Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-10-12 11:34

Geplaatst: 07-10-12 11:34

Ik denk er, met name de laatste tijd, dagelijks over na. Ik vind het een heel eng idee. Ik heb 7 weken geleden een heel zwaar ongeluk gehad met een paard en op het moment dat het paard eindelijk van me af was dacht ik echt even dat ik dood zou gaan. Ik heb aan dat hele ongeluk zo'n trauma over gehouden en ik denk nog dagelijk; ik heb echt puur geluk gehad. ( heb mijn rug op drie plekken gebroken en een zwaar gekneusde borstkas was resulteerde ik heel veel moeite met ademhalen ). En het idee dat je er inderdaad geen controle over hebt en dat het in 2 minuten zo gebeurd kan zijn met je vind ik heel eng.

**Geplaatst**: 07-10-12 11:35

Geplaatst: 07-10-12 11:35

Ik denk dagelijks aan de dood.
Zou het voor mezelf niet erg vinden om te sterven,maar wel voor
mijn kinderen en mijn vriend.
Ben zelf op mijn 13e mijn moeder verloren,en wil dat mijn kinderen niet aandoen.

**Geplaatst**: 07-10-12 11:35

Geplaatst: 07-10-12 11:35

Dat is dus eigenlijk wat ik bedoel, jij zou dus geen universitaire studie beginnen, omdat je weet dat daar geen goede baan op volgt. Maar ik denk dat je die studie (of iets anders wat je zou laten) moet zien als een doel op zich.
Natuurlijk moet je een beetje in de toekomst plannen, maar vergeet ondertussen niet te leven, het loopt toch altijd anders dan je nu denkt. Ik heb 20 jaar lang een baan gehad, waarvan ik me van tevoren niet kon voorstellen dat ik dat zou doen en eigenlijk ook niet mijn keuze zou zijn, had ik er goed over nagedacht.
Maar het is zo gelopen en ik heb het over het algemeen prima naar mijn zin gehad.
Wat ik nu doe, had ik ook nooit over nagedacht, maar ik vind het helemaal geweldig en ik geniet ervan. Zou ik weten dat ik over 5 jaar dood zou gaan, dan had ik dit niet of in mindere mate gedaan.

**Geplaatst**: 07-10-12 11:38

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 07-10-12 11:38

Ik denk ook wel met enige regelmaat aan de dood. Wekelijks of maandelijks

Ik heb vorig jaar een periode dagelijks paniekaanvallen gehad en dacht dan op dat moment dat ik doodging aan een hartaanval, terwijl ik wist dat dat niet zo was. Maar vooral in die periode heb ik er veel aan gedacht.

Ik ben vooral bang voor een pijnlijke dood. En ik hoop vooral dat het pas gebeurt als ik oud ben. Het idee dat ik ieder moment dood zou kunnen gaan door wat dan ook vind ik best wel griezelig

**Geplaatst**: 07-10-12 11:43

Geplaatst: 07-10-12 11:43

Ik denk er nu pas weer aan: als ik vorige week met een brandende sigaret de bijkeuken was ingelopen (en dat had heel goed gekunt) was ik nu dood of zwaargewond geweest. De jongens die de gasmeter verplaatst hadden, waren vergeten een schroefje aan te draaien.... 8)7

Maar ook toen gingen mijn gedachten eigenlijk niet verder dan: we hadden wel dood kunnen zijn!

**Geplaatst**: 07-10-12 11:46

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 07-10-12 11:46

Ik denk er heel neutraal over eigenlijk. De dood lijkt mij meer verlossend dan verzwarend, eigenlijk. Er is niks na de dood, je hoeft niks meer, je tijd zit er op. Je houdt op met bestaan. Dat vind ik ergens wel een mooie gedachte.

**Geplaatst**: 07-10-12 11:47

Geplaatst: 07-10-12 11:47

Magrathea schreef:
Op zich zijn er wel voordelen voor te noemen hoor. Het lijkt me heeeel naar om te sterven de dag nadat ik mijn diploma heb gehaald dan ga ik nu gewoon fulltime werken en alle dingen doen die ik leuk vind! Ipv me dood studeren om er vervolgens niets mee te (kunnen) doen.

