Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-04-13 14:58

Geplaatst: 05-04-13 14:58

Ik zou zeggen: doe het.

Je hebt er duidelijk al goed over nagedacht, en je financiele plan lijkt mij realistisch. Je bent nu 30. Dat wil zeggen dat je, heel cru gezegd, nog 5 goede jaren hebt waarin je kinderen kan krijgen. Na je 35ste gaat je vruchtbaarheid achteruit, rond je 40ste is het definitief afgelopen. Als je voor jezelf uitgemaakt hebt dat je kinderen wil moet je het dus nu doen.

Ik vind ook dat je je niet teveel moet aantrekken van de mening van je vriend. Als je voor de relatie kiest ipv voor je kinderwens, dan zal dat toch altijd een litteken nalaten op jouw gevoelens voor hem. Zal je het hem kunnen vergeven als het over 10 jaar definitief te laat is en je kinderloos oud wordt tegen je zin?
Bovendien speelt de biologische klok voor hem niet. In het ergste geval houdt hij jou nog een paar jaar aan het lijntje totdat het voor jou definitief te laat is. Daarna kan hij vrolijk opnieuw beginnen met een jongere vrouw en alsnog vader worden op zijn 45ste. Jij blijft dan met helemaal niets achter.

Misschien draait hij nog bij als het besef doordringt dat je hem echt gaat verlaten hiervoor?

**Geplaatst**: 05-04-13 15:37

Geplaatst: 05-04-13 15:37

Ik vind het wel heftig. Vooral eigenlijk omdat ik de indruk krijg dat je al gekozen hebt. Je hebt je route al helemaal uitgestippeld. Maar ik denk dat je wel met een paar dingen heel erg rekening moet houden. Je wilt een kangoeroewoning met je ouders, heb je al uitgezocht bij de gemeente of dit wel mag? En verder zou ik hele goede afspraken maken met je ouders als je 5 dagen in de week wilt blijven werken. Kleintjes kunnen vaak ziek zijn. Is de ene verkoudheid over, dan dient de volgende zich aan. Zijn je ouders dan bereid een hele week op te passen? Anders zul je vanuit je werk naar het KDV moeten. En je hebt ook veel verplichtingen, zoals het consultatiebureau. Lukt het elke keer om vrij te nemen om naar zo'n afspraak toe te gaan? Daarnaast wordt het KDV ook steeds duurder en wordt de eigen bijdrage steeds hoger. En het lijkt me onrealistisch om te denken dat je ook nog je paard kunt onderhouden of wil je je kind dan ook bij je ouders stallen om te gaan rijden?

**Geplaatst**: 05-04-13 21:03

Geplaatst: 05-04-13 21:03

LisaLuna schreef:
Nee vind ik niet.. Ik heb altijd een hekel aan kinderen gehad en moest er niet aan denken maar mijn vriend wilt zo ontzettend graag een kind en toen ging ik met hem er over praten en dan ookal leek het me verschrikkelijk heeft hij me toch wel 'overtuigd'. En nog niet nu, want ben hartstikke jong maar hier bedoel ik mee dat als ik een kind krijg ookal heb ik er altijd een hekel aan gehad dat dat dan niet aan de orde is! Ik zal er geen hekel aan hebben ook al heb ik dat aan andermans kinderen meestal wel.

Ik kan je geruststellen;ik had een hekel aan kinderen vroeger en ook nu kan ik ze van een ander, meestal, niet verdragen (ik doe wel lief), en toch heb ik (ook op aandringen van mijn man) 2 kinderen, de 2e was op mijn iniatief en misschien over een enkele jaren nog een derde. En dan nog is het zwaar...maar ik zou mijn leven niet zonder ze willen!

**Geplaatst**: 05-04-13 21:25

Re: Relatie of kind? Waar zou jij voor kiezen?

Geplaatst: 05-04-13 21:25

Zelf wil ik geen kinderen, toen ik nog werkte al niet en nu met tijd genoeg nog steeds niet. Praktisch gezien vondt ik dagelijkse verzorging paard + volledige baan + 1 persoonshuishouden al pittig zat en daar zaten dan weinig sociale verplichtingen bij, laat staan een kind. Ik vraag me af of en hoeveel TS de schaduwkant van alleenstaande ouder met volledige baan en andere verplichtingen ziet?

Hoewel de meesten hier zeggen dat TS het goed heeft uitgedacht etc. In hoeverre is het "ik wil een kind" echt een wens van binnen uit en hoever is het de onbewuste druk van media en maatschappij die een plaatje schilderd van : goede carriere + eigen huis + volle sociale agenda + sporten/hobbies + kind(eren) = normaal/hoort iedereen te hebben/kunnen? Marketing en de druk van sociaal aanvaard zijn erg sterk in onze maatschappij.

