Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
)
Als ik de huisarts wil spreken (en als verpleegkundige kan ik het zelf best inschatten
) dan hoef ik niet zo'n assistent aan de telefoon dat gaat bepalen wat wél en niet belangrijk is.
maar toch, werken ze alleen of in groep maar zeker niet met een assistente erbij. Sterker nog, als ik vind dat mijn klacht reden genoeg is om vandaag nog te komen kan dit gewoon als hij tijd heeft. zo niet, vraagt hij naar de klacht en wordt door hemzelf bepaald of dit belangrijk genoeg is om zo snel mogelijk te behandelen. De huisarts is ook de belangrijkste schakel tussen de verschillende zorgverleners, dus ook met de geestelijke gezondheidszorg.
Charaz schreef:Tja Armaris daar heb je ook wel een beetje gelijk in, maar er zijn genoeg mensen zonder medische kennis die ook allemaal dezelfde dag terecht willen, de dokter heeft helaas geen tijd om zelf de telefoon te beantwoorden en zijn agenda moet ook werkbaar blijven.
Jorinda__ schreef:Dat zou dus betekenen dat ik mijn opleiding voor niets zit te doen en dat ik niets zou leren. Ik snap jouw punt zeker Amaris, maar wat ik dan niet helemaal snap is dat je zegt 'ik ben verpleegkundige dus ik kan dat best inschatten' en een Doktersassistente (en begrijp mij ook niet verkeerd, maar ik leer meer over de ziekte- en geneesmiddelenleer dan op de Nederlandse verpleegkundige (Mbo) opleiding) zou niet in kunnen schatten hoe snel een patiënt gezien moet worden? Vind ik ergens toch wel krom dat je die vergelijking maakt.
Bovendien blijf ik bij mijn mening over hoe ik zelf zou reageren als verpleegkundige zijnde (wat ik hierboven schreef dus
) Armaris schreef:(Ik zal nu vast wel half bokt over me heen krijgen, maar toch, kan ik het niet nalaten te reageren)
Buiten het feit dat ik de functie van een doktersassistente té belachelijk voor woorden vind, vind ik het nog eens levensgevaarlijk.
Een huisarts ( let op, ik kom van België) studeert tenminste 7 jaar voor zijn vak en een doktersassistente véél minder. Dan gaan zij bepalen of het dringende klachten zijn of niet, nou sorry hoor maar dit werkt niet bij meAls ik de huisarts wil spreken (en als verpleegkundige kan ik het zelf best inschatten
) dan hoef ik niet zo'n assistent aan de telefoon dat gaat bepalen wat wél en niet belangrijk is.
Ik ben het er roerend mee eens dat huisartsen het razend druk hebben, in België spreken we zelfs van grote tekortenmaar toch, werken ze alleen of in groep maar zeker niet met een assistente erbij. Sterker nog, als ik vind dat mijn klacht reden genoeg is om vandaag nog te komen kan dit gewoon als hij tijd heeft. zo niet, vraagt hij naar de klacht en wordt door hemzelf bepaald of dit belangrijk genoeg is om zo snel mogelijk te behandelen. De huisarts is ook de belangrijkste schakel tussen de verschillende zorgverleners, dus ook met de geestelijke gezondheidszorg.
Je kan altijd een briefje vragen voor een psycholoog/psychiater maar je kan ook zelf op zoek gaan maar dan beland je op de wachtlijst.
Hoe de situatie dan bij ons weer zit qua aantal vragen is ook anders als ik het zo lees. Als je graag een luisterend oor wilt (dus niet puur medisch maar echt als het gaat om psychische klachten/lijden) boekt ie gerust een dubbele afspraak. Heb je meerdere vragen? Dan kan dat ook.
Ik ga zelf vaak samen met mijn moeder (hebben dezelfde huisarts) en als zij een afspraak heeft, heeft hij eveneens tijd voor mijn vragen en andersom. En dan weet ie niet eens op voorhand of we met twee zijn of alleen
. Maar heb toch al zeker twee keer een afspraak gemaakt waarbij ik de reden van bezoek niet wilde geven en dat vonden ze verder ook niet erg. Dat ligt er misschien wel een beetje aan dat mijn vader huisarts is op die huisartsenpraktijk en ze mij kennen, dus dan wil ik niet dat hij mijn persoonlijke problemen tegenkomt. Ben het er zeker mee eens dat een assistent niet altijd kan bepalen of een probleem dusdanig ernstig genoeg is om het nog even op de lange baan te schuiven. 
Ik beweer ook niet dat een DA geen kennis van zaken heeft, maar ik vind het zelf gevaarlijk als je de patiënt in kwestie niet ziet. Wiesje schreef:Ben ik even blij met mijn huisarts in boerendorp.
Ten eerste vertel ik mijn vragen niet aan de assistente: daar heb ik een huisarts voor. Ze plant maar
gewoon een consult in. Ik kom er zelden dus ALS ik wil komen, is dat nodig. Is ook altijd prima.
Verder stel ik mogelijk al mijn vragen dan. Al zijn dat er 10! Knappe huisarts die me naar buiten krijgt omdat
mijn tijd op is. Godzijdank is dat hier niet aan de orde.
Ik snap verder wel dat het in grotere steden wat drukker is maar jeetje zeg: als dit de gang van zaken is, dat is toch gewoon triest!!
Armaris schreef:Maar Jorinda, (om dan even verder te gaan op het voorbeeld) een pijnladder vragen is ook maar subjectiefIk beweer ook niet dat een DA geen kennis van zaken heeft, maar ik vind het zelf gevaarlijk als je de patiënt in kwestie niet ziet.
Wij vragen klachten uit om spoed uit te sluiten, juist om de reden die Charaz hierboven geeft...
Dat was ik even vergeten. Vala schreef:Dus een doktersassistent weet meer van ziekten en geneesmiddelen dan een verpleegkundige. Jaja, daarom verdienen ze zeker ook minder?
Charaz schreef:Armaris, aan de andere kant, stel de patient met buikpijn die op zijn stuur is geklapt belt op en wil een afspraak maken voor morgen, DA vermoedt dat het weleens een inwendige bloeding kan zijn en laat de patient nú langs komen dan lijkt dat uitvragen niet eens zo stom meer toch?
Sommige patienten zijn écht niet flauw met zichzelf en denken met een drukkende pijn op de borst, uitstraling naar de arm wel zelf even naar het ziekenhuis te rijden, die heb je er ook bij zitten.
) de da!