Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-04-12 08:05

Re: Mijn leven begin het zat te worden

Geplaatst: 19-04-12 08:05

Heb je weleens aan AAT gedacht? Animal assisted therapy? Word zowel met honden als met paarden gedaan, waarschijnlijk ook nog wel met andere dieren. Vaak is het op die manier veiliger en ook makkelijker om emoties toe te laten. Dieren reageren immers op wie je bent en hoe je je voelt, niet op wat je zegt.

Er is zo veel in hulpverleningsland, het is soms echt zoeken wat bij je past, waar jij je fijn bij voelt en wat voor jou werkt. Drie slechte ervaringen is, met jouw problematiek, eigenlijk nog niet eens zo heel veel. Geef de moed dus niet op en blijf geloven dat er een vorm van hulp is die wél bij je past en die je wél helpt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-04-12 06:42

Geplaatst door de TopicStarter : 20-04-12 06:42

Marianbv
Hypnosetherapie nooit van gehoord.
Hoe gaat dat in zijn werk?

Don_Zhivago
oef klinkt wel heel zwaar die regressietherapie weet niet of ik dat nog trek en dan nog zou ik mezelf weer bloot moeten geven.

Astaloca nee ze hebbne het niet over een psychiater gehad omdat ze vinden dat ik te weinig kan vertellen.

Kentaro ik wil aan de ene kant wel hulp maar ik vertrouw geen mens en daarbij het is zo pijnlijk om er over te praten dat ik zelfs een week over de OP heb gedaan.

Lalidan AAT nog nooit van gehoord. Maar aarom zou dat werken als ik zelf ook soms dagen tegen mijn paard sta te praten.
Ja dat paard van mij weet alles en wel 1000 keer. Hij is iemand die mij niet kan kwetsen of zomaar verdwijnd

En nu de tranen tranen omdat ik weer in het verleden zit.
Kon ik het maar achter me laten en denken het is nooit gebeurd.
Soms is er weer wat waardoor ik denk ja gaat de goede kant op maar plots vaak 1 week later weer een trap in mijn rug.
Daar ben ik dus ook bang voor om dat met therapie opnieuw te krijgen.
2e psych hele hele eerlijke lieve vrouw die na 9 maanden 2 keer per week zegt ja ik kan niks meer voor je doen.
Afgelopen winter slachtofferhulp gezellige vrouw zegt letterlijk ik kan hier niks mee.
Ja dan voel je je in de steek gelaten net als vroeger

**Geplaatst**: 20-04-12 06:58

Re: Mijn leven begin het zat te worden

Geplaatst: 20-04-12 06:58

Zou je niet overstag gaan als je weet als je erover praat en huilt dat het overgaat. Misschien heb je dat juist nodig. Je vindt het moeilijk om jezelf bloot te geven maar waarom aan iemand die je niet kent. Een therapeut (ik noem ze even maar zo) heeft beroepsgeheim die vertelt het niet verder bovendien (ik zeg het even bot) ze liggen waarschijnlijk niet wakker van jou verhaal. Ik bedoel ermee te zeggen dat ze luisteren zodat jij het kwijt kan en kunnen je advies gegeven. Dit kunnen ze omdat ze je verder niet kennen. Wat heb je te verliezen als je het wel doet? Als je alles wat je dwars zit bij hen of iemand anders op zijn bord gooit?

**Geplaatst**: 20-04-12 07:01

Geplaatst: 20-04-12 07:01

Misschien is dan toch de manier om er hier over te praten. Wij zijn annoniem, jij ook. Hoewel er op bokt af en toe ook behoorlijk bot gedaan kan worden ( niet persoonlijk bedoeld naar wie dan ook) wordt met dit soort topics toch vaak erg veel moeite gedaan om te ondersteunen en te helpen. Heb overigens al vaker zo'n lieve dingen op bokt gezien dat de tranen ervan in mijn ogen sprongen.

Wat je niet mag vergeten TS, als je jezelf niet open durft te stellen kan je niet zo makkelijk gekwetst worden, maar kun je ook geen liefde ontvangen.
:(:)

in ieder geval vanaf hier alvast een virtuele knuffel

**Geplaatst**: 20-04-12 15:26

Re: Mijn leven begin het zat te worden

Geplaatst: 20-04-12 15:26

Git heeft een goed punt en het feit dat je je verhaal al opschrijft geeft ook aan dat je ergens helemaal niet wil opgeven. Jij bent echt heel hard gekwetst geweest en dat je vertrouwen in anderen daarmee beschadigd is, is meer dan normaal lijkt mij maar echt niet iedereen is erop uit een ander te kwetsen. De reacties op dit topic alleen al getuigen daarvan.
Ik denk dat iedereen die op dit topic reageert echt met je meeleeft en je wil opmonteren en je tonen dat het echt de moeite is van niet op te geven.