**Geplaatst**: 05-04-13 21:35

Re: Relatie of kind? Waar zou jij voor kiezen?

Geplaatst: 05-04-13 21:35

Ik zou zeggen; volg je hart!
Je hebt het al prima uitgezocht en er zijn zoveel alleenstaande ouders die het ook kunnen.
Wat betreft die 5dg werken,wat moet dat moet en ook daar kom je wel weer aanuit.
Je beslissing lijkt me duidelijk en kan je geen ongelijk geven.
Je leven slijten met iemand die absoluut geen kinderwens heeft lijkt me voor jouw ook niet gezond.
Ik wens je veel sucses.

**Geplaatst**: 05-04-13 22:44

Re: Relatie of kind? Waar zou jij voor kiezen?

Geplaatst: 05-04-13 22:44

Tamary, dat doet hier niet ter zake. Overigens voldoet de ts haar situatie niet aan dat perfecte plaatje. Ze wil het duidelijk en het is haar goed recht ook. Die vraag over de maatschappij, stel je die aan alle mensen die kinderen willen of hebben?

**Geplaatst**: 05-04-13 22:54

Geplaatst: 05-04-13 22:54

De relatie, absoluut. Maar dat is omdat ik vooral voor mezelf leef. Liever oud worden met de liefde van mijn leven dan kosten wat kost een kind krijgen. Wel heb ik kennissen die hiervoor na jaren uit elkaar zijn gegaan, zij wilde zo graag kinderen dat ze zijn beslissing helemaal niet kon accepteren. Was uiteindelijk het beste voor beiden. Maar ik persoonlijk zou het er echt niet voor over hebben...

**Geplaatst**: 05-04-13 22:57

Re: Relatie of kind? Waar zou jij voor kiezen?

Geplaatst: 05-04-13 22:57

Voor mij ook relatie inderdaad. Maar ik heb dan denk ik ook niet zo'n enorme kinderwens als TS en dat is natuurlijk wel een verschil. Ik zou kinderen heel leuk vinden, maar degene met wie ik oud wil worden kan geen kinderen krijgen dus dat accepteer ik. Als ik echt heel graag een kind wil, wil hij wel adopteren maar dat is natuurlijk weer iets anders.

**Geplaatst**: 05-04-13 23:00

Geplaatst: 05-04-13 23:00

Ik heb geen ervaringsverhaal (gelukkig nog niet), maar ik denk dat wat betreft de titel van het topic, dit wel genoeg zegt...

willeke_x schreef:
maar als hij geen kinderen wil zie ik eigenlijk weinig toekomst voor ons

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-04-13 09:55

Re: Relatie of kind? Waar zou jij voor kiezen?

Geplaatst door de TopicStarter : 07-04-13 09:55

Dank jullie wel voor het meedenken. We hebben de relatie momenteel even op hold gezet. Hij stelde een compromis voor, maar ik moet er even over denken of ik daar wel mee wil/kan leven.
Ik ga hier enkele dagen wat afstand van nemen en voor mezelf even alles op een rijtje zetten en verwerken.

pffff heftig toch als een relatie onder spanning staat.

**Geplaatst**: 07-04-13 11:47

Re: Relatie of kind? Waar zou jij voor kiezen?

Geplaatst: 07-04-13 11:47

Heel veel sterkte!!!!

**Geplaatst**: 07-04-13 13:10

Re: Relatie of kind? Waar zou jij voor kiezen?

Geplaatst: 07-04-13 13:10

Compromis? In de zin van,je krijgt wel een puppy of hoe moet ik dat zien?
Laat je wens in ieder geval niet voorbijschieten,vroeg of laat krijg je daar spijt van.

**Geplaatst**: 07-04-13 13:27

Re: Relatie of kind? Waar zou jij voor kiezen?

Geplaatst: 07-04-13 13:27

Ik vraag me ook af hoe je als het om kinderen gaat een compromis kan sluiten?? Wel een kind maar jij de zorg ofzo?

**Geplaatst**: 07-04-13 13:42

Re: Relatie of kind? Waar zou jij voor kiezen?

Geplaatst: 07-04-13 13:42

Om even bot te zijn. Stel dat het kindje niet gezond is.
Dat het verstandelijk of lichamelijke beperkingen heeft.
Lukt het je dan als alleenstaande ouder?

**Geplaatst**: 07-04-13 13:51

Re: Relatie of kind? Waar zou jij voor kiezen?

Geplaatst: 07-04-13 13:51

Dat weet je nooit vantevoren Luuntje.
Je kunt ook een relatie hebben met een gezond kind,en dat er dan iets gebeurd en je er als nog alleen voor komt te staan.. Je kan niet in de toekomst kijken!
Maar vaak als een wens heel groot is...

