Bokt.nl

**Geplaatst**: 04-09-13 19:42

Re: (beginnend)Depressie,wanneer onderneem je stappen (erkennen)

Geplaatst: 04-09-13 19:42

Kan je man geen vrij nemen of een soort van ouderschapsverlof of partner verlof.
Kan me voorstellen dat jij niet even ziek kan melden ivm de ouders van die kinderen. Wel denk ik dat je hulp nodig hebt,al is het iig deze week en het liefst volgende week erbij.
Niemand heeft er wat aan als jij een burn out krijgt.

**Geplaatst**: 04-09-13 21:49

Geplaatst: 04-09-13 21:49

Een depressie sluipt er soms enorm in zonder dat je er zelf vat op hebt.
Je zakt steeds dieper weg.

hier jarenlange ervaring met depressies.
Dan weer wat dalen,dan weer pieken.
Soms medicatie, en soms stop ik daar dan mee om te ervaren dat ik weer terugval.

Inmiddels heb ik het geaccepteerd.

Een huisarts kan je wel helpen zoals je gemerkt hebt.
Erkennen doe je imo al.
Nu wordt het dan tijd om ermee aan de slag te gaan .
Heb je ook iemand op je werk, vertrouwenspersoon oid?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-09-13 05:47

Re: (beginnend)Depressie,wanneer onderneem je stappen (erkennen)

Geplaatst door de TopicStarter : 05-09-13 05:47

Nee mijn man zit nu op een grote klus van een landhuis waar hij voorman is. Tot eind van het jaar.
Die kan zo snel niets regelen helaas.

Balen dat jij er al zo lang mee kamp darkcrystal..
Heb geen vertrouwenspersoon op het werk nee, ik ben zelstandige..

Ik ben nu al in paniek voor vandaag.. ik red dit nooit vandaag

**Geplaatst**: 05-09-13 06:39

Re: (beginnend)Depressie,wanneer onderneem je stappen (erkennen)

Geplaatst: 05-09-13 06:39

wat goed dat je bent geweest! hoop dat je al een iets betere nachtrust hebt gehad. Probeer niet na te denken vandaag....geen paniek ook deze dag ga je redden.
Ik zou als ik jou was het toch tegen je ouders vertellen...ze hebben meer door dan je denkt en het is fijn als ze je kunnen helpen.

**Geplaatst**: 05-09-13 07:33

Re: (beginnend)Depressie,wanneer onderneem je stappen (erkennen)

Geplaatst: 05-09-13 07:33

Als het zo erg is dan kun je denk ik toch echt beter maatregelen nemen...

Ik kan me voorstellen dat ouders anno 2013 niet echt heel vrolijk worden als ze (achteraf?) horen dat ze hun kind achterlaten bij iemand die er zo doorheen zit

In je eerste berichtjes leek het nog mee te vallen maar in je laatste berichtjes klinkt de wanhoop echt wel duidelijk door :(:)

**Geplaatst**: 05-09-13 11:17

Geplaatst: 05-09-13 11:17

KletsKoekje schreef:
Heb oxazepam gekregen voor het dieper slapen.

Hoi KLetskoekje,
"pammen" zijn uitstekend, om weer in een ritme te komen. Een of 2 nachten 'lekker van de wereld zijn' en plat iggen zet ook wel zoden aan een dijk. Maar het nadeel is, dat je geen gezonde slaap hebt, de pammen houden je REMslaap tegen (juist de periode waarin je droomt en dus je spaningen laat afvloeien).

KletsKoekje schreef:
Daarnaast gaf ze als advies toch even rust te nemen en de 'ziektewet' in te gaan - maar ze mag geen advies geven over werk haha. Lekker dubbel.

J,a en als zzp.er is er helemaal geen ziektewet: niet gewerkt, geen geld, punt.
Ook dat is ingewikkeld. Maar: first thngs first: nu even een pas terugdoen, zodat je kunt herstellen is GEEN luxe!! Depressie, burn out, trauma, angststoornissen - het zijn allemaal varianten op een thema en hoe sneller je dit "afglijden", de negatieve spiraal stopt, hoe beter het is.

KletsKoekje schreef:
Ik heb aangeven dit niet naar de ouders te durven. Dat komt voor hun uit het niets natuurlijk want ik laat anderen niets merken. Als moet ik zeggen dat mijn moeder het van de week wel doorhad.

