Bokt.nl

**Geplaatst**: 28-04-12 09:46

Geplaatst: 28-04-12 09:46

greensleaves schreef:
Heel bokt kan theorieën spuien maar helaas kan niemand in jouw hoofd kijken Hoop dat je er snel achter komt wat je beweegredenen zijn want dan is het een stuk makkelijker te veranderen een goede psycholoog (eentje die je daadwerkelijk helpt en niet meteen met termen gaat gooien brrr..) kan daar vast een steun in zijn! Tenzij je daar doorheen gaat praten ghehe ik wens je in ieder geval heel veel sterkte met je werk aan jezelf want dat kan best pittig zijn

Dank je, ik zit nu op de goede plek dus dat komt wel goed

Ruitje: als ik blowde was ik alleen maar lacherig en aan het vreten :')

Chantal: in jouw verhaal herken ik me niet helemaal, ben absoluut niet verlegen

Haha Alwiene, een heel mooi voorbeeld dat laatste _O-

Shirley, dat van aansturen binnen een gesprek is herkenbaar ja, vooral als t te lang duurt

**Geplaatst**: 28-04-12 15:57

Geplaatst: 28-04-12 15:57

mikster schreef:
phormicola schreef:
IQ van 187, dus tja

Het hoogst gemeten iq is toch 160?Een iq van 187, wie heeft dat vastgesteld?

In Amerika hebben ze een andere standaard (daar komt hij vandaan), maar geen idee hoe hoog die gaat.

**Geplaatst**: 28-04-12 16:35

Geplaatst: 28-04-12 16:35

Ja hoor, ik herken het wel. Ik denk dat er 2 "issues" zijn: niet kunnen luisteren en teveel zelf praten. Beide hangen dus met elkaar samen vind ik. De reden van dit gedrag, tsja, maak je het jezelf niet heel erg moeilijk als je persé de reden wilt weten ? Belangrijk is dat je er iets mee wilt, dat je inziet dat het misschien ook anders kan. Wat bij mij helpt is om (figuurlijk) van een afstandje toe te kijken, dus meer observeren dan deelnemen. Het je realiseren dat de tijd dat ik praat ten koste gaat van de anderen en hun behoefte om ook hun deel in te brengen in het gesprek kan ook al een beetje helpen. Voorbeeldje: ik volg op het ogenblik voor mijn werk een leuke cursus samen met een collega-leidinggevende en collega's van andere afdelingen. De directe collega en ik zijn echt tegenpolen: ik flap er bij wijze van spreken alles uit en zij is echt een muisje, dat niks durft te zeggen. Ik heb voor mezelf besloten dat ik voor haar niet verantwoordelijk ben (niet onaardig bedoeld, maar ik kan haar niet "mondiger" maken). Wat ik wel kan doen is goed luisteren naar de anderen en mezelf realiseren, dat mijn bijdrage aan het gesprek niet altijd noodzakelijk is. Als ik toch de bijna onbedwingbare neiging krijg om me ertegenaan te bemoeien, dan probeer ik het nu anders: ik reageer nu op want anderen zeggen i.p.v. ze te overrulen met mijn verhaal en eigenlijk te diskwalificeren. Ik stel dus vragen (zoals iemand al noemde) als: "Hoe heb je dat ervaren ?" De neiging om daaraan toe te voegen: "Ja maar ik...." onderdruk ik. Moeilijk maar niet helemaal onmogelijk en weet je ? Andere mensen zijn minstens even interessant als ik...
Ik hoop dat je hier iets aan hebt.

Edit: hier op Bokt heb ik het trouwens helemaal niet

**Geplaatst**: 28-04-12 16:42

Re: Altijd willen praten

Geplaatst: 28-04-12 16:42

Elan, ik ben benieuwd waar die aandrang vandaan komt

Dan weet ik ook beter wat ik eraan kan doen en hoe ik er mee om kan gaan.

Wel goed hoe jij er mee om gaat!

Dat zou ik ook wel willen kunnen.

