Bokt.nl

**Geplaatst**: 27-06-14 08:31

Re: Verloren door emotie

Geplaatst: 27-06-14 08:31

Wat een verhaal, weet ook niet goed wat ik moet zeggen, ik wil je in ieder geval veel sterkte wensen!

**Geplaatst**: 27-06-14 08:33

Geplaatst: 27-06-14 08:33

Verloren schreef:
Het blijft mijn vader zoals je zegt , en steunen blijf ik doen.
Daarom dat ik ook ging eten met hem voor mijn afstuderen...

Ik hou ook nog van hem ... tenzij hij die andere man wordt

En eerlijk. Weet ik momenteel niet of ik terug ga naar die psycholoog. Het was helpvol om inzicht in mijn vader te krijgen.... even mijn ei te leggen ... maar emotioneel geholpen ? Daar twijfel ik aan..
Ik weet dat ik zelf een enorm sterk persoon ben. Dat ik weet wie ik ben en waar ik sta. Relativeren .Dat is me gegeven...

Majaa dan heb je deze situatie ..

Verder niet doorgelezen, maar dit kun je niet alleen en moet je niet alleen doen. Echt, je zit nu in de overlevingsmodus, je weet niet beter, maar dit is zwaar ongezond en moet je niet alleen willen doen.

Verder, het is je papa, maar niet meer. Kies nu voor jezelf, hoe zwaar dat ook is, jij wilt je papa helpen, jij denkt hem te helpen maar dat is helaas niet zo.

Kies voor jezelf.

Billy, met dit soort mensen moet je niet in discussie willen gaan dat heeft geen enkele zin. Die mensen zijn zo ziek, die kunnen realiteit niet meer onderscheiden en zien hun gedachten als waarheid. Daar moet je echt niet mee in discussie willen gaan, zij zijn al kapot, jij gaat er kapot aan.

**Geplaatst**: 27-06-14 08:57

Re: Verloren door emotie

Geplaatst: 27-06-14 08:57

Loslaten. Hoe moeilijk ook. Ook ouders met verslaafde kinderen moeten loslaten. Uit zelfbescherming.
Kan je niet afspreken dat je hem 2 maanden niet wil zien of horen.l Niet overleggen, want dan ga je een discussie aan.
Maar meedelen dat jij 2 maanden even tijd voor je zelf nodig bent en daarom geen contact wilt.

Wat jij nu meemaakt is behoorlijk heftig. Heel veel sterkte en wijsheid.

**Geplaatst**: 27-06-14 09:11

Re: Verloren door emotie

Geplaatst: 27-06-14 09:11

En ja, je papa zal waarschijnlijk weer gaan dreigen met zelfmoord dat het jouw schuld is, maar die dreigementen hou je ook als je wel contact met hem hebt, dus eigenlijk veranderd er niks.

Harde woorden van mij misschien, maar ik maak me oprecht zorgen om je.

**Geplaatst**: 27-06-14 09:17

Re: Verloren door emotie

Geplaatst: 27-06-14 09:17

En daarnaast, de reden dat je mam van hem af wil is het feit dat hij twee levens heeft, met veel vrouwen en verslavingen dus ja, hij is je biologische vader en nee, voor zo'n persoon die zijn vrouw en kinderen zo behandelt hoef je niet te blijven zorgen. Dat je je moeder steunt kan ik volkomen begrijpen maar laat je vader los en kap het contact zo veel mogelijk af.

**Geplaatst**: 27-06-14 09:22

Geplaatst: 27-06-14 09:22

bigone schreef:
En daarnaast, de reden dat je mam van hem af wil is het feit dat hij twee levens heeft, met veel vrouwen en verslavingen dus ja, hij is je biologische vader en nee, voor zo'n persoon die zijn vrouw en kinderen zo behandelt hoef je niet te blijven zorgen. Dat je je moeder steunt kan ik volkomen begrijpen maar laat je vader los en kap het contact zo veel mogelijk af.

