Bokt.nl

**Geplaatst**: 23-04-12 23:12

Re: Bloeddonor: Waarom wel/niet?

Geplaatst: 23-04-12 23:12

Maar dat is met gewoon bloedprikken ook zo. Soms heb je er werkelijkwaar van die talenten tussen zitten, waarvan je niet snapt dat die überhaupt mogen prikken, wat zo gemeen zeer kan doen en soms heb je zo'n bloedprikker die zo prikt dat je het nauwelijks voelt.

**Geplaatst**: 23-04-12 23:18

Geplaatst: 23-04-12 23:18

Ik ben geen bloed donor.

Waarom niet?
Omdat ik het niet mag. Ik werk met apen met HIV en Hepc dus ik mag geen bloed geven.

Zou het wel willen.

**Geplaatst**: 23-04-12 23:19

Geplaatst: 23-04-12 23:19

_Jorien_ schreef:
Maar dat is met gewoon bloedprikken ook zo. Soms heb je er werkelijkwaar van die talenten tussen zitten, waarvan je niet snapt dat die überhaupt mogen prikken, wat zo gemeen zeer kan doen en soms heb je zo'n bloedprikker die zo prikt dat je het nauwelijks voelt.

Maar als je bij de bloedbank aangeeft dat je echt graag geprikt wilt worden door hun beste prikker

dan kan dat gewoon hoor.

Ik heb ook niet zoveel ervaring met gewoon bloed prikken. 2x gedaan omdat ik zwanger was. Vond ik vervelender prikken dat bij de bloedbank.

**Geplaatst**: 23-04-12 23:23

Geplaatst: 23-04-12 23:23

Ook ik was als de doods voor naalden en dan vooral voor de dikkere naald van de bloedbank, maar tegenwoordig zit ik gewoon lachend bij de bloedbank bloed te geven.
Ja, ik vind het wel nog vervelend als die naald erin gaat, maar ik denk altijd maar zo dat ik veel ergere pijnen heb gekend dan die naald. En als die naald er eenmaal in zit, voel je er niks meer van!

Je kan inderdaad makkelijk aangeven dat je het eng / spannend vindt! Bij mij hebben ze het heel goed door dat ik er even zenuwachtig bij zit als die naald erin gaat, maar ze houden zoveel rekening met je. Het zijn echt geweldige mensen daar!

**Geplaatst**: 23-04-12 23:40

Re: Bloeddonor: Waarom wel/niet?

Geplaatst: 23-04-12 23:40

Ik zou het nooit kunnen denk ik. Sowieso vind ik mijn BMI te laag. Ik ben dan wel zwaarder dan de minimumeis van 50 kg, maar ik denk dat BMI/vetpercentage meer zegt...
En nog iets; een lage bloeddruk, wat ik best regelmatig merk bij mezelf.

En daarnaast zou ik te veel last gaan krijgen van nocebo's. Denk aan duizeligheid, neiging om wit weg te trekken, etc. Ik stel me dingen vaak namelijk te sterk voor en dan krijg ik die klachten ook echt... Best creepy dus. En eigenlijk ook weer geen echte nocebo, want bij een nocebo moet je cognitief ook overtuigd zijn. Dat is bij mij niet zo.

**Geplaatst**: 24-04-12 00:05

Re: Bloeddonor: Waarom wel/niet?

Geplaatst: 24-04-12 00:05

Ik ben als de dood voor naalden...maar dan ook echt vreselijk als de dood...
Als het echt niet anders kan dan moet ik me er maar gewoon met grote moeite overheen zetten.

Maar goed vrijwillig......nee sorry voor geen goud. :Y)

**Geplaatst**: 24-04-12 00:22

Geplaatst: 24-04-12 00:22

Marjoow schreef:
blondies: Ik lees op de site van Sanquin dat mannen max. 5x per jaar en vrouwen max. 3x per jaar mogen geven. Maar in Belgie is dat dus niet zo strikt?

In België mag je voor zover ik weet 'echt' bloed doneren om de drie maanden. Dus max. 4 keer in een jaar.
Voordeel is dat het niet zo omslachtig is als in nederland. Je loopt gewoon naar binnen, vult een lijstje in en gaan met die banaan.

Ik geef bloed op onregelmatige basis, net wanneer het me uitkomt.

