Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-11-12 20:14

Geplaatst door de TopicStarter : 20-11-12 20:14

ShauniBef schreef:
Niet proberen maar doen!
Wat heb je te verliezen...?

Helemaal niets

**Geplaatst**: 20-11-12 20:21

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst: 20-11-12 20:21

Ik denk dat een assertiviteitstraining je ook heel goed kan helpen.
Vrienden werpen zich niet in je schoot, je zal echt jezelf een schop onder de kont moeten geven om mensen te gaan leren kennen

**Geplaatst**: 20-11-12 20:23

Geplaatst: 20-11-12 20:23

Morrow_Less schreef:
ShauniBef schreef:
Niet proberen maar doen!
Wat heb je te verliezen...?

Helemaal niets

Nou dan

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-11-12 20:29

Geplaatst door de TopicStarter : 20-11-12 20:29

Liselot schreef:
Ik denk dat een assertiviteitstraining je ook heel goed kan helpen.
Vrienden werpen zich niet in je schoot, je zal echt jezelf een schop onder de kont moeten geven om mensen te gaan leren kennen

Wat houd dat in ?

**Geplaatst**: 20-11-12 20:30

Geplaatst: 20-11-12 20:30

Ik wil ook best wel iets met je doen hoor, ben alleen nog maar 15 (binnen 2weekjes

)
Ik ben van Antwerpen, Mechelen

**Geplaatst**: 20-11-12 20:51

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst: 20-11-12 20:51

Zo'n training helpt je assertiever en ook zelfverzekerder te worden. Denk dat dat in eerste plaats is wat jij nodig hebt :-)

**Geplaatst**: 21-11-12 10:10

Geplaatst: 21-11-12 10:10

Morrow_Less schreef:
Maar zouden er wel mensen op af komen, je kent elkaar toch niet ?

Elkaar niet kennen? Ja goh, voordat bevriend met iemand raakt ken je elkaar niet nee. Om vrienden te maken moet je elkaar leren kennen.

Sorry maar ik vind dit een beetje een zeur topic... overal heb je een 'ja maar' op.
Bv dat je bij bepaalde mensen alleen mensen van 30 tegen komt, ja so what? Ik heb als 21 jarige ook vriendinnen van 30+, lekker belangrijk!

**Geplaatst**: 21-11-12 10:22

Geplaatst: 21-11-12 10:22

Wat vervelend dat je je zo alleen voelt, ik herken het wel van 'vroeger'. Wat ik heb geleerd is dat vrienden niet op jou af komen stappen. Jíj moet de stoute schoenen aantrekken en op mensen afstappen, dingen met ze gaan ondernemen. Uiteindelijk word je dan vanzelf terug gevraagd.

Voorbeeld: mijn vriend heeft een vriendengroep waarvan de vriendinnetjes ook altijd samen dingen doen, maar ik viel daar buiten (woonde 30 km verderop, zij kenden elkaar al). Met oud en nieuw had ik een keer niks te doen en ik wist dat een groot deel van die groep bij elkaar kwam (mijn vriend niet). Heb gewoon een van de meiden gesmst: "Ik hoorde dat jullie het vanavond bij jou uit gaan zitten, goed dat ik ook wijntjes kom drinken?

" Was geen probleem en sindsdien vragen ze mij ook áltijd mee voor feestjes, etentjes, etc!

Je moet jezelf er dus echt tussenmengen. In het begin is dat heel moeilijk, maar ik merk dat het nu steeds makkelijker gaat en heb nu echt veel toffe vrienden

**Geplaatst**: 21-11-12 10:26

Geplaatst: 21-11-12 10:26

[HK] #1 Vrienden missen hoeft nu niet meer!

**Geplaatst**: 21-11-12 10:29

Geplaatst: 21-11-12 10:29

Stinkmodder schreef:
Wat vervelend dat je je zo alleen voelt, ik herken het wel van 'vroeger'. Wat ik heb geleerd is dat vrienden niet op jou af komen stappen. Jíj moet de stoute schoenen aantrekken en op mensen afstappen, dingen met ze gaan ondernemen. Uiteindelijk word je dan vanzelf terug gevraagd.

