Bokt.nl

lis1 schreef:

ik hoop dat ik me ook mag melden hier =(

tijdje bij een psycholoof gelopen na vervelende gebeurtenissen en verlies van iemand.
Ook erge last van hyperventilatie en vooral angstaanvallen..
Bij de psycholoog moest ik helaas elke week opnieuw mijn verhaal vertellen omdat ze het niet meer wist..

Janneke2 schreef:

lis1 schreef:

ik hoop dat ik me ook mag melden hier =(

tijdje bij een psycholoof gelopen na vervelende gebeurtenissen en verlies van iemand.
Ook erge last van hyperventilatie en vooral angstaanvallen..
Bij de psycholoog moest ik helaas elke week opnieuw mijn verhaal vertellen omdat ze het niet meer wist..

Hoi Lis,
rot allemaal hoor...! Gecondoleerd met je verlies.
Maar een psycholoog die dingen niet meer weet - vreselijk!

Dat cognitieve gedragstherapie niet helpt, dat is helaas zo. Angst komt nu eenmaal niet uit je ''cognities'', maar gaat er aan vooraf. Een therapie die gericht is, op "denk de goede dingen op het moment dat het weer zo laat is" kan welicht leed nog wat verzachten, maar daar is het verder ook wel mee gezegd.
Voor "anti hyperventilatie aanpak" geldt in of meer hetzelfde. Er zijn een paar trucjes die goed helpen tegen hyperventilatie - en dan is het gewoon een kwestie van iedere dag eens oefenen ofzo. Maar je lichaam zelf weet prima hoe ze moet ademen, pas als je schrikt, wordt dat systeem in de war geschopt en kan het mis gaan. "Op je adem letten" kan soms helpen om de gevolgen van de schrik binnen de perken te houden, maar verder ook niet.

En als je weinig goede info over angst hebt gekregen (wat je amygdala is, hoe ze werkt, dat dat aan je denken vooraf gaat) dan is het ok alleen maar logisch, dat je bang wordt voor je eigen angst. En dat is ook heel erg triest: dat zou nu juist zo goed te verhelpen zijn, als je psycholoog een goed verhaal had kunen houden over hoe en wat van angst.

Bizzybijtje schreef:

Hier ben ik het niet mee eens, cognitieve gedragstherapie helpt wel, maar dan moet je jezelf er wel voor inzetten. Bij mij heeft het echt veel verschil gemaakt.

Janneke2 schreef:

Bizzybijtje schreef:

Hier ben ik het niet mee eens, cognitieve gedragstherapie helpt wel, maar dan moet je jezelf er wel voor inzetten. Bij mij heeft het echt veel verschil gemaakt.

Ik wil graag geloven dat je je flink hebt ingezet.
En ik ben blij, dat je er vanaf bent.
Maar om "principiële" redenen geloof ik niet dat dat de reden van succes was. Soms is de angst zo klein, dat je idd je amygdala rationeel kunt kalmeren. Kan dat niet meer cq. is de angst te groot - dan kun je correct denken, de G-schema's doen wat je wilt: je overlevingssysteem neemt het over, punt.

Bizzybijtje schreef:

Ik kan je garanderen dat mijn angst niet klein was. Wat G-schemas zijn, geen idee. Het hele punt van cognitieve gedragstherapie is juist dat je de angst voor bent en jezelf zo kunt "manipuleren" dat je niet op het punt komt dat je bang wordt. Kun je wel principiële redenen hebben maar toch vreemd dat het bij veel mensen wel degelijk aanslaagt. Je leert hoe je lichaam reageert en hoe je daar op in kan spelen.

Bizzybijtje schreef:

Zorgen dat je niet bang wordt.
Angst ontstaat juist door een bepaald denkpatroon wat zo "vastgeroest" zit in je koppie dat je er onbewust al mee bezig bent.

Bizzybijtje schreef:

Daardoor word je bang, maar doordat je bang wordt raak je ook in paniek omdat je het idee hebt dat je je lichaam niet meer onder controle hebt.

Bizzybijtje schreef:

Het gaat er juist om dat je de eerste symptomen herkent en deze leert op te vangen. Begin je sneller te ademen? Dat is gewoon een reactie op angst die niet nodig is (er is immers geen gevaar).

Bizzybijtje schreef:

Gaat je hart als een razende tekeer? Ook weer een onnodige reactie. Je gaat gewoon meer relativeren en beseffen wat er nou eigenlijk in je lichaam gebeurt.