**Geplaatst**: 20-04-12 15:32

Geplaatst: 20-04-12 15:32

Waarom de reden is van pesten vraag ik mij ook altijd af.. wat heeft het voor nut en wat heeft heeft het voor zin.. laat iedereen toch in zijn waarde..

als je dit pesten mag noemen.. slaan, mestvork in je voet.. kan gewoon echt niet en is wel heel wat erger dan pesten !
Ik hoop dat je hulp krijgt en je er niet alleen voor staat!!

Heel veel sterkte! :(:)

**Geplaatst**: 20-04-12 15:53

Re: Mijn leven begin het zat te worden

Geplaatst: 20-04-12 15:53

kan je niet een tijdje ertussen uit,
lekker weg uit je omgeving. en ergens anders waar je echt tot rust kan komen, niemand ergens commetaar over geeft en niemand die je afwijst of wat?

**Geplaatst**: 21-04-12 07:35

Re: Mijn leven begin het zat te worden

Geplaatst: 21-04-12 07:35

Esmolover, misschien een goed idee, maar ergens gaan waar je niet afgewezen wordt zal niet werken. Afwijzingen horen bij het leven, maar dan niet in de hoeveelheid, en de manier waarop TS het heeft meegemaakt. Dat is immers echt niet normaal.

De pest is vaak dat je van al die afwijzingen een optel som gaat maken, en je er elk nieuw voorval bij optelt, en daardoor de uitkomst steeds hoger uitkomt. Wat in het verleden gebeurd is bij TS is niet normaal, maar helaas ook niet meer om te draaien. Dit maak je nooit meer ongedaan, maar ik vind dat achterom kijken niet werkt. Alles wat achter je ligt kan je niet meer veranderen, maar alles wat nog komen moet wel.
Ts ik weet niet of je weerbaarheids training gedaan hebt? Dat zou je misschien ook kunnen helpen?
En wat je niet vergeten mag TS, het universum was blijkbaar niet compleet zonder jouw!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-04-12 22:17

Re: Mijn leven begin het zat te worden

Geplaatst door de TopicStarter : 23-04-12 22:17

Git nee weerbaarheidstraining niet gedaan. maar tegenwoordig word ik al een bitch als er iemand te echt bij komt.

volgende week woensdag heb ik weer een gesprek met slachtofferhulp. is mijn laatste

**Geplaatst**: 23-04-12 22:30

Geplaatst: 23-04-12 22:30

Ook ik zou je willen aanraden toch verder te kijken naar hulp... Zoals ik het lees is er geen kans dat je hier nog zelf uit gaat komen. Je stopt het maar weg, maar het komt elke keer weer terug... Je zal moeten accepteren wat er gebeurd is, het écht achter je laten en dan kan je verder kijken naar de toekomst. Dit kan een ontzettend lange en moeilijke weg zijn, maar je maakt het je zelf alleen nog maar moeilijker als je je zo afsluit van de mensen die je kunnen helpen.

Je kán er bovenop komen, je kán het achter je laten, je kán je leven leiden alsof het nooit gebeurd is. Maar daar gaat wel heel veel 'bloed, zweet en tranen' in zitten, en dat gaat niet zomaar gebeuren. Zoek dus alsjeblieft een (vorm van) psychologische hulp die voor jou prettig voelt en waarvan je denkt dat het zin zou hebben. En onthoudt dat zij er zijn om je te helpen, je een duwtje in de goede richting kunnen geven, maar dat het jóuw probleem is en dat jij de enige bent die er iets aan kan doen.

Ik wens je echt heel veel succes en sterkte. Dit wens je je ergste vijand niet toe. :(:)

**Geplaatst**: 24-04-12 10:58

Geplaatst: 24-04-12 10:58

Barcamilan schreef:
ik wil aan de ene kant wel hulp maar ik vertrouw geen mens en daarbij het is zo pijnlijk om er over te praten dat ik zelfs een week over de OP heb gedaan.

