Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-04-12 19:06

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 06-04-12 19:06

Ben het met je eens hoor Lottie, maar ik heb zelf wel liever dat TS serieus alle opties en mitsen en maren overweegt, dan straks liefdeloos een kind opvoeden (en dan heb ik het nog niet over die enge artikels van baby's die gedumpt worden in een vlaag van waanzin).

**Geplaatst**: 06-04-12 19:08

Geplaatst: 06-04-12 19:08

youngster schreef:
Sommige spreken hier over een kind alsof het de pest is
Die zijn zeker zelf nooit kind geweest en als volwassen persoon geboren

TS wat een lastige keuze. Misschien een tip. Ga eerst een echo maken, ik denk dat als je dat gezien hebt weet wat je moet doen.
Mijn ex collega heeft bij haar eerste ( ongewenst zwanger) een abortus geprobeerd op te wekken. Die wilde echt geen kinderen, maar toen ze de echo had gezien ( kloppend hartje) was ze om. Nu heeft ze 2 kereltjes en is ze daar heel erg blij mee.
Misschien weet jij bij de echo dat dit iets is wat je echt niet wilt, dan is dat ook duidelijk.
Maar bespreek dit echt heel heel goed met je vriend. Alleen jullie kunnen deze beslissing maken en dat moeten jullie samen doen. Als jij dit alleen gaat doen is dat zeer waarschijnlijk funest voor je relatie, zeker omdat hij te kennen geeft wel heel graag een kindje te willen met jou.
Sterkte in iedergeval.

Denk dat dat idd een hoop helpt, een echo laten maken.

Maar is het ook niet zo he, dat als je het kindje houd, omdat je het je vriend niet wilt ontmenen..dat de kans aanwezig is, dat je straks een verwijtend gevoel gaat krijgen? Niet naar het kind, maar naar je vriend? Jij wilde dit immers eigenlijk niet, je levert een hoop in voor je vriend, omdat je zielsveel van hem houd en hem dit gunt, maar ook veel inlevert voor een kindje in je leven, de gebondenheid, de verantwoordelijkheid. Hoe zal de indeling er straks uitzien, zijn er bv papadagen? Wie gaat er voor het hoofdinkomen zorgen, of gezamelijk etcetc..allemaal punten om bij stil te staan.
Ik heb geen kinderen, dus weet niet hoe het werkt..maar heb het hier weleens met mn vriend over gehad natuurlijk, ik zou het hem niet willen ontnemen, ik zou dan weer zo'n kromme eis hebben als, dan zorg jij maar dat je 2 papadagen in de week hebt, zodat ik ook gewoon kan werken of paardrijden etc, of desnoods uitslapen..klinkt heel maf van me..maar zo voelt het op dit moment voor mij..vandaar dat ik het zo duidelijk aangeef, zorg dat het wel jouw keus wordt, want onbewust overhalen is natuurlijk ook niet erg fijn.

**Geplaatst**: 06-04-12 19:09

Geplaatst: 06-04-12 19:09

Urielle schreef:
Ben het met je eens hoor Lottie, maar ik heb zelf wel liever dat TS serieus alle opties en mitsen en maren overweegt, dan straks liefdeloos een kind opvoeden (en dan heb ik het nog niet over die enge artikels van baby's die gedumpt worden in een vlaag van waanzin).

ik denk dat dat van te voren heel moeilijk in te schatten is... Ik ben daar ook bang voor geweest, maar het tegendeel is waar

Volgens mij worden er onder invloed van de hormonen een boel angsten en gedachten ontketend... Dat zegt echter nog niks over hoe je je zal voelen als de kleine er is..

Laatst bijgewerkt door Lottie84 op 06-04-12 19:11, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 06-04-12 19:10

Geplaatst: 06-04-12 19:10

Wat was jij eerste gedachte toen je er achter kwam ik ben zwanger?
Hoe voel je je nu, nu je weet dat er een kindje in je groeit?
Heb je zoiets, ow mijn god weg met die ellende of komt er diep van binnen je moedergevoel naar boven borrelen.