Bizzybijtje schreef:

Probleem is dat de meeste mensen pas reageren als ze werkelijk angstig worden. En dan ben je dus al veel te laat. Net als paarden die zogenaamd plots ontploffen, dan heb je de eerste tekenen ook gewoon gemist.

JoyCiej007 schreef:

Hier nog iemand.......... enkele jaren geleden is er bij mij PTSS (post traumatische stress stoornis) vastgesteld, door bepaalde omstandigheden is dit ontstaan.

JoyCiej007 schreef:

En ga je ook onbewust de angst ontwikkelen voor die angst, voor die paniekaanvallen.

JoyCiej007 schreef:

Overigens heb ik naar aanleiding van die omstandigheden ook EMDR therapie gehad. Ik zie het nu als een soort 'Quick Fix', het heeft bij mij zeker geholpen, wel tot op bepaalde hoogte. Het is geen wondermiddel, en bij mij heeft het helaas nog lang niet alles opgelost. Het heeft alles wel een stuk draaglijker gemaakt en toch een hoop angst en spanning weggenomen.
Maar die 'knop' die zich nu in mijn hersenen heeft ontwikkeld, waaronder die paniekaanvallen zitten, wordt helaas toch nog wel zo nu en dan plots ingedrukt, zonder dat ik dat wil en zonder dat ik het kan tegenhouden.

Janneke2 schreef:

Bizzybijtje schreef:

Zorgen dat je niet bang wordt.
Angst ontstaat juist door een bepaald denkpatroon wat zo "vastgeroest" zit in je koppie dat je er onbewust al mee bezig bent.

Ja, dat is het verhaal van cognitieve psychotherapie - opgesteld in de jaren 1950 toen we nog niets over de amygdala wisten. In de praktijk blijkt het niet compleet waardeloos - daar niet van (want het is in de praktijk uitgevonden) maar achterhaald is het wel.

Bizzybijtje schreef:

Daardoor word je bang, maar doordat je bang wordt raak je ook in paniek omdat je het idee hebt dat je je lichaam niet meer onder controle hebt.

Dat kan idd meespelen: sommige mensen verzeilden voor het eerst in hun leven in een hyperventilatie.aanval en dachten dat hun laatste uur geslagen had - daar word je niet rustiger van. (Maar dat wil niet zeggen, dat iedereen "die om wat voor reden dan ook" bang is, nog verder bang wordt, vanuit de gedachte het lichaam niet meer onder controle te hebben.)

Bizzybijtje schreef:

Het gaat er juist om dat je de eerste symptomen herkent en deze leert op te vangen. Begin je sneller te ademen? Dat is gewoon een reactie op angst die niet nodig is (er is immers geen gevaar).

Daar zit iets in, maar ik zie het wel als een denkfout .
Gesteld, je gaat sneller ademen (stel, dat dat je eerste lichamelijke symptoom is) - dan is je amygdala al geactiveerd. (Dat psychologen dat in de 1950er jaren niet wisten, is niet erg.) Uiteraard kun je dan nog dingen doen - van harte aanbevolen!! - om een complete paniekaanval te voorkomen, maar er IS al angst. (Tenminste, ik definieer 'angst' nu gewoon ruim, niet alleen als complete paniekaanval, maar als "overbodige" activiatie van de amygdala. Overbodig tussen aanhalingstekens, omdat de amygdala er anders over denkt dan je ratio. En mijn pleidooi is dus, om de activatie van de amygdala "de nek om te draaien".)

Bizzybijtje schreef:

Gaat je hart als een razende tekeer? Ook weer een onnodige reactie. Je gaat gewoon meer relativeren en beseffen wat er nou eigenlijk in je lichaam gebeurt.

Nou hangt het maar af van de situatie, de aanleiding, etc. maar ik word niet blij van "overbodige reactie". In real life kan het gelukkig zo zijn, dat er idd geen tijger in de kamer aanwezig is, maar dat weten bange mensen zelf doorgaans al erg goed. Extra relativering voelt dan ten eerste niet respectvol. Ten 2e: de amygdala slaat doorgaans geen compleet willekeurig alarm: denkbaar was er "iets" in "een situatie, die hier op leek, dat gevaarlijk was". Men denke aan trauma. (Iemand die getriggerd wordt mbt. een verkrachting vertellen "dat er niets is, om zich zorgen over te maken, er is enkel je hart dat bonkt" - nee. Liever die verkrachtingservaringen uit de amygdala halen, wat mij beterft.)