Nu snap ik wel dat het voor ons makkelijk banketstaaf is, jij hebt toch een bepaalde band met je vader en contract verbreken zal voelen als falen, als hem laten vallen. Dat heeft tijd nodig, en ook hier vind ik begeleiding erin wel gepast voor je. :(:)

**Geplaatst**: 27-06-14 09:41

Re: Verloren door emotie

Geplaatst: 27-06-14 09:41

Wow... wat heb ik diep respect voor jou. Dat je je hierdoorheen wil slaan. Dat je nog steeds het "goede" in je vader probeert te zien. Echter.. je vader is ziek, zoals je psychologe al aangaf. Je vecht dus tegen een bierkaai, pas als je vader vrijwillig af gaat kicken van zijn diverse verslavingen, dan pas komt je echte papa weer tevoorschijn. Tot die tijd, heel hard gezegd misschien, praat je tegen een junk. En een junk doet alles, maar dan ook ALLES (dat heb je al meegemaakt, manipuleren, schuldgevoel aanpraten, de hele wereld is gek en schuldig behalve hij) om tot zijn volgende shot te komen. En of dat nou sex of drugs is, maakt hem totaal niet uit.

Neem afstand meis. Zolang je contact houd heeft de junk in je vader houvast aan je, en zal ie alles uit de kast blijven trekken om zijn verslaving en ziekte te kunnen voeden. En daar zal je uiteindelijk zélf aan ten onder gaan.

Houd voor ogen dat zijn ziekte nu aan het winnen is, maar dat jij noch je moeder daar iets aan kan veranderen zolang hij dat zelf niet wil. En dus is het het beste om dat geen houvast aan je te geven.

En wil je contact, stel daar voorwaarden aan. Jou voorwaarden, niks van hem. Maar voorlopig ben je het beste af met relatieve rust, zodat hij hopelijk één in kan zien dat zijn gedrag van nu hem niks oplevert.

Ik wens je heel, heeeel veel sterkte.

**Geplaatst**: 27-06-14 09:47

Re: Verloren door emotie

Geplaatst: 27-06-14 09:47

Met meegaan in je vaders emoties/gechanteer en gedreig help je hem ook niet. Je helpt hem op die manier alleen maar om zo te blijven zoals het nu is. Hij veranderd niet als alles bij hetzelfde blijft.

Je doet al lange tijd erg je best om hem ten goede te veranderen. Maar dat gebeurd niet, dus je kunt nog maanden zo doorgaan zonder enig resultaat.

Als het ene duidelijk genoeg niet werkt, dan is het tijd voor het andere.

En dat andere is loslaten. Voor jezelf, maar óók voor je vader. De situatie moet anders, want op deze manier werkt het niet voor jullie beiden. Je papa blijft hangen zijn gedrag, en jij gaat eraan onderdoor.

Dus loslaten.
Verander de situatie. Voor jou: je hebt rust nodig en afstand, en voor je vader. Pas als junks volledig op zichzelf zijn aangewezen is daar de nood te veranderen.

Er is maar één manier: afstand nemen.

**Geplaatst**: 27-06-14 09:52

Re: Verloren door emotie

Geplaatst: 27-06-14 09:52

Hele verhaal gelezen en pff, wat zit jij in een rotsituatie zeg..
Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 27-06-14 09:58

Geplaatst: 27-06-14 09:58

Joolien schreef:
bigone schreef:
En daarnaast, de reden dat je mam van hem af wil is het feit dat hij twee levens heeft, met veel vrouwen en verslavingen dus ja, hij is je biologische vader en nee, voor zo'n persoon die zijn vrouw en kinderen zo behandelt hoef je niet te blijven zorgen. Dat je je moeder steunt kan ik volkomen begrijpen maar laat je vader los en kap het contact zo veel mogelijk af.

Nu snap ik wel dat het voor ons makkelijk banketstaaf is, jij hebt toch een bepaalde band met je vader en contract verbreken zal voelen als falen, als hem laten vallen. Dat heeft tijd nodig, en ook hier vind ik begeleiding erin wel gepast voor je.