**Geplaatst**: 28-04-12 21:51

Re: Altijd willen praten

Geplaatst: 28-04-12 21:51

Om heel eerlijk te zijn vind ik mensen die dus ontzettend veel over zich zelf praten en bijna altijd het gesprek willen leiden erg irritant. Ik voel mij dan altijd alsof ik wordt neergezet als een klein kind die niet zelf kan praten/gesprek kan leiden dus de ander het maar voor mij doet, en daarom heb ik dan al niet zo'n drang om met zo'n persoon te praten. Ik denk ook dat veel mensen het niet doorhebben en dat vind ik erg goed van jou dat je het toch doorhebt en er iets aan wil doen.

Ik denk dat het ook wel handig is dat je misschien eerst gaat nadenken voordat je iets zegt. Dus dat je bedenkt of het wel echt iets toevoegt of dat je het gesprek alleen maar naar je toe trekt.

**Geplaatst**: 28-04-12 21:58

Geplaatst: 28-04-12 21:58

Joolien schreef:
Elan, ik ben benieuwd waar die aandrang vandaan komt Dan weet ik ook beter wat ik eraan kan doen en hoe ik er mee om kan gaan.

Zou het niet onbewust aandacht vragen kunnen zijn, maar dan nogal in het extreme ? Het zou kunnen dat je vroeger die aandacht die je nu "opeist" niet als vanzelf kreeg, maar er min of meer om moest vechten (figuurlijk dan he). De oorzaak van te weinig aandacht zou dan kunnen liggen in bv. erg groot gezin, ziekte in de familie waar veel aandacht naartoe ging of zoiets. Ik zit nu even vrij te associëren he.
Ik betwijfel overigens of je als je weet waar het vandaan komt, dat je dan ook beter weet hoe je ermee om moet gaan. Het is toch een ingebakken patroon zogezegd... ik kan me wel voorstellen dat je wilt weten waar het vandaan komt.

Joolien schreef:
Wel goed hoe jij er mee om gaat! Dat zou ik ook wel willen kunnen.

Thx, gaat niet vanzelf dus

Is het een optie voor jou om bv. zo'n groepsgesprek voor te bereiden ? Niet inhoudelijk natuurlijk, want je weet nooit wat er allemaal besproken wordt maar wel relationeel. Dat zou je kunnen doen door te visualiseren dat je in de groep zit tijdens het gesprek en je bedenkt hoe interessant het kan zijn om de verhalen van anderen te horen. Wat dragen zij met zich mee ? Waar worstelen ze mee ? Goed geconcentreerd luisteren. Probeer dan in het echte gesprek hetzelfde te doen zonder meteen een waardeoordeel aan iemands verhaal te hechten. Gewoon een open houding aannemen en een rol op je nemen die je niet vanzelf af zal gaan maar die wel heel interessant is, nl. die van toehoorder en observator. Ik heb het op die manier gedaan en het is in het begin erg wennen, maar er gaat wel een wereld voor je open...

**Geplaatst**: 28-04-12 22:03

Geplaatst: 28-04-12 22:03

ElanII schreef:
Dat zou je kunnen doen door te visualiseren dat je in de groep zit tijdens het gesprek en je bedenkt hoe interessant het kan zijn om de verhalen van anderen te horen. Wat dragen zij met zich mee ? Waar worstelen ze mee ? Goed geconcentreerd luisteren.

En wat als dat je nou gewoon niet interesseert? Ik bedoel, als je herkenning hebt wil je dat graag uiten/delen waarbij je weer bij het zelfde probleem uit komt. Als je géén herkenning hebt, tja, mij interesseren die verhalen zoals in het voorbeeld dan gewoon niet, dan kan ik echt niet geconcentreerd luisteren hoor, dan dwalen mijn gedachten af naar iets interessanters

Ik weet niet hoe dit voor Joolien zit hoor, maar omdat ik mezelf erg herken in het probleem wat Joolien schetst reageer ik even op jouw suggestie

**Geplaatst**: 28-04-12 22:12

Geplaatst: 28-04-12 22:12

Alwiene schreef:
ElanII schreef:
Dat zou je kunnen doen door te visualiseren dat je in de groep zit tijdens het gesprek en je bedenkt hoe interessant het kan zijn om de verhalen van anderen te horen. Wat dragen zij met zich mee ? Waar worstelen ze mee ? Goed geconcentreerd luisteren.