Professioneel gesproken: het een heeft geen laars met het ander te maken.
Je hebt een zakelijke relatie met de ouders van di eknderen.
Als jij opeens niet kunt erken, dan is dat natuurlijk naar enzo - maar met het hoe en waarom hebben ze niets te maken. En zakelijk is het ook wel beter, dat ze niet doorhebben, "dat er iets is". Zij betalen jou voor je diensten en ze zullen niet blij zijn, als ze merken, dat ze hun kinderen afleveren bij iemand die op instorten staat.

KletsKoekje schreef:
Morgen toch maar werken ondanks dat ik denk dat ik compleet instort want kan het niet maken nu nog zo kortdag af te zeggen. Dan vrijdagochtend nog tot 14u en dan eens goed bedenken hoe of wat.
A.s vrijdagmiddag terug naar huisarts hoe het gaat/gegaan is en eventueel toch nog andere medicatie en doorverwijzing.

Een goede psycholoog met emdr in het pakket kan zoden aan de dijk zetten.
Anti depressiva zijn min of meer gebruikelijk, maar het nadeel is, dat je 6 weken(!) inwerktijd hebt - terwij de problemen ook op andere manieren aan te pakken zijn.

KletsKoekje schreef:
Oh en ik wil iedereen bedanken voor jullie berichtjes en dat ik dit bij jullie kwijt kon.
Voel me er zo alleen in staan..

Goed, dat jij je verhaal doet...!

**Geplaatst**: 05-09-13 20:51

Re: (beginnend)Depressie,wanneer onderneem je stappen (erkennen)

Geplaatst: 05-09-13 20:51

Hoe is je dag gegaan vandaag??

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-09-13 13:09

Re: (beginnend)Depressie,wanneer onderneem je stappen (erkennen)

Geplaatst door de TopicStarter : 06-09-13 13:09

Bedankt voor het vragen, gister om half 9 kon ik al niet meer.. manlief was half 12 thuis en heeft me geholpen. Zat er zo doorheen. Maar eind vd middag/avond ging het wel eigenlijk. Ook met mn moeder er over gepraat en kwam er uit dat ik maar even tijdelijk moest rust nemen. Maar kreeg gister van 2 verschillende ouders zulke lieve whatsappjes dat ze zo blij en tevreden zijn enzo dat dat een soort boost gaf! En wil er eigenlijk wel tegen aan. Zo weird die omslag(en).
Eerst zo weer naar de HA. Kijken wat ze zegt en dan weer kijken hoe of wat. Vamdaag gaat het wel. Lekker vrij en vanochtend met zoontje lief 2uurtjes op bed bijgetankt.

**Geplaatst**: 06-09-13 13:19

Geplaatst: 06-09-13 13:19

Hoi KLetskoekje,
wat je ook zou kunne doen tov. de kinderne waar je professioneel voor zorgt: dat je je "een andere houding" aanmeet.
Bijv.: dat je vooral contact met de ukjes wilt, en dat je niet gaat rennen en vliegen.

Mogelijk kun je op die manier iets blijven verdienen, zonder dat je (nog verder) uitgeput raakt.

En dan daarnaast zoiets als steunende gesprekken, op yoga gaan, L- Glutamine slikken om beter te slapen (allemaal dingen die energie opleveren) en als je daar aan toe bent, de oude rotdingen met emdr de nek omdraaien. (Dat kost eventjes energie, maar levert daarna heel veel op.)

Hopelijk hebben de HA en jij zo meteen een goed gesprek!!

**Geplaatst**: 06-09-13 16:20

Re: (beginnend)Depressie,wanneer onderneem je stappen (erkennen)

Geplaatst: 06-09-13 16:20

wat goed dat je het gesprek met je moeder bent aangegaan!

**Geplaatst**: 09-09-13 13:00

Geplaatst: 09-09-13 13:00

Ik denk als ik je posts zo lees dat je geen last hebt van een beginnende depressie maar meer van een beginnende burn-out. Ook het onrustige en niet kunnen slapen kan daar bij horen.
Je blijft maar bezig en bezig, vooral in je hoofd en dat put uit. En uitputting zorgt er voor dat je je down voelt.