En kan het niet zo zijn, dat je vriend/man dat die thuis wilt blijven en jij volledig gaat werken?
Dat de rollen dus omgedraait zijn. Wat ik hier mee bedoel, dat jij dan niet 24/7 bij het kind bent, maar ook weg kan. ( dat kan overings ook wanneer je wel gewoon thuis ben)

En persoonlijk denk ik wel, wanneer je eenmaal het hartje heb zien en horen kloppen, dat je zo,n blij gevoel van binnen krijgt en dat je overspoelt word door emoties

Niemand kan zeggen wat je moet doen, alleen tips/adviezen/ervaringen geven/delen.

** misschien moeten we de TS eerst maar eens de kans geven om te reageren **

**Geplaatst**: 06-04-12 19:14

Geplaatst: 06-04-12 19:14

ik vind dat er hier teveel gepraat word over het feit dat meer vrouwen moeite hebben en of twijfels hebben tijdens de zwangerschap maar dat na de geboorte er alleen maar liefde is en dat een kindje het mooiste is wat ze is overkomen.
In het beginstuk vd ts staat heel duidelijk dat zij nooit kinderen heeft gewild en dat ze alleen maar twijfelt omdat haar vriend het kindje wel wil houden.
Een abortus is een heftig gebeuren maar een kindje op de wereld laten komen terwijl de moeder er niet vrijwillig voor kiest is ook geen optie.

**Geplaatst**: 06-04-12 19:16

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 06-04-12 19:16

Weghalen zou ik ook niet te hard roepen. Dat lijkt zo makkelijk mee kan ook een zware nasleep hebben heb ik gemerkt in mijn directe omgeving. Dus niet te luchtig over denken.
Heel veel sterkte ts, lijkt me een heel moeilijke keuze.

**Geplaatst**: 06-04-12 19:22

Geplaatst: 06-04-12 19:22

tamaramt schreef:
ik vind dat er hier teveel gepraat word over het feit dat meer vrouwen moeite hebben en of twijfels hebben tijdens de zwangerschap maar dat na de geboorte er alleen maar liefde is en dat een kindje het mooiste is wat ze is overkomen.
In het beginstuk vd ts staat heel duidelijk dat zij nooit kinderen heeft gewild en dat ze alleen maar twijfelt omdat haar vriend het kindje wel wil houden.
Een abortus is een heftig gebeuren maar een kindje op de wereld laten komen terwijl de moeder er niet vrijwillig voor kiest is ook geen optie.

Precies Tamarant.
Vreselijk ingrijpend en als je daar niet achterstaat vraag ik me af wat voor invloed dat op de rest van jouw leven, en niet onbelangrijker, het leven van het kind heeft.

Natuurlijk kan het goed uitpakken en ik denk ook vast dat je heel veel van het kind gaat houden maar zou je gelukkiger worden dan zonder kindje?

Je leeft maar 1x, het zou zo fijn zijn als je dan het leven zoveel mogelijk leiden kan als dat je voor ogen hebt. Sommige dingen zijn niet beïnvloedbaar. Deze wel.
Moeilijk hoor TS.. sterkte!

**Geplaatst**: 06-04-12 19:31

Geplaatst: 06-04-12 19:31

Tja, er zijn mensen die ze beide niet willen en als een blad aan de boom omslaan als er toch een kind komt. Dat is in de meeste gevallen zo. Als 1 van beide ze wel wil en 1 niet gaat dit ook vaak goed. En er zijn ook stellen die ze wel willen maar als het kind er eenmaal is het vies tegen vindt vallen.

Hoe dan ook; een kind krijgen heeft verstrekkende consequenties en zeker het eerste jaar is best zwaar. Daarna vond ik het alleen maar leuker worden. Het heeft mij als persoon ook een verreiking van mijn leven gegeven. Ik heb vrienden van vroeger die nog steeds in hetzelfde stadium zitten als ik 12 jaar geleden en wbt persoonlijke groei behoorlijk stil hebben gestaan. Ze hebben het nog steeds over hetzelfde onderwerp en lijken stil te staan in hun ontwikkeling.