En wat als dat je nou gewoon niet interesseert? Ik bedoel, als je herkenning hebt wil je dat graag uiten/delen waarbij je weer bij het zelfde probleem uit komt.

Klinkt misschien gek maar belangstelling tonen, nieuwsgierig zijn naar wie die mens is die dit vertelt is ook te leren (door het te doen). Het klinkt een beetje tegenstrijdig dat je geen interesse hebt maar wel herkenning ? Als je dan het gesprek wilt domineren door constant zelf aan het woord te zijn, dan heb je echt een probleem en zou je je moeten afvragen of je wel geschikt bent om in een groep te functioneren.
TS wil er in ieder geval aan werken maar niemand beweert dat het vanzelf zal gaan of dat het makkelijk is.

**Geplaatst**: 28-04-12 22:17

Geplaatst: 28-04-12 22:17

Dubbel gepost

**Geplaatst**: 28-04-12 22:23

Re: Altijd willen praten

Geplaatst: 28-04-12 22:23

Oh ik ben er van overtuigd dat 'doen alsof' te leren is, maar ik vraag me af of je door het vaker te doen ook daadwerkelijk belangstelling krijgt. Ik bedoelde dus geen interesse als er géén herkenning is.

En nee ik ben inderdaad niet geschikt om in een groep te functioneren, heb mezelf behoorlijk aangeleerd om te doen alsof zodat het nog ergens op lijkt als ik er niet onderuit kan komen, maar dat kost wel een hoop energie

Eigenlijk bedoelde ik vooral te zeggen dat niet iedereen verhalen van een ander automatisch als 'interessant' ervaart. Bij mij is het wel zo hoe interessanter ik het vind, des te minder heb ik de neiging het gesprek naar mezelf toe te trekken. Geen idee hoe Joolien dat ervaart, ben daar eigenlijk wel benieuwd naar?

**Geplaatst**: 28-04-12 22:33

Geplaatst: 28-04-12 22:33

Ieder is een individu, zo kun je mensen tegenkomen die met een onderwerp heel erg bezig zijn. Ook al is dat jouw onderwerp niet, andersom zul jij ook wel eens wat te vertellen hebben waar een ander eigenlijk niet echt op zit te wachten.

Geven en nemen. En stiekem als je (ook met praten) alleen maar over jezelf en je eigen onderwerpen kan hebben denk ik dat je teveel met jezelf bezig bent. Je bewust zijn van jezelf en dat je eigen behoeftes hebt is goed, maar betekent niet dat alles om jouw draait. Het is ook een kunst om naar een ander te luisteren, en jezelf er bij neer kunnen leggen dat je (met grenzen) ook eens iets voor een ander kan doen..

**Geplaatst**: 28-04-12 22:33

Geplaatst: 28-04-12 22:33

@jolien: ik denk dat het niet belangrijk is om te bedenken waar het vandaan komt. Voor de oplossing althans niet.

het is belangrijker je te bedenken wat jij een ander al te bieden hebt, hoe je dit graag zou willen hebben in de toekomst. En dan heel concreet. Wat doe je dan, wat zien we aan jou, hoe zien anderen jou? En wat is daarin een klein stapje in de goede richting? Hoe kun je ervoor zorgen dat je wat dichterbij jouw doel komt?

misschien kun je hier niet zoveel mee maar ik wilde het toch even kwijt (hoe toepasselijk!) ik ben altijd meer met de oplossing bezig dan met het probleem. (oplossingsgerichte coaching)

verder: je kunt jezelf ook trainen in het geven van complimenten, ik ben er erg bedreven in geworden de afgelopen jaren. het is een leuke manier van met mensen omgaan.

