puur met de reden, het zijn en blijven dieren, er kan altijd wat gebeuren. en als er wat gebeurd en het gaat mis, vergeef ik het mezelf nooit weer.
Iris82 schreef:Mijn vriend wil het gewoon echt niet hebben.
zo een heb ik ook...
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Iris82 schreef:Mijn vriend wil het gewoon echt niet hebben.
Nell_ schreef:Ik ging idd ook niet meer naar buiten op het laatst. Mijn laatste buitenrit was volgens mij rond een week ok 17, en toen de rest in de bak gereden.
Nu heb ik geen paard meer helaas.
Maar merk wel dat ik nu huiveriger ben om op een moeilijk paard te stappen sinds ik een kleintje heb. Hebben meer moeders dat?
dat was met een maand of 6 denk ik ) maar wat ik echter wel heb gedaan is direct gezegt dat ik stopte met het begeleiden van de buitenritten, zelfs niet op de braafste tinker.. ook die kan op het strand schrikken van een plastic zak die voorbij komt waaien o.i.d, en dat risico wilde ik absoluut niet nemen. 
Ze vind het toch wel belangrijk om toch wat te paardrijden mits het paard super braaf is en anders een anders sport te gaan doen (zwemmen enz)

en wat een verschillende verhalen zeg! Ja, ik heb besloten deze maand nog te rijden en dan een winterstop in te lassen... Sowieso is de bak ( alleen buitenbak) dan echt slecht... Ik ga over op longeren van de beide paarden beesten en gun mezelf wat tijd en rust om hier aan te wennen ( het niet rijden). Misschien valt het allemaal wel mee.. en er ligt nog een berg aan grondwerk wat ik met de paardjes wil opppaken en waar ik ook erg veel plezier aan beleef... 

Ook pas ik al mijn (rij)kleding nog en zie dan ook niet in waarom ik zou stoppen, ga ook nog op concours.
rits half open en knoop open band erover en het is prima te doen
Scandicnr1 schreef:Ik héb een betrouwbaar paard, reed ook nog lekker af en toe buiten. We mochten vreemde dingen tegenkomen, ze zou nooit zo gek doen dat het niet uit te zitten was. Geen vuiltje aan de lucht dus. Toch ben ik er afgedonderd, omdat paardlief gestoken werd door een beest en daarop een partijtje rodeo gaf. Ik wil maar aanhalen dat hoe braaf je paard ook is en hoe goed je ook kan rijden, het altijd mis kán gaan. Je hebt niet alles in de hand...Ik kom ook even binnen vallen ben 25 weken zwanger en heb net nog heerlijk gereden (niet rond gehobbelt maar gewoon getraind) Ik ben ook 1 van de gelukkige die eigenlijk helemaal geen buik heeft die zit dus ook niet in de wegOok pas ik al mijn (rij)kleding nog en zie dan ook niet in waarom ik zou stoppen, ga ook nog op concours.
Mijn paard is braaf en ik vertrouw hem voor 1000% ook als ie even lastig wordt weet ik dat hij me er nooit af zal gooien, op mijn 3 jarige die net onder het zadel is stap ik niet, simpel weg om dat ik hem niet goed ken en hij natuurlijk nog erg jong en onervaren is maar mijn 6 jarige daar rij ik vrolijk mee door en de kleine vindt het volgens mij ook niet zo'n probleem want die trappelt pas als mama rustig in de bank gaat zitten
Dus als je een betrouwbaar paard hebt en je zit zelf ook goed op je paard zie ik echt geen reden om te stoppen! Mijn VK geeft ook gewoon aan door te gaan, juist goed voor je lichaam bewegen!
Ik heb nog 15 wk te gaan ik hoop dat ik nog veel weken kan genieten van het rijden!
, iedereen moet zelf weten hoe lang die zich prettig voelt op een paard. Moest ik niet gevallen zijn en rugproblemen hebben gekregen, had ik wsl nog wel een tijdje langer doorgereden. Ondertussen ben ik al bevallen en zat ik eerder op mijn paard dan dat me aangeraden werd.