Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-02-13 14:08

Geplaatst: 08-02-13 14:08

VogeltjeM, ik wilde de vergelijking met chemotherapie al eerder trekken maar toch maar niet gedaan vanwege 't risico dat het verkeerd opgevat zou worden (zitten op Bokt

) , maar daar ben ik het dus volledig mee eens. Je kunt het naar vinden klinken maar als het nodig is, is het nodig, en je noemt een oncoloog die chemo voorschrijft toch ook geen mafkees?

**Geplaatst**: 08-02-13 14:10

Re: Elektroshock therapie bij depressie, wat vinden jullie?

Geplaatst: 08-02-13 14:10

TS dat het in jouw geval niet nodig is geweest en dat jij er op een andere manier bent uitgekomen is geweldig. Maar jij bent jij en niet een ander. Geen enkel mens is gelijk, geen enkele depressie is hetzelfde en gen enkele situatie is hetzelfde. ECT is niet zomaar even een behandeling die gekozen wordt dan is er al een hele rits aan behandelingen in vaak zowel het reguliere als het alternatieve circuit afgelegd. Als dan een laatste redmiddel op een enigszins beter leven dan kan ik me voorstellen dat zowel behandelaar als patiënt en familie daarmee instemmen.

Ik heb er mensen van op zien knappen. Soms kortdurend maar vaak ook langdurig

**Geplaatst**: 08-02-13 14:24

Geplaatst: 08-02-13 14:24

Ik heb één iemand mee mogen maken die ECT kreeg, ze knapte hier behoorlijk van op, en na een tijd was ze blij als ze weer mocht

. Ik vind het een hele intressante discussie, die ik graag volg. Ik heb er verder weinig verstand van, dus hou verder braaf mijn mond dicht.

**Geplaatst**: 08-02-13 14:39

Geplaatst: 08-02-13 14:39

diddletje schreef:
Moonfish, ik ben blij dat jij een uitweg hebt kunnen vinden door een dieet. Als dat voor jou werkt prima, vooral zo houden!
Mijn uitweg lag ergens anders. Ik heb ondanks alles gekozen voor mijn leven en mijn geluk. Ik sta nog steeds 100% achter die keuze, maar het zijn mensen zoals jij die mij een slecht gevoel over mezelf geven. Die zodra maar uitkomt dat je ECT hebt gehad meteen maar vanuit gaan dat je geschift of in jouw woorden een mafkees bent. Maar het enige waar ik van kan beschuldigd worden is dat ik deed wat voor mij noodzakelijk was. Los van de gluten en electroden, verschillen we dan zoveel?

Naar mijn mening maakt het niet uit of je medicijnen slikt, hypnotherapie,ECT,gedragstherapie, slaapritme of wat dan ook volgt. Iedereen verdient respect, zij zijn de mensen die terug moeten vechten, en die dat vervolgens ook doen, ongeacht wat anderen denken doen zij gewoon wat nodig is.

Amen $_/-\o_$

Ik slik al 18 jaar AD en de depressies worden de laatste jaren alleen maar erger en langer.
Daarnaast ben ik chronisch lyme waardoor mijn lichaam ook al zeer beperkt is.
Ben volledig afgekeurd en zie mijn leven meer als zinloos dan als zinvol.
Als ik naar buiten kijk en zie hoe mensen gewoon hun leven leiden dan vraag ik me af hoe ze dat doen...hoe ze dat kunnen omdat ik dat gevoel totaal kwijt ben en niet meer weet hoe het voelde toen ik zelf nog gezond was, dat gevoel is zover weg dat ik het niet meer kan oproepen.

Ik ben iedere dag blij dat er weer een dag voorbij is daar waar anderen wensen dat ze nog 20 jaar jonger waren, wens ik dat ik 20 jaar ouder zou zijn.
Dit topic heeft mij dan wel op het idee gebracht dit maandag eens met mijn psych bespreekbaar te maken.
Ik zou nu ALLES doen om die voortdurende depressies kwijt te raken en idd niet meer afhankelijk te hoeven zijn van die medicijnen met die rotte bijwerkingen die voor mijn lyme lichaam ook nog eens totaal vergif zijn.

**Geplaatst**: 08-02-13 15:10

Geplaatst: 08-02-13 15:10

fjordie333 schreef:
ik ken een verhaal dat het niet helemaal goed is gegaan..persoon is totaal veranderd

Dat verhaal ken ik ook. Is zelfs nog meesterlijk verfilmd met Jack Nicholson in de hoofdrol.