Barcamilan schreef:
En nu de tranen tranen omdat ik weer in het verleden zit.
Kon ik het maar achter me laten en denken het is nooit gebeurd.
Soms is er weer wat waardoor ik denk ja gaat de goede kant op maar plots vaak 1 week later weer een trap in mijn rug.
Daar ben ik dus ook bang voor om dat met therapie opnieuw te krijgen.
2e psych hele hele eerlijke lieve vrouw die na 9 maanden 2 keer per week zegt ja ik kan niks meer voor je doen.
Afgelopen winter slachtofferhulp gezellige vrouw zegt letterlijk ik kan hier niks mee.
Ja dan voel je je in de steek gelaten net als vroeger

Heb je wel eens van Byron Katie gehoord? Misschien is dit een handvat voor je om vast te grijpen en van daaruit kun je hopelijk verder.
Niet echt een therapie, maar een andere manier van tegen zaken aankijken.
http://www.thework.com/nederlands/thework.asp#3
Bovenstaand is de website, die is in het Nederlands.

Als je op YouTube dit kanaal:
http://www.youtube.com/user/TheWorkofBK

opent... (is wel allemaal Engelstalig!) kun je heel veel filmpjes vinden over haar werk en er veel van leren.

Misschien kan dit je een andere kijk op je leven geven, en ik hoop echt dat dit je kan helpen!

**Geplaatst**: 25-04-12 09:44

Re: Mijn leven begin het zat te worden

Geplaatst: 25-04-12 09:44

Heftig verhaals TS :(:)

Kan me voorstellen dat je nu even helemaal niemand mee in je buurt wil -O-

Maar wat misschien een optie is (hebben ze mijn moeder toen ook aangeraden), om jezelf eens een tijdje te laten opnemen. Gewoon puur voor de rust, dan ga je geloof ik een tijd lang ergens heen, en hoef je niemand te zien. Dan kun jij zelf tot rust komen en misschien het een en ander op een rij zetten voor jezelf. Misschien dat je na die tijd wel kan/wil praten met een psychiater, dan heb je al een hele grote stap gezetn.

Wat misschien ook helpt, niet denken dat je er zomaar even vanaf komt. Duurt vaak minstens een jaar voordat je er een beetje uit bent. Maar ieder stapje, hoe klein dan ook, brengt je toch weer iets dichterbij. Heel veel sterkte

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-05-12 20:10

Geplaatst door de TopicStarter : 13-05-12 20:10

Ik ga nu even een maand intern bij familie. moet even uit mijn dagelijkse leven weg.
Weg van de mensen die mij keer op keer kwetsen.
weg van mijn werk.
weg van mijn naasten.

Voel me leeg en kapot gemaakt door de mensen die ik om me heen had

**Geplaatst**: 13-05-12 20:13

Re: Mijn leven begin het zat te worden

Geplaatst: 13-05-12 20:13

Hoe het exact werkt weet ik eigenlij kook niet maar je word onder hypnose gebracht en laten ze je alles opnieuw meemaken zodat ze achter de kern van het probleem kunnen komen (in dit geval jou angsten en zo) en vandaar uit kunnen ze je weer beter begeleiden.
Je herrinnert er zelf weinig van maar je bent op die manier wel open naar de gene toe die je hulp kan en moet bieden en zo kan deze persoon jou begeleiden.
De persoon komt nu dan zeg mar dingen te weten via jou hypnose die je normaal niet zou durven te zegen omdat je te dicht zit van je zelf zeg maar

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-06-12 14:48

Geplaatst door de TopicStarter : 05-06-12 14:48

helaas ook de maand bij mijn familie is na 2 weken al spaak gelopen.
Het onbegrip komt echt overal vandaan.

Ik weet nu echt niet meer wat ik moet doen, slachtoffer hulp wilt mij terug hebben naar psych maar psych zegt niks te kunnen doen.
Helaas worden er andere therapieën niet vergoed door mijn zorgverzekering.
en het zelf betal en nee helaas hoe graag ik ook wil ik kan het niet.

Voel me zo leeg zo emotieloos. de automatische piloot is al maanden aan en ooit ook ooit gaat die uit.

**Geplaatst**: 05-06-12 16:07

Re: Mijn leven begin het zat te worden

Geplaatst: 05-06-12 16:07

Bij je dokter vragen naar een verwijzing naar een andere psychiater?
Van verzekering wisselen?
aanvullende verzekering?

**Geplaatst**: 05-06-12 16:15

Geplaatst: 05-06-12 16:15

neem eens een kijkje op de site www.howdoyoudo.nl

dit zou wel eens iets voor je kunnen zijn even weg uit de dagelijkse sleur
ik hoor er erg veel goeie berichten over.

hopelijk kun je weer wat kracht vinden

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-06-12 16:41

Re: Mijn leven begin het zat te worden

Geplaatst door de TopicStarter : 05-06-12 16:41

Momenteel voel ik echt mijn laatste beetje hoop en geluk weg vloeien.

cayenne morgen heb ik toevallig al een afspraak staan met de ha en ga het even met hem/haar overleggen.