Maar dan mis je weer andere dingen. Ergens hangt het ook er van af of je geloofd dat je in dit leven bent om lessen te leren of niet denk ik.

**Geplaatst**: 07-10-12 11:47

Geplaatst: 07-10-12 11:47

nynke55 schreef:
Dat is dus eigenlijk wat ik bedoel, jij zou dus geen universitaire studie beginnen, omdat je weet dat daar geen goede baan op volgt. Maar ik denk dat je die studie (of iets anders wat je zou laten) moet zien als een doel op zich.
Natuurlijk moet je een beetje in de toekomst plannen, maar vergeet ondertussen niet te leven, het loopt toch altijd anders dan je nu denkt. Ik heb 20 jaar lang een baan gehad, waarvan ik me van tevoren niet kon voorstellen dat ik dat zou doen en eigenlijk ook niet mijn keuze zou zijn, had ik er goed over nagedacht.
Maar het is zo gelopen en ik heb het over het algemeen prima naar mijn zin gehad.
Wat ik nu doe, had ik ook nooit over nagedacht, maar ik vind het helemaal geweldig en ik geniet ervan. Zou ik weten dat ik over 5 jaar dood zou gaan, dan had ik dit niet of in mindere mate gedaan.

Zoals ik al eerder zei, er zijn zoveel nuances

Alles wat ik doe is al een doel opzich (ik zeg dat zelf ook altijd zo, de weg naar het doel is al een doel opzich

). Ik laat er dus absoluut geen dingen voor hoor

**Geplaatst**: 07-10-12 11:48

Geplaatst: 07-10-12 11:48

Het hangt er ook vanaf hoe je oud wordt.
Als je helemaal afhankelijk wordt en nog jaren moet leven en met alles geholpen moet worden.
Dat lijkt me nog erger dan dan doodgaan zelf, het liefst zou ik willen, mocht ik zo worden, dat ze me dan euthanaseren.
Maar ja, zo makkelijk gaat dat niet, artsen worden opgeleid om mensen in leven te houden, niet andersom.

**Geplaatst**: 07-10-12 11:48

Geplaatst: 07-10-12 11:48

Ik denk wekelijks aan de dood. Maar dat komt denk ik meer omdat de kanker van mn beide ouders nog niet zo lang geleden is, en ze nog volop in de controles zitten. Dan wordt je er ook mee geconfronteerd

Mijn ouders weten wat voor een wensen ik heb, mocht ik komen te overlijden voordat zij dood zijn.
Maar ook mijn zus en zusje weten wat ik wil mocht ik eerder gaan dan hen.

Vind het idee van een bestand met daar alle info etc in wel een goede tip. Misschien maar eens binnenkort rustig voor gaan zitten.

Bang voor de dood ben ik niet, wel voor de eventuele pijn die daarbij komt kijken. En bang voor het verdriet van de mensen die ik dan achter laat...

**Geplaatst**: 07-10-12 11:48

Geplaatst: 07-10-12 11:48

Het is ook idd een stelling waar je 5000 pagina's over vol zou kunnen praten en dan ben je er nog niet uit...

**Geplaatst**: 07-10-12 11:52

Geplaatst: 07-10-12 11:52

Ik heb af en toe wel eens het gevoel dat ik mezelf 'dood' zie en dat ik er boven hang en gewoon geen invloed meer op mijn eigen lichaam hebt. Dat ik mensen zie treuren dat ik er niet meer ben, ipv me hatelijk benaderen.