@Onassa, ik ken je niet maar schrik van je post. Jij bent zo'n bokker wiens naam bij mij is blijven hangen omdat ik in verschillende topics van jou mooie bijdragen lees. Ik gun je van harte een nieuw lichtpuntje, wie weet lukt dat inderdaad dankzij dit topic.

Ik denk dat het de wereld op z'n kop is als de geestelijke gezondheidszorg verweten wordt dat het voedingspatroon van patiënten niet (direct) wordt betrokken bij diagnose en behandeling. Dat we met ons allen enorme hoeveelheden ongelooflijke troep naar binnen werken is een stuk bekender dan dat ECT nog steeds (of weer) wordt gebruikt. De verantwoordelijkheid voor het voedsel dat iemand tot zich neemt ligt echter in de eerste plaats bij die persoon zelf, in de tweede plaats bij de (rijks)overheid (die van mij per gisteren maatregelen mag nemen om bewezen vergif uit ons voedsel te bannen) en ergens heel ver daarna misschien bij een enthousiaste geestelijk gezondheidszorger met een interesse tot buiten het eigen vakgebied.
Neemt niet weg dat het geweldig is dat TS zelf opmerkelijk positieve resultaten behaalt met een verandering van dieet, maar om op grond daarvan te suggereren dat de geestelijke gezondheidszorg niet betrouwbaar of kundig is, is absurd.

**Geplaatst**: 08-02-13 15:29

Geplaatst: 08-02-13 15:29

maura schreef:
Ik denk dat het de wereld op z'n kop is als de geestelijke gezondheidszorg verweten wordt dat het voedingspatroon van patiënten niet (direct) wordt betrokken bij diagnose en behandeling. Dat we met ons allen enorme hoeveelheden ongelooflijke troep naar binnen werken is een stuk bekender dan dat ECT nog steeds (of weer) wordt gebruikt.

Dat is niet helemaal het punt: het gaat om ongewone reacties op normaal voedsel.
Dat kan dus zijn dat mensen tekorten hebben of een veel grotere behoefte terwijl wat ze eten aan de 'normale' eisen voldoet en voldoende zou moeten zijn. Of het gaat om voedsel dat normaal gesproken als (redelijk) gezond wordt aangemerkt maar waar een persoon slecht op reageert. (En dat is niet altijd meteen duidelijk. Als je binnen 10 seconden na het eten van pinda's opgezwollen lippen krijgt dan is het wel duidelijk waar dat vandaan komt. Maar andere reacties zijn veel trager en geleidelijker, en dan wordt de link niet zo snel gelegd.)
In geval van gifstoffen, zeker als het zware metalen betreft, weet je vaak helemaal niet waar dat vandaan komt.

Bovendien gaat het er ook niet om wiens verantwoordelijkheid het is, maar vooral om dat het opgemerkt wordt, zodat er iets mee gedaan kan worden.

In het geval van Lyme speelt dat ook mee: chronische Lyme heeft invloed op het zenuwstelsel en kan daarom ook al 'uit zichzelf' depressieve klachten geven. Mogelijk dat bij een betere (en eerdere) behandeling van Lyme, de depressie bij een aantal patienten alleen daarom al vermindert.
Of dat bij Onassa het geval is weet ik natuurlijk niet - hoe langer je Lyme hebt, hoe lastiger dat soort dingen zijn. En dan gaat het er maar om wat werkt voor Onassa.

Maar als bij diverse Lyme-patienten kan worden voorkomen dat het zo ver komt, onder andere omdat psychiaters daarop letten, lijkt me dat veel beter.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-13 16:00

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-13 16:00

Jij snapt het Shadow0.

Het feit is dat ik zelf weet wat een enorme invloed het gehad heeft.
En ik geloof niet dat ik daar zo vreselijk uniek in ben, dat is het juist.
Ik ben net als jullie allemaal een mens, en die steken redelijk hetzelfde in elkaar denk ik zo.
Ik heb zo nooit muziek kunnen luisteren bijvoorbeeld, dat kan ik pas sinds mijn dieet.
Gewoon omdat mijn lichaam niet tegen die stoffen kon.

En elke aandoening heeft daar weer zijn triggers voor.
Zo heb ik fybromyalgie, en daar wordt je ook depressief van.
Door mijn dieet heb ik ontzettend veel minder pijn en ging mijn kwaliteit van leven enorm vooruit en daardoor automatisch lekkerder in mijn vel.
Verder: de mensen die beweren dat ik alleen die oplossing zie hebben echt wat mij betreft lichtelijk poep in hun ogen.
Want ik heb al meerdere keren gezegd dat dat dus niet zo is.

Verdere mensen ga ik nog op reageren, dat wil ik even doen als ik weer opgewarmd ben. :brr:

Die reactie komt vandaag nog.