Ik ben het hier mee eens. Situatie waarin ik verkeer(de) met mijn vader is vele malen lichter, maar ik heb wel besloten het contact volledig te verbreken. Iedere keer wanneer ik hem zag was het ik-ik-ik en dat gaat heel zwaar voelen als je continu dat het besef hebt 'hij is mijn vader'. Maar je moet nu echt voor jezelf kiezen. Zoek de begeleiding die je nodig hebt en accepteer deze en laat het contact met je vader weg.

Heel veel sterkte :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-06-14 12:12

Re: Verloren door emotie

Geplaatst door de TopicStarter : 27-06-14 12:12

Goed geslapen maar wat boos op mezelf dat ik gisteren niet opgeruimd en gepoetst heb ... Nog een werkje voor vanavond dan * zucht*
Maar dat humeur is ondertussen wel weg

Ik lees hier heel veel over het contact te verbreken . En zie het nut er zeker van in .
Ik weet wel als ie in spanje zit dat ik me minder zorgen maak . Dus hoop dat hij snel weer weg is ( wat ik best erg vind dat ik da wil )

Maar ik merk ook bij het lezen van al deze berichten dat ik het allemaal lichter opneem dan het lijkt ?? Dat ik denk. Jaa zo erg is het ook weer niet . Terwijl ik gisteren zo diep in de put zat... Niet meer uit bed kwam ... Maar vandaag ben ik na een slechte ochtend weer happy

Want ik vergeet niet . Ik ben gelukkig . Ik ben vrolijk op dit moment . Heb al gelachen met mensen . Denk aan mijn drukke weekend vol hopelijk plezier .
Ik heb gewoon wekelijks een aantal momenten dat mijn hoofd zo overloopt dat mijn geluk overstelpt wordt door angst . Verdriet en pijn ...

Maar ik besef dat een mens ook maar dingen aan kan tot een bepaald moment .

By the way . Ik krijg het drama wat zonder mij afpeelde tijdens de proclamatie nog niet te horen . En paps heeft nog niets laten weten

Bedankt iedereen nog steeds !!!

**Geplaatst**: 27-06-14 12:17

Re: Verloren door emotie

Geplaatst: 27-06-14 12:17

Verschrikkelijk fijn dat jij ondanks alles nog gelukkig kan zijn. Dat is een hele mooie eigenschap! Ik kan vaak ook nog het positieve inzien terwijl anderen vaak bij de pakken neer gaan zitten. Blijf vooral genieten van dat soort momenten en laat je schouders niet helemaal hangen. Dat gaat je helemaal opvreten.

Blijven genieten van de kleine dingen zorgt tevens dat je helderder na kunt blijven denken over de situatie en je verstand kunt gebruiken, in plaats van enkel je gevoel. In sommige situaties kan dat ontzettend handig zijn.

Wees ook vooral niet boos op jezelf dat je gisteren niet schoongemaakt hebt, neem vooral je tijd, want dit is niet niks. Je moet wel om jezelf blijven denken!

**Geplaatst**: 27-06-14 12:19

Geplaatst: 27-06-14 12:19

Verloren schreef:
Goed geslapen maar wat boos op mezelf dat ik gisteren niet opgeruimd en gepoetst heb ... Nog een werkje voor vanavond dan * zucht*
Maar dat humeur is ondertussen wel weg

Ik lees hier heel veel over het contact te verbreken . En zie het nut er zeker van in .
Ik weet wel als ie in spanje zit dat ik me minder zorgen maak . Dus hoop dat hij snel weer weg is ( wat ik best erg vind dat ik da wil )

Maar ik merk ook bij het lezen van al deze berichten dat ik het allemaal lichter opneem dan het lijkt ?? Dat ik denk. Jaa zo erg is het ook weer niet . Terwijl ik gisteren zo diep in de put zat... Niet meer uit bed kwam ... Maar vandaag ben ik na een slechte ochtend weer happy

Want ik vergeet niet . Ik ben gelukkig . Ik ben vrolijk op dit moment . Heb al gelachen met mensen . Denk aan mijn drukke weekend vol hopelijk plezier .
Ik heb gewoon wekelijks een aantal momenten dat mijn hoofd zo overloopt dat mijn geluk overstelpt wordt door angst . Verdriet en pijn ...

