Oh zo herkenbaar ts

27 jaar oud en nog steeds sta ik te gillen en te huilen als ik er 1 zie...

Het erge vind ik nog dat ik door ervaring mensen niet meer durf te waarschuwen dat ik bang ben voor spinnen. (zodat zij ze weg kunnen halen)
Mijn vader dacht ooit eens grappig te zijn en heeft de spin gepakt met een papiertje, en toen hij het papiertje weg wilde gooien, gooide hij het gauw in mijn richting...
Ook mijn baas dacht leuk te zijn en liep met een dikke spin op zn hand richting mij... helaas stond ik in de operatiekamer en kon dus geen kant meer op. Spontaan van angst begon ik te huilen, daar schrok hij weer zó van dat ie de spin direct doodmaakte en daarna heeft hij het nooit meer gedaan...
Maar ja voor mij is de ellende dan al erger geworden... mijn angst is daarna gelijk weer een stuk groter. Nu vertrouw ik mensen dus ook niet meer met spinnen weghalen voor mij... Maar ik durf ook niet meer mijn angst toe te geven tegenover mensen, bang dat ze mijn angst niet serieus nemen en voor de grap een spin pakken en naar mij toe gooien of zoiets...
(ja alleen mn vader, omdat ie daarna zó op zn donder kreeg van mn moeder dat ie het nooit meer gedaan heeft en tegenwoordig zonder mopperen een spin weghaalt)