Boras schreef:Ik ben blij voor je dat het lichamelijke gedeelte achter de rug is.
Ons streekziekenhuis staat niet toe dat mensen dit thuis doen, omdat het erg heftig kan zijn.
Sterkte met de verwerking.
De onze ook niet ik zou me die dag ook melden in het ziekenhuis voor de miskraam zelf.. Alleen had ik toch nog een beetje mazzel dat ik er zo makkelijk vanaf gekomen ben zonder al te veel last.
blokje schreef:fijn dat het zo goed gegaan is.
ga je het begraven?
of heb je het in het ziekenhuis gelaten?
sterkte de aankomende tijd.
Ik heb gevraagd aan de gyn hoe het "vruchtje" eruit zag en hij melde al gelijk dat hij het van onder tot boven heeft na gekeken en ben toen tot de conclusie gekomen dat ik het niet meer wilde zien. Mijn oorspronkelijke plan was wel begraven,, maar ik wilde het me liever herinneren zoals het was.. Volgende keer zou er ooit een volgende keer komen wil ik dat wel graag anders en wil ik bij voorbaat zeggen dat ik het graag mee naar huis wil nemen en niet als pulp.. Maar voor nu heb ik er vrede mee dat ik niet een gescheurde prop mee naar huis heb genomen. T is in mn verbeelding zoals het was.. En ben ergens dankbaar dat ik het heb mogen zien ( voor het zelfde geld schiet het de wc in en vindt je het nooit meer terug ) ik heb ook niet gevraagd wat ze er mee zouden doen.. In alle gevallen wilde ik het gewoon niet weten al klinkt dat best een beetje luguber als ik dat zo zeg.
Iorrr schreef:Fijn dat je lichaam het toch zelf opgelost heeft! Is mentaal makkelijker denk ik...
Ik heb niet eens echt buikpijn gehad destijds. Had me ook op het ergste voorbereid en schrok dan ook dat het 'opeens' kwam...
Ik denk inderdaad dat dit mij emotioneel gezien veel goed gedaan heeft. Ik was op het ergste voorbereid maar ben het nu zonder er bij na te denken kwijt geraakt dus geen ploeter werk vooraf ( al had ik het er natuurlijk wel voor over ) wel vindt ik het nu zo plotseling dat het besef er nog niet helemaal is.. Telkens op wc wordt ik toch weer even herinnerd oh ja dat was ook zo..
Vanmiddag op mn werk wel een boze blik gehad van mn team leidster, ze zegt wat doe je hier ga naar huis..
Maar ik weet gewoon dat de afleiding van het werk me even goed doet om ook even aan iets anders te denken maar ook vooral mn leventje weer op de rit te krijgen.. Stiekem vanaf het moment dat ik wist dat ik een miskraam zou krijgen heb ik een beetje in een cocon geleefd wat er allemaal om me heen gebeurd is.. Een beetje automatische piloot werk.
esje01 schreef:Hoe herkenbaar je verhaal.
helaas heb ik ook enkele malen een miskraam gehad en ieder vlindertje heeft zijn/haar plekje.
Toen mijn dochter is geboren (inmiddels 15) hebben we een geboortekaartje verstuurd waarin een baby wordt gedragen door een vlinder met een heleboel vlindertjes er om heen.
Sterkte!
Wat een onwijs mooi gebaar
prachtig
Dank jullie wel allemaal