Je vindt je werk wel leuk en haalt er voldoening uit, maar eigenlijk kost het nu teveel energie.
Bij een burn-out gaat het er om dat je probeer je draaglast aan te passen aan je draagkracht. Er zijn dingen die je kracht vergroten (zoals ontspanning voor jezelf, sporten, iets leuks met je man/kind doen etc.) en er zijn dingen die een 'last' zijn.
Of iets een last is of niet heeft niks te maken met of je het leuk vindt of niet, wel met of het je energie opbrengt of kost.
Daar zou je dus eens mee kunnen beginnnen:
inventariseer wat je allemaal doet (je kunt daar eventueel een rol aan verbinden zoals 'moeder', 'zzp-er', 'echtgenote', 'zelf', 'luilak' etc.).
Kijk hoeveel van die dingen/rollen jou energie kosten (draaglast) en hoeveel van die dingen/rollen jou energie opleveren (draagkracht).

Waarschijnlijk zul je zien dat jouw draaglast veel groter is dan je draagkracht, hetgeen waarom jij langzaamaan maar vermoeider en lustelozer raakt. Dat merk je, en je moet nog zoveel doen en je kan niet stoppen of dit of dat laten vallen dus krijg je onrust.

En dan komt het allermoeilijkste stuk: accepteren dat je niet alles kan op dit moment, en daar dus je leven op dit moment op aanpassen. Dat is niet voor altijd, maar wel voor nu. Want nu heb jij een enorm tekort aan draagkracht. Als je weer opgeladen bent, kun je weer meer last gaan dragen tot je gewoon weer kan werken, lekker voor je kind kan zorgen en fijn slaapt zonder middelen.

En hoe eerder je daarmee begint, hoe sneller je er weer vol tegenaan kan. Dus goed dat je nu al actie onderneemt!

**Geplaatst**: 09-09-13 13:05

Geplaatst: 09-09-13 13:05

Ik zou je verhaal opschrijven als je in een 'dip' zit. Dan kun je het niet afdoen als minder erg, want dan staat het gewoon op papier hoe het is.

**Geplaatst**: 09-09-13 13:15

Geplaatst: 09-09-13 13:15

En wat er allemaal al eerder genoemd is, is een heeeerlijke combinatie met hormonen

Ik weet niet hoe dat voor jou is, maar ik kan me voorstellen dat je in deze tijd, relatief kort na je zwangerschap, je best last kan hebben van hormonen (lekker van die moodswings) en emoties en gedachten kunnen veroorzaken die je 'normaal' niet zou hebben. Tel daar slaaptekort, oververmoeidheid, het gevoel dat er aan de drukte nooooooit een eind gaat komen en dan kan ik me heel goed voorstellen dat je je zo voelt! Gebruik je nu de pil of iets dergelijks? (nogal persoonlijk, hoef je ook geen antwoord op te geven ofzo, maar kan best een 'extra' boosdoener zijn die je niet erbij kan gebruiken).

**Geplaatst**: 09-09-13 13:23

Re: (beginnend)Depressie,wanneer onderneem je stappen (erkennen)

Geplaatst: 09-09-13 13:23

Overigens: bij mensen om me heen die een burn out kregen of iets vergelijkbaars hoorde ik ze allemaal zeggen op een bepaald moment: 'Maar ik kan niet stoppen, want...', 'Ik moet door, stoppen is geen optie, want...'. Ik denk dat die psychische druk die je je zelf oplegt (want tuurlijk kan je stoppen, als je een hartaanval krijg en je ligt in het ziekenhuis, gaat het leven van anderen ook gewoon door en moeten ze ook een oplossing verzinnen) is denk ik een heel grote boosdoener. Dus misschien geeft het je lucht als je regelingen voor jezelf treft waardoor je op het moment dat je het niet meer trekt, hulp krijgt of pauze kunt nemen? En soms is het alleen maar het idee dat je op elk moment stop kunt zeggen, dat je meer energie krijgt. En dan nu niet denken: maar dat kan in mijn situatie niet, maar echt op zoek gaan naar een oplossing, of 'escape' voor jezelf.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-09-13 09:40

Re: (beginnend)Depressie,wanneer onderneem je stappen (erkennen)

Geplaatst door de TopicStarter : 10-09-13 09:40

Bedankt nog voor de berichtjes!
Ik mocht afgelopen weekend de ozemapam doorslikken om even een paar nachten goed te slapen. Dit was echt heel fijn.
Nu afgelopen nacht niets geslikt en wat een kl**t nacht zeg!!
Maarja je mag het niet elke dag hebben.. echt balen.
Weekend dus goed geslapen en heb een lang weekend van 4 dagen achter de rug en voel me eigenlijl best goed! Zo nu en dan even een 'angst' momentje als ik dacht dat ik komende week weer miest werken maar kon ik snel opzij zetten steeds.
Gister ook bij ikea geweest leuk tafeltje met stoeltje voor de kids gehaald en een schoolbord.
Ze vinden het geweldig.
En flink afkloppen maar het gaat goed vandaahlg. Hopelijk kan ik dit vast houden.