**Geplaatst**: 06-04-12 19:46

Geplaatst: 06-04-12 19:46

Hele moeilijke keuze TS. Ik weet niet hoe oud jullie zijn? Misschien veranderd er nog iets in dat geval. Ik riep altijd namelijk dat ik noooooooit kinderen wilden. Ik zag alleen maar krijsende kinderen en kinderen die niet luisterden. no way dacht ik. Tot ik iets ouder werd. Toen veranderde dat. na lang gepraat te hebben (wij in dit geval wel vooraf) toch besloten ervoor te gaan. Wel nog even getwijfeld toen ik eenmaal zwanger was ondanks dat ik een heel ziekenhuis traject heb doorlopen. Na de bevalling voelde ik niets voor hem, nu was het ook een nare bevalling en heb door een volledige narcose met spoed ook niks meegemaakt. Dat maakt het ook dat het voor mij anders binnenkwam. Het heeft even geduurd het mijn eigen te voelen.
Nu is hij inmiddels 16 maanden en ben vreselijk blij met hem. ja hij is eigenwijs en ja het kost geld maar je krijgt er zoveel liefde van terug. Het is niet te beschrijven wat het met je doet. Inmiddels ook zwanger van de 2de. Ook nu veel twijfels uiteraard.
Mijn man is ook dol gelukkig met zijn kind. Omdat de borstvoeding bij mij (door de operatie) niet goed ging met ben ik gecombineerd gaan voeden. Hierdoor moest ik ook kolven (vind ik echt vreselijk maar goed) om het vol te houden moest mijn man helpen want anders was ik alleen met het voeden bezig. We stapten om en om het bed uit en als ik klaar was met de borst kon ik kolven en ging hij verder met de fles. Hier dus een vent die er echt wat mee doet. ook luiers zijn geen enkel probleem.
Andere kindjes heb ik nog steeds helemaal niks mee, zal ook niet komen verwacht ik maar dat is natuurlijk ook geen punt.

Ik zou als ik jou was goed overleggen met je vriend hoe hij het voor zich zou zien mochten jullie het kind wel laten komen. De slapeloze nachten (wat hier maar 5 weekjes was), de luiers, het voeden, opvoeding en natuurlijk ook de leuke dingen. ook overleggen wat als jij/ jullie tot abortus overgaan, wat gebeurd er dan met jullie. Je kan natuurlijk ook nog voor adoptie of pleegzorg gaan mocht je het niet kunnen om abortus te plegen.

Heel veel sterkte met je te maken beslissing, wat het ook mag zijn.

**Geplaatst**: 06-04-12 20:24

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 06-04-12 20:24

Wat mooi om te lezen hoe jullie samen zorgen dat je BV kan geven, heel mooi!
Ik moest ook eventjes groeien in de moederrol, al hield ik meteen van dat kleine mensje, in eerste instantie zijn de gevoelens gewoon moeilijk te plaatsen. Het valt vanzelf op zijn plaats..

**Geplaatst**: 06-04-12 20:30

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 06-04-12 20:30

Ik heb geen ervaring met dit soort dingen, maar ik denk (zoals al eerder is aangegeven) dat je misschien eerst beter een echo kan doen voor je beslissingen neemt! Het belangrijkst is dat je doet waar jouw gevoel staat.

Ik ben inderdaad ook wel benieuwd hoeveel tijd je nog hebt om beslissingen te nemen!

**Geplaatst**: 06-04-12 20:44

Geplaatst: 06-04-12 20:44

Poeh, moeilijk mede doordat ik ook geen kinderwens heb kan ik me in je verplaatsen.
Wat je moet kiezen moet je helaas zelf beslissen, dat kan niemand voor je doen.
Of je de goede keuze maakt weet je pas later.
vaak is het wel dat het moedergevoel komt zodra je de echo's, filmpjes, het getrappel voelt, maar ook deze garantie kan niemand je geven.

Ik heb een vriendin die absoluut geen kinderen wilde, toen ze een jaar of 35 was raakte ze per ongeluk zwanger.
Doordat ze altijd de pil doorslikte en daardoor bijna niet ongesteld werd had ze het ook niet meteen in de gaten.
toen ze erachter kwamen dat ze zwanger was, was ze al 13 weken en konden ze dus ook het hartje goed horen.
Zij was erover uit het weg te laten halen, maar hij wilde het wel heel graag.
Doordat ze al zover was en het hartje had gehoord ging een abortus toch van de baan.
Het kindje is nu 3 jaar ongeveer en zij is een prima moeder die haar kind voor geen goud wil missen en ook zielsveel houd van hem.
Toch zegt ze nog steeds, als ze bewust mocht kiezen zou ze het nog steeds niet willen.