Ben zojuist thuisgekomen uit mijn werk en heb echt rare gedachtes gehad in de auto.
gedachtes die ik al vaker heb gehad maar op het laatste moment wegstop.

**Geplaatst**: 05-06-12 16:50

Geplaatst: 05-06-12 16:50

Wat een verhaal meid! :(:)

ik hoop voor je dat je er snel boven op komt.
en gaat zien dat het leven ook heel leuk en mooi kan zijn.
ik lees dat je niemand meer wilt zien behalve je broer en moeder.
kun je dan niet een stuk verder weg gaan wonen?
dat je dan nieuwe mensen leert kennen. en misschien jezelf weer open durft te stellen.
aangezien je die mensen daar niet kent en hun jou verleden niet?

ik hoop voor je dat je er snel boven op komt! $_/-\o_$

**Geplaatst**: 05-06-12 17:02

Geplaatst: 05-06-12 17:02

Ik doe mijn best om het goed te verwoorden wat ik wil zeggen.

Je hebt veel meegemaakt, oneerlijk veel, maar, kom uit de slachtofferrol, je zit in een cirkel.

Slecht gevoel --> slechte gedachten/verwachtingen --> slechte actie --> slecht gevoel en zo telkens opnieuw.

Ik heb het idee dat je bij elke onderneming faalkansen ziet en dan faal je ook.
Ga er vanuit dat JIJ dingen voor elkaar kunt boksen! Jij bent de gene die vanaf NU kan bepalen hoe jij je leven verder inricht.

Probeer een schakel in de cirkel te veranderen, na een succesvolle actie (onderneming) voel je je goed na tijd over die actie, die jij zelf hebt verricht. Het is dus jouw succes.

Goed gevoel --> fijne gedachten/verwachtingen --> goede actie --> goed gevoel

Nu staat het er nog niet zoals ik het wil zeggen, maar leer successen aan jezelf toe te schrijven, daardoor krijg je gevoel van eigenwaarde en dat voelt goed! Het is dikke onzin dat jij zo down door het leven moet gaan. En het is nog absurd dat jij toelaat dat die wrede pesters uit het verleden nog steeds zoveel invloed op jouw bestaan hebben. Jij moet die grens trekken, voor jezelf.

**Geplaatst**: 05-06-12 17:23

Geplaatst: 05-06-12 17:23

Ik ben het wel eens met oh_oh. Ik snap hoe moeilijk het is, maar kruip uit die slachtofferrol.
Je zit nu in een vicieuze cirkel en daar kun je echt alleen zelf uit klimmen! Je schiet hier ook niets mee op

Sterkte! Schrijf desnoods iedere dag iets positiefs op. Heb niet teveel medelijden met jezelf, want dat zak je alleen nog maar verder weg in depressies.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-06-12 17:32

Re: Mijn leven begin het zat te worden

Geplaatst door de TopicStarter : 05-06-12 17:32

Medelijden met mezelf heb ik juist niet.
vind juist dat ik nóg sterk ben en alles wel overleef.

alleen het knagende gevoel ben ik gewoon zo zat

**Geplaatst**: 05-06-12 17:38

Geplaatst: 05-06-12 17:38

Laat dan dat knagende gevoel niet langer jouw wegen bepalen. Je bent nog zo jong (25 net als mij denk ik), dit wil je niet voor de rest van je levensjaren.

Je zegt dat je jezelf nog sterk vindt, maar uit eerdere berichten maak ik op dat je je anders voelt.

Dat je je sterk voelt, daar ben ik blij om. Als je sterk bent, ben je zeker in staat om het leven te leiden zoals jij dat wilt!

Overleven, dat heb je lang gedaan, een hele tijd, nu moet je gaan leven!

**Geplaatst**: 06-06-12 11:31

Re: Mijn leven begin het zat te worden

Geplaatst: 06-06-12 11:31

Daarom is coginatieve gedragstherapie perfect voor je

en dat zal de psychologe ook zeggen. Ze hebben er immers voor geleerd je hieruit te helpen. Goed zoeken naar een goede

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-08-12 15:02

Geplaatst door de TopicStarter : 14-08-12 15:02

ik heb besloten om momenteel gewoon nog even zo door te gaan.
Ik heb tot nu toe alles overwonnen en wat er nog mag komen kan er ook nog bij.

Heb echt een boost gekregen door een paar daagjes in drenthe te verblijven.
Heb het gevoel de hele wereld weer aan te kunnen.

Nomineer dit bericht ×