**Geplaatst**: 29-04-12 01:49

Geplaatst: 29-04-12 01:49

Bedankt voor alle interessante berichten. Antwoorden doe ik morgen even maar dit wil ik even kwijt.

Vanavond was ik op een verjaardag. Een aantal vrienden had ik al een tijd niet gesproken. Ik begon een gesprek aan met een vriendin eb merkte dat ik wel interesse had hoe het met haar ging. Ik wilde oprecht dingen weten! Dus hadden we een superfijn gesprek! Een evenwichtig gesprek. Dat was voor mij wen openbaring hoewel ik er niet heel bewust anders mee omging. Voor mij was het anders omdat ik haar echt al oprechte vriendin zie denk ik. Toen ik weg ging was ze ook zo hartelijk en lief, dat is voor mij nieuw en ik voelde me daardoor ook heel fijn!
Verder heb ik met onbekende gesproken en ging jet me ook makkelijk af om een evenwichtig gesprek te hebben en goed op de ander te letten.
Zo kon ik iemand vertellen over een vakantie die ik leuk vond en 1!!! Keer aanraadde ( normaal zou ik dat heel vaak nadrukkelijk melden en ervoor zorgen dat ze het ging doen wat vaak averechts werkt) en toen ik weg ging begon ze er zelf nog over. Heel apart.

Ik voel me super goed nu, omdat ik het met vrienden wel kan! Normaal kon ik mezelf nog wel eens voor m'n kop slaan als ik weer een avondje had zitten monologen. Nu voel ik me er echt goed onder

Nu nog in de therapie :')

**Geplaatst**: 29-04-12 07:28

Geplaatst: 29-04-12 07:28

@ Alwiene: doen alsof is niet aan te leren, je moet er wel wat bij voelen. Anders krijg je zo'n gemaakt gesprek en zal je gesprekspartner dat snel genoeg door hebben en het gesprek niet meer willen voortzetten.

**Geplaatst**: 29-04-12 23:08

Geplaatst: 29-04-12 23:08

Wat fijn dat je erachter bent dat je het wel kan! Wat bedoel je precies met dat je het niet gewend bent dat mensen hartelijk en lief tegen je doen? Dat lijkt me toch wel heel naar namelijk

**Geplaatst**: 30-04-12 11:31

Geplaatst: 30-04-12 11:31

greensleaves schreef:
Wat fijn dat je erachter bent dat je het wel kan! Wat bedoel je precies met dat je het niet gewend bent dat mensen hartelijk en lief tegen je doen? Dat lijkt me toch wel heel naar namelijk

Ik heb altijd een verkeerde inschatting gemaakt van vrienden en mensen om me heen. Ik was altijd bang dat ik niet gewaardeerd ben en ik dacht altijd dat men mij niet mocht. Dat had ik een paar jaar terug ook in een vriendengroep, ik dacht dat ik echt het buitenbeentje was. Maar nu de laatste jaren voegen mensen mij bijvoorbeeld toe op facebook dat ik dacht ´he mag jij mij?'. Ik had nooit vrienden om het vrienden hebben maar meer om mensen om me heen te hebben en mensen te hebben om mee uit te gaan. Maar het wederzijds vertrouwen en interesse is helemaal nieuw voor mij

**Geplaatst**: 30-04-12 11:54

Geplaatst: 30-04-12 11:54

ik kom net dit topic tegen en eigenlijk is jouwn verhaal heel herkenbaar,
niet zozeer bij mijzelf maar een vroegere vriendin van mij had dit ook, als ik iets vertelde betrok ze het op haar en ook altijd gaat het over haar en haar paard,

ik ben een persoon en heb een leven en in mij leven komt mijn paard voor, zo ook mijn vriend, vrienden en ouders.
bij haar was het zo dat haar leven eigenlijk dat paard was, en daar hield het op.