Voorbeeld: mijn vriend heeft een vriendengroep waarvan de vriendinnetjes ook altijd samen dingen doen, maar ik viel daar buiten (woonde 30 km verderop, zij kenden elkaar al). Met oud en nieuw had ik een keer niks te doen en ik wist dat een groot deel van die groep bij elkaar kwam (mijn vriend niet). Heb gewoon een van de meiden gesmst: "Ik hoorde dat jullie het vanavond bij jou uit gaan zitten, goed dat ik ook wijntjes kom drinken? " Was geen probleem en sindsdien vragen ze mij ook áltijd mee voor feestjes, etentjes, etc!

Je moet jezelf er dus echt tussenmengen. In het begin is dat heel moeilijk, maar ik merk dat het nu steeds makkelijker gaat en heb nu echt veel toffe vrienden

inderdaad, je moet gewoon doen!
Zelf ben ik ontzettend verlegen. Nu zit ik een jaar in Finland. En denk maar niet dat mensen er hier zelfs maar over denken om mij aan te spreken. Ik ben buitenlands, dus 'eng'. Ook wel interessant, maar ze wachten liever af. Dus heb ik op school random mensen aangesproken. En dan ook echt random, als in: jij ziet er aardig uit, dus kan ik vragen "weet je waar ik heen moet? Ik kom uit Nederland". En daar heb ik een groepje met 5 supermeiden aan over gehouden! Gewoon doen dus!

**Geplaatst**: 21-11-12 10:51

Geplaatst: 21-11-12 10:51

xNicolx schreef:
Morrow_Less schreef:
Maar zouden er wel mensen op af komen, je kent elkaar toch niet ?

Elkaar niet kennen? Ja goh, voordat bevriend met iemand raakt ken je elkaar niet nee. Om vrienden te maken moet je elkaar leren kennen.

Sorry maar ik vind dit een beetje een zeur topic... overal heb je een 'ja maar' op.
Bv dat je bij bepaalde mensen alleen mensen van 30 tegen komt, ja so what? Ik heb als 21 jarige ook vriendinnen van 30+, lekker belangrijk!

$_/-\o_$

**Geplaatst**: 21-11-12 11:04

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst: 21-11-12 11:04

Ik had precies hetzelfde... Zie mijn vriend ook maar 2 dagen in de week, en dan nog niet elke week. Voel me ook vaak zat alleen. Maar mijn vriend nam mij altijd mee naar zijn vriendengroep, waardoor ik daar ook connecties kreeg, en ik ga nu heel regelmatig naar een poppodium hier in de buurt, levert ook weer gezellige mensen op die je leert kennen

Je moet er wat voor doen, mensen aanspreken, proberen sociaal te zijn. Dan komt het wel

**Geplaatst**: 21-11-12 16:29

Geplaatst: 21-11-12 16:29

Morrow_Less schreef:
Heb net mijn klasgenoten geholpen door mijn oude labo verslagen op facebook te zetten als voorbeeld.
Zou dat helpen ?

Denk niet dat dit helemaal de juiste manier is. Ga actief op mensen af ipv je te verschuilen achter het delen van verslagen. Dat is m.i. niet de manier om vrienden te maken.

**Geplaatst**: 21-11-12 16:30

Geplaatst: 21-11-12 16:30

Mja, wat het ook is is dat de meeste mensen gewoon een prima sociaal leven hebben. Dus als jij bevriend met ze wil raken dun zul je ze in feite een beetje moeten 'overtuigen' waarom.
Ik ben zelf echt super verlegen, het eerste contact gaat vaak wel maar daarna 'klap ik dicht' . Maar als je eenmaal het eerste contact hebt gehad is het wel makkelijk om gewoon af een toe een berichtje/sms'je te sturen hoe het gaat, of ze zin hebben om iets te gaan doen / etc.

Ik heb een beetje hetzelfde probleem hoor, maar het begint wel steeds beter te worden sinds ik tot de conclusie ben gekomen dat het niet aan mij ligt dat mensen niet op mij af komen maar dat ik zelf ook nooit op mensen afga. Terwijl mensen die een prima sociaal leven hebben niet zomaar even random mensen tot hun vriendenkring gaan betrekken (logisch...). Dus je moet wel een beetje initiatief tonen.