**Geplaatst**: 08-02-13 16:06

Geplaatst: 08-02-13 16:06

Shadow ik geloof dat je mijn punt niet helemaal begrijpt: natuurlijk gaat het er om dát de reacties op wat gegeten wordt worden opgemerkt, ik vind alleen niet dat van de geestelijke gezondheidszorg verwacht kan worden dat er een complete studie van het voedingspatroon van een patiënt wordt gemaakt. Als dat wel gebeurt is dat hartstikke mooi, maar het is niet terecht om de psychiatrie te verwijten dat er niet naar voeding wordt gekeken, juist omdát het bij complexere relaties tussen voedsel en gezondheid zo moeilijk is om de link te leggen.
TS maakt dat verwijt wel. Naar mijn mening klopt dat niet, iedereen (en dus ook TS) is zélf verantwoordelijk voor wat hij/zij eet. Wil TS dan toch graag ergens een verwijt neerleggen wegens negatieve gevolgen op de (geestelijke) gezondheid dan is daar eerst nog de overheid, die immers bepaalt welke informatie er bij voedsel moet worden geleverd en welke stoffen in voedsel aanwezig mogen zijn. Als van gluten en melkenzymen en weet-ik-wat inderdaad wetenschappelijk wordt bewezen dat consumptie daarvan een groot effect heeft op Asperger, dan is het aan de overheid om te zorgen dat daarover informatie op de verpakkingen komt te staan. Net zoals het tegenwoordig op verpakkingen staat als voedingsmiddelen ergens zijn geproduceerd waar ook noten worden verwerkt.

Hopelijk is het zo een beetje duidelijker?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-13 16:27

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-13 16:27

Dan zijn wij het compleet niet met elkaar eens maura.
Omdat dit wat mij betreft zo de basis is!

**Geplaatst**: 08-02-13 16:41

Geplaatst: 08-02-13 16:41

maura schreef:
Shadow ik geloof dat je mijn punt niet helemaal begrijpt: natuurlijk gaat het er om dát de reacties op wat gegeten wordt worden opgemerkt, ik vind alleen niet dat van de geestelijke gezondheidszorg verwacht kan worden dat er een complete studie van het voedingspatroon van een patiënt wordt gemaakt.

Waarom eigenlijk niet? Als dat leidt tot betere zorg en betere resultaten? Waarom wel een complete studie van de overige aspecten van iemands leven (in het geval van intensieve zorg dan natuurlijk), maar niet van de fysieke kant van de zaak, zoals voeding of overige ziektes? Overigens lijkt me een standaard bloedbeeld wel heel verstandig bij ongeveer iedereen, dat je in elk geval de allereenvoudigst aan te tonen (en te behandelen) problemen in elk geval alvast even uitsluit. (Denk aan schildklier bij depressie.) En nee, dat is helaas niet standaard.

Bovendien: het gaat dus niet om een studie van het voedingspatroon.

Citaat:
Als dat wel gebeurt is dat hartstikke mooi, maar het is niet terecht om d psychiatrie te verwijten dat er niet naar voeding wordt gekeken, juist omdát het bij complexere relaties tussen voedsel en gezondheid zo moeilijk is om de link te leggen.

Dat lijkt mij juist reden om daar meer duidelijkheid over te krijgen, want wie weet valt daar nog een wereld te winnen! En dat zonder medicijnen of behandelingen die behoorlijk ingrijpend kunnen zijn.

Citaat:
iedereen (en dus ook TS) is zélf verantwoordelijk voor wat hij/zij eet.

Ja, maar daar gaat het helemaal niet om. Het opsporen van een allergie voor iets ongewoons bijvoorbeeld (of de behandeling), zou je dat ook tot 'eigen verantwoordelijkheid' rekenen? Het gaat om een individuele abnormale reactie. Als de klachten fysiek zijn, en lekker duidelijk (grote rode vlekken, ademnood, opgezwollen lichaamsdelen) dan vindt NIEMAND het gek dat het bij de gezondheidszorg terecht komt. Alleen bij de langzamere, subtielere, moeilijker te vinden reacties zou dat ineens anders liggen?

Citaat:
Als van gluten en melkenzymen en weet-ik-wat inderdaad wetenschappelijk wordt bewezen dat consumptie daarvan een groot effect heeft op Asperger, dan is het aan de overheid om te zorgen dat daarover informatie op de verpakkingen komt te staan.

Allereerst heeft het vooral ook effect op mensen met Asperger. Het is veel belangrijker om die mensen te zien, dan om alleen naar labeltjes te kijken.

