hoewel ik moet zeggen dat ik een paar weken geleden ook niet echt blij zou zijn als ze het in gang hadden gezet, heb meer dan ellende genoeg (gehad) met mijn prematuurtje
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Dat vond ik toen nog zo eng, omdat ik vorige keren pas op het einde voelde dat ik echt aan het bevallen was en dan houden ze ook niks meer tegen. Het voelde als een enorme verantwoordelijkheid want ik kon moeilijk bij elke voorwee naar de materniteit, dan zat ik daar toen hele dagen
.
. Daarna heerlijk een uur lang ons meisje op mijn buik gehad. Heel anders dan bij de eerste die na een minuut al weg werd gehaald.
In het ziekenhuis platte rust vond ik toch makkelijker, had helemaal geen neiging om mijn ziekenhuiskamer te gaan poetsen ofzo
Maar ik ben zo blij dat ik de tweede wel lang op heb kunnen houden. Ondanks dat een bevalling pijnlijk is, was het voor mij een feestje. Gewoon het feit dat ik het uitgedragen had en dus mijn kindje bij me mocht houden. Ik heb daar zo intens van genoten. Bij mijn eerste werd mijn dochter binnen een minuut meegenomen. Pas na 2 uur mochten we even kijken. Ze was niet stabiel genoeg om aan te mogen raken, laat staan vast te houden. Heel verdrietig allemaal, maar gelukkig is het nu een kerngezond eigenwijs meisje van 4,5
. Helemaal omdat ik een peuter van bijna 3 in huis had lopen. Mijn lieve moeder was hier dagelijks in huis. Als ik even zat of liep was mijn buik heel erg hard en pijnlijk. Vanaf 35 weken werd hij zachter en ben ik iets meer gaan doen, ondanks dat het nog steeds niet mocht. Met 37 weken weer alles, maar wel met beleid omdat ik nog even wilde genieten van het zwanger zijn. Met 38 weken ben ik echt alles weer gaan doen en lag ik zelfs klem onder bed om de plint onder bed te poetsen
En er gebeurde niets hihi. Al met al heb ik toen tot op de laatste dag van mijn zwangerschap intens genoten.
en over het feit dat wij een houten vloer in de huiskamer hebben (vruchtwater hihi).