Ik slik overigens wel de pil ja.

**Geplaatst**: 10-09-13 10:12

Geplaatst: 10-09-13 10:12

KletsKoekje schreef:
Bedankt nog voor de berichtjes!
Ik mocht afgelopen weekend de ozemapam doorslikken om even een paar nachten goed te slapen. Dit was echt heel fijn.
Nu afgelopen nacht niets geslikt en wat een kl**t nacht zeg!!
Maarja je mag het niet elke dag hebben.. echt balen.

Hoi Klets Koekje,
ik hoop, dat je weer een beetje uitgerust bent...!
En heb je behalve de pammen nog andere middeltjes om te slapen...? Want de pammen staan er helaas om bekend, dat zodra je stopt, je al je gemiste REMslaap gat inhalen (...en daar wordt iet iedereen blij van!)
Dat is doorgaans goed op te vangen met middelen zoal Glutamine (te krijgen bij bijna iedere goede drogist).

KletsKoekje schreef:
Weekend dus goed geslapen en heb een lang weekend van 4 dagen achter de rug en voel me eigenlijl best goed!

$*\o/*$ $*\o/*$ $*\o/*$
Joepie!!!!

KletsKoekje schreef:
Zo nu en dan even een 'angst' momentje als ik dacht dat ik komende week weer miest werken maar kon ik snel opzij zetten steeds.
Gister ook bij ikea geweest leuk tafeltje met stoeltje voor de kids gehaald en een schoolbord.
Ze vinden het geweldig.
En flink afkloppen maar het gaat goed vandaahlg. Hopelijk kan ik dit vast houden.

Goed uitrusten (liefst door echt te slapen, zonder pammen) en gezellige dingen doen en daar van genieten, dat zijn al belangrijke stappen!

Ik slik overigens wel de pil ja.[/quote]

**Geplaatst**: 10-09-13 14:02

Re: (beginnend)Depressie,wanneer onderneem je stappen (erkennen)

Geplaatst: 10-09-13 14:02

fijn te horen...maar hou wel je grens in de gaten he. Dat je je nu even goed voelt houd niet in dat je geen terugklap gaat krijgen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-09-13 13:59

Re: (beginnend)Depressie,wanneer onderneem je stappen (erkennen)

Geplaatst door de TopicStarter : 13-09-13 13:59

Nou de hele week is het goed gegaan, maar gister was wel een laaange dag en was ik wat minder positief. En begin toch weer tegen volgende week op te zien. Proberen niet het weekend er mee bezig te zijn en nefatief fe zijn.

Slapen zonder slaappil is nog steeds drama. Net of ikde hele nacht met de ogen open heb geslapen ook pff..
Nou hopen op een goed weekend en geen terugval

**Geplaatst**: 13-09-13 14:54

Geplaatst: 13-09-13 14:54

Hoi Kletskoekje,
goed, dat het deze week ging!
Denkbaar dat je stemming terugzakte, omdat et zo'n lange dag was gister.

Slapen zonder pammen kan idd heel lastig zijn. Met natuurlijker middelen zoals L-Glutamine heb je dat minder (de pammen houden je REMslaap tegen, waardoor je de eerste nachten vooral van de wereld bent, maar daarna, ook na het stoppen met slikken erg onrustig en "slecht" slaapt.

En nu even positief: wat voor leuks ga je dit weekend doen...?
Let op: lekker niets, noppes nada en vooral uitslapen is een uitstekende keuze!!
(Soms is dat een valkuil: "Ik moet niet zo en zo doen...". (Er is een gezegde, 'dat je gedachten het woordje 'niet' niet kennen'.)
(Dus als je tegen jezelf zegt, "dat je niet egen volgende week moet gaan opzien" gebeurt dat soms dus prompt.)
De truc is: richt je aandacht op datgene, wat je wel wilt.