Ik ben zelf een half jaartje in mijn eentje naar Australie gegaan om te backpacken, en toen heb ik wel een goed inzicht gekregen in mijn sociale skills en hoe ontzetten afstandelijk ik zelf eigenlijk ben en hoedanig ik ook voor andere mensen in ga zitten vullen 'dat ze me wel niet aardig zullen vinden' etc. Echt een hele leerzame ervaring geweest, aangezien daar (bijna) iedereen alleen is en iedereen ook bereid is om vriendschappen aan te gaan

Ik vind ook wel dat sommige mensen er een beetje makkelijk over doen. 't is niet een kwestie van maar met zoveel mogelijk in contact komen met mensen, want als je je dan geen houding weet te geven (en soms moet je dat gewoon leren) schiet je er nog niets mee op.... Al zie je 300 mensen per week en doe je 80 sporten

**Geplaatst**: 21-11-12 16:45

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst: 21-11-12 16:45

menino, wat goed dat jouw reis naar Australië zo'n goed inzicht heeft gegeven.
Ik denk ook zeker dat TS wat kan hebben aan de eerder genoemde assertiviteitstraining. Echter, en dat is niet rot naar jou bedoeld TS, denk ik dat TS wat meer initiatief kan tonen. Iemand noemt assertiviteitstraining. TS vraagt hier wat dat is, tja, m.i. kan je dat ook op google opzoeken. Heb niet het idee dat er actief met de aangedragen ideeën wordt omgegaan. Dit valt naar mijn mening ook een beetje onder de noemer 'ja, maar...' op alle antwoorden.

**Geplaatst**: 21-11-12 17:38

Geplaatst: 21-11-12 17:38

xNicolx schreef:
Morrow_Less schreef:
Maar zouden er wel mensen op af komen, je kent elkaar toch niet ?

Elkaar niet kennen? Ja goh, voordat bevriend met iemand raakt ken je elkaar niet nee. Om vrienden te maken moet je elkaar leren kennen.

Sorry maar ik vind dit een beetje een zeur topic... overal heb je een 'ja maar' op.
Bv dat je bij bepaalde mensen alleen mensen van 30 tegen komt, ja so what? Ik heb als 21 jarige ook vriendinnen van 30+, lekker belangrijk!

dit klopt wel, trouwens ik ben bij een vriendengroep de jongste met bijna 30 en er zijn er twee zelfs net 50 plus zijn.

ik kende daar ook niemand, maar je leert ze wel kennen als je gaat

wel leuk hoor,zelfs een aantal van de groep is iets minder maar toch bijv wel vakantie/kerstkaartjes enzo versturen of als er wat is een attentie.
(dat er wel aan /elkaarje gedacht word)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-11-12 20:15

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst door de TopicStarter : 21-11-12 20:15

Vandaag even mijn stoute schoenen aangetrokken.
Ik vond het ontzettend moeilijk maar heb toch doorgezet. Ipv op de laatste bank te zitten alleen heb ik me op de voorlaatste bank gezet. Na wat gediscuteer kwam er toch een jongen naast me zitten. Door het gerommel van 'maar ik wil daar niet zitten' voelde ik me slecht en mijn lip begon wel stillentjes te beven. Ze hebben me al beoordeeld zonder ze me kenden.
Achja toch aan de praat geraakt door over een oefening te praten en toen ben ik samen met hem naar het station gewandeld.
Zou die blijven tegen me praten ?

**Geplaatst**: 21-11-12 20:17

Geplaatst: 21-11-12 20:17

Morrow_Less schreef:
Vandaag even mijn stoute schoenen aangetrokken.
Ik vond het ontzettend moeilijk maar heb toch doorgezet. Ipv op de laatste bank te zitten alleen heb ik me op de voorlaatste bank gezet. Na wat gediscuteer kwam er toch een jongen naast me zitten. Door het gerommel van 'maar ik wil daar niet zitten' voelde ik me slecht en mijn lip begon wel stillentjes te beven. Ze hebben me al beoordeeld zonder ze me kenden.
Achja toch aan de praat geraakt door over een oefening te praten en toen ben ik samen met hem naar het station gewandeld.
Zou die blijven tegen me praten ?

Goed zo TS!
Blijf positief!
Volgende keer in de les, moet jij tegen het meisje praten. Niet afwachten tot zij weer tegen jou praat. Je moet initiatief blijven tonen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-11-12 20:30

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst door de TopicStarter : 21-11-12 20:30

Het was een jongen, ik ben het enige meisje daar

Voelde me best sip ook toen ik hoorde dat niemand er wilde zitten maar dat hij tegen me sprak deed me even opfleuren

Ben trots op mezelf.