Ik hoop dat je een goede keuze kunt maken samen met je partner en dat jullie hiermee gelukkig worden.

**Geplaatst**: 06-04-12 21:04

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 06-04-12 21:04

even een idee hoor, ik ben het er ook wel mee eens dat een abortus een keuze is die je met je gevoel maakt en daar is imo niets mis mee en daar zullen altijd gegronde redenen voor zijn waar een ander in mijn ogen geen oordeel over kan vellen.
maar je hebt zeker als je twijfeld wel de keuze om het wel 9 maanden te dragen en als je dan toch niet het gevoel hebt wat je graag zou willen dan te kiezen voor adoptie. er zijn heel veel mensen die dolghraag een kindje willen maar het niet kunnen krijgen.
zo heb je voor jezelf wat meer tijd om erover na te denken en kijken of je erin groeit of je kunt een ander gezin dan heel blij maken die heel veel liefde te geven hebben.
hoe dan ook heel veel sterkte in het maken van een keuze.

**Geplaatst**: 06-04-12 21:16

Geplaatst: 06-04-12 21:16

Ik denk niet dat haar vriend dat zou kunnen verkroppen, bovendien moet ook vaak na de bevalling het gevoel nog verder groeien.

Als je ook maar een beetje twijfelt, dan zou ik het nooit weghalen. Weghalen, het klinkt zo simpel, ik zou het leven van je kindje niet beëindigen.

**Geplaatst**: 06-04-12 21:20

Geplaatst: 06-04-12 21:20

Lieve TS, jij hebt een groot probleem en wij kunnen wel allemaal ons eigen verhaal vertellen maar uiteindelijk ben jij degene die een beslissing moet nemen. :(:)

Ga bij jezelf ten rade en voel, voel voel wat een optie met je doet. Zeker mag je de gevoelens van je partner niet buiten spel laten, tenslotte is het ook zijn kind en niet alleen het jouwe. Wat is je meer waard; je relatie of je zelf? Heb je het er voor over om eventueel je relatie stuk te zien lopen als je voor een abortus kiest? Ga je het je partner verwijten als je het kind toch houdt en er niet echt met je hart voor kiest?...

Ik kan je maar twee dingen meegeven:
1) ik zelf heb - ondanks alle twijfels - vóór kinderen gekozen. Ik kan helaas niet zeggen dat het gemakkelijk is om moeder te zijn. Maar wel: het is het waard!
2) je kan in het leven niet alles voorspellen. Op vragen als de jouwe bestaan er geen duidelijke antwoorden. Doe dus wat je hart je zegt en blijf dan standvastig achter je keuze staan. Het heeft allemaal voor- en nadelen maar jij bent degene die de beslissing neemt. Dat is een nadeel en een voordeel tegelijk. Kies bewust en ga ervoor, wat je ook kiest! Sterkte!!!!

**Geplaatst**: 07-04-12 06:35

Geplaatst: 07-04-12 06:35

Lottie84 schreef:
ik denk dat dat van te voren heel moeilijk in te schatten is... Ik ben daar ook bang voor geweest, maar het tegendeel is waar
Volgens mij worden er onder invloed van de hormonen een boel angsten en gedachten ontketend... Dat zegt echter nog niks over hoe je je zal voelen als de kleine er is..

Realiseer jij je wel dat er mensen er zijn die gewoon écht geen kinderen willen en geen moedergevoelens koesteren, zelfs nadat het kindje is geboren? Ik heb een beetje het idee dat jij aan de kant schuit met leuzen als het komt allemaal wel goed en het moet allemaal groeien.

De realiteit is ook gewoon dat sommige vrouwen niet geschapen zijn om moeder te worden. Iedere vrouw kan het worden, maar dat betekend niet dat ze het zou moeten worden.

Ik wil niet zeggen dat dit bij de TS het geval is. Ik probeer alleen duidelijk te maken dat er 2 kanten zijn. Die van jou, dat het inderdaad goed komt, dat het moet groeien. En die van mij, sommige mensen moeten er gewoon niet aan beginnen, helemaal niet als je er twijfels over hebt.

