Geplaatst: 12-12-13 14:17 OsMo schreef:Hallo Janneke bedankt voor je uitgebreide reactie.
Graag gedaan!
OsMo schreef:De psychologe met wie ik het advies gesprek had noemde het liever persoonlijkheidsproblematiek.
Zoals jij beschrijft of je het nu persoonlijkheidsstoornis moet noemen of zinnig gedrag zo kreeg ik het idee ook bij de psychologe.
Hiephoi!!!
OsMo schreef:...gelukkig maar!!!Ik had bij de term "persoonlijkheidsstoornis" zelf niet een gevoel van "zie je nu wel, het zit in mezelf ik ben gestoord".
OsMo schreef:De behandel doelen kan ik mij in vinden omdat ik ze zelf heb aangedragen. Ik wil graag af van die angst, ik wil mijn grenzen en mijn mening kunnen aan te geven.
Dat zijn prachtige dingen!!
OsMo schreef:Ik voel mij nu gevangen in mijn eigen wereld.
En sterker nog.
Ik zie naar hoe mijn vader in het leven staat, alle klachten die ik heb herken ik ook bij hem.
Hij moest als jonge jongen (ongeveer 10 jaar) het gezin verlaten om te gaan werken op de boerderij van zijn oom. Hij kwam alleen bij zijn eigen ouders als hij ziek was.
Hij leerde ook al jong dat de wereld pijn doet en heeft dezelfde beschermingsmuren om zich heen gebouwd als ik.
Het heeft hem tegen gewerkt in zijn hele leven, hij is 64 en leunt nog steeds op zijn kinderen.
Ik heb nooit een klop op mijn schouder gehad van hem, ik moest als meisje van 13 hem een klop op de schouder geven en hem vertellen "je bent wel een goede vader".
Ik begon daarom ook te denken misschien heb ik mijn manier van handelen en denken wel gewoon van hem geërfd.....
Nou, over het woord "erven" valt te discussieren - maar ik lees, dat jij al veel te jong te veel verantwoordelijkheid op je schouders kreeg.
Op zich werd jouw vader wel overbelast - maar hij heeft die extra last vervolgens bij jou neergelegd. Hij heeft kennelijk zelf geen goede oplossingen kunen vinden - heel naar voor hem. En heel naar voor jou, want hij heeft je wel overvraagd. En hij heeft je als vader niet datgene kunnen leren, wat goede ouders boffers van kinderen leren, nl. om op een goede manier met problemen om te gaan.
En dat is krek wat jij in therapie kan gaan leren...!!
OsMo schreef:Heel goed! Om alle sores van vroeger aan te pakken, heb je het eerst nodig, dat je in het 'hier en nu' het redelijk hebt. (Echt goed kan niet altijd, als de sores er nog zijn, maar aangezien het werken aan jezelf echt werk is, moet er ook iets tegenover staan.)De tien gesprekken hebben voor eerst het doel om mij een uitlaad klep te bieden aangezien zij geconstateerd hebben dat ik geen draag vlak heb om op te leunen.
Dat heeft ook met de constatering parentificatie te maken (dat vond ik wel grappig aangezien die opmerking ook in een rapport staat van Mw van de KB).
OsMo schreef:...en da kan op zich zinnig zijn: het is een ander mens, met een andere opleiding en achtergrond, die stelt wellicht andere vragen - mogelijk voegt het dingen toe, mogelijk niet.Het psychiatrisch onderzoek is meende ik nog een diagnostische invalskoek, zij zou andere vragen stellen en wellicht komen daar nog zaken uit naar voren die nu niet naar voren zijn gekomen.
Dat is zoals ik het heb begrepen.
OsMo schreef:Heel fijn!! Heel belangrijk!!Ik schaam me nietIk werd emotioneel omdat ik een gevoel ervoer van "Ze begrijpen mij".
OsMo schreef:Je reactie over Amygdala moet ik even rustig voor gaan zitten en goed door lezen.
Neem je tijd..! Het is belangrijk genoeg om te weten "hoe angst werkt" en wat je er tegen kunt doen.
Dit had ik niet verwacht!