Wat de pinda-allergie betreft: ook daarvan wordt over het algemeen via medische weg vastgesteld / bevestigd dat er sprake is van een allergie. Naast een algemene waarschuwing op de verpakking (die er overigens alleen op staat voor de meest voorkomende allergieen, maar je kunt ook voor uitzonderlijke zaken allergisch zijn) is er altijd sprake van het individueel vaststellen van reacties. En dat deel dat mist nu enorm in de gezondsheidszorg.

In dat opzicht heeft de hele gezondheidszorg (en niet de psychiatrie) bovendien flink last van de grote afstand tussen de diverse vakgebieden: internisten die niets te maken hebben met neurologen en psychiaters die zelfs in hele andere omgevingen werken... (En als zaken wel bij elkaar worden gebracht is 'het is psychisch' nogal eens leidend, de overige klachten worden dan gezien als gevolg van de psychische problemen, terwijl die oorzakelijkheid niet makkelijk is vast te stellen.)
Daardoor wordt er veel over het hoofd gezien wat mogelijk wel te behandelen is. Dat is vreselijk zonde voor de betrokken patienten.

Ik vind het oordeel van Moonfish zelf iets te sterk - als ECT helpt bij patienten die geen andere mogelijkheid meer hebben moet het kunnen, en ik vind niet alle psychiaters mafkezen - maar verder ben ik het wel met haar eens dat de psychiatrie best meer buiten hun eigen hokje mag kijken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-13 16:55

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-13 16:55

Weet je wat het vooral is Shadow wbt de Asperger?
Mensen met Asperger zijn veelal door overprikkeling continu overspannen.
Stress is slecht voor je darmen, en zowel gluten als melk zijn zwaar verteerbaar volgens bepaalde artsen.
Dat gaat dus als eerste fout, daar loop je die intolerantie op.
Snap je het al? Dus vooral dat aspect stress is heel belangrijk!
En dat heeft iedereen met een depressie, want die zitten allemaal niet lekker in hun vel.
Raakvlakken genoeg denk ik.

Ik kom op sommige andere berichten overigens nog terug hoor, hoofd is even onrustig.
Daar wil ik rustig over nadenken.

**Geplaatst**: 08-02-13 17:07

Geplaatst: 08-02-13 17:07

@TS
Het is juist andersom... mensen met Asperger hebben vaker een intolerantie voor oa gluten dan "normale" mensen. Door de gluten krijgen ze darmklachten waardoor ze lichamelijk slechter in hun vel zitten wat niet bevorderlijk is voor hun Asperger.

Als deze mensen een glutenvrijdieet gaan volgen, worden hun darmklachten minder en hun algemene conditie gaat vooruit (en daardoor minder Aspergerklachten).

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-13 17:08

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-13 17:08

En die intolerantie komt door de stress brainless.
En tevens een deeltje door een te hoge doorlaatbaarheid van de dunne darm, maar het gaat om het principe stress.

Laatst bijgewerkt door moonfish13 op 08-02-13 17:09, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-02-13 17:09

Geplaatst: 08-02-13 17:09

Shadow0 schreef:
Ik vind het oordeel van Moonfish zelf iets te sterk - als ECT helpt bij patienten die geen andere mogelijkheid meer hebben moet het kunnen, en ik vind niet alle psychiaters mafkezen - maar verder ben ik het wel met haar eens dat de psychiatrie best meer buiten hun eigen hokje mag kijken.

Hoe weten jullie dat in de psychiatrie niet buiten het eigen hokje wordt gekeken? Weten jullie hoeveel onderzoeken/studies worden gedaan?

**Geplaatst**: 08-02-13 17:11

Geplaatst: 08-02-13 17:11

moonfish13 schreef:
En die intolerantie komt door de stress brainless.
En tevens een deeltje door een te hoge doorlaatbaarheid van de dunne darm, maar het gaat om het principe stress.

Nee... die basis zit al in je lichaam.
Natuurlijk wordt een allergie/intolerantie sneller getriggerd door stress (want door stress wordt je weerstand verminderd).
Maar je kan niet intolerant/allergies worden door stress.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-13 17:14

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-13 17:14

Brainless schreef:
moonfish13 schreef:
En die intolerantie komt door de stress brainless.
En tevens een deeltje door een te hoge doorlaatbaarheid van de dunne darm, maar het gaat om het principe stress.

Nee... die basis zit al in je lichaam.
Natuurlijk wordt een allergie/intolerantie sneller getriggerd door stress (want door stress wordt je weerstand verminderd).
Maar je kan niet intolerant/allergies worden door stress.