**Geplaatst**: 13-09-13 15:02

Geplaatst: 13-09-13 15:02

Heel laagdrempelig; http://www.psyforyou.nl/

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-09-13 15:28

Geplaatst door de TopicStarter : 13-09-13 15:28

Opzich een leuk weekend voor de boeg, helaas niet de kans om uit/bij te slapen. Morgen gaat de wekker om tien over half 7. Maar ben wel vroeg klaar, 10uur en ga dan lekker het dorp in shoppen voor de kleinean die zo ontzettend hard groeit.
Morgen avond paard vlechten en chillings met hubby op de bank, en zondagochtend 9.15u op wedstrijd. Dus dan heb ik ook nog wat aan de dag en doen we zondag ook lekker rustig aan.
Maandagochtend weer babyzwemmen en vrij.
Zo opgeschreven brengt het ook wat rust mee haha

Ik slik op de dagen dat ik zonder pam slaap nu melissa nog wat. Natuurlijk middel. Maar werkt nog niet zo geloof ik.

Essie thanks voor link, zal straks even bekijken.

**Geplaatst**: 13-09-13 16:17

Geplaatst: 13-09-13 16:17

Nou denk maar fijn aan je leuke weekend dan! Neem ook af en toe even 5/10 minuutjes voor jezelf dat je even niks doet als je een drukkere dag hebt. Even ogen dicht en op je ademhaling letten.
En kijk of je ervoor kan zorgen dat als je een drukke dag hebt je de dag daarna goed uit kan rusten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-09-13 20:34

Re: (beginnend)Depressie,wanneer onderneem je stappen (erkennen)

Geplaatst door de TopicStarter : 15-09-13 20:34

Man o man.. ik liet van de week al doorschemeren dat ik toch wel wat negatiever weer was vanaf donderdag.. vanaf donderdag is elke dag zwaarder geworden. Mijn hoofdgedachten zijn de hele dag het opzien tegen het werk/tegen komende week.
Ik ben ook best 'bang' nu dinsdag in aantocht is.
Ook denk ik zelf toch steeds meer richting burnout ipv depressie. A.s vrijdag weer HA dan wilde ze kijken hoe het ging als ik meer bijgeslapen was met hulp van de pammen en hoe verder.

Pff wat is dit weer lekker zwaar, en ik zeg weer ; hallo migraine. Leuk al die stress.

Ook erg vervelend, het gevoel te hebben dat ik er aardig alleen voor sta. En dat terwijl manlief kei lief en meedenkend is, maarja ik zit toch een soort vanet mezelf in de knoop ..

**Geplaatst**: 15-09-13 20:44

Geplaatst: 15-09-13 20:44

Hopelijk kan de HA je helpen, maar bij een beginnende burn-out zul je gewoon echt gas terug moeten gaan nemen. Als je namelijk door gaat en een full-blown burn-out hebt, ben je maanden lang compleet uit de running. Probeer dat echt voor te zijn.
Dingen die je ondertussen al wel kunt doen: body-scan (kijk even op youtube, zoek een stem die je past), ademhalingsoefeningen eigenlijk allerlei meditatieoefeningen met betrekking op je lichaam.
Met een burn-out blijf je in je hoofd hangen en zit je steeds in de toekomst. Door even goed met je aandacht bij je lijf in het hier en nu te blijven geef je je hoofd even rust. Op een langere/zwaardere dag zal je hier zeker een uur of 2 aan kunnen besteden.

**Geplaatst**: 15-09-13 21:01

Geplaatst: 15-09-13 21:01

KletsKoekje schreef:
Mijn hoofdgedachten zijn de hele dag het opzien tegen het werk/tegen komende week.
Ik ben ook best 'bang' nu dinsdag in aantocht is.

Naar hoor...!

KletsKoekje schreef:
Ook denk ik zelf toch steeds meer richting burnout ipv depressie. A.s vrijdag weer HA dan wilde ze kijken hoe het ging als ik meer bijgeslapen was met hulp van de pammen en hoe verder.

Pff wat is dit weer lekker zwaar, en ik zeg weer ; hallo migraine. Leuk al die stress.

Stress en uitputting zijn op zichzelf nog geen depressie - maar het is op den duur wel DE manier om het te worden!
Dus: alle hens aan dek om zoveel mogelijk stress zo snel ogelijk de deur uit te werken, want op een neerwaartse spiraal zit je niet te wachten.

KletsKoekje schreef:
Ook erg vervelend, het gevoel te hebben dat ik er aardig alleen voor sta. En dat terwijl manlief kei lief en meedenkend is, maarja ik zit toch een soort vanet mezelf in de knoop ..

Nu ja, je weet alvast, dat "hoe je je voelt" akelig genoeg is, maar net niet dde hele werkelijkheid.
Dat scheelt.
...maar het blijft een schrale troost, want het is een %$@$#*&#$@^ gevoel!!!

Nomineer dit bericht ×