Bizzybijtje schreef:

Probleem is dat de meeste mensen pas reageren als ze werkelijk angstig worden. En dan ben je dus al veel te laat. Net als paarden die zogenaamd plots ontploffen, dan heb je de eerste tekenen ook gewoon gemist.

Daar zit iets in - maar het klinkt mij in de oren als: "blijf gewoon je hele leven alert op de eerste tekenen (idealiter zelfs: wees alert op het allereerste teken) en doe dan, wat je moet doen om het 'uitgroeien tot een ontploffing' te voorkomen". Nogmaals; je kunt stommere dingen doen, daar gaat het niet om. Maar het betekent wel, dat je (even een beetje gechargeerd) je hele leven non stop alert moet blijven op die eerste tekenen en dan actie moet gaan ondernemen.
Terwijl het naar mijn idee zo veel leuker is, als de trigger die die eerste reactie in gang kan zetten (...en evnetueel ook de trigger, die de 2e reactie in gang kan zetten; etc. voor 3e, enz. enz.) gewoon met emdr de nek omgedraaid kan worden.
De ervaring leert namelijk, dat diezelfde trigger dan geen amygdala activiatie en dus geen sneller ademen, bonkend hart, draaiende maag etc. meer oplevert.

lis1 schreef:

ik hoop dat ik me ook mag melden hier =(

tijdje bij een psycholoof gelopen na vervelende gebeurtenissen en verlies van iemand.
Ook erge last van hyperventilatie en vooral angstaanvallen..
Bij de psycholoog moest ik helaas elke week opnieuw mijn verhaal vertellen omdat ze het niet meer wist.. ook de cognitieve gedragstherapie hielp niet en ze wou me maar op een cursus zetten ''gek op je werk'' terwijl mijn werk niet de oorzaak is maar wel de druppel die de emmer deed overlopen..
Dus daar ben ik mee gestopt. toen nog een tijdje bij een ademhalingscoach gelopen maar ik werd zo zenuwachtig van het continue op mijn ademhaling te moeten letten dat het niet de juiste effecten heeft.
Sinds kort loop ik bij een voetreflex masseur en dit geeft mij wel een rustig gevoel..

heb soms wel echt het idee dat ik gek aan het worden ben, herkennen jullie dat?
en inderdaad erg angstig voor het angstig zijn en mezelf zooo graag een schop onder me kont willen geven :-(

ShirleyM schreef:

Ik heb emdr gedaan, welgeteld 2 sessies en toen kon ik het niet meer betalen. Ik had er zeker baat bij alleen 110 euro per behandeling en had er 5 tot 7 nodig en ik krijg van de verzekering niets vergoed omdat het alternatief is. Als ik het kon betalen zou ik er meteen weer mee beginnen!

Bizzybijtje schreef:

Ja, maar waarom zegt dat amygdala dan dat het gevaarlijk is?
Wegens eerdere ervaringen.

Citaat:

Als je dan telkens zegt "Ja amygdala,

Janneke2 schreef:

ShirleyM schreef:

Ik heb emdr gedaan, welgeteld 2 sessies en toen kon ik het niet meer betalen. Ik had er zeker baat bij alleen 110 euro per behandeling en had er 5 tot 7 nodig en ik krijg van de verzekering niets vergoed omdat het alternatief is. Als ik het kon betalen zou ik er meteen weer mee beginnen!

Balen! !!!
Vooral van die verzekering want emdr kan gewoon gegeven worden door volstrekt reguliere eerste lijns psychologen.

Soraya10 schreef:

Een psychologe praat alleen maar en een psychiater probeert een diagnose te stellen en daarop volgend kun je dan laag instarten met een medicatie voor geschreven door diegene die je als je er na 4 a 6 weken op ingesteld bent steeds beter van je angst af helpen, Ik spreek uit ervaring. Je hoeft dan geen therapiën te doen en consult is meestal 10 minuutjes(behalve 1e keer) en gaat het goed kun je gewoon standaard recept uit laten schrijven en je kan altijd weer afbouwen en uiteindelijk stoppen. Ik heb er goede ervaringen mee. Instarten is een rot moment, maar daarna voel je je stukken beter.