Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Cayenne schreef:Ik weet niet of ik het als egoistisch of genaaid moet zien. Hij heeft wel door dat het voor mij als een nee klinkt maar snapt niet dat ik niet blij ben met dat het ook een ja zou kunnen zijn. Ik interpreteer het inderdaad als een nee, al houd hij de deur een beetje open. Aan de andere kant is het misschien ook egoistisch van mij wanneer ik een antwoord van hem ga eisen? Het gaat niet alleen om mijn toekomst en ik zou niet willen dat hij een kind neemt om mij gelukkig te maken en er de rest van zijn leven misschien spijt van heeft. Komt het kind ook niet ten goede
Cayenne schreef:Magrathea schreef:Cayenne: misschien eens gaan kijken naar waarom hij geen kinderen wil. Is het vanwege zijn ziekte? Financiële situatie? Onzekerheid over zijn capaciteiten als vader?
Ook jullie kunnen er misschien uit komen als je open en eerlijk tegen elkaar bent!
De ziekte speelt zeker mee. We zitten nu net in wat rustiger vaarwater wat dat betreft. Hij is nu 36 en ik ben 33, dus voor mijn gevoel tikt er wel een klok. Ook vind hij dat we het nu financieel goed hebben (hebben allebei een niet slecht betaalde fulltime baan). We zijn wel open en eerlijk maar die onzekerheid vreet heel erg aan mij, zoals iemand hierboven al zo mooi heeft verwoord. Ik zie mezelf in de toekomst niet zonder hem, maar ook niet zonder kinderen en hij kan mij gewoon niet de garantie geven dat die er ooit wel of niet komen.
Het ironische is trouwens dat ik deze situatie juist probeerde te voorkomen. We hebben elkaar via relatieplanet leren kennen en hij had in zijn profiel staan dat hij ook voor de toekomst een kinderwens had... tja... Kwam dus wel even hard aan toen hij een paar weken geleden vertelde dat hij het misschien wel helemaal niet meer ziet zitten.
Magrathea schreef:Ik zou me er vooral niet te druk om maken. Ik zou er ook behoorlijk kriegel van worden als mijn vriend er zo erg mee zou zitten, zeker als ik wel iets anders aan mijn hoofd heb op dat moment (een ziekte bijvoorbeeld).
Mijn advies, laat het rusten, denk er niet teveel over na en dan komt het misschien vanzelf
Ik ben echt wel gek op hem, maar heb natuurlijk liever nu duidelijkheid dan over twee jaar. Dat wil overigens niet zeggen dat ik hem er iedere dag om z'n oren mee sla, maar ik heb ook niet alle tijd van de wereld zeg maar. Ik snap het van zijn kant echt wel hoor, maar andersom hangen er voor mij ook wel dingen vanaf. Als ik weet of het ja of nee is, dan kan ik knopen doorhakken. Citaat:Ik zou me er vooral niet te druk om maken. Ik zou er ook behoorlijk kriegel van worden als mijn vriend er zo erg mee zou zitten, zeker als ik wel iets anders aan mijn hoofd heb op dat moment (een ziekte bijvoorbeeld).
Mijn advies, laat het rusten, denk er niet teveel over na en dan komt het misschien vanzelf
Ik wens je heel veel succes ermee
Heb er niks aan over gehouden hoor
Zolang je eerlijk bent tegen je kind is daar geen enkel probleem mee. Cayenne schreef:Magrathea schreef:Ik zou me er vooral niet te druk om maken. Ik zou er ook behoorlijk kriegel van worden als mijn vriend er zo erg mee zou zitten, zeker als ik wel iets anders aan mijn hoofd heb op dat moment (een ziekte bijvoorbeeld).
Mijn advies, laat het rusten, denk er niet teveel over na en dan komt het misschien vanzelf
Het gaat met zijn ziekte (epilepsie) momenteel erg goed. Tuurlijk zijn er mindere dagen maar hij is al even stabiel. Het is toch niet zo vreemd dat ik op deze leeftijd duidelijkheid wil?Ik ben echt wel gek op hem, maar heb natuurlijk liever nu duidelijkheid dan over twee jaar. Dat wil overigens niet zeggen dat ik hem er iedere dag om z'n oren mee sla, maar ik heb ook niet alle tijd van de wereld zeg maar. Ik snap het van zijn kant echt wel hoor, maar andersom hangen er voor mij ook wel dingen vanaf. Als ik weet of het ja of nee is, dan kan ik knopen doorhakken.
.