Maar ik besef dat een mens ook maar dingen aan kan tot een bepaald moment .

By the way . Ik krijg het drama wat zonder mij afpeelde tijdens de proclamatie nog niet te horen . En paps heeft nog niets laten weten

Bedankt iedereen nog steeds !!!

Ken je het verhaal van de kikker in heet water?

Doe water in een pan en zet het op het vuur, laat het koken, als je dan de kikker erbij gooit zal hij eruit springen.

Doe je water in een pan, de kikker er dan bij en zet je het dan op het vuur, zal de kikker erin blijven zitten...

**Geplaatst**: 27-06-14 12:36

Re: Verloren door emotie

Geplaatst: 27-06-14 12:36

Jeetje TS wat een vreselijk nare situatie! Laat je aub niet meeslepen in zijn zielige verhalen, het is hier maar een iemand zijn schuld en dat is die van hemzelf. Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst

**Geplaatst**: 27-06-14 12:41

Geplaatst: 27-06-14 12:41

Cassidy schreef:
Op dat verwijtende bericht mag je gewoon reageren dat je ook niet altijd in de mood bent om zijn zielige verhalen aan te horen. Het is ZIJN leven, en HIJ moet het opnieuw inrichten. Dat moet hij toch echt alleen doen.

Hij kan dan ook tegen ts zeggen dat het HAAR leven is en ze het maar opnieuw in moet richten.

Zou ik zo niet zeggen persoonlijk.
TS: Heftig hoor! Ik stuur je ff een pb.

**Geplaatst**: 27-06-14 12:45

Re: Verloren door emotie

Geplaatst: 27-06-14 12:45

heftig hoor, ik wil je veel sterkte wensen

**Geplaatst**: 27-06-14 13:04

Geplaatst: 27-06-14 13:04

ik vind het diep en diep triest dat je dit moet meemaken...

**Geplaatst**: 27-06-14 13:11

Geplaatst: 27-06-14 13:11

Joolien schreef:
Billy, met dit soort mensen moet je niet in discussie willen gaan dat heeft geen enkele zin. Die mensen zijn zo ziek, die kunnen realiteit niet meer onderscheiden en zien hun gedachten als waarheid. Daar moet je echt niet mee in discussie willen gaan, zij zijn al kapot, jij gaat er kapot aan.

Ik heb het ook niet over een discussie, ik heb het over wat vertellen..al doe je het per brief.
Als je alles maar slikt, kom je ok nergens

**Geplaatst**: 27-06-14 13:30

Re: Verloren door emotie

Geplaatst: 27-06-14 13:30

Wat verschrikkelijk heftig zeg... Ik ben het eens met veel van mijn voorgangers, dat je voor jezelf moet kiezen. En als dat betekent dat je het contact (tijdelijk) moet verbreken, dat dat dan wellicht het beste is.

Je zegt dat je een zorgend persoon bent. Ik heb ook nog een verhaaltje voor je. Een man is, samen met zijn "rugzak" in een diepe put gevallen en hangt op een richel halverwege de put. Aan de rand van de put staat een brandweerman met een lang touw. Hij gooit het touw naar de man en trekt uit alle macht aan het touw om de man boven te krijgen. De man, met de rugzak op zijn rug, pakt het touw beet en wacht tot de brandweerman hem naar boven heeft getrokken. De brandweerman trekt en trekt en houdt vol. Hij schreeuwt naar de man: gooi je rugzak af! Maar de man vindt de rugzak te belangrijk om in de donkere bodem van de put te laten vallen. De brandweerman voelt zijn lichaam verzwakken, wil sterk zijn, wil de man redden, maar hij trekt het niet meer. Hij struikelt en valt, samen met de man en de rugzak, naar de bodem van de put. De man kijkt hem boos aan: hoe ga je mij er nu uitkrijgen?