**Geplaatst**: 07-04-13 14:03

Geplaatst: 07-04-13 14:03

Jeetje, wat heftig.
Dit is echt mijn grootste angst. Mijn vriendinnen verklaren mij altijd voor gek dat ik nu al (22) als eis aan een partner stel dat hij kinderen moet willen. 'Want bij mannen moet dat groeien'. Maar ik ben zo bang voor zo'n situatie dat ik het risico niet wil lopen.
Ik snap het dus heel erg goed als je bij hem weg gaat.

Een vriendin van mij is alleenstaand moeder van 2 kinderen (nu wel 18+) en heeft nog met een donor geprobeerd meer kinderen te krijgen. Dat is helaas steeds op een miskraam uitgelopen.
Zij heeft ook fulltime gewerkt en jarenlang een eigen bedrijf gehad. Het was zwaar, en ze had geen cent te makken, maar ze hebben het wel gered.
Wat haar heel erg heeft geholpen is dat ze soms thuis kwam en een briefje vond van een vriendin (die ook alleenstaand moeder is geweest, nu wel een partner had). Zij had dan de was gestreken en gevouwen en ze kookte vaak een portie extra zodat ze dat bij mijn vriendin in de vriezer kon leggen. Dan hoefde mijn vriendin dat er alleen maar uit te halen.
Dat hielp haar echt heel erg en daar is ze nog steeds intens dankbaar voor.
Ik heb het een keer met haar gehad over deze situatie, wat als ik het in zo'n situatie zou komen.
Ze zei heel eerlijk: ik raad het aan om aan kinderen te beginnen met een partner. Want het is zo ontzettend zwaar. Maar, als die niet komt dan zou ik het aan gaan. Ik zou het zo opnieuw doen want mijn kinderen zijn alles waard, maar ik heb het wel ontzettend gemist dat ik geen partner had.

Ik hoop dat je daar iets aan hebt.

Heel veel sterkte met je beslissing in ieder geval. Ik ga je topic volgen.

**Geplaatst**: 07-04-13 14:16

Geplaatst: 07-04-13 14:16

Sakia, Dan sta je er met zijn tweeën voor, niet alleen. En het is iets wat ze wel mee moet nemen in haar beslissing vind ik. Zeker op oudere leeftijd is de kans groter dat het kindje wat kan mankeren.

Toch krijg ik sterk het idee dat TS het niet helemaal goed over ziet. Er komt zo veel meer bij kijken. Het is niet alleen full time willen blijven werken, ook de reistijd moet mee gerekend worden. En eventuele over uren of bijscholing? Boodschappen moeten gedaan worden, het huishouden, er moet gekookt worden. Of moeten de ouders dit ook allemaal doen? Dan nog het paard en het paard van de ander, want de afspraak is die ook verzorgen en gratis staan. (ok ze gaf al aan dat die eventueel dan weg ging) Ik heb meerdere alleen staande moeders mee gemaakt die toch van een koude kermis gekomen zijn om hun voortplantingswens voorrang te geven. Geen sociaal leven meer, en de hele dag bezig zijn met werk/huishouden en kind dat er nauwelijks tijd overblijft om zelf te leven.

**Geplaatst**: 07-04-13 14:16

Geplaatst: 07-04-13 14:16

Als je mijn reactie een paar pagina's terug leest dan kun je zien dat een compromis wel kan werken!

**Geplaatst**: 07-04-13 14:21

Geplaatst: 07-04-13 14:21

Ik denk dat het ook belangrijk is om te kijken naar wat goed is voor het kind.
Een kind heeft een vader nodig, naar mijn inziens.
Ik snap dat je het heel naar vind dat je huidige partner geen kind wil,
en ik zeg dus ook niet dat het verkeerd is om weg te gaan bij hem.
maar wil je de verantwoordelijkheid van een kindje in je eentje op je nemen?
het is fijn dat je familie je wilt steunen, maar jij bent uiteindelijk de enige ouder voor je kind.

**Geplaatst**: 07-04-13 14:28

Re: Relatie of kind? Waar zou jij voor kiezen?

Geplaatst: 07-04-13 14:28

Weet je wat het probleem is bij een vrouw? Daar gaat de biologische klok op een gegeven moment tikken. Een man kan, als hij op latere leeftijd wel kinderen wil, je inruilen voor een ander die nog wel kinderen kan krijgen, en dat gebeurt vaak ook.

Dus als jullie er niet samen uitkomen, dan zou ik idd voor je eigen wens, en voor een kind kiezen. Al dan niet met deze partner.