**Geplaatst**: 24-04-12 01:45

Geplaatst: 24-04-12 01:45

Ik ben donor. Ik ben er zo opgekomen omdat mijn moeder altijd bloed doneerde. Ik vond het wel wat hebben. En omdat iemand het toch ook moest doen in de familie en mijn zussen beide bang zijn voor naalden :')

dacht ik, ik zal mezelf eens opgeven. Daarbij kun je er heel veel mensen mee helpen! Wat natuurlijk de voornaamste reden is. De keuring is niet zwaar. Je moet een vragenlijst invullen over je medische verleden en vakantiebestemmingen etc. en daarna nemen ze wat bloed af om te onderzoeken op bloedgroep en besmettelijke dingen. Als alles goed is word je opgeroepen. Dan mag je weer een lijst invullen, mag je weer naar de arts voor een kort gesprekje, ziek geweest recentelijk, medicijnen geslikt, per toeval in het buitenland geweest? Ze meten je bloeddruk en prikken je ijzer en dan mag je wat eten/drinken en daarna gaan ze bloed aftappen. Zo gebeurd. Daarna krijg je nog een gesprekje met de zuster of je je goed voelt, krijg je nog iets te eten en te drinken als je wilt en dan mag je naar huis. Kleine moeite dus!

Overigens, ik heb standaard een lage bloeddruk en mijn HB is ook altijd maar net voldoende, toch heb ik nergens last van na de bloeddonatie!

**Geplaatst**: 24-04-12 08:18

Geplaatst: 24-04-12 08:18

Ik ben geen donor.
Waarom niet?
M'n linkerelleboog (dus ook de binnenkant) is niet helemaal hoe het moet zijn, dus daar is bloedprikken erg pijnlijk. Met dat in m'n achterhoofd is bloedprikken elke keer zo'n gevecht (ook als ze rechts prikken) dat ik besloten heb het (nog) niet te doen.
Misschien dat ik me nog wel eens opgeef. Maar nu mag het sowieso even niet want ik heb 2 weken geleden een tattoo laten zetten.

**Geplaatst**: 24-04-12 09:24

Re: Bloeddonor: Waarom wel/niet?

Geplaatst: 24-04-12 09:24

Besluit ik net dat ik wel wil gaan bloeddoneren. Vertelt m'n moeder me dat ik als pasgeboren baby een bloedtransfusie heb gehad. Zit er helaas niet in dus $:\$

**Geplaatst**: 24-04-12 11:21

Geplaatst: 24-04-12 11:21

Ik geloof dat het bij baby's anders is, maar voor de zekerheid zou ik even bellen. Misschien mag je toch

**Geplaatst**: 24-04-12 11:31

Geplaatst: 24-04-12 11:31

Ik ben ook donor!
Hoewel ik niet echt een superheld ben met prikken, voel ik me toch goed bij het donor zijn

Ik ben makkelijk te prikken en kan op die manier eenvoudig anderen helpen.
Nou moet ik wel zeggen: de bloedbank zit bij ons in de wijk (dus ook dat was geen reden meer om het niet te doen....) maar ik hoor ook van mensen die echt 30 km verderop wonen en dan komen doneren. Eerlijk gezegd weet ik niet of ik dat dan zou opbrengen

Nu loop ik op m'n gemak even heen en weer.

**Geplaatst**: 24-04-12 11:34

Geplaatst: 24-04-12 11:34

Vorige week maandag test gehad
Nu afwachten maar ze zeiden geen nieuws is goed nieuws
Mocht pas na 3 maanden weer komen om dat me Hb te laag was
Ik weet niet hoe ik erop ben gekomen maar ik wou het al heel lang
Ik denk omdat mijn moeder vroeger ook bloed heeft gekregen
bij mij was de ader wel heel moeilijk te vinden
Heb dat balletje zowat fijn geknepen terwijl het zo'n softballetje is
Daarna moesten ze mijn huid strak trekken naar beneden anders liep mijn bloed er niet uit xD

Laatst bijgewerkt door corientjuhh op 24-04-12 11:39, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 24-04-12 11:35

Geplaatst: 24-04-12 11:35

Ik ben ook bang voor naalden. Was ook panisch toen ik een jaar geleden voor het eerst bloed moest laten prikken. Dat viel mij 100% mee en de 2e keer was ik niet meer bang. Voelde het wel even maar was wel te doen. Maar als deze naald zoveel dikker is vind ik het wel enger.

Ik heb B negatief dus vrij zeldzaam en ik wil dus eigenlijk wel geven maar ik moet het zetje nog even hebben zeg maar. :')

Bloeddruk meten vind ik niet vervelend en een vingerprikje heb ik voor het laatst gehad toen ik kind was...is die echt zo gemeen?

**Geplaatst**: 24-04-12 11:37

Geplaatst: 24-04-12 11:37

Mijn mannetje is al jaren donor heeft o negatief dus ze willen hem graag hebben. Ondanks mijn erge angst voor naalden heb ik me 15 jaar geleden aangemeld als donor, ik ben destijds afgekeurd uiteindelijk omdat mijn aderen niet genoeg meewerken om een halve liter te geven. Het duurde veel te lang voor er voldoende in het zakje zat. De halve liter heb ik nooit gehaald zelfs, na ruim een uur hebben ze het opgegeven.

Afgelopen december heb ik me weer aangemeld als donor, dit keer niet door de keuring gekomen omdat ik met vermoedelijke ms kennelijk geen bloed mag geven omdat mijn afweer daar last van zou kunnen krijgen. Mijn aderen waren dit keer wel goed.

