Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Die heb ik zelf teruggegooit, maar ik hoop echt niet ooit weer zoiets mee te maken
kyrkelover schreef:Daar begon het bij mij mee.
Nu gaan ze vaak half uit de kom, gelukkig NOG niet helemaal.
Alles boven schouderhoogte kan ik amper tillen en moet ik echt mee oppassen.
Ook met bepaalde bewegingen waarbij het krakt.
Citaat:ontzettend veel zeer wordt moe of ik een ontzettend sterk paard tegen moet houden maar er komt amper kracht uit mijn armen.
Wat mij wel helpt is mijn ellebogen gebogen houden maar voor de rest..

) 
Citaat:ik ondervind ook het probleem van het 'vastzetten' van mijn schouders. Voornamelijk mijn linkerschouder. Ik kan dan ook niet loslaten, wat er in resuleert dat mijn paardje ook vasthoudt... Heeft iemand daar misschien nog tips voor?
Boven schouderhoogte dingen doen gaan vrijwel niet. Ik krijg dan overigens ook onwijze last van mn nek. Ik heb vorige jaar ook nog mn schouder gebroken en dat werkt ook niet meer.
Ik zwaaide ook vaak mijn armen heen en weer om de spanning eruit te zwaaien, maar daarmee rek je in feite de spieren dus mee uit (wist ik veel) dus ik heb al lang niet meer gezwaaid
Swinters drama, skieeen was altijd janken omdat mijn handen bevrorenColway schreef:Ohhh dat klinkt niet als veel goeds....Hoop dat gerichte training bij mij nog wat gaat uithalen, ik dacht inderdaad dat frequent trainen met lage intensiteit en steeds opbouwend moesten helpen. Heb medisch fitness gedaan maar moest zulke gekke dingen doen waar ik nut niet van inzag, voelde me zo'n nerd daar...Moest ook steeds een bal tegen de muur zetten en dan met uitgestrekte arm vanuit mijn schoudergewricht die bal linksom ronddraaien en rechtsom...Maar ik kreeg het gewoon niet voor elkaar..alsof mijn hoofd niet weet hoe die schouder aangestuurd moet worden
Ik heb ook regelmatig een geirriteerde, bijna ontstoken pees in mijn hals/rug/schouder, vooral de aanhechting is dan overbelast...vervelend allemaal.Citaat:ik ondervind ook het probleem van het 'vastzetten' van mijn schouders. Voornamelijk mijn linkerschouder. Ik kan dan ook niet loslaten, wat er in resuleert dat mijn paardje ook vasthoudt... Heeft iemand daar misschien nog tips voor?
Boven schouderhoogte dingen doen gaan vrijwel niet. Ik krijg dan overigens ook onwijze last van mn nek. Ik heb vorige jaar ook nog mn schouder gebroken en dat werkt ook niet meer.
Hoe ik aan deze schouder(s) kom weet niemand, maar het vastzetten ken ik inderdaad ook, heel vervelend om op te lossen vooral ook omdat instructie denkt dat je je 'gewoon' vastzet en dus niet snappen dat daar een medisch probleem onder zit
Colway schreef:ik heb ook mega rechte duimen *lol*
Ik heb niet echt syndroom van Raynaud, althans niet vastgesteld, maar vanaf een graad of 8 zijn mijn vingers helemaal wit vanaf midden...heel naar, soms kleuren ze echt lijkbleek/groenig zeg maarSwinters drama, skieeen was altijd janken omdat mijn handen bevroren
rook verder niet, dus mijn vaten zouden niet echt vernauwd moeten zijn
meer mensen hier die inderdaad zulke symptomen hebben?
Citaat:mn instructrice heeft er wel begrip voor, maar hamert er evengoed op. Het hangt bij mij erg vand e dag af. Als ik verkeerd heb gelegen in de nacht en ik wordt als een vaatdoek wakker, dan ga ik soms bij voorbaat al niet rijden, dan gooi ik hem aan de longe. Anders gaat het toch niets worden.
Ik heb juist vaak een te hoge spierspanning... dit komt omdat mijn spieren de klappen op moeten vangen die m'n banden eigenlijk op moeten vangen. Maar door die spierspanning krijg ik vaak weer last van (voornamelijk) mn wervels. Door de druk van de spieren gaan de wervels 'verkeerd' zitten.