**Geplaatst**: 07-04-12 06:49

Geplaatst: 07-04-12 06:49

Wat mij hier dus opvalt is dat moeder zijn erg veel mooier wordt gemaakt, dan het soms is.
Een kind laat je niet ZOMAAR weghalen, maar het ZOMAAR laten komen heb ik ook mijn twijfels over.
Bij mijn vriendin is het goed gekomen, maar dat had ook heel anders kunnen lopen daarbij heeft ze een hele lieve meegaande man waarmee ze goede afspraken heeft gemaakt hoe de dingen gaan lopen.

Ik ga niet zeggen doe dit of doe dat, nogmaals die keuze is aan ts het is al lastig genoeg.
Ts moet voor haar zelf op een rijtje krijgen hoe haar relatie met haar vriend is of ze dit op het spel wil zetten door een abortus door te zetten.
Of het kindje laat komen tegen haar wil en hopen dat het goed gaat komen.
Want ook als zij zich ongelukkig blijft voelen in de situatie kan het alsnog de relatie kosten.

Ik hoop alleen maar dat ze een goede keuze kan maken waar ze zelf tevreden en gelukkig mee is, succes ts.

**Geplaatst**: 07-04-12 06:56

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 07-04-12 06:56

Misschien sta ik daar anders in maar ik vind die relatie dus in deze beslissing niet zo belangrijk. TS moet absoluut geen kind krijgen omdat ze anders haar vriend misschien kwijtraakt.
Primair staat voor mij: moeder + kind
Wat het met de relatie doet, tja, het is te hopen dat het hoe dan ook goed uit zal pakken.

Ook vind ik het soms wel erg verstikkend geschreven, als ik niet beter wist na twee kinderen zou ik op die manier bijna mijn ongeplande derde aborteren (geintje he)

'Je bent 365 dagen per jaar 24 uur per dag,...' Man o man, een mens zou van minder in totale paniek slaan!

**Geplaatst**: 07-04-12 06:59

Geplaatst: 07-04-12 06:59

@tellie; ik ben het idd helemaal met je eens! De meeste praten hier maar alsof een kind krijgen het mooiste is wat er is en het je leven verrijkt. Heel fijn als dat voor hun zo is maar voor veel mensen is dat ook niet zo.
Ik hoop dat de ts de juiste beslissing kan maken voor zichzelf. Ik zelf wil ook geen kinderen en als ik in de situatie van ts zou zitten zou ik dan ook voor een abortus kiezen.
Super heftig en niet zomaar iets maar een kind op de wereld zetten terwijl je dat eigenlijk zelf niet wilt is ook echt geen optie.

**Geplaatst**: 07-04-12 07:12

Geplaatst: 07-04-12 07:12

uriielle, ergens ben ik het met je eens maar het zou niet echt kloppen als de vader hier niet in betrokken wordt.
Als zij voor abortus kiest zal dat waarschijnlijk altijd ertussen blijven staan.

**Geplaatst**: 07-04-12 07:22

Geplaatst: 07-04-12 07:22

Dan zal ik maar een ander geluid hier in gooien.
Ts heeft drie keuzes én niet twee.

Houden en moeder worden
Abortus
Adoptie

We hebben het hier over een mensenleven jongens, achteloos roepen laat maar weghalen want ts heeft twijfels.. het is inderdaad geen kauwgom onder je schoen waar je ff last van hebt. Er zullen vrij weinig moeders zijn die nog nooit getwijfeld hebben over hun kinderen, het leven daarmee en help wat moet ik nu. Daar zijn andere moeders voor en er zijn ook diverse instanties om er over te praten.

Een baby is al vrij vroeg in de zwangerschap 'af', een compleet mensje die alleen nog maar hoeft te groeien en hier en daar nog wat verder moet ontwikkelen. Laat maar weghalen is erg makkelijk gezegd, ik denk niet dat die mensen realiseren wat voor een impact een abortus kan hebben op een lichaam en op de geest. Als het weg is is het weg. Krijg je spijt dan kun je het niet meer veranderen.

Imo ben ik van mening dat als je héél stellig bent dat je nooit kinderen wil of zou willen dat je er dan ook alles aan moet doen om niet zwanger te worden. De keuzes zijn legio. Ergens is dat fout gegaan, terug draaien kan niet meer. Dus wat nu.

