genoeg situaties dat de kinderen minimaal 1 nacht in de week standaard bij opa en oma slapen ivm onregelmatige diensten, hobbies van ouders enz enz. Dan is een weekend (of een week) helemaal niets vergeleken bij die 52 dagen + mogelijke weekende
NoName126 schreef:Ik begrijp je argumenten goed Laura, en zou mij er zelfs in kunnen vinden.
Maar wat ik dan weer niet begrijp is dat je toch sámen leuke dingen wilt doen (met kids) en dat je daar het meeste geluk en plezier uit haalt. Ik zou mijn kids gigantisch missen denk ik als ik een week weg zou zijn.
Ik vraag me ook af of je een jonge baby zoveel plezier doet met niet bij papa en mama zijn. Die kindjes begrijpen toch nog helemaal niet dat je weg gaat, maar ook weer terug komt na een week(end)?