Ik weet niet, aan de ene kant zie ik het als een rust en niet meer te hoeven vechten voor wat je wilt .. maar aan de andere kant.
Mijn (stief) vader riep altijd dat ie niet ouder werd dan 65, en dat zodra ie naar t ziekenhuis moest hij dood zou gaan. En dat gebeurde ook .. hij is op 42 jarige leeftijd overleden in zijn eigen hut (schip) met niemand om zich heen, alleen wat bemanningsleden die hem zouden wekken als hij zijn handtekening moest zetten. Hij heeft van niemand niet afscheid kunnen nemen, en een week later was zijn lichaam pas in nederland en lag t binnen drie dagen onder de grond.
Zowel voor hem, niet het mooiste geweest maar ook voor ons niet .. Je weet niet wat er is gebeurd, je kan geen autopsie laten doen etc .. Met de begrafenis heb ik alle touwtjes in handen genomen om het allemaal zo mooi mogelijk te maken voor hem, dat in alles te zien werd dat ik .. (wij allemaal) hem ontiegelijk zullen missen en bedanken voor wat ie voor ons had gedaan ..

Ik hoop dat .. als ik dood ga .. mensen ook gewoon muziek zullen draaien waar ik me goed bij voelde. Dat ze me zullen herdenken en ... ja verder weet ik he eigenlijk niet.
Waar ik heel bang voor ben is dat ik op aarde blijf hangen en alles nog gewoon kan zien. Alle slechte dingen die mensen doen waar ik dan geen zeggenschap meer over heb ..

Brr.
Ik weet het niet en liever denk ik er ok niet over na.
Maar dat WORD document met alle gegevens er in ........ dat is een goeie.

**Geplaatst**: 07-10-12 11:53

Geplaatst: 07-10-12 11:53

Ik denk er ook neutraal over, denk dat doodgaan beetje het zelfde is al flauwvallen...
Je wordt zwart voor de ogen, maar wordt niet meer wakker. Dat heb je zelf niet door.

Ben er ook niet bang voor, als ik ga is het mijn tijd blijkbaar.
Hoop alleen niet dat het een lijdensweg wordt, kwa terminaal ziek of een spierziekte e.d.

Een ongeluk waarbij het in 1x over is voor mij kan ik nog mee leven, maar voor de familie lijkt het me weer vreselijk.

Ik heb meer angst om vreselijk ziek te worden, dan voor doodgaan, want dat ga je toch.

**Geplaatst**: 07-10-12 12:47

Geplaatst: 07-10-12 12:47

Ik ben niet bang voor de dood op zich. Ik geloof dat er niets is na de dood en dat we tot stof vergaan en dat vind ik ook wel een prima gedachte, om weer onderdeel te worden van de aarde.
Ik ben wel bang -nu- om het leven los te laten: alles wat ik nog wil doen en mijn lieve dieren die afhankelijk van mij zijn en wiens zorg ik nauwlijks een dagje aan een ander over laat, laat staan voor de rest van hun leven. Daarom ben ik me wel heel vaak bewust van de vergankelijkheid van het leven en dat ik NU moet genieten en er uit moet halen wat er in zit. Dat mijn tijd onherroepelijk steeds korter wordt benauwd me soms wel. Ik hoop natuurlijk gezond oud te worden en dat je er dan op een gegeven moment aan toe bent, en tevreden op het leven terug kan kijken en het los kan laten omdat het genoeg geweest is... maar of me dat gegund wordt? Het lijkt me heel erg om ineens een ernstige diagnose te horen te krijgen en te weten dat je leven nagenoeg afgelopen is.
Ik zou zeker niet willen weten wanneer ik dood ga, ik denk niet dat ik dan nog onbevangen in het leven zou kunnen staan.

**Geplaatst**: 07-10-12 13:59

Geplaatst: 07-10-12 13:59

Moet altijd hier aan denken..

**Geplaatst**: 07-10-12 14:06

Geplaatst: 07-10-12 14:06

heb een keer mee gemaakt dat iemand mij aan de kraag wilde meetrekken. werd in 1x blauw en ben ook paar seconden weg geweest. heb toen wel het einde van de tunnel gezien waar dat het licht is, zoals ze wel eens in de film laten zien.