De keuring stelt weinig voor eigenlijk. Je krijgt een uitgebreide vragenlijst. Wordt daarna opgeroepen door een keuringsarts van de bloedbank. Die zaagt je door over van alles en nogwat, ijzer gehalte in bloed wordt getest, bloedruk ook. Eventueel vragen ze medischte gegevens op bij een arts bij twijfel, dan geef je een halve liter bloed dat getest wordt op van alles.

Je kunt kiezen tussen bloeddonor en plasma donor. Het laatste duurt langer kwa geven maar je rode bloedcellen krijg je dan wel weer terug.

**Geplaatst**: 24-04-12 11:38

Geplaatst: 24-04-12 11:38

De naald is dikker dan bij gewone buisjes, maar ik vindt het niet meer pijn doen. En als je aangeeft dat je het spannend vindt houden ze daar goed rekening mee. Ze leggen veel dingen uit en overleggen met wat jij het fijnst vindt. Bijv. aangeven wanneer je geprikt wordt, of maar gewoon prikken.
En daarna mag je altijd koffie/thee pakken en ze hebben altijd erg lekkere koeken. Ookal ben je bang voor naalden ik zou het gewoon proberen. Wie weet kom je zo over je angst heen.
@corientjuhh: Als je HB vaak te laag is kan je ook kiezen voor plasma geven, dan krijg je de rode bloedcellen weer terug.

**Geplaatst**: 24-04-12 11:39

Geplaatst: 24-04-12 11:39

Dat vingerprikje is maar heel kort, maar is vrij gemeen. Echt pijn doet het niet, maar fijn is anders. Ik viel vroeger altijd flauw met bloedprikken, maar zoals eerder gezegd, deze mensen weten echt wat ze doen (in het ziekenhuis wil dat nog wel eens anders zijn heb ik het gevoel). Ik voelde er dus vrij weinig van. Mijn probleem is dat mijn bloed te snel stroomt en dat ik dus te snel die halve liter geef. Maar ach, daar heb ik zelf weinig last van dus dan is het geen probleem..

**Geplaatst**: 24-04-12 11:40

Re: Bloeddonor: Waarom wel/niet?

Geplaatst: 24-04-12 11:40

Mijn bloed stroomt ook snel...zou het dan niet kunnen?

**Geplaatst**: 24-04-12 11:42

Geplaatst: 24-04-12 11:42

Ja mijn was 7.7 en moest 7.8 zijn
Dus ja echt veel te laag was het niet
Hij zei ook als die het nog een keer had gedaan was het misschien wel 7.8 geweest

Vingerprikje vind ik niks aan....
Zo'n gemeen prikje die je dan na tijdje nog voelt....

**Geplaatst**: 24-04-12 11:46

Re: Bloeddonor: Waarom wel/niet?

Geplaatst: 24-04-12 11:46

Nou, ik heb mij maar aangemeld.

**Geplaatst**: 24-04-12 11:47

Geplaatst: 24-04-12 11:47

Ik doneer bloed.

Mijn vader is al donor sinds zijn achttiende, en moedigde mij ook aan om donor te worden. Heb mijzelf vorig jaar aangemeld na aanleiding van een topic op Bokt.

Ik doneer omdat ik andere mensen ermee kan helpen, en het is een hele kleine moeite. Klinkt misschien vreemd, maar vind het leuk om te doneren; je doet iets goed en je kunt daar gezellig kletsen met de dames die bij de bloedbank werken of met andere donoren.

De bloedbank zit ook praktisch naast m'n school, dus dat verlaagd de drempel natuurlijk ook iets.

De keuring was ook een makkie; eerst moest ik een vragenlijst invullen, daarna werd ik gewogen, bloeddruk gemeten, kreeg een vingerprikje om m'n Hb te meten en daarna werden er een paar buisjes bloed bij me afgenomen. En toen een paar weken later kreeg ik m'n eerste oproepkaart, en mocht ik dus bloed komen geven.

Het daadwerkelijke doneren gaat ook hetzelfde, eerst een kleine keuring (vragenlijst invullen, bloeddruk meten en Hb-prikken). En als dat allemaal goed is, mag je doneren. Bij mij liggen m'n aderen wel wat dieper in m'n arm, dus volgens de dames van de bloedbank zou het aanprikken wel pijnlijker zijn, maar ik voel er echt niks van. Het is ook iedere keer perfect gegaan.
En daarna natuurlijk in het donorcafé een gevulde koek eten. :))

**Geplaatst**: 24-04-12 11:49

Geplaatst: 24-04-12 11:49

Ik ben geen bloeddonor, omdat ik bij zulke dingen nog wel eens flauw kan vallen. Daarom lijkt het mij geen goed idee om bloed af te staan. Mijn vriend is wel donor en doet dat alweer enige jaren.