nu ik er bewust over nadenk denk ik dat ik haar daarom op een duur niet meer belde geen zin meer had om af te spreken en afspraken die ik had met haar vaak afzegde, heb het haar ook wle eens geprobeerd duidelijk te maken maar kreeg eigenlijk geen reactie op omdat het dan alweer over haar ging en haar mening,

wel wist ik dat ze haar verhaal eigenlijk bij niemand kwijt kon haar ouders hadden een bedrijf en waren dus druk met dat bedrijf en eigenlijk niet zo zeer met hun dochter bezig, haar vriend luisterd eigenlijk helemaal niet naar haar, (mag hem dan ook helemaal niet) dus achteraf gezien denk ik doordat er thuis niet naar haar werd geluisterd haar gedrag zo is ontstaan,

ik vind het knap dat jij het van jezelf door hebt en er wat mee gaat doen suc6! en ik blijf je volgen, dit soort verhalen trekt op de een af andere manier altijd mijn aandacht

**Geplaatst**: 30-04-12 16:58

Re: Altijd willen praten

Geplaatst: 30-04-12 16:58

Zou het kunnen dat je het doet omdat je graag 'interessant' gevonden wil worden door andere mensen? Als in: Jij weet dat je inhoud goed is, maar je bent bang dat je de enige bent die jezelf goed vind, en dus wil je de mensen waarmee je praat ervan overtuigen door over jezelf te praten, interessante dingen te zeggen of adviezen te geven zodat zij jou kunnen bevestigen daarin, en je dus goed over jezelf Mag denken van jezelf?
Dus: Praten om bevestigd te worden in je zelfvertrouwen. Je weet dat je goed bent, maar pas als anderen dat bevestigen mag je dat ook daadwerkelijk écht voelen...?
Ik gok maar wat hoor

**Geplaatst**: 03-05-12 07:57

Geplaatst: 03-05-12 07:57

Jolieen! Diep respect voor je dat je dit allemaal over jezelf durft toe te geven!! Daar scoor je bij mij al punten mee!! $*\o/*$

**Geplaatst**: 03-05-12 13:43

Geplaatst: 03-05-12 13:43

Ik heb absoluut geen tips voor je, maar wil je wel even meegeven dat ik echt veel respect voor je heb

! Ik vind het echt heel knap dat je zo bewust aan het werk wil gaan met één van je 'minpuntjes'. Er zijn zo ongelofelijk veel mensen die zich daar niets van aantrekken, en gewoon denken "ach, dit ben ik, boeit me niet wat de rest denkt". Evenwichtig ruimte geven en ruimte innemen in een gesprek is zo ongelofelijk belangrijk, maar ook heel erg moeilijk. Het is en blijft een evenwichtsoefening, dus succes ermee!

**Geplaatst**: 03-05-12 13:58

Re: Altijd willen praten

Geplaatst: 03-05-12 13:58

Allereerst lijkt het me vreselijk lastig voor jezelf, niet alleen omdat je zo mensen afstoot maar vooral nu je er 'bewust' mee bezig bent, jij jezelf heel erg tegen komt.
Dapper van je!

Wat ik me afvraag...heb je een goede jeugd gehad? broers of zussen waar je tegen hebt op moeten boksen? een kind of probleem in de familie waar de aandacht heen ging? en jij dus moeite moest doen om gehoord te worden, dat dat misschien nu omgeslagen is in een soort van manier van overleven? geen idee hoor...dacht misschien zou dit een aanleiding kunnen zijn.

**Geplaatst**: 03-05-12 16:18

Geplaatst: 03-05-12 16:18

cooper schreef:
Zou het kunnen dat je het doet omdat je graag 'interessant' gevonden wil worden door andere mensen? Als in: Jij weet dat je inhoud goed is, maar je bent bang dat je de enige bent die jezelf goed vind, en dus wil je de mensen waarmee je praat ervan overtuigen door over jezelf te praten, interessante dingen te zeggen of adviezen te geven zodat zij jou kunnen bevestigen daarin, en je dus goed over jezelf Mag denken van jezelf?
Dus: Praten om bevestigd te worden in je zelfvertrouwen. Je weet dat je goed bent, maar pas als anderen dat bevestigen mag je dat ook daadwerkelijk écht voelen...?
Ik gok maar wat hoor

Dit is een heel belangrijk punt

Ik heb ontzettend bevestiging nodig en wil graag gehoord worden.