**Geplaatst**: 07-10-12 16:52

Geplaatst: 07-10-12 16:52

paardje1983 schreef:
heb een keer mee gemaakt dat iemand mij aan de kraag wilde meetrekken. werd in 1x blauw en ben ook paar seconden weg geweest. heb toen wel het einde van de tunnel gezien waar dat het licht is, zoals ze wel eens in de film laten zien.

?? Bedoel je dat jij een bijna-dood-ervaring hebt gehad?

**Geplaatst**: 07-10-12 16:54

Geplaatst: 07-10-12 16:54

ja zoiets. weet niet hoe ze dat noemen

**Geplaatst**: 07-10-12 16:55

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 07-10-12 16:55

Ok... En hoe kwam dat dan bij jou? (als ik vragen mag...)

**Geplaatst**: 07-10-12 16:57

Geplaatst: 07-10-12 16:57

dat weet ik niet. hoorde alleen nog iemand zeggen, je hoeft niet blauw te worden. denk rand van mijn t-shirt tegen mijn luchtpijp aankwam.

**Geplaatst**: 07-10-12 18:03

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 07-10-12 18:03

heftig!

**Geplaatst**: 07-10-12 18:07

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 07-10-12 18:07

Ja. Ik denk wekelijks tot maandelijks aan de dood, maar ik koester daarbij geen negatieve gevoelens, maar ook geen positieve gevoelens. Het is voor mij iets wat gebeurt zodra het moet gebeuren, en hopelijk is dat voor mij na een leuk leven. Het feit dat ik morgen dood kan zijn beangstigt me absoluut niet.
En dat zeg ik als 15 jarige.

**Geplaatst**: 07-10-12 18:07

Geplaatst: 07-10-12 18:07

Ik ben niet bang voor de dood zelf, maar wel bang dat er daarna nog iets is (en niets idyllisch als het paradijs) dat ik geen rust zou krijgen.

**Geplaatst**: 07-10-12 18:13

Geplaatst: 07-10-12 18:13

Voorheen was ik heel bang voor de dood.Totdat ik een visioen kreeg,ik zag 'de hemel' het was er prachtig.Kleuren waren heel anders dan hier op aarde,het voelde er warm aan en heel rustig.Het was een plek waar je nooit meer weg wilde.Er zijn geen wolken,alleen een helblauwe lucht,heel rustgevend allemaal.
De prachtigste bloemen zag ik staan,dieren die gewoon samen leefde.
En sindsdien ben ik niet meer bang voor de dood.
Waar ik nog wél bang voor ben? dat ik te vroeg dood ga en mijn kinderen moet achterlaten.Ik ben hier nog nodig,dus ik wil nog lang niet gaan.Mja je hebt het zelf niet voor het zeggen.
Dat licht in die tunnel had ik ook gezien,ik zag mezelf liggen en uit mijn lichaam treden.Toen zag ik dat licht,zó wit,zo mooi.Maar ik wilde nog niet gaan,en trad terug in mijn lichaam.
Toen ik wakker werd,was ik er wel ondersteboven van,vond het toch wel heftig.

Nu denk ik nog maar héél weinig aan de dood.

**Geplaatst**: 07-10-12 20:42

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 07-10-12 20:42

Ja, ik denk met regelmaat aan de dood.
Als ik hierbij echt alleen aan mezelf denk, krijg ik absoluut een zekere rust over me heen.
Ik ben ervan overtuigd dat het 'hierna' duizendmaal mooier is, dat je een absolute staat van rust en vrede ervaart en dat ik alle overleden geliefden weer terug zie

Toch hou ik teveel van het leven om daar te lang bij stil te staan. Bovendien kan ik enorm treurig worden van de wetenschap dat ik hier mijn geliefden achter moet laten met zoveel verdriet. Bovendien zijn er nog zoveel dingen die ik wil ervaren en beleven, voelt het nog niet alsof mijn leven 'af' is.

Hoe vaak denk je aan je eigen dood?

Nomineer dit bericht ×