Moraal van dit verhaal: Jij wil je vader helpen, er voor hem zijn, hem steunen en hem uit de put trekken. Maar lieve TS, al was je sterk genoeg om alleen je vader uit de put te trekken, dan ben je nooit sterk genoeg om die rugzak die hij bij zich draagt en die hij niet van zich af wil laten vallen er mee uit te trekken. Val niet over die rand, zorg dat je niet naast je vader in die put komt te liggen. Omdat je dan zelf een groot probleem hebt, maar ook omdat je er dan echt helemaal niet meer voor je vader kan zijn.

En misschien kun je met een andere psycholoog gaan praten? Iemand die tot nu niks met je familie te maken heeft gehad, zodat hij of zij alles alleen vanuit jouw perspectief kan bekijken en beoordelen. Zo worden er geen dingen "weggewuift" als: ja, maar het komt omdat hij ziek is.

Heel erg veel sterkte in elk geval.

**Geplaatst**: 27-06-14 13:46

Geplaatst: 27-06-14 13:46

Ik heb niet alles door gelezen van de reacties, dus als ik in de herhaling val of iets over het hoofd gelezen heb, excuses.

Bij mij is het lang niet zo heftig als bij jou, maar ik zelf heb een alcoholistische vader met een bipolaire stoornis. Hij valt telkens van ups naar downs. In zijn ups denkt hij dat hij alles aan kan en wil hij het hele vaderschap weer oppakken, dat wordt hem te veel en hij zakt weer in een down. Zolang hij iemand heeft om zich aan vast te houden, blijft hij nog redelijk staande, maar wanneer hij niemands grond meer heeft om op te staan valt hij weer in een put. Hij en mijn moeder zijn al sinds ik 3 ben gescheiden, dus in principe weet ik niet beter. Behalve dat die downs steeds dieper en langer werden. Ik heb nu alweer 5 maanden niets meer van hem gehoord, terwijl er al 2 jaar een regeling was dat zijn kinderen 1 keer in de maand kwamen eten (hiervoor kwamen we wel nog is bij hem, eerst wisselde het per week, toen standaard een weekend, en dat werd steeds minder (als hij in een depressie zat zagen we hem helemaal niet). En, ik moet je eerlijk bekennen, ik heb altijd al in mijn achterhoofd gehouden dat het mogelijk is dat hij zelfmoord pleegt. Deze man heeft er voor gezorgd dat ik een talloze reeks aan teleurstellingen voor mijn kiezen kreeg, want zoals je zelf zegt, het is en blijft je vader. Natuurlijk wil je van hem blijven houden, de hoop hebben dat het goed komt.

Maar wat ik uit al deze ervaringen heb opgedaan (heb er naast mijn vader nog flink wat aan het thuisfront en in mijn omgeving, maar die doen er nu niet toe), dat het heel belangrijk is om een muur tussen jou en je vader te plaatsen. Laat je niet meeslepen, laat het niet te veel invloed op jou hebben. Je vader is ziek, en daar kan hij niks aan doen (hoe moeilijk dat af en toe ook te beseffen is, ik bedoel, het is je vader, die moet er voor je zijn en zich gedragen als vader, waarom doet hij dat dan niet?). Want hoe sterk je ook bent, echt waar, als je zo doorgaat zal het je nooit meer loslaten en zul je alle verdrietige en zware gevoelens die je nu opvouwt voor altijd met je mee zeulen. Want wat je nu doet, hoorde ik iemand anders ook al zeggen, is in de overlevingsstand gaan. En het is absurd hoe lang je kan blijven staan, hoelang het duurt voordat je bezwijkt onder zulke omstandigheden, al ben je met je tenen al de grens van instorten gepasseerd. Maar je kan het niet voor altijd blijven, want het maakt je echt kapot. En het duurt daarna echt verschrikkelijk lang om er dan weer boven op te komen.