**Geplaatst**: 07-04-13 14:29

Geplaatst: 07-04-13 14:29

Sellyxx
Zo als ik het lees van wat TS schrijft is het kindje straks 5 dagen per week bij haar ouders/zus. In mijn ogen word hij/zij gewoon gedumpt om dat TS niet minder wil werken. Anderen worden opgezadeld met de verzorging en opvoeding van het kindje. Dan bij je in mijn ogen bij voorbaat al met een zeer verkeerde instelling bezig, en niet een geschikte ouder. Een kind hoort door een eigen ouder verzorgd en opgevoed te worden. Anders kan je beter een hond of kat nemen.

**Geplaatst**: 07-04-13 14:40

Re: Relatie of kind? Waar zou jij voor kiezen?

Geplaatst: 07-04-13 14:40

Ik bedoelde juist dat ook een gezond kind iets kan overkomen en je er alleen voor kan komen te staan. Zekerheid hebt je NOOIT!

**Geplaatst**: 07-04-13 14:41

Geplaatst: 07-04-13 14:41

aikon schreef:
Sellyxx
Zo als ik het lees van wat TS schrijft is het kindje straks 5 dagen per week bij haar ouders/zus. In mijn ogen word hij/zij gewoon gedumpt om dat TS niet minder wil werken. Anderen worden opgezadeld met de verzorging en opvoeding van het kindje. Dan bij je in mijn ogen bij voorbaat al met een zeer verkeerde instelling bezig, en niet een geschikte ouder. Een kind hoort door een eigen ouder verzorgd en opgevoed te worden. Anders kan je beter een hond of kat nemen.

Hmm maakt dat iemand direct ongeschikt als ouder? Ik ben ook alleen opgevoed door mijn moeder, die destijds nog 20 nachten per maand werkte. Wat inhield dat ik dus bijna altijd bij opa en oma was. Vanaf mijn 12e bleef ik thuis en was ik s'nachts alleen. Maakt mijn moeder dit een slechte ouder? Denk het niet. Nee, ik vond het niet altijd leuk en nee, mocht ik ooit een kind krijgen of adopteren dan zal ik het zelf zeker anders doen..Maar ben er niet aan dood gegaan, heb naar mijn idee niks gemist in mijn jeugd en ben vroeg zelfstandig geworden wat ik zelf heel fijn vind. Ik kan me voorstellen dat mensen daar anders over denken..Maar goed, zo heb ik het ervaren en ondanks dat ik het zelf wel anders zal aanpakken dan hoe mijn moeder het deed, vind ik mijn moeder verre van een slechte/ongeschikte ouder.

**Geplaatst**: 07-04-13 14:41

Geplaatst: 07-04-13 14:41

Het is toch niet zo dat TS niet minder wil werken, maar qua kosten ook niet minder KAN werken?
Overigens vind ik wel dat je er zo veel mogelijk voor je kind moet zijn, maar dat betekend niet dat jij de enige bent die het kind moet opvoeden. Ik zou gek worden als ik continue thuis zou moeten zijn.
Als je er minder bent voor je kind is het wel extra belangrijk dat, als je er bent, je er ook ECHT voor ze bent.

Die kinderen van een vriendin van mij zijn ook vriendinnen van mij.
Ik heb het er vaak zat met ze over gehad, hun moeder werkte veel om het hoofd boven water te houden. Maar, ze vinden niet dat ze hun verwaarloosd heeft o.i.d. Sterker nog ze zijn dol op hun moeder. Wanneer hun moeder thuis was, was ze er ook voor ze.
En ik zal eerlijk zeggen, ik zou willen dat ik een moeder zoals haar gehad had, ook met het vele werken. In moederschap is zij voor mij echt een voorbeeld.

**Geplaatst**: 07-04-13 14:51

Geplaatst: 07-04-13 14:51

TS wat een ontzettend moeilijke toestand :(:)

Als ik je verhaal goed begrijp is jou kinderwens altijd duidelijk geweest voor je partner maar is zijn antwoord duidelijk Nee.
Eigenlijk is hij daar steeds duidelijker in geworden in de loop der jaren, van een misschien komt dat nog naar een duidelijke abortus als bleek dat je zwanger was een half jaar geleden.
Maak jezelf niks wijs, hij draait niet bij

Zo te lezen ben je zelf ook wel tot die conclusie gekomen en zit je nu op de wip.
Je hebt over veel dingen nagedacht en besproken met familie en vrienden.
Je hebt vele mensen die je willen helpen om je droom waar te maken.

Je bent nog jong genoeg dus ik zou de relatie be-eindigen en beginnen met de aanbouw en hopelijk vind je in die tijd een nieuwe partner met wel een kinderwens.
Zo niet kun je altijd nog zwanger worden via een donor.

Ik hoop dat je in de toekomst een nieuwe partner vind, liefst voordat je zwanger raakt van een donor maar anders toch daarna zodat de situatie uiteindelijk makkelijker wordt en je kind ook een vaderfiguur om zich heen krijgt.

Nomineer dit bericht ×