Moderators: Essie73, NadjaNadja, ynskek, Polly, Telpeva, Muiz
X_Linz_X schreef:maar kun je echt KIEZEN voor een keizersnede dan?
Ik moet zeggen dat ik heel erg blij ben dat ik dit topic heb geopend.. Het stelt me helemaal op mijn gemak dat het niet zo'n 'helse' pijn is dan dat je toch vaak hoort en dat het ook nog heel speciaal is.
Bedankt allemaal! Eefke_ schreef:Zo dat zijn veel reacties, maar ik heb ze allemaal door gelezen..Ik moet zeggen dat ik heel erg blij ben dat ik dit topic heb geopend.. Het stelt me helemaal op mijn gemak dat het niet zo'n 'helse' pijn is dan dat je toch vaak hoort en dat het ook nog heel speciaal is.
Bedankt allemaal!
Op het moment dat je zwanger bent leef je toe naar je kindje. Je rolt echt in de bevalling, i.p.v. dat je ineens helse pijn hebt. Je raakt vaak in een soort roes en je maakt endorfines aan die er voor zorgen dat je de pijn beter aan kunt.
Ik heb na de bevalling van de tweede een uur met haar op mijn borst gelegen. Puur geluk was dat
maaike2800 schreef:hier nog iemand die waarschijnlijk allang kinderen had gehad als ze niet zo bang was geweest. Lees dus even mee nog.
Verloskundige ect zal je precies vertellen hoe en wat je moet doen! 



Die vond ik op dat moment dan ook absoluut niet eng! Terwijl ik nu bloedprikken weer doodeng vind bijv
Eefke_ schreef:Mijn vriend en ik zitten inmiddels in de fase waarin we toch dingen bespreken over onze toekomst waaronder dus ook kinderen.. Mijn vriend heeft een absolute kinderwens en ziet geen leven voor zich zonder kinderen. In het dagelijkse leven is hij dan ook echt gek met kinderen.
Alleen dan ik nog.. Kinderen vind ik in principe heel leuk en ook ik zie wel een leven voor mij met kinderen. Aan de andere kant hebben kinderen heel veel tijd aandacht en geld nodig. Maar dit is voor mij niet eens het grootste probleem want dat is namelijk de bevalling.
Als mijn vriend en ik aan kinderen beginnen duurt dat nog wel een paar jaar, maar ik word nu al angstig van het feit dat er geen enkel kind op de wereld komt zonder een bevalling. Het is gewoon zo erg dat als mijn vriend en ik er over hebben gepraat dat ik er heuse nachtmerries van overhoud.
Zijn er hier meer vrouwen die hier zo vreselijk tegen opzien of tegen op hebben gezien? Wat is hier eventueel aan te doen? Kan je bijvoorbeeld kiezen voor een keizersnede? Of gebeurd dat alleen als het écht nodig is?

Moeder natuur heeft veel dingen mooi geregeld 