**Geplaatst**: 21-11-12 20:36

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst: 21-11-12 20:36

Dat had ik ook hoor.
Ik zat alleen, had net een jongen afgeschrikt door te zeggen dat ik alleen Engels spreek. Later hem toch maar aangesproken! Had geen zin om 8 weken alleen te zitten. Was in the end echt leuk.
Maar het is ook wel logisch dat er nu nog niemand naast je wilt zitten, toch?
Ik bedoel, als ik hier in Finland ergens ga zitten, denk maar niet dat er iemand naast me komt! Veel te eng, ze zitten liever bij eigen vrienden. Dus moet je initiatief tonen en zelf naast iemand gaan zitten!

**Geplaatst**: 21-11-12 20:38

Geplaatst: 21-11-12 20:38

weet je zeker dat ze dat echt zeiden ? Zit dat niet gewoon in jouw hoofd? Mss ging het over heel iemand anders, of was er een andere reden.
Ze hebben namelijk echt geen reden om jou bij voorbaat 'niet te mogen' .... Dat blijkt wel uit het feit dat die jongen wel gewoon het gesprek met je aan ging en meeliep naar het station

....

Volgens mij ben je echt heel onzeker en zit dat je heel erg in de weg, ook in de manier waarop je sociale contacten aangaat

.....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-11-12 20:51

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst door de TopicStarter : 21-11-12 20:51

Ja ik weet het, als iemand lacht weet ik 100% zeker dat het over mij gaat. Ik krijg het neit uit mijn hoofd om te zeggen 'nee het is om een mop dat ze lachen'.

Hoe boost je je zelfvertrouwen eigenlijk.

**Geplaatst**: 21-11-12 20:54

Geplaatst: 21-11-12 20:54

Niet bang zijn om iemand aan te spreken! Om even een voorbeeldje te noemen: ik doe een deeltijd studie en ik ga nu zo'n 2 jaar met een groepje meiden om. Na de zomer zaten we gezellig als een groepje te kletsen toen een nieuw meisje kwam vragen of ze bij ons mocht komen zitten. Ze kende nog niemand en ze had ook alleen kunnen gaan zitten. Wij kennen elkaar al lang en zaten te kletsen en te lachen en voor een nieuw iemand kan dat best een drempel zijn om dan ons aan te spreken. Maar wij (en ik denk dat dat voor de meeste groepjes geldt!) vinden het helemaal niet erg als iemand zich wil aansluiten. We hebben met haar gekletst, dingen uitgelegd en op sleeptouw genomen naar de bibliotheek etc, hartstikke gezellig! Ook als ik alleen was geweest vind ik het niet erg om aangesproken te worden en ik denk dat dat voor veel mensen geldt.
Denk hier maar aan als je weer eens twijfelt of je iemand aan zal spreken of naast iemand zal gaan zitten! Ik hoop voor je dat als je merkt dat dat goed je ook wat meer zelfvertrouwen krijgt.
Een tip om via een topic op Bokt meeting wat af te spreken is ook een goede!

**Geplaatst**: 21-11-12 20:58

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst: 21-11-12 20:58

Je boost je zelfvertrouwen door dingen die goed gaan dat ook tegen jezelf te zeggen en je daar goed over te voelen. Maar ook gewoon sochtends tegen jezelf in de spiegel te zeggen: Wat zie ik er weer goed uit, we gaan er weer voor!
En daarnaast ook stoppen met negatieve gedachten. Dus zodra je merkt dat je tegen jezelf zegt "ze lachen vast om mij" of "ze vinden mij vast niet leuk", dan zeg je gewoon tegen jezelf dat je dat niet wilt denken, dat je Superwoman bent en geef je ze je stralendste glimlach!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-11-12 21:11

Re: Waarom ben ik steeds toch zo alleen.

Geplaatst door de TopicStarter : 21-11-12 21:11

Thuis zie ik er altijd goed uit en als ik dan in de spiegel kijk op school zie ik uitgelopen mascara en pukkels. En als ik me eraan erger zal een ander dat ook vast doen.

Nomineer dit bericht ×