Absoluut met vriend bespreken! Hij is immers de vader en het is ook zijn kind. Wellicht heeft hij opties of ideeën en hij kan ook zeker helpen met de opvoeding. Dat is niet alleen de taak van de moeder. Kinderen opvoeden doe je samen, bespreek je twijfels en je angsten. Ga eventueel naar een hulpverlener. Er zijn meer moeders die er zo overdenken. Moederschap is zelden een roze wolk, ken er zat die ze af en toe achter het behang willen plakken. Angst en twijfels is menselijk, maar geen reden om dat pad niet te nemen.

Ik krijg het idee dat ts eerder twijfelt omdat ze vroeger zo hard heeft geroepen heeft ik moet geen kinderen en als er een in de supermarkt staat te janken krijg ik haatneigingen. Dus? Mensen mogen van mening veranderen, dat is geen schande. Dus laat dat geen reden zijn om te twijfelen.

Succes!

**Geplaatst**: 07-04-12 07:24

Geplaatst: 07-04-12 07:24

Maar het is hoe dan ook haar beslissing, ze kan het ook niet laten komen omdat haar vriend anders afhaakt (nog leuker: ze houdt het voor hem en over drie jaar knapt de relatie ergens anders op en daar zit ze dan alleen met een kind wat ze nooit wilde).
Wij hebben hier ook in de situatie gezeten nu maar dan omgekeerd, vriend wou geen derde kind meer, ik nog wel (maar niet direct

) en dan ongepland zwanger raken. Er waren veel mensen die vonden dat ik dan abortus moest plegen omdat hij het niet wou. Tja, mijn wens voor wel is echt niet kleiner of minder waard dan zijn nee en uit elkaar doe je niet meer met al twee kinderen samen. Nu is hij wel bijgedraaid maar het zal ook wel iets zijn wat tussen ons in blijft staan, want het heeft natuurlijk wel veel impact gehad.
Bij TS is het dan precies andersom, hij wil wel en zij wil niet, in the end is de vrouw toch baas in eigen buik en meestal is de moederrol ook de grootste en zwaarste - hoewel uitzonderingen de regel bevestigen natuurlijk. In een patstelling wel of geen kind kun je nu eenmaal helaas geen compromis sluiten, een half kind kun je niet nemen en 'weet je wat, ik pleeg abortus en dan nemen we voor jou een puppy,' is het toch ook niet helemaal

(alvast sorry voor de mensen die zich storen aan deze kleine touch of humor in dit zware onderwerp)
Gelukkig is er bij TS en vriend nog plaats voor twijfel en misschien kan heel goed praten meer klaarheid geven, maar bij de definitieve ja/nee ligt het toch bij TS om te beslissen.

**Geplaatst**: 07-04-12 07:35

Geplaatst: 07-04-12 07:35

En als de relatie daar niet tegen bestand is kan die zeker wel de tropenjaren die je met een klein kind ingaat overleven?

Ik word nogal eng van de reacties van 'een kind tegen wil en dank' hier. Gelukkig heb je in Nederland een keuze en niet elke vrouw houdt een trauma over van een abortus, integendeel.

TS is de enige die kan besluiten of ze dit kindje wil. En dat zou ook de afweging moeten zijn, of zij een kind wil. Moeder worden tegen je zin om je vriend tevreden te houden is een beetje dom.

En tegen je zin een zwangerschap voldragen om het kind dan af te staan... lijkt me een succesrecept voor psychisch lijden, bij álle betrokkenen. Volgens mij kijken jullie teveel films.

Voor TS: www.rutgersstimezozned.nl voor een professioneel en onbevooroordeeld advies in deze kwestie. Al je in een andere regio woont kan je via deze site ook terugvinden waar je terecht kunt. (of bel ze op) heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 07-04-12 08:40

Geplaatst: 07-04-12 08:40

Ts, probeer te wennen aan het idee, laat het rustig op je afkomen, je mag me altijd
pb en.

**Geplaatst**: 07-04-12 09:47

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 07-04-12 09:47

Ik ga nu misschien een hoop commentaar krijgen, maar dit is mijn mening en daar mag ik
Volgens mij best voor uit komen. Als je absoluut geen kinderen wilt, en er zelfs een beetje
Haat tegen hebt, ben je naar mijn mening verplicht om er nog beter voor te zorgen dat je
niet zwanger wordt. Zwanger word je niet zomaar, en als het dan wel gebeurt moet je de
Gevolgen ervan dragen...

Nomineer dit bericht ×