Wat zeg ik nou brainless?
Weet je, ik houd op met de discussie met jou. Ik heb het idee dat je heel slecht leest.

**Geplaatst**: 08-02-13 17:39

Re: Elektroshock therapie bij depressie, wat vinden jullie?

Geplaatst: 08-02-13 17:39

Jij zegt dat je door stress de allergie krijgt.
Ik zeg dat je al allergisch moet zijn en dat door stress het kan verergeren.

Vandaar dat het dieet alleen maar werkt bij die mensen die gluten-intolerant zijn.
En dat is maar een paar procent van de mensen met Asperger.
Bij het overgrote deel (die niet allergisch zijn) heeft zo'n dieet ook geen zin.

**Geplaatst**: 08-02-13 17:42

Geplaatst: 08-02-13 17:42

@moonfish13: Je begon dit topic om te vragen wat bokkers van ECT vinden, maar nu gaat het vooral de invloed van voedsel op (onder andere) een depressie. Denk je dat onderzoek naar de eetpatronen van een patiënt ECT kunnen vervangen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-13 17:48

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-13 17:48

Brainless schreef:
Jij zegt dat je door stress de allergie krijgt.
Ik zeg dat je al allergisch moet zijn en dat door stress het kan verergeren.

Vandaar dat het dieet alleen maar werkt bij die mensen die gluten-intolerant zijn.
En dat is maar een paar procent van de mensen met Asperger.
Bij het overgrote deel (die niet allergisch zijn) heeft zo'n dieet ook geen zin.

Klopt niet als je het mij vraagt.
Er zijn zat mensen die niet allergisch zijn die er wel degelijk beter mee af zouden zijn.
Vooral omdat het lichaam er relatief veel moeite voor moet doen om het te verteren.
Verder heeft 80% van de aspergers darmklachten, dus dat zijn er écht geen paar procent!

**Geplaatst**: 08-02-13 18:07

Geplaatst: 08-02-13 18:07

moonfish13 schreef:
Verder heeft 80% van de aspergers darmklachten, dus dat zijn er écht geen paar procent!

En waar heb je die informatie vandaan dan? Heb je een link? Interessant

**Geplaatst**: 08-02-13 18:16

Geplaatst: 08-02-13 18:16

@moonfish13: Ik heb de discussie even gevolgd en vind je toch wat te kort door de bocht als het om ect gaat. Mijn inziens heb je geen goed beeld van wat ect precies inhoud en welke clientengroep hiervoor in aanmerking komt. Ect wordt niet zomaar aan iemand gegeven. De ene depressie is de andere niet. Clienten die een ect behandeling krijgen zijn clienten die vaak al jaren met een zeer ernstige depressie rondlopen, met soms meerdere ts pogingen. (Een clientengroep die bijna niet te vergelijken is met clienten die een lichtere derpessie doormaken.) Waarbij al allerlei therapieen zijn geprobeerd, vaak zonder succes. Vaak is het voor clienten een laatste redmiddel. En nee, ect is geen wondermiddel net zoals een dieet dat niet is. Ik heb clienten ontzettend op zien knappen na behandeling en ik heb ook clienten gezien waarbij het onvoldoende effect heeft gehad.
Daarnaast wordt er in de ggz ook zeker aandacht besteed aan voedingspatronen en is er ook regelmatig een dieetiste bij betrokken. Het is fijn dat een dieet voor jou heeft gewerkt, maar ook dat is geen garantie dat, dat voor iedereen werkt.
Sorry ik vind dat je clienten die voor deze behandeling kiezen en ook de hulpverleners binnen de ggz ernstig te kort doet door te zeggen dat deze maar wat meer back-to-basic moeten gaan en bijvoorbeeld wat meer naar een dieet of hypnosetherapie moeten gaan kijken. Daarin zou je, je mening echt wat meer mogen nuanceren.

**Geplaatst**: 08-02-13 18:17

Geplaatst: 08-02-13 18:17

Ik bewonder jullie geduld met TS. :roll:

**Geplaatst**: 08-02-13 18:20

Geplaatst: 08-02-13 18:20

IZEP schreef:
Ik bewonder jullie geduld met TS.

Ik las ook met verbazing ;-)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-13 18:23

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-13 18:23

Omdat TS ook vrij geduldig blijft.

Hebben jullie nog meer te melden?

**Geplaatst**: 08-02-13 18:25

Re: Elektroshock therapie bij depressie, wat vinden jullie?

Geplaatst: 08-02-13 18:25

Ja ik vroeg hoe je aan die 80% kwam, graag een link/bron/onderzoek, wil ik graag lezen namelijk

Nomineer dit bericht ×