Dank je wel Heleen, daarom denk ik ook dat ik veel vrienden verloren ben vroegah. Al gaf ik eigenlijk niks om echte vriendschappen, dat begin ik nu pas te doen.
Ook bedankt Toline en Florenc, het is niet makkelijk hoor haha!

TLNLSDB, ik heb geen goede jeugd gehad. Ik kreeg juist wel alle aandacht, maar werd veel gepest en had weinig zelfwaarde. Dus dat heeft me wel aangetast

**Geplaatst**: 03-05-12 19:51

Geplaatst: 03-05-12 19:51

Joolien schreef:
TLNLSDB, ik heb geen goede jeugd gehad. Ik kreeg juist wel alle aandacht, maar werd veel gepest en had weinig zelfwaarde. Dus dat heeft me wel aangetast

Wat naar voor je...
Het zou idd niet onlogisch zijn,als al die factoren er samen voor zorgen dat jij zo bent zoals je bent.
Het is iniedergeval super positief dat je aan jezelf werken wilt.

**Geplaatst**: 10-05-12 21:40

Geplaatst: 10-05-12 21:40

wat herkenbaar allemaal! ( als ik dingen herhaal sorry maar wou zo graag antwoorden dus heb een pagina over geslagen haha)

ik herken ook veel hiervan in mezelf terug. ik beschouw mezelf echt wel als iemand die oprecht geintresseerd is in anderen maar op de een of andere manier ben ik altijd meteen advies of instructies aan het uitdelen. in een groep mensen voer ik binnen de kortste keer het hoogste woord, maak grapjes en vervolgens gaat de rest van het gesprek over dingen die ik aankaart.

vond dit zelf op een gegeven moment ook erg vervelend en ging dan ook na de tijd denken, oh jee ik heb ... gezegd zou diegene dat niet stom vinden. oh jee ik heb weer eens de clown uitgehangen heb ik me niet misdragen. tot ergenis van mijn vriend want die moest weer de hele avond bevestigen dat ik "gewoon gezellig"was en me niet als de nieuwe mevrouw paay heb gedragen

onder mensen heb je ook gewoon de types die liever volgen en de types die heel snel leiding pakken. ik ben ook zo iemand dat als je mij geen leiding geeft pak ik die zelf wel, ik volg niet heel snel en denk overal zelf eerst 543 x over na. misschien ben je ook gewoon een leiders type wat oprecht geintresseerd is in anderen en makkelijk een gesprek overneemt. het hoeft absoluut niet negatief te zijn dat is gewoon jou kracht. je kan er aan werken om mensen uit te laten praten of om het gesprek wat meer over een ander te laten gaan, maar zodra je een volgend type tegenkomt zit het gewoon in je om het gesprek weer te gaan leiden, wat die ander misschien wel helemaal geen probleem vind omdat je dingen misschien wel erg leuk kan vertellen of gewoon heel veel meemaakt.

ik ben op een gegeven moment gewoon een selectie voor mezelf gaan maken, is het niet levensbedreigend en niet heel interessant dan laat ik diegene praten en vind ik het allemaal prima, hele trage mensen of mensen die echt domme vragen stellen ... want ja die bestaan wel ( is gras groen vragen zeg maar), daar bijt ik dan maar een keer extra op mijn lip en moedig mezelf aan dat ik met een uur weer lekker mezelf kan wezen en mijn paard en vriend kan vertellen wat er besproken werd.

als ik die paardenfluister techniek van je zie ben je volgens mij gewoon een erg leuk iemand die dingen gewoon goed en met een dosis humor kan vertellen, goed toch?

Nomineer dit bericht ×