Dus hoe hard het ook klinkt, laat hem los. Deze man zal zich niet meer als vader gedragen, misschien in vlagen, maar dat is het toch echt niet waard. Ik wil niet zeggen dat je het complete contact af moet kappen. Maar voor nu wel, nu moet je een knoop door hakken en eerst verder gaan met jezelf. Jij komt nog altijd op de eerste plaats. Je kan altijd nog over een poos polshoogte nemen om te kijken hoe het met je vader gaat, maar nu schiet je er echt niets mee op. Ga er een heel eind van af staan, bekijk het hele tafereel vanuit de verte want nu zit je er midden in en dan zul je er sowieso geen grip op krijgen. En misschien ben je bang om de controle over alles te verliezen als je er vanaf gaat staan, maar op deze manier ga je er ook geen controle op krijgen.

Ontzettend veel sterkte en als je de behoefte hebt om me te spreken, mijn inbox staat ALTIJD open.

Dus voel je daar niet onzeker over, ik kan me je gevoel namelijk heel goed voorstellen en begrijpen.

Lees net de reactie van tjaakje trouwens, en daar ben ik het ook volledig mee eens!

**Geplaatst**: 27-06-14 15:47

Geplaatst: 27-06-14 15:47

Verloren schreef:
Mams wordt daadwerkelijk wel boos als ik vertel hoe papa zich gedraagt tegenover mij ... maar eerlijk is anders want ik zeg niet tegen paps wat mams doet ( hoewel daar weinig over te zeggen valt )

Hem helemaal links laten liggen kan ik niet. Want ik ben een ontzettend zorgend persoon, altijd al gedaan naar iedereen toe... T blijft ook mijn vader he

Ik begrijp je. Ik doelde ook meer op de scheiding van je ouders. Dus dat hij niet meer bij jullie woont.
Sorry als ik je gekwetst heb met mijn opmerking

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-06-14 09:02

Geplaatst door de TopicStarter : 28-06-14 09:02

Gisteren paps gezien op een of andere happening ...

Na hem wat te overtuigen om weer te gaan werken . Want hik verveelt zich ... En steeds zeggen dat alles er is . Een winkel en stock die afbetaald zijn ....
Maar nee . Elke mogelijke uitvlucht wordt aangehaald ... Leugens komen weer naar boven .

Ik vertelde hem dat k mijn nichtje had gezien . Dat hij blijkbaar weer veel contact had met haar vader ( zijn broer )
Hij haalde uit naar mijn nichtje . Ik schrok . Boos heb ik gezegd dat dat voor niets nodig was en liep stevig weg met vriendlief.

Ik had eerder die avond met schoonbroer gebeld en stelde ook voor om de nummer te blokeren .
Als mijn zus dit ook doet ga ik mee in dit verhaal . Zo niet is het sterk zijn.

Sinds gisteren na de aanvaring 3 telefoons en 1 voice mail gehad ... Niets beluisterd of opgenomen !

* volhouden nu *

**Geplaatst**: 28-06-14 09:05

Re: Verloren door emotie

Geplaatst: 28-06-14 09:05

Wat is de reden dat je bevestiging wilt hebben van je zus om het nummer van je vader te blokkeren?

Heel goed dat je sterk bent geweest en niet hebt opgenomen. Ik wil je heen heel fijn weekend wensen.

**Geplaatst**: 28-06-14 09:13

Re: Verloren door emotie

Geplaatst: 28-06-14 09:13

Wat heftig! Sterkte ermee :(:)

Goed dat je niet hebt opgenomen! Sterk van je!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-06-14 10:10

Re: Verloren door emotie

Geplaatst door de TopicStarter : 28-06-14 10:10

De reden is dat ik er niet 'alleen voor wil staan'
Hoe raar het ook mag klinken

Nomineer dit bericht ×